Τὸ κείμενο της ομιλίας του π. Γεωργίου Διαμαντοπούλου στὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου «Σχέση Ἱερῶν Κανόνων καί κοσμικῶν νόμων» (31/10/11)

Τοῦ αἰδεσιμολογιωτάτου πρεσβυτέρου Γεωργίου Διαμαντοπούλου, θεολόγου-φιλολόγου, μτ Κανονικοῦ Δικαίου.

Σεβαστοὶ πατέρες, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

ἀποτελεῖ γιὰ τὴν ταπεινότητά μου ἰδιαίτερη χαρὰ καὶ τιμὴ ἡ πρόσκληση ποὺ μοῦ ἀπηύθυνε ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν γιὰ νὰ φθέγξομαι κάποιες σκέψεις σχετικὰ μὲ τὸ πόνημα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Λάμπρου Φωτοπούλου «Ἱεροὶ Κανόνες καὶ Κοσμικοὶ Νόμοι». Πρόκειται πράγματι γιὰ μία πρωτοπόρα προσπάθεια τοῦ συγγραφέως, ἐγνωσμένου νομικοῦ, ποὺ ἀποσκοπεῖ στὴν πνευματικὴ «ἀνακάθαρσιν» τῶν ἱερῶν Κανόνων. 

Ἐπιτρέψτε μου νὰ χρησιμοποιήσω ἕναν ὅρο ποὺ εἰσήγαγε ἡ Μακεδονικὴ Δυναστεία, ὅταν αὐτὴ μὲ πρωτεργάτη τὸν Βασίλειο τὸν Μακεδόνα ξεκινοῦσε κατὰ τὸν 9ο αἰῶνα μ. Χ. τὴν προσπάθεια ἀπαλλαγῆς τοῦ Βυζαντινοῦ Δικαίου ἀπὸ τὸ νομοθετικὸ ἔργο τῆς δυναστείας τῶν εἰκονομάχων αὐτοκρατόρων Ἰσαύρων, τὴν Ἐκλογή, διότι ἡ ἐργασία αὐτὴ τοῦ π. Φωτοπούλου στοχεύει ἀκριβῶς στὴν ἀνακάθαρσιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς προσέγγίσεώς τους ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἔχουν παρεισφρύσει καὶ ἐμποδίζουν αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ κερδίσουν μέσα ἀπὸ τὴ μελέτη καὶ τὴν ἐφαρμογή τους τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.