Μια κυρία, γνωστού εμπόρου των Αθηνών, αρρώστησε. Η κυρία
αύτη είχε μια εξαδέλφη πού είχε έλθει από την Αίγυπτο, πλούσια.Ελένη Βλάχου ωνομάζετο.
Ηλθε νά ειδή την ασθενή εξαδέλφην της."Ομιλίας
γενομένης, της λέγει: «Να στείλης να φέρης τον παπα-Νικόλα, να σου διάβαση ευχή
υπέρ υγείας».Η κόρη της ασθενούς αρέσκετο πολύ εις την έξωτερικήν καλαισθησίαν.Ο
παππούς, όμως, λόγω του ότι λειτουργούσε καθημερινά, ανακατευόμενος με κεριά, με
σκονισμένα ερημοκκλήσια, με τις λαδιές τους κ.λ.π., δεν μπορούσε να διατηρηθή
ολοκάθαρος. Βέβαια, καθαρός ήτανε, αλλά όχι όπως θα τον ήθελε η δεσποινίδα
εκείνη.
Λέγει λοιπόν
στη θεία της: -Καλή μου θεία, να φέρωμε από τις μεγάλες εκκλησίες έναν ευπρεπή
ιερέα, και όχι αυτόν, που θα είναι σκονισμένος από την εκκλησία κ.λ.π.
