θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό..

 Δύο λέξεις επιπλέον..
Μια λάθος σκέψη..
μια λάθος κίνηση..


κι αν ξεκινήσει να βρέχει??
πόση ώρα χρειάζεται άραγε για να πνιγείς στην βροχή?




όσο σωστά κι αν πάρεις την στροφή  πάντα θα υπάρχει
ο κίνδυνος για την επόμενη..
δεν είναι όλα μια ευθεία εξάλλου..
Πρέπει να υπολογίζεις σωστά,
να μην τρέχεις και φυσικά να μην αγωνίζεσαι
να κάνεις μια "προσπέραση" απλά και μόνο
για να αποδείξεις ότι μπορείς..
Πολλοί το γνωρίζουν,λίγοι το κάνουν 
και ελάχιστοι καταφέρνουν να φτάσουν
στο "τέλος" ..




Είναι τόσοι πολλοί οι άνθρωποι που χάθηκαν
γιατί απλά δεν υπολόγισαν σωστά..
δεν "μέτρησαν" και δεν "είδαν"...
αφέθηκαν και πλοηγήθηκαν από κάτι που
ενδεχομένως εμπιστεύτηκαν..
..και έτσι έχασαν για πάντα τον "ουρανό" τους...




Αυτόν τον χάρτινο ουρανό...




Μια απ' αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
θ' ανάψω μια φωτιά και θα τη δεις όσο μακρυά και να 'σαι,
θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό...


Έτρεξα μέχρι το σταθμό.
Έψαχνα σαν τρελός μέσα στο πλήθος να σε δω.
Κάποιος μου είπε : "Μην αργείς,
Ίσως να είναι αυτή η τελευταία βραδιά της γης".....










Καλό βράδυ..

Γράφω λέξεις, σβήνω σκέψεις....σε έναν χάρτινο ουρανό..

ΚΑΙ ΖΩΩΩΩΩ....


Ζω σ' ένα κόσμο από χαρτί
Όταν χιονίζει, όλοι μαζεύουν κομφετί
Κι όταν ρωτάω πού θα σε βρω
Όλοι μου δείχνουνε το χάρτινο ουρανό

Μια απ' αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
Θ' ανάψω μια φωτιά που θα τη δεις όσο μακρυά και να 'σαι
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό

Έτρεξα μέχρι το σταθμό
Έψαχνα σαν τρελός μέσα στο πλήθος να σε δω
Κάποιος μου είπε : "Μην αργείς,
Ίσως να είναι αυτή η τελευταία βραδιά της γης"

Μια απ' αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι ασημένια τραίνα
Θ' ανάψω μια φωτιά και θα τα δεις να τρέχουν δίχως φρένα
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό

Βρήκα στην πόρτα μου χθες βράδυ κάτι λουλούδια από χαρτί

Χιονίζει πάλι στη χάρτινη πόλη
Στα χάρτινα σπίτια κοιμήθηκαν όλοι
Θα βάλω φωτιά στο χάρτινο αετό μου
Θα κάψω για πάντα τον παλιό ουρανό

Μια απ' αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι μα δεν κοιμάσαι
Θ' ανάψω μια φωτιά που θα τη δεις όσο μακρυά και να 'σαι
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό

Μια απ' αυτές τις νύχτες που ονειρεύεσαι ασημένια τραίνα
Θ' ανάψω μια φωτιά και θα τα δεις να τρέχουν δίχως φρένα
Και θα κάψω αυτόν το χάρτινο ουρανό

Είδα να καίγεται χθες βράδυ μια πολιτεία από χαρτί.....





Χαρά σ'αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους "φωτιές" και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι....το ψιθύρισαν το έκρυψαν μέσα τους βαθιά και έπειτα το έκοψαν κομματάκια και το σκόρπισαν στον άνεμο...



Καλό βράδυ!!!