Η μεγάλη μάχη της Δοϊράνης, στις 18 Σεπτεμβρίου 1918
Δημήτρης Νατσιός Δάσκαλος Κιλκίς -Θεολόγος
''Τιμιώτερων εστί η Πατρίς'' να το φυσικό λίπασμα του Ελληνισμού, ''Την Ρωμιοσύνη μην την κλαις'', την Ρωμιοσύνη την ανάστησαν οι ανδρείοι ''που ο θάνατός τους θάνατος δεν λογιέται'' όπως γράφει και το γνωστό επίγραμμα στο μνήμα του Γρηγορίου Αυξεντίου, του αητού της Κύπρου.
Πράγματι η ελληνική ιστορία έχει μια ιδιοτυπία, μοναδική ίσως στην Οικουμένη. Είναι μια ιστορία αδιάλειπτων αγώνων για επιβίωση.
Τόσο το ελληνικό χώμα είναι ποτισμένο με δάκρυα κι αίμα, τόσο τα ελληνικά βουνά είδαν ανθρώπινον αγώνα, που ανατριχιάζεις λογαριάζοντας πως στα βουνά ετούτα και τα ακρογιάλια παίχτηκε η μοίρα του ανθρώπινου γένους, όπως το έγραψε αριστοτεχνικά ο μεγαλύτερος, μετά τον Παπαδιαμάντη, Νεοέλληνας λογοτέχνης, που έγραφε με την σπάθα του και όχι με το κοντύλι, ο στρατηγός Μακρυγιάννης:
.jpg)
