«Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, .. συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν..»

 «Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι' αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς»

Φτάσαμε, με τη χάρη του θεού, στην Αγία Μεγάλη εβδομάδα. Μεγάλη, γιατί τα γεγονότα που εξιστορεί είναι μεγαλειώδη και τα νοήματα που εμπεριέχει , ζωτικής σημασίας για την σωτηρία μας. Το απόσπασμα από το τροπάριο που παραθέτουμε, και περιέχεται στην ακολουθία της Μεγάλης Δευτέρας μας καλεί να ακολουθήσουμε το Χριστό και να  σταυρωθούμε κι εμείς μαζί του.
Όχι φυσικά κυριολεκτικά, όπως λανθασμένα κάποιοι το ερμηνεύουν και οδηγούνται, σε χώρες παραδείγματος χάριν όπως η Νότια Αμερική ή οι Φιλιππίνες, στο να καρφωθούν πάνω σε σταυρό νομίζοντας πως έτσι συμμετέχουν στο πάθος του Κυρίου.
Ο Χριστός δεν θέλει αυτό από εμάς. Θέλει κάτι πολύ πιο σημαντικό και ασύγκριτα πιο δύσκολο.

Από το Πάθος του Σταυρού στην Δόξα της Αναστάσεως. Ντοκυμαντέρ για την Μεγάλη Εβδομάδα με τον π. Σαράντη Σαράντο

Από το Πάθος του Σταυρού στην Δόξα της Αναστάσεως 

Π. Σαράντης Σαράντος
«Παρέβησαν ο Αδάμ και η Εύα την προσταγή του Θεού και εξορίστηκαν από τον Παράδεισο. Και όλοι όσοι πέθαιναν επήγαιναν στην Κόλαση. Σπλαχνίστηκε ο Κύριος το γένος των ανθρώπων και ήλθε και έγινε άνθρωπος τέλειος εκ Πνεύματος Αγίου και μας έβγαλε από τα χέρια του Διαβόλου.
Μας έδειξε την άγια πίστη, το άγιο βάπτισμα, τα άχραντα μυστήρια, βρίστηκε, δάρθηκε, σταυρώθηκε κατά το ανθρώπινο, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, πήγε εις την κόλαση, έβγαλε τον Αδάμκαι την Εύα και το ανθρώπινο γένος έγινε χαρά στον ουρανό στον Άδη και σε όλο τον κόσμον».

Το ντοκιμαντέρ είναι ένα αφιέρωμα για το Μέγα Σάββατο. Στο αφιέρωμα αυτό σκιαγραφείται η πορεία των Παθών του Χριστού. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Πατήρ Σαράντης Σαράντος της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής σχολιάζει τα γεγονότα και το νόημα όλων των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδος.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Πατήρ Ιωάννης Φωτόπουλος δίνει μία θεολογική προσέγγιση της Ορθόδοξης εικόνας της Σταυρώσεως και αναφέρεται στο Άγιο Φως που εμφανίζεται στον Πανάγιο Τάφο το Μέγα Σάββατο.
Ψέλνουν ο Πατήρ Ιωάννης Φωτόπουλος, ο Σπύρος Αποστόλου, ο Γιώργης Καραφύλλης και η Νεανική Χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής υπό τη διεύθυνση του Πατρός Αναστασίου Τραϊφόρου.

.

Πηγή  elladapoyantisteketai.blogspot.gr

Πρόγραμμα Μεγάλης Ἑβδομάδος 2012 Ἁγίου Νικολάου Νικαίας

Πατῆστε περισσότερα γιά νά διαβάσετε

Ἡ βίωση τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου κατά τήν Μ. Ἑβδομάδα.

Π. Σάββας 2011-03-31. Ἡ βίωση τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου κατά τήν Μ. Ἑβδομάδα
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 31-03-11 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).




Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


Πηγή αρχείου hristospanagia3.blogspot.com
Πηγή εἰκόνας: Ἱ. Ἡσ. Ἀνάστασις Χριστοῦ-Ἐμμαούς, Ἅγ. Βασίλειος Λαγκαδᾶ

π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἡ ὑμνογραφία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας

Ἄρθρο στὴν ἐφημερίδα Παρὸν τῆς Κυριακῆς, 12-04-2009

Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀνακεφαλαιώνει ὅλη τὴν ἀνθρώπινη Ἱστορία. τὴν δημιουργίᾳ, τὴν πτώση, τὴν ἐν Χριστῷ ἀνάπλαση καὶ ἀναδημιουργία. Ὁ Χριστός, ὁ σταυρωμένος καὶ ἀναστὰς Κύριος της Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ἱστορίας, προβάλλεται μέσα ἀπὸ τὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες, ὡς Αὐτὸς ποὺ δίνει λύση στὴ διαχρονικὴ τραγῳδία τοῦ ἀνθρώπου καὶ νοηματοδοτεῖ τὴν Ἱστορία.

Ὑπάρχει δὲ συνοχὴ καὶ συνέχεια στὰ ἀναγιγνωσκόμενα, ἀδόμενα καὶ τελούμενα στὴ Λατρεία, ποὺ ἀποδυναμώνεται ὅμως μὲ τὴν ἀποσπασματικότητα τῆς μετοχῆς, σ᾿ ἀντίθεση μὲ τὴν μοναστικὴ λειτουργικὴ πράξη. 
Ἡ καταφυγὴ τῶν φιλακολούθων στὰ μοναστήρια αὐτὲς τὶς μέρες, καὶ μάλιστα τὰ ἁγιορείτικα, αὐτὸ τὸ νόημα ἔχει: τὴν δυνατότητᾳ βιώσεως ὅλου του φάσματος τῆς προσφερόμενης, ἀπὸ τὴν λατρείᾳ, ἀνακεφαλαιώσεως τῆς σωτηρίας ἀνθρώπου καὶ κόσμου.

Ἡ παροντοποίηση τῶν συνδεομένων μὲ τὰ Πάθη τοῦ Χριστοῦ ἱστορικῶν σωτηριωδῶν γεγονότων πραγματοποιεῖται μὲ τὰ δρώμενα (λιτάνευση τῆς εἰκόνας τοῦ Νυμφίου, τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Ἐπιταφίου, Ἀποκαθήλωση), ἀλλὰ κυρίως μὲ τὸ βασικότερο μέσον της ἐκκλησιαστικῆς μας λατρείας, τὸν λόγο τοῦ ὕμνου καὶ τὸ μουσικὸ ἔνδυμά του, τὸν ὑπέροχο αὐτὸ διφυῆ φορέα καὶ ἐκφραστὴ τῆς ὀρθόδοξης πίστης. 
Ὁ λειτουργικὸς ὕμνος συνιστᾷ τὴν καρδιὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας, διότι οἱ δυνατότητες ποὺ προσφέρει ὁ ποιητικὸς λόγος καθιστοῦν τὴν ὑμνογραφία τὸ προσφορότερο μέσο γιὰ τὴν μυσταγωγία τοῦ σώματος-συνάξεως.