Γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα. Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα. 

Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;
Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.
Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μηχανική και απαθή μνημόνευση των ονομάτων και στην ολοκάρδια προσευχή. Το ένα απέχει από τον άλλο, όσο ο ουρανός από τη γη.
Η προσευχή πρέπει να είναι ειλικρινής εκδήλωση αγάπης. Η αγάπη είναι η πρώτη και μεγάλη εντολή. Γι’ αυτό ο Θεός τη δέχεται. Και γι’ αυτό την περιμένει! Η αγάπη για τους ζώντες και κεκοιμημένους αδελφούς μας είναι χρέος.

Ποιός ὁ σκοπός τῆς νηστείας καί τής μετανοίας; Ἐκ τοῦ βιβλίου: «Ἡ ἐν Χριστῷ Ζωὴ» τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, πρωθιερέως τῆς Κρονστάνδης

Ποιός ὁ σκοπός τῆς νηστείας καί τής μετανοίας; 

 Ἐκ τοῦ βιβλίου: «Ἡ ἐν Χριστῷ Ζωὴ» τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, πρωθιερέως τῆς Κρονστάνδης

 Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἀπὸ τὴν 15ην Νοεμβρίου εἰσήλθομεν εἰς τὴν νηστείαν διὰ τὰ Χριστούγεννα. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς νηστείας οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ἐπιδίδονται εἰς πολλαπλασίως μεγαλυτέραν πνευματικὴν ἄσκησιν ἀπὸ τὴν συνηθισμένην, ἐνῶ καταφεύγουν εἰς τὸ ἱερὸν μυστήριον τῆς Ἐξομολογήσεως – Μετανοίας.

Ἡ Ἐξομολόγησις ὅμως πρέπει νὰ εἶναι εἰλικρινής, βαθεῖα καὶ πλήρης. Ὡς γράφει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, Πρωθιερεὺς τὴς Κρονστάνδης, εἰς τὸ βιβλίον του «ἡ ἐν Χρι στῷ Ζωῇ». «Ο Σαρκικός ἄνθρωπος νομίζει ὅτι εἶναι δουλεία ἡ ἐλευθερία τοῦ χριστιανοῦ π.χ διὰ τὴν φοίτησιν εἰς τὰς ἱερὰς ἀκολουθίας, τὴν νηστείαν, τὴν προετοιμασίαν διὰ τὸ μυστήριον, τὴν ἐξομολόγησιν, τὴν Κοινωνίαν, ὅλα τὰ μυστήρια, καὶ δὲν γνωρίζει ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀπαίτησις τῆς φύσεώς του, ἀνάγκη διὰ τὸ πνεῦμα του.
Ὅστις ἔχει συνηθίσῃ νὰ κάμνῃ ἀπολογισμὸν τῆς ζωῆς του κατὰ τὴν ἐξομολόγησιν ἐδῶ, δὲν θὰ φοβηθῇ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ φοβερὸν κριτήριον τοῦ Χριστοῦ.
Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἱδρύθη τὸ ἐπιεικὲς κριτήριον τῆς μετανοίας, ἵνα ἀφοῦ καθαρισθῶμεν καὶ διορθωθῶμεν διὰ τῆς μετανοίας ἐδῶ κάτω, δυνηθῶμεν νὰ ἀποκριθῶμεν χωρὶς αἰσχύνην ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Νηστεία μᾶς ἀποδεικνύει ὅλην τήν πανουργίαν, καί τήν μοχθηρίαν τῶν ἀσωμάτων πνευμάτων. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης

Ἡ Νηστεία μᾶς ἀποδεικνύει ὅλην τήν πανουργίαν, καί τήν μοχθηρίαν τῶν ἀσωμάτων πνευμάτων

 Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἡ Ἐκκλησία μας εἰσέρχεται εἰς τήν Μεγάλην καί Ἁγίαν Τεσσαρακοστήν διά τό Πάσχα.
Αὐτή πρέπει νά συνδυάζεται μέ: 1ον) Τήν μετάνοιαν, 2ον) Τήν ταπεινότητα καί τήν συντριβήν τῆς σατανικῆς ὑπερηφανείας,
3ον) Τήν ἐξαφάνισιν τῆς μοχθηρίας, ἡ ὁποία εἶναι τό τέκνον τῆς κολάσεως, 4ον) Τήν νέκρωσιν τῶν παθῶν καί ὡς ἐκ τούτου τήν νέκρωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός,
5ον) Τήν συντριβήν  6ον) Τήν ἐξομολόγησιν, 7ον) Τήν διόρθωσιν τῆς ζωῆς, μισοῦντες πᾶσαν ἁμαρτίαν σκέψεως, λόγου καί πράξεως
καί 8ον) Τήν Νηστείαν, τήν ὁποίαν κάμνομεν οἱ πολλοί, ἀλλά δέν γνωρίζομεν πόσο καλός διδάσκαλος εἶναι αὐτή.
Διά τήν μεγάλην σημασίαν της θά παραθέσωμεν ἀποσπάσματα ἐκ τοῦ βιβλίου: «Ἡ ἐν Χριστῷ Ζωὴ» τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Πρωθιέρεως τῆς Κροστάνδης (Ἐκδόσεις «Τό Περιβόλι τῆς Παναγίας»).

Αὐτά ἔχουν ὡς ἀκολούθως: «“Καί νῦν λέγει Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν, ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν, καί ἐν νηστείᾳ καί ἐν κλαυθμῷ καί ἐν κοπετῷ” (Ἰωήλ 2,12).

Ἁγία Γραφὴ. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Εἶναι φῶς καὶ δύναμη

        Ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι φωστήρας ποὺ λάμπει μέσα στὸ σκοτάδι αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Πόσους ἀνθρώπους ἔχει φωτίσει! Πόσοι ἄνθρωποι ἄντλησαν ἀπ’ αὐτὴ τὴ δύναμη τοῦ λόγου τους! Ὅλοι οἱ μεγάλοι ἐκκλησιαστικοὶ ρήτορες, ὅλοι οἱ ἐκκλησιαστικοὶ συγγραφεῖς, τὰ ἔργα τῶν ὁποίων τόσο πολύ μᾶς εὐφραίνουν, καὶ ὁ λόγος τῶν ὁποίων εἶναι τόσο γλαφυρὸς καὶ ὡραῖος, πῆραν τὴ δύναμή τους ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή.

* * *

        Ὅταν ἀρχίζει νὰ σὲ καταλαμβάνει ἡ ταραχὴ ἢ ὁ φόβος, διάβασε μὲ ἰδιαίτερη προσοχὴ κάποιο περισσότερο παρηγορητικὸ κεφάλαιο ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο ἢ κάποια ἐπιστολὴ τῶν Ἀποστόλων, γιὰ παράδειγμα τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς Κορινθίους (τελευταῖο ἢ προτελευταῖο κεφάλαιο ἢ κάποιο ἄλλο), πᾶρε θάρρος καὶ ἡ ταραχὴ θὰ σὲ ἀφήσει. Ἡ χαρὰ τῆς πίστης θὰ εἰσέλθει στὴν καρδιά σου.
Ὁ διάβολος προσπαθεῖ νὰ μᾶς ταπεινώσει μπροστὰ στὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας καὶ πολλὲς φορὲς μὲ τὶς σκοτεινὲς του ἐπιβουλὲς πάνω στὴν ψυχή μας τὸ πετυχαίνει, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νὰ τρέμει, μπροστά, ἀκόμα καὶ στὸν πιὸ τιποτένιο ἄνθρωπο.

Οι καρποί της Θείας Μετάληψης όταν λαμβάνεται άξια. Αγ.Ιωάννου Κρονστάνδης

Μένω κατάπληκτος και θαυμάζω το μεγαλείο των αγίων του Θεού Μυστηρίων και την ιδιότητα τους να παρέχουν ζωή.
Υπήρχε κάποια γριούλα, πού είχε αιμό­πτυση και είχε ολότελα εξασθενίσει, γιατί δεν έπαιρνε τροφή. Χάρη στη Θεία Μετάληψη των Άχραντων του Χρίστου Μυστηρίων, με τα όποια την κοινώνησα, άρ­χισε να αναλαμβάνει την ίδια εκείνη ήμερα. Κάποια νε­αρή γυναίκα, πού πλησίαζε ν' αποθάνει, κοινώνησε τα 'Αχραντα Μυστήρια και αμέσως μετά, την ίδια εκείνη ήμερα, άρχισε να αναλαμβάνει, να τρώγει, να πίνει και να όμιλεί, ενώ προηγουμένως, ευρισκόμενη σχεδόν σε α­μνησία, παράδερνε έντονα και δεν έτρωγε ούτε έπινε ο­τιδήποτε. Δόξα στα ζωοποιά και φρικτά Σου Μυστή­ρια Κύριε.
"Ολοι εσείς, πού κοινωνείτε τα άγια "Αχραντα του Θεού Μυστήρια! Να δοκιμάζετε τον εαυτό σας για να βλέπετε και πώς ενώνεστε με τον Κύριο, αν δηλαδή ά­ξια κοινωνείτε. Τί παρρησία έχετε προς τον Κύριο και τη Θεοτόκο! Τί καθαρότητα πρέπει να έχετε, τί πραό­τητα, ταπείνωση και ακακία! Τί απάθεια προς τα γήϊνα! Και τί φλογερό πάθος για τις ουράνιες τις καθαρώτατες και αιώνιες ηδονές και απολαύσεις!
Οί άνθρωποι, στη διάρκεια ολόκληρης της γήϊνης ζωής τους, αναζητούν τα πάντα, έκτος άπο το Ζωοδότη Χριστό γι' αυτό και δεν έχουνε πνευματική ζωή, γι' αυτό και είναι παραδομένοι σε κάθε λογής πάθη, στην απιστία, την όλιγοπιστία, την ιδιοτέλεια, το φθόνο, το μίσος, τη δίψα για τις γήινες τιμές και τις ηδονές από τα φαγητά και τα ποτά. Μονάχα στο τέλος της ζωής τους αναζητούν το Χριστό —στη θεία Μετάλη­ψη— κι αυτό, άλλοτε από κάποια βοώσα ανάγκη κι άλ­λοτε από κάποια συνήθεια ήδη αποδεκτή από άλλους ανθρώπους.

Ἐλεημοσύνη. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὅποιος δὲν ἐλεεῖ γενναιόδωρα τοὺς φτωχοὺς (παρ’ ὅλο ποὺ ἔχει τέτοια δυνατότητα), δὲν ἔχει σταθερὴ ἐλπίδα στὸν Κύριο. Αὐτὸς ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει, ἀλλὰ δὲ δίνει καθόλου, δὲν ἔχει πίστη, φοβᾶται μήπως πτωχέψει, ἂν καὶ σύμφωνα μὲ τὸ λόγο τοῦ Προφήτη ὁ Θεὸς ποτὲ δὲν ἀφήνει τὸ δίκαιο καὶ οἱ ἀπόγονοί του δὲ ζητᾶνε ψωμί.

* * *

        Κοντὰ στὸν Ἐπουράνιο Πατέρα ὄχι μόνο τὰ παιδιά Του, ἀλλὰ καὶ οἱ μισθωτοί, ἔχουν περίσσιο ψωμί, καὶ οἱ εὐεργεσίες ποὺ κάνει γιὰ μᾶς εἶναι πάντα μεγάλες, ποὺ δέ μᾶς ἀξίζουν. Νὰ μιμεῖσαι καὶ ἐσὺ τὸν Ἐπουράνιο Πατέρα. Νὰ ἔχεις καὶ ἐσὺ ἄφθονη τροφὴ καὶ νερό, ὄχι μόνο γιὰ τὰ δικά σου παιδιὰ ἢ γι’ αὐτοὺς ποὺ ἔχεις στὴ θέση τους, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς μισθωτούς.

* * *

        Ὅταν συναντᾶς τοὺς φτωχούς, λέγε στὸν ἑαυτό σου· «ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς» (Ψαλ. 122, 2), καὶ νὰ μὴ βαρεθεῖς ποτὲ νὰ δίνεις ἐλεημοσύνη.

Παναγία. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ταπείνωση τῆς Παναγίας

        Τί ἀνύψωσε τὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ πάνω ἀπὸ ὅλα τὰ δημιουργήματα; Ἡ ταπείνωση. Ὁ Θεὸς «ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ» (Λκ. 1, 48), καὶ γι’ αὐτὴ τὴν ἐπιβραβευμένη ταπείνωσή Της τὴν μακαρίζουν ὅλες οἱ γενιές. Καὶ ἐσὺ περισσότερο ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα προσπάθησε νὰ ἀποκτήσεις ταπείνωση. Ὁ Θεὸς στοὺς ταπεινοὺς δίνει τὴ χάρη, ἐνῶ στοὺς ὑπερήφανους ἀντιτάσσεται.

Ἡ Παναγία εὐεργετεῖ

        Ἡ Παναγία εἶναι καὶ σήμερα ζωντανή. Καὶ ὄχι μόνο ζεῖ, ἀλλὰ καὶ ζωοποιεῖ καὶ θεραπεύει τὶς ψυχὲς καί, ἂν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς, καὶ τὰ σώματα ἐκείνων τῶν πιστῶν ποὺ προσεύχονται σ’ Αὐτήν. Τὸ ἴδιο καὶ οἱ Ἅγιοι ζοῦν καὶ μετὰ τὸ θάνατο…

* * *

        Ὑπεραγία Θεοτόκε Παρθένε! Ἐξαιτίας τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Υἱοῦ Σου, ποὺ μεταλαμβάνω τόσο συχνά, τολμῶ νὰ πῶ ὅτι ἔχω μὲ Σένα συγγένεια!
        Ὦ Δέσποινα τοῦ κόσμου! Ἀπὸ Σένα ἔλαβε ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ αὐτὸ τὸ Σῶμα καὶ Αἷμα. Τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου ποὺ μεταλαμβάνω εἶναι ἴδια μὲ τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου ποὺ εἶναι στοὺς οὐρανούς.

Ψυχὴ. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Μεταπτώσεις τῆς ψυχῆς

        Ὁ Ἰακὼβ καὶ ὁ Ἠσαῦ εἶναι φανερὸ δεῖγμα ἐκείνης τῆς ἀόρατης πάλης ποὺ γίνεται μέσα μας μεταξὺ καλοῦ καὶ κακοῦ. Μέσα μας σχεδὸν συνεχῶς γίνεται ἕνας ἀγώνας· τὸ κακὸ προσπαθεῖ νὰ κόψει τὸ δρόμο γιὰ τὸ καλό, νὰ ἔχει τὸ πρωτεῖο· τὸ ἴδιο καὶ τὸ καλό. Ἡ ὑπερηφάνεια θέλει νὰ ὑπερισχύσει τῆς ταπείνωσης, ἡ ἀπιστία τῆς πίστης, ἡ φιλαυτία καὶ τὸ μίσος θέλουν νὰ ὑπερισχύσουν τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ πλησίον.
Τὴν ἀφοσίωση στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ὑπακοὴ στὴν πρόνοιά Του ταράζει ἡ ὀλιγοψυχία καὶ ἡ ἀναιδὴς δυσαρέσκεια γιὰ τὰ ἔργα τῆς οἰκονομίας Του, οἱ ἐπιθέσεις τῶν παθῶν ταράζουν τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς. Ποιό λοιπὸν πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς συνεχοῦς πάλης;
        Τὸ καλὸ πρέπει νὰ γνωρίζει τὴν τέχνη νὰ νικᾶ τὸ κακὸ καὶ νὰ καταστέλλει τὶς ἐπιθέσεις του ἤδη στὴν ἀρχή. Παραδείγματος χάρη, ἐμφανίζονται μέσα σου οἱ λογισμοὶ τῆς ὑπερηφάνειας· νὰ μὴν τοὺς ἀφήσεις νὰ δυναμώσουν, ἀλλὰ ἀμέσως ἂς τοὺς καταστείλει καὶ ἂς τοὺς βάλει στὴ θέση τους ἡ ταπείνωση.
Ἂν εἶναι οἱ λογισμοὶ τῆς ἀπιστίας, ἂς τοὺς νικήσει ἀμέσως ἡ πίστη· ἄν εἶναι γογγυσμὸς κατὰ τοῦ Θεοῦ, ἂς τὸν καταστείλει ἀμέσως ἡ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸ Θεὸ γιὰ τὰ ἀγαθὰ ἔργα τῆς πανσόφου οἰκονομίας Του.
Λόγω τῆς διεστραμμένης μας φύσης τὸ κακὸ (ὁ Ἠσαῦ) ἔχει πρωτεῖο, ἀλλὰ τὸ κατὰ χάρη καλὸ (ὁ Ἰακώβ) δικαίως πρέπει νὰ τὸ καταστείλει· οἱ υἱοὶ τοῦ φωτὸς πρέπει νὰ εἶναι πιὸ σοφοὶ ἀπὸ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοῦ αἰώνα καὶ ἡ ἀρετὴ πιὸ σοφὴ ἀπὸ τὸ κακό. Καὶ μετά; Ὁ Ἠσαῦ δὲν ἔμεινε χωρὶς εὐλογία καὶ μὲ δάκρυα ἀπέσπασε εὐλογία ἀπὸ τὸν πατέρα του. Τί σημαίνει αὐτό;

Συγχώρηση. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Νὰ θεωρεῖς τοὺς ἀνθρώπους μέσω τοῦ Θεοῦ, πού μᾶς ἀγαπάει ὅλους πάρα πολύ. Ἂν ἀγαπᾶς τὸ Θεὸ εἰλικρινά, τότε θὰ εἶναι εὔκολο γιὰ σένα νὰ ἀγαπᾶς καὶ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ συγχωρεῖς τὰ ἐλαττώματά τους.
        Οἱ ἄνθρωποι ὅλων τῶν λαῶν καὶ ὅλων τῶν ἐποχῶν πέφτουν στὰ πόδια τοῦ Σωτῆρα, χύνουν πικρὰ δάκρυα γιὰ τὶς ἁμαρτίες τους καὶ λαμβάνουν συγχώρηση. Τὸ μαρτυρεῖ ἡ καρδιὰ ποὺ ἀποκτᾶ εἰρήνη.
        Βλέπεις, ἀντίπαλε, πόσο φιλεύσπλαχνος εἶναι ὁ Κύριος, ὁ δικός μου καὶ ὁ δικός σου; Γιατί μὲ ἐνοχλεῖς τότε; Ἂν ἁμαρτήσω, θὰ μετανοήσω, θὰ Τὸν παρακαλέσω, καὶ Αὐτὸς πάλι θὰ μὲ συγχωρήσει.
        Τώρα ἔχω εἰρήνη στὴν καρδιά μου, γιατί συμφιλιώθηκα μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἔλαβα τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μου στὴν προσευχὴ μὲ δάκρυα.

        Γιὰ νὰ στερεώσεις τὴ χριστιανική σου ἐλπίδα ὅταν σκοντάφτεις, τὴν ὥρα τῆς Λειτουργίας, μὴν ἀπελπίζεσαι, οὔτε γιὰ ἕνα λεπτό. Διόρθωσε ἀμέσως τὸ λάθος σου καὶ συνέχισε. Ἀκόμη καὶ ἂν δὲ διορθώσεις τὸ λάθος καὶ ἡ συνείδησή σου ἀρχίσει νὰ σὲ βασανίζει, ἀκόμη καὶ τότε νὰ μὴν ἀπελπίζεσαι, ἰδίως ἂν αὐτό σοῦ συμβεῖ προτοῦ ἀκόμη μεταλάβεις τῶν Μυστηρίων τοῦ Κυρίου.

Δῶρα Θεοῦ. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης.

Ἡ ζωή μας

        Νὰ περνᾶς τὴ ζωή σου ἐδῶ ἔτσι, ὥστε κάθε στιγμὴ νὰ εἶσαι ἕτοιμος νὰ τὴν ἀφήσεις. Ποτέ σου νὰ μὴν ἐπιτρέψεις οἱ ἀπολαύσεις νὰ σὲ κάνουν νὰ ξεχάσεις τὸν ἑαυτό σου καὶ τὸ Θεό. Νὰ θυμᾶσαι πάντα ὅτι ἡ ζωή σου καὶ ἡ εὐτυχία εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ, δῶρα ποὺ δέ σοῦ ἀξίζουν. Ἁμαρτία εἶναι ὅταν δὲν ἀπολαμβάνουμε σωστὰ αὐτὰ τὰ δῶρα, ὅπως καὶ ὅταν ξεχνᾶμε ὅτι ὅλα ὅσα ἔχουμε στὴ ζωή μας εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ.
       Πάτερ Ἐπουράνιε! Ἂς μὴν ξεχνάω ποτὲ ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔχω εἶναι δικά Σου. Καὶ αὐτὰ τὰ δῶρα ποὺ συνεχῶς μοῦ χαρίζεις, ἂς μὲ κάνουν νὰ Σὲ ἀγαπήσω περισσότερο καὶ ὄχι νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ Σένα. Ἂν κάποτε θὰ μὲ ἐπισκεφθεῖ ἡ δυστυχία δῶσε μου νὰ στραφῶ πάλι σὲ Σένα μὲ μετάνοια καὶ ἀγάπη.

* * *

        Οἱ ἄνθρωποι κάνουν λάθος ὅταν νομίζουν ὅτι ἡ ζωὴ ποὺ ἔχουν ἀνήκει σ’ αὐτοὺς καὶ ὅτι μποροῦν νὰ κάνουν μ’ αὐτὴ ὅ,τι θέλουν. Ἡ ζωὴ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος τὴν παίρνει ὅταν Ἐκεῖνος θέλει. Καὶ αὐτὸ τὸ βλέπουμε σχεδὸν σὲ κάθε βῆμα.

* * *

        Εἶναι θαῦμα ὅτι εἶμαι αὐτὸς ποὺ εἶμαι σήμερα! Ὁ παπποῦς μου ἦταν ἀγράμματος, τὸ ἴδιο καὶ ὁ πατέρας μου. Ἐνῶ ἐγὼ ἔλαβα πλούσια τὸ φῶς τῆς γνώσεως. Πῶς ἔγινα αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν οἱ γονεῖς καὶ ὁ παπποῦς μου; Δὲν μποροῦσαν αὐτοὶ νὰ μοῦ δώσουν κάτι ποὺ δὲν εἶχαν οἱ ἴδιοι. Εὐεργέτη μου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ! Σὲ γνωρίζω.

Πού παραδινόμαστε; Αγ. Ιωάννης της Κρονστάνδης

Την ζωή μας την έχουμε κάνει παιδικό παιχνίδι· όχι όμως αθώο, αλλά αμαρτωλό. Γιατί, ενώ γνωρίζουμε τον σκοπό της ζωής μας, τον παραμελούμε και ασχολούμαστε με μάταια και άσκοπα ζητήματα.

*  Παραδινόμαστε στην απόλαυση των ενδυμάτων, αντί να σκεπάζουμε άνετα και ευπρεπώς το σώμα μας και έτσι να το προστατεύουμε από επιβλαβείς επιδράσεις.

*   Παραδινόμαστε στην απόλαυση του χρυσού και του αργύρου, θαυμάζοντάς τα στα θησαυροφυλάκια. Αντί να το χρησιμοποιούμε μόνον για τις πραγματικές μας ανάγκες και να δίνουμε τα τυχόν περισσεύματα σε όσους έχουν ανάγκη.

*    Παραδινόμαστε στην απόλαυση των κατοικιών μας. Αντί να έχουμε απλώς ασφαλή, άνετη και ευπρεπή στέγη για την προστασία μας από τα στοιχεία της φύσης.

*   Παραδιδόμαστε στην απόλαυση των διανοητικών μας χαρισμάτων, του νου και της φαντασίας και τα μεταχειριζόμαστε για να υπηρετήσουμε απλώς την αμαρτία και την ματαιότητα του κόσμου τούτου. Αντί να χρησιμοποιήσουμε αυτά, προ παντός, για να γνωρίσουμε τον Πάνσοφο Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου για προσευχή· για ικεσία για δοξολογία του Θεού· και για να εσωτερικεύσουμε αμοιβαία αγάπη και σεβασμό.

Χάρη Θεοῦ. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἀκολουθεῖ τὴν ταπείνωση
Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τότε κατοικεῖ μέσα μουὅταν ταπεινώνομαι σὲ ἔσχατο βαθμόὅταν παραδέχομαι πὼς εἶμαι ἕνας ἄθλιος καὶ τιποτένιος ἄνθρωπος Ὅπου ἀρχίζει ἡ ἀθλιότητά μας, ἐκεῖ ἀρχίζει καὶ ἡ μεγαλοπρέπεια τοῦ Θεοῦ μέσα μας

Ἀνάβει καὶ σβήνει

Μιὰ φορὰ ἄναψα τὸ καντήλι μου καὶ παρατήρησα πώς, ὅταν τελείωσε τὸ λάδι, τὸ φυτίλι πρὶν σβήσει ρούφηξε καὶ λίγο νερὸ ποὺ ὑπῆρχε μέσα. Ὅταν ἔβαλα ξανὰ λάδι καὶ ἄναψα τὸ καντήλι, σὲ λίγο πάλι ἔσβησε, γιατί τὸ φυτίλι εἶχε μέσα νερό. Βούτηξα τὴν ἄκρη τοῦ φυτιλιοῦ μέσα στὸ λάδι καὶ τὸ ἄναψα πάλι. Τὸ νερὸ δὲν ἐπέτρεπε νὰ ἀνάψει καλὰ τὸ καντήλι καὶ ἄναψε κανονικὰ μόνο τότε, ὅταν ἐξαφανίστηκε τὸ νερό.

Λογισμοὶ. Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Λογισμοὶ Ἀκάθαρτοι

        Ἀκοῦστε, ἄπιστοι! Οἱ ἀκάθαρτοι, πονηροὶ καὶ βλάσφημοι λογισμοὶ δὲν εἶναι προϊὸν τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ἀλλὰ τοὺς παράγει τὸ πονηρὸ πνεῦμα. Γι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ δίνουμε προσοχὴ σ’ αὐτὰ πού μᾶς λέει καί, ὅταν ἔρχονται, ἐπειδὴ γνωρίζουμε ἀπὸ ποῦ εἶναι, νὰ τὰ περιφρονοῦμε, καὶ μὲ τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας νὰ προσκολλώμεθα στὴν ἀλήθεια, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Αὐτὴ εἶναι ἡ μάνα μας, αὐτή μᾶς γέννησε, αὐτή μᾶς τρέφει καί μᾶς παρηγορεῖ.

Λογισμοὶ ἀπιστίας

        Ἂν τὴ στιγμὴ ποὺ ἁγιάζονται τὰ Θεῖα Δῶρα, ἤ ὅταν ἑτοιμάζεσαι νὰ τὰ μεταλάβεις, ἐμφανίζονται μέσα στὸ νοῦ σου λογισμοὶ ἀπιστίας, ζητῶντας ἀπὸ σένα ἀποδείξεις τῆς πίστης σου, τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ πρέπει νὰ κάνεις εἶναι νὰ μὴν τοὺς δώσεις καμμία σημασία. Ἀλλὰ πές τό ἑξῆς: «Πιστεύω στὸ λόγο τοῦ Κυρίου μου, ποὺ γιὰ μένα ἔγινε Ἄνθρωπος καὶ ἔχυσε γιὰ μένα τὸ δικό Του Πανάχραντο Αἷμα». Τὸ ἴδιο πρέπει νὰ κάνεις καὶ ὅταν προσεύχεσαι.
        Ὅταν σὲ ἐπισκέπτονται λογισμοὶ ἀπιστίας, νὰ ἔχεις στὸ νοῦ σου τὸ Σταυρὸ τοῦ Κυρίου, καὶ οἱ λογισμοὶ αὐτοὶ θὰ φύγουν μακριά. Λέγε καὶ τὸ ἑξῆς: « Εἶμαι ἕνας ἀσήμαντος ἄνθρωπος, ἐνῶ ἑκατομμύρια ἄνθρωποι, γνωστοὶ καὶ μεγάλοι, πίστευαν σ’ αὐτὰ ποὺ οἱ λογισμοὶ προσπαθοῦν νὰ μοῦ στερήσουν».

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης ὁ προορατικὸς & ἰαματικὸς ἱερέας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης  ἐγεν. Σούρα Ρωσίας 18-10-1829 - ἐκοιμ. Κρονστάνδη Ρωσίας 20/12/1908. Μνήμη: 20 Δεκεμβρίου  

Ἐπιμέλεια - Παρουσίαση: Παναγιώτης Μπούρδαλας

Ἀποσπάσματα λόγων του

1. Γιὰ τὴν καρδιά: «Ἡ καρδιὰ εἶναι ὁ πρῶτος παράγοντας στὴ ζωή μας. Ἡ καρδιακὴ γνώση προηγεῖται τῆς νοησιαρχικῆς. Ἡ καρδιὰ βλέπει ἄμεσα, ἀστραπιαία, ἑνιαία. Αὐτὴ ἡ γνώση τῆς καρδιᾶς μεταδίδεται στὸ νοῦ, καὶ μέσα στὸ νοῦ χωρίζεται σὲ μέρη, ἀναλύεται σὲ συστατικά. Ἡ ἀλήθεια ἀνήκει στὴ καρδιὰ καὶ ὄχι στὸ νοῦ. Στὸν ἐσωτερικὸ ἄνθρωπο καὶ ὄχι στὸν ἐξωτερικό...
Στὴ κατάσταση τῆς ἀπιστίας γιὰ κάτι ἀληθινὸ καὶ ἅγιο, ἡ καρδιὰ συνήθως γεμίζει ἀπὸ στενοχώρια καὶ φόβο. Ἀντίθετα στὴν εἰλικρινὴ πίστη νοιώθει χαρά, ἠρεμία, ἄνεση καὶ ἐλευθερία. Ἡ ἀλήθεια φανερώνεται καὶ θριαμβεύει στὶς καταστάσεις τῆς καρδιᾶς...
Ἐμεῖς ἔχουμε ἕνα βαρόμετρο ἀκριβείας, τὸ ὁποῖο δείχνει τὴν ἄνοδο ἢ τὴν πτώση τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ καρδιά. Μποροῦμε νὰ τὴν ὀνομάσουμε καὶ πυξίδα».

2. Γιὰ τὴ θεία λατρεία: «Κατὰ τὴ θεία λατρεία, κατὰ τὴν τέλεση ὅλων τῶν Μυστηρίων καὶ τῶν Ἀκολουθιῶν, ἔχε ἐμπιστοσύνη στὴ δύναμη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τὸ μικρὸ παιδὶ ἔχει ἐμπιστοσύνη στοὺς γονεῖς του. Θυμήσου, ὅτι οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, σὰν θεόπνευστοι φωστῆρες, κινούμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, σὲ ὁδηγοῦν στὶς τρίβους τῆς σωτηρίας.

“ Η εν Χριστώ ζωή" Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

 …Μάθε να προσεύχεσαι. Βίαζε τον εαυτόν σου εις την προσευχήν. Κατά αρχάς θα εύρης δυσκολίαν , ύστερον όμως όσον περισσότερον βιάζης τον εαυτόν σου , τόσον ευκολώτερον θα προσεύχεσαι. Εις την αρχήν όμως είναι πάντοτε αναγκαίον να βιάζη κανείς τον εαυτό του.
Η καρδία μας κάθε ημέρα αποθνήσκει πνευματικώς. Και μόνον θερμή προσευχή συνοδευόμενη με δάκρυα την ζωογονεί και την κάμνει να αναπνέη πάλιν. Αν δεν προσευχώμεθα με αρκετήν πνευματικήν ζέσιν, εύκολα και ταχέως θα αποθάνωμεν πνευματικώς .
Όταν κάποια εσωτερική ανησυχία σε εμποδίζει να προφέρης της προσευχής τας λέξεις κατά την θείαν ακολουθίαν, γνώριζε ότι αυτή η ανησυχία και αδυναμία είναι απάτη του εχθρού , του δαίμονος. Ρίψε από επάνω σου την αθυμίαν ,λιποψυχίαν και δειλίαν και πρόφερε το όνομα του Κυρίου χωρίς βίαν, ηρέμως και δυνατά. Τοιουτοτρόπως θα καταβάλης την ανησυχίαν και αδυναμίαν σου και θα κερδίσεις θάρρος και δύναμιν. Τα πάντα είναι δυνατά δια εκείνους που πιστεύουν και εις τον Θεόν ελπίζουν . Πρέπει να παλαίωμεν και να νικώμεν.
Μη φείδεσαι τον εαυτόν σου, αλλά προσεύχου με ζέσιν και αν έχης κοπιάση όλην την ημέραν. Μη παραμελής την αγίαν προσευχή. Προσεύχου μέχρι τέλους εις τον Θεόν με όλην την καρδίαν σου , διότι αυτό είναι καθήκον σου απέναντι του Θεού. Εφόσον έθεσες την χείρα επάνω εις το άροτρον, μη βλέπης οπίσω. ..
Αν έχης ως κανόνα ζωής να λέγης ωρισμένον αριθμόν προσευχών, είτε αυταί είναι μακραί, είτε

Πνευματικοί λόγοι του Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης

Τι θα πει να είσαι άνθρωπος της Εκκλησίας;
Να τι θα πει, με απλά λόγια: Βλέπεις ένα φτωχό που ζητά ελεημοσύνη; Αναγνώρισε σ'; αυτόν τον αδελφό σου, και ελέησέ τον με την πεποίθηση ότι στο πρόσωπό του βλέπεις τον ίδιο τον Χριστό.

Σε επισκέπτεται ένας άνθρωπος, γνωστός ή και άγνωστος; Δέξου τον πάλι όπως θα δεχόσουν τον Κύριο,αν σου χτυπούσε την πόρτα.
Αγκάλιασέ τον με την αγάπη σου, φιλοξένησέ τον με χαρά και συζήτησε μαζί του πνευματικά θέματα.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Στον ορατό κόσμο, στη φύση, βλέπουμε όλη τη σοφία, την αγάπη και την παντοδυναμία του Θεού.
Αυτά τα βλέπομε και μέσα στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Και ακόμη, την απεριόριστη ευσπλαχνία του Θεού για τον αμαρτωλό άνθρωπο, που εκδηλώθηκε με την ενανθρώπιση, τα πάθη και

Το όραμα του Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης για τον Αντίχριστο

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, από τη Ρωσία, διηγείται αυτό το όραμα που είχε τον Ιανουάριο του 1901:

«Οι αγιασμένοι άνθρωποι του Θεού δεν θα πρόδιδαν την πίστη ούτε με μια λέξη»

       Μετά τις βραδινές προσευχές, ξάπλωσα λίγο να ξεκουραστώ στο αμυδρά φωτισμένο κελί μου, καθώς ήμουν κουρασμένος. Μπροστά από την εικόνα της Μητέρας του Θεού βρισκόταν κρεμασμένη η λαμπάδα μου. Δεν είχε περάσει πάνω από μισή ώρα, όταν άκουσα ένα θρόισμα. Κάποιος ακούμπησε τον αριστερό μου ώμο και με τρυφερή φωνή μου είπε: «σήκω δούλε του Θεού Ιωάννη, και ακολούθησε το θέλημα του Θεού!»
       Σηκώθηκα και είδα κοντά στο παράθυρο έναν ένδοξο στάρετς [1] (γέροντα) με ψαρά μαλλιά, φορώντας ένα μαύρο μανδύα, και κρατώντας μια ράβδο στο χέρι του. Με κοιτούσε τρυφερά και κρατιόμουν με δυσκολία να μην πέσω εξαιτίας του μεγάλου φόβου μου. Τα χέρια και τα πόδια μου έτρεμαν, ήθελα να μιλήσω, άλλα η γλώσσα μου δεν με υπάκουε. Ο γέροντας έκανε το σημείο του σταυρού σε μένα και σύντομα γέμισα με γαλήνη και χαρά. Έπειτα, έκανα το σταυρό μου κι ο ίδιος.
       Στη συνέχεια, έδειξε με τη ράβδο του προς το δυτικό τοίχο του κελιού μου, έτσι ώστε να