«Γι αυτό αυτός που αρχίζει να ασκεί την αρετή, να υπολογίζει και τον εναντίον της αρετής επερχόμενο πόλεμο,
για να μη εμφανιστεί αγύμναστος και ως απροετοίμαστος να νικηθεί.
Γιατί, αν και είναι αξιέπαινη η ανδρεία και η ειρήνη της αρετής, όμως
υπερεπαινετή είναι η ανδραγαθία της, και μάλιστα όταν επίκειται πόλεμος.
Γιατί αυτό είναι η αρετή, όχι μόνο με εκείνα που κάνει, αλλά και με τα δεινά από τα οποία πολεμείται, αυτός που μέσα από πολλούς πολέμους νίκησε τα πάθη, είναι απαθής, ενώ εκείνος που λέγει, ότι κατόρθωσε την αρετή χωρίς να πολεμήσει, αυτός είναι εμπαθής.
Γιατί ανάλογη προς την παράταξη της ενάρετης στρατηγικής,
αντιπαρατάσσεται και η κακία των αντιθέτων. Η καρδιά που δεν έχει
πόλεμο, παύει να βρίσκεται στην αρετή. Γιατί η αρετή έλαβε το όνομά της
από τα τρόπαια των πράξεων.
