Του κ. Στεργίου Ν. Σάκκου,
Ομ. Καθηγητού
Πανεπιστημίου
Πηγή:
Εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» Να 1678-1680. (23/2/2007,
2/3/2007 και 9/3/2007).
Α΄
Οι τελευταίες επικοινωνιακές
προσεγγίσεις του
Βατικανού τόσο προς το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο μας, όπου μετέβη
ο πάπας
κατά τη θρονική εορτή του αγίου Ανδρέα (30. 11. 2006), Όσο και προς την
ελλαδική
Εκκλησία, της οποίας ο αρχιεπίσκοπος επισκέφθηκε τον πάπα (13 έως 16.
12. 2006),
έφεραν και πάλι στο προσκήνιο τη θεμελιακή αξίωση των παπικών, που τους
οδήγησε
στην απόσχιση από την Ορθόδοξη Εκκλησία, το παπικό δόγμα περί
πρωτείου του
πάπα. Τούτο στηρίζουν οι παπικοί στην απόφαση της Α΄ Βατικανείου
Συνόδου
(1870), κατά την οποία ο πάπας είναι τοποτηρητής του Χριστού και
μοναδικός
εκπρόσωπος του πάνω στη γη, ο αρχηγός και η ορατή κεφαλή της Εκκλησίας·
στο
πρόσωπο του συνοψίζεται όλη η Εκκλησία!
Με όσα είπε στην Κωνσταντινούπολη ο
σημερινός
πάπας Βενέδικτος έδειξε ότι καθόλου δεν αφίσταται από την απόφαση αυτή.
Με τη
συναίσθηση του διαδόχου του Αποστόλου Πέτρου και θέλοντας προφανώς να
προβάλει
το γόητρό του ως θρησκευτικού πλανητάρχη, ο πάπας Βενέδικτος είπε για
τον
πρωτοκορυφαίο απόστολο, τον θεωρούμενο από τους παπικούς ως ιδρυτή της
Εκκλησίας
της Ρώμης και θεμελιωτή του παπικού πρωτείου: «Ο Σίμων, πριν γίνει
απόστολος,
παρά την ανθρωπίνην αδυναμίαν του εκλήθη Πέτρος, ο βράχος επάνω στον
οποίο
εκτίσθη η Εκκλησία. Σ’ αυτόν εδόθησαν και αι κλείδες του Ουρανού».
Κατά πόσον έχουν αγιογραφική θεμελίωση
τα
παραπάνω, θα το δούμε, συν Θεώ, στη συνέχεια.
Επί του παρόντος θέλω να πληροφορήσω τους
αγαπητούς αναγνώστες ότι η παπική άποψη για Ίδρυση της Εκκλησίας της
Ρώμης
από τον απόστολο Πέτρο είναι όχι απλώς αμφιλεγόμενη, αλλά εντελώς
αστήρικτη
ιστορικά. Με αξίωσε ο Θεός να ασχοληθώ με το θέμα αυτό εδώ και
δεκαετίες. Με
τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια το ερεύνησα και το μελέτησα στις
σχετικές πηγές
καθώς και στη διεθνή βιβλιογραφία. Για τους θεολόγους και όσους
ενδιαφέρονται
ειδικά συνιστώ τις δύο μελέτες μου «Ο Πέτρος και η Ρώμη - Α΄ Η
μαρτυρία της
Καινής Διαθήκης», Θεσσαλονίκη 1989, και «Η Βαβυλών του Αποστόλου
Πέτρου
(Α Πέ 5,13) - Α΄ Η Βαβυλών της Αιγύπτου», Θεσσαλονίκη 1993. Νομίζω,
όμως, ότι
στους δύσκολους καιρούς που ζούμε οφείλουν όλοι οι Χριστιανοί να έχουν
μία
σχετική γνώση του θέματος, δεδομένου ότι το πλήρωμα της Εκκλησίας του
Θεού του
ζώντος είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ Τι 3,15). Για το
σκοπό αυτό
θα