Όλοι μας ανάγκη να αντιδράσουμε. Γιώργου Παπαθανασόπουλου

Όλοι μας ανάγκη να αντιδράσουμε 

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

 Από το 2009 ζούμε τα ημαρτημένα τριάντα περίπου ετών. Δυστυχώς ακόμη δεν υπάρχει εξιλασμός και δεν φαίνεται διέξοδος. Απόδειξη όσα βιώνουμε τα τελευταία αυτά χρόνια. Αναφέρω ορισμένα από αυτά:

-     Οι μισθοί και οι συντάξεις πέφτουν, η φοροδιαφυγή ακόμη δεν περιορίζεται, οι φόροι για τα ισχνά βαλάντια είναι σε υψηλά επίπεδα, η ανεργία εκτοξεύεται και, μετά από όλα αυτά, ζητούμενο παραμένουν το μηδενικό κρατικό πρωτογενές έλλειμμα, και, βέβαια, η ανάπτυξη.

-     Ορισμένοι εκπρόσωποι των δανειστών, σε δημόσιες δηλώσεις τους, παραδέχονται πως ήταν λανθασμένη η συνταγή της επιβολής εξοντωτικής πίεσης των εισοδημάτων, αλλά δεν κάνουν και τίποτε για να διορθώσουν το αναγνωρισμένο λάθος.
Από την άλλη πλευρά πρέπει να αναγνωριστεί πως η ευνοιοκρατία και η διαφθορά στον δημόσιο τομέα δεν πήγαιναν άλλο και πως χωρίς την τρόϊκα, δυστυχώς, καμία κυβέρνηση ποτέ δεν θα ήθελε ή δεν θα μπορούσε να προχωρήσει σε εκσυγχρονισμό του κράτους και ποτέ καμία αντιπολίτευση δεν θα έβλεπε με εθνική υπευθυνότητα τα αναγκαία μέτρα. Οι κυβερνήσεις Σημίτη, Καραμανλή και κυρίως του Γ. Παπανδρέου και οι τότε αντιπολιτεύσεις το αποδεικνύουν.

«Τα λίγα βγαίνουν με κόπο, τα πολλά με… κόλπο». Δημήτρης Νατσιός

«Τα λίγα βγαίνουν με κόπο, τα πολλά με… κόλπο»

Δημήτρης Νατσιός Δάσκαλος Κιλκίς

Θυμάμαι, όταν έπιανε η αντιτρομοκρατική υπηρεσία τα μέλη της «17Ν»,τους κατέτασσε σε… γενιές. Πρώτη, δεύτερη, τρίτη γενιά εκτελεστών, όπως ακριβώς γίνεται με τα «κλειστά», οικογενειακά επαγγέλματα. Οι παλαιότεροι αποκαλύπτουν και μεταδίδουν στους νεότερους τα μυστικά της τέχνης τους και αυτό λέγεται παράδοση. Και το οργανωμένο έγκλημα, λοιπόν, ακολουθεί γενεαλογικά τις παραδόσεις.

Το 1981 μια συγκεκριμένη οργάνωση ανθρώπων, λιμασμένων για χρήμα, εξουσία και εμφορούμενο από μένος, μνησίκακο και εκδικητικό, αναλαμβάνει την πολυπόθητη εξουσία. Το κέλυφος, κάτω από το οποίο αποκρύπτουν την ιδιοτελειά τους, ονομάζεται κόμμα.
Το δέλεαρ για να το ακολουθήσουν οι λεγόμενες «λαϊκές μάζες», είναι μια αερόπλαστη και κρανιοκενής συνθηματολογία. Παφλάζουσες ασημαντολογίες και κραυγαλέοι αφορισμοί γενικότατης φύσεως (και όσο πιο αόριστο και γενικό είναι το περιεχόμενο ενός  συνθήματος, μας διδάσκει η κοινωνική ψυχολογία, τόσο μεγαλύτερη εμβέλεια αποκτά)  καρυκευμένοι με τις συνήθεις κόρωνες περί εθνικής ανεξαρτησίας – «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» - και κοινωνικής δικαιοσύνης- «αλλαγή», «το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία».