Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ.293). Τελευταῖο

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ.293)

293. Τώρα πού φθάσαμε στο τέλος αυτών των πνευματικών συνομιλιών, θα σας παρακαλέσω, πάτερ Κλεόπα, να δώσετε καί σε μένα προσωπικά μία ωφέλιμη συμβουλή.

 Πάτερ Ίωαννίκιε, τίποτε δεν είναι τόσο εύκολο όσο να διδάσκεις τους άλλους καί τίποτε δεν είναι τόσο δύσκολο όσο να εκτελείς αυτά πού διδάσκεις. Πρώτα - πρώτα να έχουμε συναίσθηση ότι σε κάθε στιγμή λυπούμε τον Θεό. Χωρίς αυτή την καρδιακή ταπείνωση δεν μπορούμε να σωθούμε. Εγώ έτσι τουλάχιστον αρχίζω την εξομολόγηση μου.
Κατόπιν, εάν θέλεις να σωθείς, φύλαξε αυτά τα τρία πράγματα, όπως λέγει ό Μέγας Αντώνιος: Να μη μεταβαίνεις από το ένα μοναστήρι στο άλλο, να έχεις πάντοτε τον Θεό μπροστά στα μάτια σου καί οτιδήποτε κάνεις να το κατοχυρώνεις με χωρία της Αγία Γραφής καί των Αγίων Πατέρων.
Ένας άλλος πατήρ έλεγε: «Να μένεις συχνά στο κελί σου, να έχεις τους αδελφούς ως αγγέλους, ζήτησε να έχεις την ειρήνη καί θα σωθείς». "Έτσι καί εμείς πάτερ, να φυλάξουμε με ακρίβεια τίς διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων, τίς εντολές του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού καί με την Χάριν Του ελπίζουμε να σωθούμε καί να φιλοξενηθούμε στην αιώνια ανάπαυση. Αμήν.

Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη 1980

Πηγή στο διαδίκτυο - Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

Διαβάστε τα υπόλοιπα πατώντας  Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ.292)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ.292)

292. Πάτερ Κλεόπα πότε ήλθατε στο μοναστήρι;

Οι γονείς μου απέκτησαν δέκα παιδιά από τα όποια τα πέντε, τέσσερα αγόρια καί ένα κορίτσι επήγαμε σε μοναστήρια. Ό μεγάλος αδελφός μου, ονόματι Μιχαήλ ασκήτευε στα βουνά Τσεαχλέου.
Ή αδελφή μου Αικατερίνη έγινε μοναχή στο μοναστήρι Παλαιά Άγαπία, ενώ εγώ καί δύο μεγαλύτερα αδέλφια μου, ό Βασίλειος καί ό Γεώργιος, ήλθαμε στην Συχαστρία. Μέχρι το 1935 πέθαναν όλοι οί αδελφοί μου, κατόπιν απέθανε καί ό πατέρας μου Αλέξανδρος.
Έζησα πλέον εγώ, ως ηγούμενος τότε του μοναστηρίου Συχαστρία καί ή μητέρα μου στο σπίτι, στην κοινότητα Σουλίτσα -Μποντοσάνι. Το έτος 1946 μετέφερα την μητέρα μου στην Συχαστρία, όπου την έκειρα μοναχή καί την έστειλα στην Παλαιά Άγαπία, όπου έζησε μέχρι το 1968 καί έφυγε για τον Κύριο σε ηλικία 92 ετών.
Ό ερχομός μου στο μοναστήρι έγινε ως έξης: στις 12 Δεκεμβρίου 1929, μνήμη του αγίου ιεράρχου Σπυρίδωνος, Όταν ήμουν 17 ετών έφυγα από το πατρικό σπίτι με τον μεγαλύτερο αδελφό μου Βασίλειο με τους ντορβάδες μας στην πλάτη. Στον ένα είχαμε τους βίους των Αγίων, το ψαλτήρι, το Ωρολόγιο καί την Αγία Γραφή, ενώ στον άλλο είχαμε δύο μεγάλες ζωγραφιστές εικόνες, ή μία της Θεοτόκου καί ή άλλη του Αγίου Γεωργίου.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 289 -291)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 289 -291)

289.  Που πιστεύετε ότι σώζονται οι μοναχοί ευκολότερα; Στην κοινοβιακή ζωή, στην ιδιόρρυθμη ή στην ησυχαστική;

Λέγει ό άγιος Θεόδωρος ό Στουδίτης τα έξης: «Οι μοναχοί των κοινοβίων σώζονται κατά χιλιάδες, ενώ της ιδιορρύθμου ζωής, ένας στους χίλιους».
Στην κοινοβιακή ζωή πρέπει να υπάρχει ένας  νους, μία σκέψης για όλους καί μία ψυχή σ' όλα τα σώματα, όπως λέγει ό Μέγας Βασίλειος.
Ενώ στην Ιδιόρρυθμη ή κελιώτικη ζωή κάνει καθένας ότι θέλει. Κανείς δεν τον κυβερνάει καί δεν του κόβει το θέλημα, παρά μόνο ή συνείδησης του τον καθοδηγεί καί ο Πνευματικός, εάν τον συμβουλεύεται.
Όσο άφορα αυτά να προσέξουμε καί τα λόγια του Γέροντος μας καί ηγουμένου της Συχαστρίας, π. Ίωαννικίου Μορόϊ, ό όποιος έλεγε: «Πατέρες καί αδελφοί, Όταν θα καταστραφεί ή κοινοβιακή ζωή στα μοναστήρια τότε αυτά θα ερημώσουν». Καί έτσι είναι.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 285 -288)

 Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 285 -288)

285.    Tι έχετε να πείτε για τις φαντασίες πού έρχονται στην ώρα της προσευχής;

Μακάριος είναι ό νους πού προσεύχεται χωρίς φαντασίες, διότι μόνο ό Χριστός δεν είχε φαντασίες, επειδή ήταν Θεός. Ό Αδάμ έπεσε από τον παράδεισο, αφού πρώτα έπεσε στην φαντασία του, διότι φαντάστηκε, κατά την συμβουλή του εωσφόρου, ότι εάν θα φάει από τον απαγορευμένο καρπό, δεν θα πεθάνει στον αιώνα.
Λέγουν οί Άγιοι Πατέρες ότι ό μεγαλύτερος πειρασμός στην ώρα της προσευχής είναι ή φαντασία του νου, πού λέγεται καί «οκτάπους της ψυχής ή «οκτάγωνο». Ονομάζεται ακόμη ή φαντασία και «γέφυρα των δαιμόνων».
Στον καιρό της καρδιακής προσευχής το δυσκολότερο πράγμα είναι ή διαφύλαξης του νου   από τον διασκορπισμό είναι πιο δύσκολο ακόμη από το να φύλαξης τον νου  από τους λογισμούς. Να παρατηρούμε ότι κάθε τι πού είναι περιφερειακό (έρχεται καί φεύγει), καί φανταστικό, δεν είναι από τον Θεό.
Εάν νομίζουμε ότι μπορούμε να εμποδίσουμε την φαντασία μας, εξαπατόμαστε, δεν μπορούμε να εισδύσουμε στην στενή πύλη της καρδίας, ούτε μπορούμε να φθάσουμε τον Θεό.

286.    Γιατί ό άνθρωπος είναι ανώτερος από όλα τα αλλά δημιουργήματα;

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 283 -284)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 283 -284)

283.    Με ποιο είδος προσευχής μπορούμε να φθάσουμε στην θερμή καρδιακή προσευχή;

Με κάθε είδος μπορούμε να αποκτήσουμε την καρδιακή προσευχή. Καί με την ανάγνωση του ψαλτηρίου, εάν την κάνουμε με μεγάλη πίστη καί προσοχή καί με τίς μετάνοιες καί με τους Χαιρετισμούς καί ακόμη με την πνευματική ψαλμωδία, με την νηστεία, και με την ολονύκτια αγρυπνία.
Οί Άγιοι Πατέρες όμως έχουν εκλέξει την ευχή του Ιησού για την απόκτηση της καρδιακής προσευχής, ως την πλέον κατάλληλη. Ανώτερη από την καρδιακή προσευχή είναι ή έκστασης, ή αρπαγή του νου, πού ονομάζεται από τους πατέρας «πνευματική θεωρία», καί συμβαίνει όταν καθαρίζεται τελείως ή  καρδιά.
Σ' αυτή την βαθμίδα έφθασε ό Μωυσης, ό Ηλίας, όταν αξιώθηκαν να μιλήσουν με τον Θεό καί είδαν την δόξα Του καί ιδιαίτερα ό Απόστολος Παύλος, ό όποιος ανέβει μέχρι τρίτου ουρανού.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 278 -282)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Δέκατη συνομιλία (ερωτ. 278 -282)

278.    Πάτερ Κλεόπα, για εμάς τους μοναχούς τι είναι πιο ωφέλιμο να κάνουμε στην ζωή;

Εγώ νομίζω ότι το ανώτερο σ' αυτή την ζωή είναι να τα εγκαταλείπει κανείς όλα καί να κλαίει για τίς αμαρτίες του, διότι το ακριβότερο δώρο για εμάς είναι ή αιωνιότητα. Συνεπώς, πρέπει να κάνουμε το πάν για να μη χαθούμε, διαφορετικά μάταια πλέον ζήσαμε σ' αυτή την ζωή!

279.    Ποια πνευματική σχέση υπάρχει μεταξύ προσευχής καί αναγνώσεως των ιερών βιβλίων;

Λέγουν οί Άγιοι Πατέρες, ότι ό νους του ανθρώπου με δύο έργα γενικά πρέπει να ασχολείται: Με την ανάγνωση καί την προσευχή. Αυτά βοηθούν πάντοτε το ένα το άλλο. Όταν είμεθα ταραγμένοι καί έχουμε διανοητικά περισπασμό, περισσότερο να διαβάζουμε τα ψυχωφελή βιβλία. Καί όταν ή καρδιά μας ειρήνευσε καί οί σκέψεις μας συγκεντρώθηκαν, τότε περισσότερο να προσευχώμεθα και λιγότερο να διαβάζουμε.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 276 -277)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 276 -277)

276. Τι γνώμη έχετε για τον οικουμενισμό καί την παγκόσμια οικουμενική κίνηση;

Εάν ή οικουμενική κίνησης θα διευθυνόταν από την Ορθόδοξο Εκκλησία οί ελπίδες ενώσεως όλων των χριστιανών με τον οικουμενισμό θα ήταν περισσότερες. Άλλα όσο καιρό ή οικουμενιστική κίνησης κυβερνάται από λαϊκούς, δηλ. από την προτεσταντική Εκκλησία, ή οποία δεν έχει Ιεραρχία, καί συνεπώς, ούτε την σωτήριο χάρι, ή ελπίδα της ενώσεως των χριστιανών με τον οικουμενισμό σε μία κοινή καθολική Εκκλησία είναι σχεδόν αδύνατος.
Στον Θεό όμως τίποτε δεν είναι αδύνατον. Είναι πρωτίστως ανάγκη να προσευχώμεθα πολύ, διότι χωρίς τον Θεό τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε (Ίωάν. 15, 5).
Οί συναντήσεις των εκπροσώπων των Εκκλησιών είναι καλές, ευαγγελικές, διότι έτσι οι χριστιανοί γνωρίζονται περισσότερο μεταξύ των καί καταπαύει το μίσος μεταξύ των. όμως από εδώ μέχρι την ενοποίήση όλων των Εκκλησιών ή απόστασης είναι μεγάλη όσο ό ουρανός από την γη, διότι καμία ετερόδοξος Εκκλησία δεν θα αφήσει την πίστη της καί να έλθει στην Ορθόδοξο πίστη.
Ζητάτε ακόμη από τα μέλη των Ορθόδοξων Εκκλησιών, τα όποια τίς εκπροσωπούν να προσέχουν πολύ για να μη εγκαταλείψουμε κάτι από την παράδοση μας, από τίς διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων καί μάλιστα από τα δόγματα της Ορθόδοξου Εκκλησίας, τα όποια διαφυλάχθηκαν καί στερεώθηκαν από τόσους αγίους καί με τόσες θυσίες.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 274 -275)

 Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 274 -275)

274. Τι πρέπει να κάνη ή Ορθόδοξος Εκκλησία, οί ποιμένες καί οί πιστοί μας, δηλ. πώς θα αντιμετωπίσουν καλλίτερα τον προσηλυτισμό εκ των αιρέσεων στις πόλεις καί στα χωριά μας;

Για να εμποδίσουν την φθορά της αληθινής καί αποστολικής πίστεως εκ μέρους των αιρέσεων, τόσον οί ποιμένες, Ιεράρχαι, ιερείς καί μοναχοί Όσο καί οί ορθόδοξοι χριστιανοί μας πρέπει να ενεργήσουν με τρεις τρόπους:
α) Πρώτον να διαβάζουν συχνότερα καί με πολλή ευλάβεια καί προσοχή την Αγία Γραφή καί τίς διδασκαλίες περί πίστεως της Ορθόδοξου Εκκλησίας μας, για να γνωρίζουν όσο γίνεται καλλίτερα την αποστολική μας πίστη.
β) Να σπουδάζει καθένας, τόσο οί ποιμένες όσο καί οί πιστοί τα δόγματα της Ορθόδοξου Εκκλησίας μας για να διδάξουν με την σειρά των κατόπιν τους πιστούς των ενοριών,
γ) Οί ποιμένες καί οί πιστοί μας χριστιανοί να αγωνίζονται να ζουν σύμφωνα με τίς εντολές του Ευαγγελίου του Χριστού για να γίνουν σ' όλους παράδειγμα προς μίμηση με τα έργα των. Ό Σωτήρ μας Ιησούς Χριστός ζητά πρώτον από εμάς να εργαζόμαστε τίς εντολές Του καί κατόπιν να μιλάμε στους άλλους γι' αυτές, διότι λέγει: «Ό ποιήσας καί διδάξας μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 5, 19).

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 271 -273)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 271 -273)

271. Ποιες είναι οί μεγαλύτερες αιτίες των αμαρτιών στον κόσμο;

Οί μεγαλύτερες αιτίες πού οδηγούν τους περισσοτέρους χριστιανούς στην απώλεια είναι: «Το κρασί καί γενικώς τα ποτά, οί γυναίκες, ό πλούτος, ή απιστία στον Θεό καί ή τελεία υγεία του σώματος, όπως λέγει ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος (Λόγος 5). Εάν αποφύγουμε αυτές τίς αιτίες, με την βοήθεια του Θεού, θα λυτρωθούμε από τίς αμαρτίες καί τον θάνατο.

272. Ό αιώνας μας διακρίνεται για μία γενικά αδυναμία της πίστεως στον Χριστό καί της χριστιανικής ζωής. Ποιος είναι ό αρχικός λόγος της αδυναμίας της πίστεως μας σ' αυτόν τον κόσμο;

Ό πρώτος λόγος της αδυναμίας της πίστεως μας είναι ένας:
Ή αυξήσεις της ανομίας στους ανθρώπους. Ή πίστης ελαττώθηκε λόγω κυρίως των παρακάτω αμαρτιών: Από την υπερηφάνεια, την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στην λογική των, από την οποία γεννιόνται οί αιρέσεις, ή παρακοή στον λόγο του Ευαγγελίου καί στους ποιμένας της Εκκλησίας, ή αποξένωσης των χριστιανών από την Εκκλησία, ή έλλειψης ενάρετων ποιμένων, ή μέθη, ή ασωτία κ.λ.π. Αυτή την αλήθεια μας την λέγει ό ίδιος ό Κύριος μας, Όταν λέγει: «Καί δια το πληθυνθήναι την ανομία ψυγήσεται ή αγάπη των πολλών» (Ματθ. 24, 12).

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 268 -270)

 Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 268 -270)

268. Τι σημαίνει αυτοεπίγνωσεις  καί πώς ωφελεί στην σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου;

Ή επίγνωσης του εαυτού μας είναι ένας βαθμός της ταπεινώσεως των λογισμών. Αυτήν είχε ό τελώνης, όταν προσευχόταν στο  Ιερό καί επέστρεψε «δεδικαιωμένος εν τω οίκω αυτού» παρά ό φαρισαίος. Ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος λέγει γι' αυτήν: «Μακάριος είναι ο άνθρωπος, πού γνωρίζει τίς αδυναμίες του, διότι ή γνώσις αυτή είναι το θεμέλιο, ή ρίζα καί ή αρχή για κάθε είδους αρετή» (Λόγος 21).

269. Ποιος από τους μοναχούς ευαρεστεί περισσότερο τον Θεό; Αυτός πού ησυχάζει στην έρημο με νηστεία καί αδιάκοπη προσευχή ή αυτός πού κηρύττει στους άλλους τον λόγο του Κυρίου για την σωτηρία τους;

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 264 -267)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 264 -267)

264.  Ποιος είναι ο δυνατότερος λόγος που μπορεί να ωφελήσει τους άλλους; 

Ο  δυνατότερος λόγος πού μπορεί να οικοδόμηση τους άλλους είναι ό έμπρακτος, δηλ. το παράδειγμα της ζωής μας. Το 'ίδιο μας λέγει καί ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος: «Άλλος είναι ό λόγος με το έργο καί άλλος ό ωραίος καί εγκωμιαστικός για τα έργα».

Σ' άλλο σημείο λέγει ό Ίδιος πατήρ: «Γνωρίζει ή σοφία να στολίζει τα λόγια της καί να μιλάει για την αλήθεια, την οποία αγνοεί καί ξέρει ακόμη να δείχνει τα καλά έργα, χωρίς όμως να έχει την επιδεξιότητα να τα εκτέλεση. Ό έμπρακτος λόγος είναι ο οίκος της ελπίδος, ενώ ή θεωρητική σοφία είναι το ενέχυρο της εντροπής».
Δηλαδή, ντροπιάζει την συνείδηση του αυτός πού μιλάει χωρίς να εκτελεί αυτά πού λέγει. Κατόπιν πρόσθεσε: «Τα πολλά λόγια χωρίς τα έργα ομοιάζουν με τον μάστορα, πού ζωγραφίζει με νερομπογιές τον τοίχο καί δεν μπορεί να δροσίσει την δίψα του, καί ακόμη ομοιάζουν με εκείνον πού βλέπει ωραία όνειρα».

265. Πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ό μοναχός προς τους λαϊκούς;

Πάντοτε μόνο με την αγάπη καί την πραότητα καί να προσεύχεται πάντοτε γι' αυτούς. Εάν ήταν δυνατόν να μη τρώγει, να μη χαίρεται και να μη φιλοξενείται με αυτούς, διότι έτσι μας λέγουν οι Άγιοι Πατέρες μας, για να μη γίνει πρόξενος σκανδάλου. Ιδού τι λέγει,

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 259 -263)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 259 -263)

259.    Ένας από τους μαθητές του τον ρώτησε κάποια ήμερα: Πανοσιώτατε πάτερ, με νικά το πάθος της οργής καί σκανδαλίζω τους αδελφούς. Τι να κάνω για να είμαι πράος;

Ό άγιος Έφραίμ ό Σύρος λέγει: «Προκειμένου για τον άπιστο, όταν θέλεις να έλθει στην πίστη, με μεγάλη πραότητα να του μιλάς, διότι ό τρόπος της επιστροφής καί βοηθείας μιας ψυχής είναι μόνο ή πραότης».
Ενώ ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος λέγει: «Ή πραότης κυμαίνεται μεταξύ οργής καί αναισθησίας». Συνεχώς λοιπόν, για να αποκτήσουμε το δώρο της πραότητας να προσευχώμεθα με υπομονή καί επιμονή στον Κύριο, να διαβάζουμε τίς διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων κι να βαδίζουμε πάντοτε την μέση καί βασιλική οδό.
Επίσης ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος λέγει στους ιαμβικούς του λόγους: «Ό νους εξαπατάται καί ή αλήθεια χάνεται από την υπερβολική αγάπη καί το μίσος». Ό Πνευματικός ιδιαίτερα πρέπει να έχει μέτρο στην πραότητα του καί την αλήθεια, ή οποία να κυμαίνεται μεταξύ αγάπης καί οργής, δηλ. μεταξύ συγχωρήσεως καί επιτιμίου. Αυτός πρέπει να συνδυάζει στην εξομολόγηση την αγάπη με την δικαιοσύνη, ενώ το μίσος και την οργή να τα αντιμετωπίζει με υπομονή καί πραότητα.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 257 -258)

 Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 257 -258)

257.    Να σας πω καί ένα άλλο πού μου συνέβη στην νεότητα μου.

Όταν ήμουν δόκιμος μοναχός, είχα ταλέντο στην αγιογραφία.
Με δίδαξε την αγιογραφία των εικόνων ένας μοναχός, ονόματι Νείλος από το μοναστήρι Σέκου.
 Αφού συνήθισα στο σχέδιο καί την ζωγραφική με νερομπογιές, κατόπιν άρχισα με τα χρώματα. Μερικές φορές ερχόταν ό Ηγούμενος στο κελί μου, κοίταζε πώς αγιογραφώ καί χαιρόταν. Άλλα εγώ είχα αρχίσει να πειράζομαι από τον πειρασμό της φιλοχρηματίας, διότι μόνος μου αγόραζα χρώματα καί όλα τα αναγκαία για τίς εικόνες.
Κάποτε ήλθε ό Ηγούμενος καί Γέροντας μου καί μου είπε:
Τι τιμή έχει αυτή ή εικόνα; Δεν πωλείται, Πανοσιώτατε. Του απάντησα.
Αυτήν, αδελφέ Κωνσταντίνε, να την πώλησης διότι είναι ωραία.
Όταν είδα εγώ ότι πρέπει να παζαρεύομαι με τους ανθρώπους καί να έχω χρήματα, φοβήθηκα μήπως καί με νικήσει ή φιλαργυρία.  Μία ημέρα ήλθε ό οικονόμος στο κελί μου καί μου είπε:
Αδελφέ Κωνσταντίνε, άφησε την αγιογραφία καί άιντε στο διακόνημα.
Τότε τα παρέδωσα όλα στα χέρια του Ηγουμένου καί επήρα το διακόνημα του βοσκού των προβάτων της Μονής. Έτσι τότε λυτρώθηκα από δύο πάθη, από την υπερηφάνεια καί από τον φιλαργυρία.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 255 -256)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 255 -256)

255. Σε ποια περίπτωση επιτρέπεται να συγκεντρώνει κανείς χρήματα;

Για τέσσερις λόγους, λέγουν οί Θείοι Πατέρες, συγκεντρώνουν οί άνθρωποι χρήματα. Από την μανία για την απόκτηση περιουσίας, ή οποία είναι προσκύνησις των ειδώλων καί σημάδι απιστίας, για να έχουν, όπως λέγουν οί ίδιοι, στα γεράματα των, νομίζοντας ότι ό Θεός θα παύση τότε να φροντίζη  γι' αυτούς. Άλλα Αυτός πού σε τρέφει σήμερα θα παύση να σε θρέψη καί αύριο;
Άλλοι συγκεντρώνουν υλικά αγαθά χάριν απολαύσεως, για να τρώγουν καί να ζουν με πολυτέλεια. Άλλοι από κενοδοξία καί έπαινο του κόσμου. Ενώ άλλοι συγκεντρώνουν αγαθά για άλλους, δηλ. για οικογένειες, για ασθενείς, για πτωχά μοναστήρια κ.λ.π. Αυτοί δεν αμαρτάνουν αλλά έχουν καί μισθό, διότι δεν σπαταλούν την περιουσία τους στα μάταια ούτε την αποκτούν για να την κρύψουν από φιλαργυρία.
Όσοι από τους μοναχούς είναι αληθινοί στην ζωή τους καί φυλάγουν με ευλάβεια τον θεσμό της ακτημοσύνης, για κάθε Τι το γήινο, δεν είναι υποχρεωμένοι να κάνουν υλική ελεημοσύνη. Αυτοί βοηθούν καλλίτερα τον κόσμο, με την αγία προσευχή καί το παράδειγμα της ζωής τους.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 253 -254)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 253 -254)

253.  Ποια είναι ή άσκησης καί ποιοι οι πειρασμοί τον ερημίτου ασκητού;

Ή άσκησης του έρημίτου ησυχαστού είναι ή ακατάπαυστη προσευχή, πού συνοδεύεται από την νηστεία. Ή προσευχή καί ή νηστεία είναι τα δύο προστατευτικά όπλα του ησυχαστού, οί δύο πτέρυγες με τίς όποιες ανεβαίνει μέχρι τον θρόνο του Θεού.
Ό ερημίτης πρέπει να είναι μία άσβεστη λαμπάδα αδιάλειπτου προσευχής. Εάν μένεις στην έρημο για ησυχία, ψυχαγωγία ή σπουδές ουδέποτε θα σε πολεμήση ό διάβολος. Άλλα όταν πεις ότι μένεις για τον Κύριο, αρχίζεις να προσεύχεσαι καί να νηστεύεις, τότε θα δεις πώς θα σε πολεμήση ό διάβολος.
Λέγει το Γεροντικό για ένα ησυχαστή, ό όποιος επήγε στην έρημο καί κάποτε του φανερώθηκε ό διάβολος με την μορφή του ανθρώπου καί του είπε: «Γιατί ήλθες εδώ;» «Για τον Θεό», απάντησε αυτός. Τότε άρχισε ό διάβολος να τον πολεμά με κάθε είδους πειρασμούς για να τον δίωξη από την έρημο.
Γιατί με πολεμάς έτσι; Ρώτησε ό ερημίτης τον διάβολο. «αφού ήσουν βλάκας καί μου είπες γιατί μένεις εδώ  διότι εγώ δεν γνώριζα Τι έκανες εδώ. Πολλοί άνθρωποι μένουν στην έρημο, αλλά δεν προσεύχονται, ούτε νηστεύουν. Εγώ με αυτούς δεν έχω καμία απασχόληση».

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 249 -252)

 Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 249 -252)

249. Ή φιλοξενία καί φιλαδελφία, επιβάλλεται κατά το ίδιο μέτρο σε όλους; Ερώτησε ένας μοναχός.
Ό Σωτήρ λέγει να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου, δηλαδή με το μέτρο πού αγαπάς τον εαυτό σου. Ενώ άλλοι Άγιοι Πατέρες λέγουν: «Καμία εκδήλωση αγάπης να μη προσφέρεις προς όλους κατά το ίδιο μέρος, αλλά με διάκριση.
Πρώτα να βοηθάς καί ελεείς αυτούς πού σε επισκέπτονται στο σπίτι σου, κατόπιν τους ομογενείς σου καί μετά τους αλλογενείς». Έτσι καί ή φιλοξενία στα μοναστήρια να είναι διακριτική, αναλόγως των περιστάσεων. Διότι μας ρίχνει στον ανεμοστρόβιλο του κόσμου από όπου πολλές φορές από το πικρό βγαίνει το γλυκό καί ωφέλιμο.

250. Ένας Πνευματικός πατήρ ρώτησε τον Γέροντα: Πάτερ Κλεόπα, ανάλογα με την πείρα πού έχετε, πού ευρίσκεται σήμερα καθαρότερη ή πίστης, στους απλούς πιστούς ή στους διδασκάλους;
Ας ακούσομε τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, πού λέγει: «Εάν θέλεις να βρεις πίστη καθαρή, στον ταπεινό λαό θα την βρεις.... Την ειλικρίνεια, την ταπείνωση καί την μετάνοια των για τίς αμαρτίες τους, την δέχεται ό Θεός σαν μία θυσία, όπως τους αμαρτωλούς του Ευαγγελίου. Την καθαρή, ειλικρινή καί αφοσιωμένη πίστη των πιστών της χώρας μας δεν θα βρεις σ' άλλο μέρος.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 241 -248)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 241 -248)

241. Εάν ένας μοναχός στάλθηκε από το μοναστήρι τον σε ένα μέρος καί δεν επέστρεψε πάλι στην Μετάνοια του, είναι αυτό αμαρτία;

Εάν δεν δέσουμε την καρδιά σε έναν τόπο, ακόμη δεν αγαπήσαμε τον Θεό. Εάν θέλει ό Θεός να βάλει ένα φορτίο στις πλάτες μας, εμείς άραγε δεν θα το δεχθούμε; Ό Θεός δεν μας δίνει φορτίο μεγαλύτερο από τίς δυνάμεις μας. Το ίδιο συμβαίνει με τους πειρασμούς, με τους πόνους αλλά θα έλθει καί ή παρηγοριά του Θείου Πνεύματος στις καρδιές μας.

242. Ένας μοναχός τον ρώτησε: Πάτερ Κλεόπα, γιατί δεν μπορώ τώρα πλέον να προσευχηθώ με τον ίδιο ζήλο, πού είχα, όταν ήλθα στο μοναστήρι;

Λόγω της λήθης, διότι ξεχνάμε την ώρα του θανάτου καί της κρίσεως του Θεού. Οί Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν, ότι: «Όπως το νερό σβήνει την φωτιά, έτσι ή λησμονιά σβήνει την προσευχή».

243. Σ' ένα γέροντα, πού μάλωνε συχνά τον μαθητή του, του είπε:

—Πάτερ, τίποτε δεν είναι τόσο δύσκολο από το να κερδίσεις πνευματικά κάποιον. Ας μη ξεχνάμε αυτό πού λέγει ό άγιος Έφραίμ ό Σύρος, ότι ό μοναδικός τρόπος διορθώσεως καί σωτηρίας των ψυχών είναι ή πραότης.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 233 -240)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Ένατη συνομιλία (ερωτ. 233 -240)

 

233.    Κάποτε ρώτησε τον πατέρα Κλεόπα ένα από τα πνευματικά του παιδιά. Τι πρέπει να κάνω όταν πρόκειται να τελέσω την Θεία Λειτουργία καί κοινωνήσω τον Χριστό;

Όταν πρόκειται να λειτουργήσεις καί να κοινωνήσεις του Σώματος καί του Αίματος του Χριστού, τρία πράγματα είσαι υποχρεωμένος να κάνης: Να είσαι ειρηνικός με όλους, να έχεις εξομολογηθεί καί να έχεις κάνει τον κανόνα της προσευχής σου. Με αυτούς τους τρεις όρους να πλησιάζεις, καί χωρίς αυτούς ουδέποτε να προσεγγίζεις τα Θεία, για να μη καείς από το θείο πυρ.

234.    Ένας μοναχός ρώτησε τον π. Κλεόπα κάποια ήμερα: Τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;

 Πάτερ Χαρίτων, φύλαξε αυτά τα τρία πράγματα καί με την Χάρι του Χριστού θα σωθείς: Να μην αφήνεις ανεκτέλεστο ποτέ τον κανόνα της προσευχής σου να σηκώνεσαι τα μεσάνυκτα καί να προσεύχεσαι συμμετέχοντας κατόπιν καί στην ακολουθία του όρθρου και τρίτον να εγκρατεύεσαι μέχρι θανάτου από την κρεατοφαγία καί την κατάκριση.

235.Πάτερ Κλεόπα, δώστε μου μία ωφέλιμη συμβουλή του είπε κάποιο από τα πνευματικά τον παιδιά.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Όγδοη συνομιλία (ερωτ. 230-232)

 Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Όγδοη συνομιλία (ερωτ. 230-232)

230.    Ποια είναι τα αποτελέσματα της Εξομολογήσεως και της Θείας Κοινωνίας;
Ή εξομολόγησης συγχωρεί καί λύνει τίς αμαρτίες, ενώ ή Θεία Κοινωνία θεοποιεί τον άνθρωπο. Ή Ί. εξομολόγησης γίνεται σε οποιονδήποτε τόπο, ενώ ή Θεία Κοινωνία προσφέρεται με μεγάλη προσοχή μόνο σε όσους είναι άξιοι ενώσεως με τον Χριστό, διότι μεγάλη τιμωρία θα έχει ό Ιερεύς πού προσφέρει τα Αγια Μυστήρια στους αναξίους.
Όταν κάποιος δεν είναι άξιος της Θείας Κοινωνίας μπορεί να κοινωνήσει με Μεγάλο Αγιασμό, μέχρις ότου τερματισθεί το επιτίμιο του καί παύση να αμαρτάνει καί εάν πάλι αμαρτάνει παίρνει τον κανόνα του από την αρχή.

231.    Ποια είναι ή κατάσταση των ψυχών, πού πέθαναν ανεξομολόγητες ή δεν πρόλαβαν να κάνουν τον κανόνα τους;

Αυτοί πού πέθαναν εξομολογημένοι καί σε περίοδο πού εκτελούσαν τον κανόνα τους, συγχωρέθηκαν οί αμαρτίες των καί είναι λυτρωμένοι από τα βάσανα της κολάσεως με την θυσία της Θείας Λειτουργίας, ή οποία τους ξεπλένει τα αμαρτήματα τους. Αυτή είναι ή διαφορά του καθαρτηρίου πυρός των καθολικών καί της Θυσίας της Θείας Λειτουργίας.

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Όγδοη συνομιλία (ερωτ. 226 -229)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Όγδοη συνομιλία (ερωτ. 226 -229)

226. Ποιο είναι το δυσκολότερο από τα επτά Μυστήρια;
Είναι το μυστήριο της Εξομολογήσεως. Με αυτό είτε σώζεις μία ψυχή είτε σώζεσαι και συ, είτε καταστρέφεις μία ψυχή καί καταστρέφεσαι καί συ αιωνίως. Παρ' όλα αυτά με κανένα άλλο μυστήριο δεν μπορείς να κερδίσεις περισσότερο μία ψυχή για την Βασιλεία του Θεού όσο με την Ιερά Εξομολόγηση. όμως τόσες είναι οί ευθύνες καί οί κίνδυνοι του Ιερέως - Πνευματικού, ώστε ό Ιερός  Χρυσόστομος λέγει ότι: «Λίγοι πνευματικοί σώζονται». Καί για την ιεροσύνη επίσης ό ίδιος λέγει: «Στους έσχατους καιρούς μόλις τρεις ιερείς στους χίλιους θα σώζονται». Αυτά τα λόγια των αγίων μας είναι φοβερά καί τρομακτικά.

227. Τι συμβουλές δίνετε στους Πνευματικούς, πού εξομολογούν στον κόσμο;

Ό Ιερεύς - Πνευματικός είναι πολύ υπεύθυνος για την θέση πού κατέχει. Κρίνει στο όνομα καί στον τόπο του Χριστού. Με κανένα τρόπο δεν μπορεί να δέση κάποιον χωρίς εξέταση, ούτε να λύση οποιοδήποτε παράπτωμα καί σ' οποιονδήποτε.