Ἡ ἰδέα τῆς μαρτυρίας τοῦ αἵματος
Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Δέν ἔχει καμιὰ ἀξία νὰ ὑποστηρίζουμε ὅτι ἡ κοινωνία μας εἶναι χριστιανική, ἀφοῦ τὰ μέλη της εἶναι βαπτισμένα. Τὸ συμπέρα- σμα εἶναι βεβιασμένο, ἂν ὄχι καὶ ἐσφαλμένο. Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε καθημερινὰ δίπλα μας, δείχνει ὅτι λείπει ὁ Χριστὸς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.
Τὸν ἔχουν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ ζωή τους καὶ στὴ θέση του ἔχουν βάλει κάποιον πλούσιο, κάποιον πετυχημένο, ἕνα πολιτικό, ἕνα ἐπιστήμονα, ἕνα φιλόσοφο, ἕνα καλλιτέχνη, ἕνα ἀθλητὴ κ.λπ. Ἐμπνέονται ἀπὸ αὐτούς, ἐπιδιώκουν σχέσεις μαζί τους, τοὺς μιμοῦνται καὶ προσπαθοῦν νὰ τοὺς μοιάσουν ἢ καὶ νὰ τοὺς ξεπεράσουν.
Ἂν μποροῦσαν ὅμως οἱ ἄνθρωποι νὰ δοῦν τὴν καρδιὰ ἐκείνων ποὺ θαυμάζουν, ἴσως νὰ ἄλλαζαν γνώμη καὶ νὰ δέχονταν ὅτι εἶναι ὀλέθριο νὰ τοὺς μιμεῖσαι.

