Επιμνημόσυνο αφιέρωμα στον Στέργιο Σάκκο († 15/4/2012)

Επιμνημόσυνο αφιέρωμα στον Στέργιο Σάκκο († 15/4/2012) 

Η ζωή και το έργο του καθηγητή της θεολογικής σχολής του Α.Π.Θ. και διδασκάλου των αδελφοτήτων "Απολύτρωσις" και "Χριστιανική Ελπίς", Στεργίου Σάκκου



Πηγή αρχείου ιστολόγιο Αγγελιοφόρος

Μικρό αφιέρωμα - Ομιλίες (3) του Στέργιου Σάκκου († 15/4/2012) εις τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου (βίντεο)

Κυριακή των Βαΐων
Βιντεοσκοπημένη ομιλία του κ Στεργίου Σάκκου στον τηλεοπτικό σταθμό Time Channel για την Κυριακή των Βαΐων.

Σχετικά με το Πάθος του Κυρίου

Στεργίου Σάκκου. Ομιλία που έγινε στον τηλεοπτικό σταθμό Time Channel

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ κ. Στέργιος Σάκκος

Εκοιμήθη χτες (15/4/12) εν Κυρίω ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ και ακάματος εργάτης του Ευαγγελίου, κ. Στέργιος Σάκκος.

Η Εξόδιος Ακολουθία θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Σωτήρος της Ορθοδόξου Αδελφότητος “Χριστιανική Ελπίς”, στο Φίλυρο Θεσσαλονίκης τη Δευτέρα 16 Απριλίου στις 4 μ.μ. (συγκοινωνία από Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό προς Φίλυρο, γραμμή 64 )
( http://oasth.gr/routes/route.php?ml=4)

Καλή Ανάσταση, Καλό Παράδεισο !
Ενημέρωση από Ακτίνες

«Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς Ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε». (Ἅγιος᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος). Μέρος Β΄. Στεργίου Σάκκου

«Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς Ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε»

Ἅγιος᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος

Μέρος Β΄.    Το Α΄ Μέρος ἐδῶ

Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ ΑΠΘ

῾Η οἰκουμενικότητα τῆς ᾿Ορθοδοξίας 

Μέ βάση ὅσα ἤδη ἔχουμε ἀναφέρει στά προηγούμενα ἄρθρα, ἡ ᾿Ορθοδοξία εἶναι ἀνοιχτή σέ ὅλους. Μέ ὅλους διαλέγεται καί ὅλους τούς καλεῖ στήν ἀλήθεια. ᾿Εξάλλου, ἡ οἰκουμενικότητα καί ἡ παγκοσμιότητα ἀποτελοῦν βασικά στοιχεῖα τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς πίστεως.

Νά μή μᾶς διαφεύγει αὐτό ἀλλά οὔτε καί νά συγχέουμε τίς ἔννοιες. ῞Οπως ἄλλο θέωση καί ἄλλο θεοποίηση, τήν ὁποία ψευδόμενος ὁ σατανᾶς ὑποσχέθηκε στόν Ἀδάμ, ἔτσι ἄλλο παγκοσμιότητα καί ἄλλο παγκοσμιοποίηση, τουτέστιν ἰσοπέδωση τῶν πάντων ἐν ὀνόματι τῆς οἰκονομικῆς ἀνόδου· ἄλλο οἰκουμενικότητα καί ἄλλο οἰκουμενισμός, τουτέστιν συγκρητισμός μέ τό πρόσχημα τῆς ἑνότητος· ἄλλο ταπείνωση καί ἄλλο ταπεινολογία καί ταπεινοσχημία, διά τῆς ὁποίας ἀδικοῦμε τήν ᾿Ορθοδοξία καί στραγγαλίζουμε τήν ἀλήθεια.

«Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς Ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε». (Ἅγιος᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος). Στεργίου Σάκκου

«Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς Ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε»

Ἅγιος᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος

Μέρος Α΄.  Το Μέρος Β΄ εδῶ

Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ ΑΠΘ

Πρόλογος

Τό θέμα μοῦ τό δίνει ὁ «μανικός ἐραστής» τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ καί ἄριστος ἑρμηνευτής τῶν ἁγίων Γραφῶν, ὁ πολυτάλαντος διδάσκα- λος τῆς ἀγάπης καί πολύπαθος μα- χητής τῆς ἀλήθειας τοῦ Εὐαγ- γελίου ἅγιος ᾿Ιωάννης ὁ Χρυσό στο- μος. ῾Ερμηνεύοντας τήν πρός Φι- λιππησίους ᾿Επιστολή συνιστᾶ: «ἵνα μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχησθε»¹.

Σέ δύο μεγάλα μεγέθη στρέφει τήν σκέψη μας τό παράγγελμα τοῦ Χρυσορρήμονα· στήν ἀγάπη καί στό δόγμα. ᾿Ακριβέστερα ἐφιστᾶ τήν προσοχή μας στήν παραχάραξη αὐτῶν τῶν μεγεθῶν. Μιλᾶ γιά πρόσχημα ἀγάπης καί νόθον δόγμα.
Καί τό πατερικό παράγγελμα ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη βαρύτητα στούς χαλεπούς καιρούς μας, ὅπου πολύ συχνά «προσχήματι», δηλαδή μέ τό προσωπεῖο, τήν μάσκα, τῆς ἀγάπης, ἐπιχειρεῖται ἡ νόθευση, ἡ παραχάραξη τοῦ δόγματος ἤ -τό χειρότερο- τό μή νόθον, τό γνήσιο, δηλαδή τό ὀρθόδοξο δόγμα, λοιδορεῖται καί παραθεωρεῖται, διότι θεωρεῖται ἐμπόδιο, ἐπιβουλέας καί ἀπεχθής ἀντίπαλος τῆς ἀγάπης. Εἶναι ὅμως αὐτό ἀληθινό; ᾿Ιδού τό ἐρώτημα στό ὁποῖο καλούμαστε νά ἀπαντήσουμε.

Ὁ Ἅγιος Στυλιανός - Στεργιανός. Στεργίου Σάκκου

Ὁ Ἅγιος Στυλιανός - Στεργιανός

Στεργίου Σάκκου, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου

Τὴν 26ην Νοεμβρίου ἑορτάζομεν τήν μνήμην τοῦ ἐν
Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Στυλιανοῦ τοῦ Παφλαγῶνος.
Ἀνωτέρω εἰκών τοῦ Ἁγίου προερχομένη ἐκ τοῦ χρω -
στῆρος τῆς Ἀδελφότητος τῶν Παχωμαίων Ἁγίου Ὄρους.

Στίς 26 τοῦ μηνός Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τόν ἅγιο Στυλιανό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιαίτερα ἀγαπητός στόν λαό καί θεωρεῖται προστάτης τῶν βρεφῶν καί νηπίων.
Πολύ χαρακτηριστική, ἀλλά καί συγκινητική εἶναι ἡ εἰκόνα του· ὁ ἅγιος κρατώντας ἕνα σπαργανωμένο παιδί στήν ἀγκαλιά του παρουσιάζεται ὡς φιλόστοργη μητέρα καί συγχρόνως ὡς χειροδύναμος πατέρας, πού προσφέρει στό παιδί τήν στοργή καί τήν δύναμη, πού αὐτό χρειάζεται.
Οἱ γυναῖκες, πού δέν γεννοῦν παιδιά, ἐπικαλοῦνται τήν πρεσβεία του καί οἱ μητέρες, ὅταν ἀρρωσταίνουν τά μικρά τους, προστρέχουν στήν βοήθειά του.
Ἐνῶ ὅμως εἶναι πολύ διαδεδομένη ἡ γιορτή του καί πολύ λαοφιλής ἡ μνήμη του, δέν εἶναι καλά γνωστή ἡ ἱστορία του.
Ὑπάρχει, μάλιστα, μία σύγχυση γύρω ἀπό τό πρόσωπό του, καθώς καί γύρω ἀπό τό ὄνομά του, ἡ ὁποία ἐπιτείνεται, καθόσον σήμερα οἱ χριστιανοί δέν ἐνδιαφέρονται νά διασώζουν ἀκριβῶς τό ὄνομα τοῦ ἁγίου μέ τό ὁποῖο βαπτίσθηκαν.

Ἔτσι πολλοί δέν ἀναγνωρίζουν ἄν τά βαπτιστικά Στέλιος-Στέλλα καί Στέργιος- Στεργιανή ἀναφέρονται στόν ἅγιο Στυλιανό ἤ τό δεύτερο ἀναφέρεται σέ ἄλλον ἅγιο.
Ἔχουν τήν ἰδέα ὅτι ἅγιος Ἀστέριος καί Σέργιος ὑπάρχουν στήν Ἐκκλησία μας· δέν εἶναι καθόλου βέβαιο ὅτι τό Στέργιος μπορεῖ νά προέρχεται ἀπό τό Ἀστέριος ἤ ἀκόμη ἀπό τό Σέργιος, καί δέν ἔχει σχέση μέ τό Στυλιανός. Παρ᾽ ὅλο ὅμως πού εἶναι βέβαιο ὅτι τό Στέργιος συνδέεται μέ αὐτά τά πρόσωπα καί τά ὀνόματά τους.

Ἄγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος. Ἄξιος μιμητής τοῦ Χριστοῦ. Στέργιος Σάκκος

Ἄξιος μιμητής τοῦ Χριστοῦ

῞Ηλιος ἄδυτος καί φῶς ἀνέσπερο ὁ θεάνθρωπος Κύριός μας ᾿Ιησοῦς Χριστός, καθιστᾶ καί ὅλους τούς δικούς του «φῶς τοῦ κόσμου», φωστῆρες καί ἥλιους μικρούς, πού μεταλαμπαδεύουν τό δικό του ζωηφόρο φῶς. Τό εἶχε ἐπισημάνει ἤδη στούς δώδεκα· «῾Υμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου» (Μθ 5,14). Κι ὁ λόγος του ἔγινε καί ξανάγινε πράξη στό διάβα τῆς ἱστορίας μυριάδες φορές, ὅσες ἦταν οἱ ἁγνές καί μεγάλες ψυχές πού παραδόθηκαν στόν Χριστό εἰλικρινά καί ὁλοκληρωτικά.

Μιμήθηκαν τόν θεάνθρωπο Κύριο μέ ἀποτέλεσμα νά μετέχουν στήν αἰώνια δόξα του καί νά καταστοῦν πρότυπα ζωῆς γιά τίς ἐπερχόμενες γενιές. ῞Οπως ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστός παραμένει «χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (῾Εβ 13,8), ἔτσι καί οἱ ἅγιοί του ζοῦν καί συγκινοῦν τούς πιστούς αἰώνια, καθώς ἡ ἴδια ἡ ἁγία Γραφή τό καθιερώνει παραγγέλλοντας· «μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τήν πίστιν» (῾Εβ 13,7).

Μιά φωτεινή, χριστομίμητη ὕπαρξη ἦταν ὁ ἅγιος ᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος, πού ἔλαμψε καί λάμπει, φώτισε καί φωτίζει τόν κόσμο ὡς γνήσιος μαθητής τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ καί ἄξιος μιμητής τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τόν ὁποῖο ἄμετρα θαύμαζε καί ἀπεριόριστα ἀγαποῦσε. 
Ὁ ἑορτασμός τῆς μνήμης του στίς 13  Νοεμβρίου μᾶς παρακινεῖ νά μελετήσουμε «τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς», νά σημειώσουμε ἐλάχιστα ἀπό τά πολλά καί λαμπρά στοιχεῖα τῆς ζωῆς καί τοῦ ἔργου τοῦ μεγάλου διδασκάλου, πού τόν ἀναδεικνύουν ἥλιο ἀπαστράπτοντα μές στά πνευματικά σκοτάδια τοῦ κόσμου· τόν καθιερώνουν στήν ἱστορία ὡς ἀληθινό χριστιανό, γνήσιο μιμητή τοῦ Χριστοῦ, ἕναν ἄλλο μικρό Χριστό.

Πάμε κατά διαβόλου; Στέργιος Σάκκος.

Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου

Μέσα στό γενικό κλῖμα τῆς ἀπαξίωσης πού μᾶς κατακλύζει καί στό ἄγχος τῆς διάσωσης ἀπό τό χρέος πού μᾶς πνίγει, συνηθίσαμε τόσο πολύ νά ἀκοῦμε καί νά βλέπουμε ἔκτροπα, ὥστε φοβοῦμαι πώς ἔχουμε πέσει σέ ἕνα εἶδος πνευματικοῦ μιθριδατισμοῦ.
Πάθαμε σάν ἐκεῖνον τόν παροιμιώδη Μιθριδάτη, πού λίγο-λίγο εἶχε συνηθίσει στήν χρήση δηλητηρίου καί τελικά δέν ἔνιωθε τό φαρμάκι. Ἔτσι ἴσως ἐξηγεῖται πῶς ἕνα πρόσωπο καί μάλιστα ἐπίσημο, συγκεκριμένα ἡ κ. ὑπουργός «παιδείας, διά βίου μάθησης καί θρησκευμάτων» εἶχε τό θράσος νά δηλώσει σέ ἐκπομπή τῆς ΝΕΤ ἐπί λέξει: «Γιά νά σωθεῖ ἡ χώρα, ἐγώ θά συνεργασθῶ καί μέ τόν διάβολο». 

Μποροῦμε, λοιπόν, νά κοιμόμαστε ἥσυχοι. Ἡ κ. ὑπουργός μέ τόν πολυμήχανο συνεργάτη της σίγουρα θά μᾶς... σώσει! Ἀλλά τέτοιου εἴδους σωτηρία στήν πραγματικότητα εἶναι ὀλέθρια καταστροφή καί ἐνταφιασμός τῆς χώρας.

Τὸ θετικὸν βῆμα. Στεργίου Σάκκου

Τὸ θετικὸν βῆμα

Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ ΑΠΘ

Στενά καί ξεχωριστά δεμένος ὁ Ὀκτώβριος μέ τήν σύγχρονη ἱστορία τῆς πατρίδος μας στρέφει τήν σκέψη μας στό ἔπος τοῦ '40.
Ἔγραψαν τότε οἱ Ἕλληνες τήν πιό ἡρωϊκή σελίδα τῆς νεώτερης ἱστορίας τους ἐπιβεβαιώνοντας τήν ἐθνική τους ταυτότητα ὡς ἄξιοι ἀπόγονοι ἡρωικῶν προγόνων.
Πραγματοποίησαν τό θαῦμα πού συγκλόνισε τόν κόσμο κι ἔκανε φίλους καί ἐχθρούς νά ὑποκλιθοῦν σεβαστικά μπρός στήν λεβεντιά καί γενναιότητα τῶν Ἑλλήνων, ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἀνεξάρτητα ἀπό κοινωνική θέση, ἐπάγγελμα, μόρφωση, ἡλικία ἤ ὅποια ἄλλη ἰδιότητα.
Διότι σ' ἐκείνη τήν μεγάλη ὥρα, ὁ κάθε πατριώτης, ἀπό τόν πρωθυπουργό μέχρι τόν ἀνώνυμο μεροκαματιάρη, συνειδητοποίησε τό μερίδιο τῆς εὐθύνης του γιά τήν λευτεριά τῆς πατρίδος κι ἐκπλήρωσε τό χρέος του.

Ὅσοι ψηλαφήσαμε ἐκεῖνο τό θαῦμα, ἀλλά καί οἱ νεώτεροι καί μάλιστα ἡ νέα γενιά ἀξίζει νά σταθοῦμε μέ προσοχή καί νά ἀντλήσουμε πολύτιμα μαθήματα ἀπό τήν ἱστορία τοῦ '40.
Ἰδιαίτερα σήμερα, μέσα στά ἐξαιρετικά σοβαρά προβλήματα πού μᾶς κυκλώνουν καί ἀπειλοῦν νά καταρρακώσουν τήν ἐθνική ἀξιοπρέπεια καί τήν ἴδια τήν ὑπόστασή μας ὡς χώρας, εἶναι συμφέρον νά μιμηθοῦμε τόν πατριωτισμό καί τήν ὁμοψυχία τῆς γενιᾶς τοῦ '40.

Ἕτος ειρηνικόν. Στεργίου Σάκκου, Ὁμ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

᾿Από τίς εὐχές, πού ἀφειδώλευτα ἀκούγονται τίς μέρες τίς γιορτινές, ξεχωρίζω αὐτήν, πού ποθεῖ καί εὔχεται νά ᾿ναι τό νέο ἔτος εἰρηνικό.
Δικαιολογοῦν, νομίζω, τήν ἐπιλογή ὄχι μόνον οἱ πρόσφατες συγκυρίες καί τά ἐπεισόδια, πού ἀναστάτωσαν καί πάλι τήν πρωτεύουσα, τήν συμπρωτεύουσα καί ἄλλες πόλεις τῆς Πατρίδας μας, ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ πόθος, πού ἀπό παλιά φωλιάζει στοῦ καθενός τήν καρδιά· νά ζοῦμε εἰρηνικά.

Εἶναι ὁ πόθος, πού ὤθησε τούς Ρωμαίους νά ἀλλάξουν τήν παράδοσή τους καί νά μή λογαριάζουν ὡς πρῶτο μήνα τοῦ ἔτους τόν Μάρτιο, πού τούς θύμιζε τόν θεό τοῦ πολέμου Mars, ἀλλά τόν ᾿Ιανουάριο.
Αὐτός παίρνει τό ὄνομά του ἀπό τόν εἰδωλολατρικό θεό ᾿Ιανό, τόν προστάτη τῶν μετακινήσεων καί συναλλαγῶν, πού ἀπαιτοῦν καί προϋποθέτουν ἕνα κλίμα εἰρηνικό. ᾿
Αποτυπωμένη καί στό ἡμερολόγιο ἡ λαχτάρα γιά εἰρήνη γίνεται ἀκόμη πιό τραγική καί ὀδυνηρή, καθώς ἀπό τά ἀρχαῖα χρόνια ὁ ναός τοῦ ᾿Ιανοῦ, πού ἄνοιγε σέ περιόδους πολέμου, δέν ἔκλεισε ποτέ.
Ποτέ δέν σταμάτησαν οἱ πόλεμοι ἀπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα. Κατ᾿ ἐπανάληψη αἱματοκυ λίσθηκε ἡ ἀνθρωπότητα. ῾
Εκατόμβες ἀτέλειωτες ἀπαρτίζουν οἱ ἀνθρώπινες ζωές, πού βίαια τερματίσθηκαν, οἱ ἄλκιμοι νέοι πού χάθηκαν πάνω στόν ἀνθό τους. ᾿Απέραντες καί ἀπύθμενες λίμνες τά δάκρυα τῶν γονιῶν, πού εἶδαν τά σπλάχνα τους νεκρά, τῶν χηρῶν καί τῶν ὀρφανῶν, τῶν ἐκτοπισμένων, τῶν προσφύγων, πού ἀνέ στιοι, ἄσιτοι, γυμνοί λιτανεύουν στόν κόσμο τά πικρά δῶρα τοῦ πολέμου· τήν φτώχεια, τήν ἐξαχρείωση, τήν ταλαιπωρία τους.

Αὐγουστῖνος Καντιώτης: ἡρωϊσμὸς καὶ παρρησία. Στεργίου Σάκκου

Πολύπλευρη καί πολυτάλαντη προσωπικότητα ὑπῆρξε ὁ μακαριστός ἐπίσκοπος Φλωρίνης κυρός Αὐγουστῖνος:
Συγγραφέας πολυγραφώτατος, ὁμιλητής συναρπαστικός, ἱεραπόστολος φλογερός, δάσκαλος ὑποδειγματικός, κοινωνικός ἐργάτης ἀκαταπόνητος, ἀρωγός τῶν ἀναξιοπαθούντων ἀπαράμιλλος, ἀγωνιστής ἀποτελεσματικός, μαχητής τοῦ Χριστοῦ γενναῖος!
Ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου φώτιζε τήν ψυχή του καί κατηύθυνε τήν δράση του. Κι ἦταν τό φῶς αὐτό πού κάποιες φορές θάμπωνε καί ἐνοχλοῦσε ἔντονα τούς πολλούς, καθώς φώτιζε καί ἀποκάλυπτε σκιερές πλευρές.
Ἔτσι συμβαίνει μέ ὅλες τίς προφητικές μορφές τῆς ἱστορίας.  Ἐπειδή κινοῦνται κατενώπιον τοῦ Θεοῦ, δέν εἶναι πάντοτε εὐχάριστοι στούς ἀνθρώπους, ἀλλά αὐτό δέν τούς πτοεῖ.

Ἀπό τήν μακροχρόνια καί πολυσχιδῆ δράση τοῦ π. Αὐγουστίνου σταχυολογῶ μερικά περιστατικά ἐνδεικτικά τῆς παρρησίας τοῦ ἀνδρός.
Δείχνουν πῶς ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἔμενε ἀτρόμητος στίς δυσκολίες καί ἀδελέαστος ἀπό κάθε τί πού θά ἐπηρέαζε τόν καθένα, ἕνας γνήσιος προφήτης τῶν ἡμερῶν μας:
Φοιτητής στήν Θεολογική Σχολή τῶν Ἀθηνῶν ἀγωνίσθηκε μέ σθένος ἐναντίον τοῦ καθηγητοῦ Μπαλάνου, ὁ ὁποῖος δίδασκε ὅτι «δέν ὑπάρχει διάβολος».
Οὔτε ὁ φόβος τοῦ καθηγητοῦ οὔτε ὁ κίνδυνος νά χάσει τό «ἄριστα» καί νά καθυστερήσει στήν λήψη

«Οι χλιαροί» (Ἀπ. γ´, 14-22). Μέρος Γ΄ (τελευταίο) Στέργιος Σάκκος, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Ὁ Ἀγαπητός μέσα μας Στοργική προτροπή

 

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστός μίλησε στούς Λαοδικεῖς σκληρά, ἀπότομα· τό ἀναγνωρίζει καί ὁ ἴδιος. Ἀλλά ὁ δριμύς του τρόπος ἐκφράζει τήν σφοδρή του ἀγάπη· τό ὁμολογεῖ ἀμέσως·
«Ἐγώ ὅσους ἐάν φιλῶ, ἐλέγχω καί παιδεύω».
Ὅσο ἀποτροπιασμό περιεῖχε τό ρῆμα «ἐμέσαι» τόση τρυφερότητα περικλείει τό ρῆμα «φιλῶ», κι ὅση αὐστηρότητα ἀπέπνεε μέχρι τώρα ὁ λόγος τόση ἐνθάρρυνση ἐμπνέει στό ἑξῆς. Εἶναι ἀκριβῶς τά γνωρίσματα τῆς πατρικῆς ἀγάπης, μιᾶς ἀγάπης γνήσιας, πού ζητᾶ τό καλό τοῦ ἀγαπωμένου καί ὄχι τήν ἱκανοποίηση τοῦ ἀγαπῶντος, γι᾽ αὐτό μπορεῖ καί συνδυάζει σοφά τήν ἐπίπληξη μέ τό χάδι.
«Ὅν γάρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δέ πάντα υἱόν ὅν παραδέχεται» (Πρμ 3,18), εἶχε πεῖ ὁ θεόπνευστος παροιμιαστής καί τά λόγια του ἐπαναλαμβάνονται ἐδῶ ἀπό τά χείλη τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ ἐκκλησία τῆς Λαοδίκειας, παρ᾽ ὅλη της τήν ἀθλιότητα, δέν παύει νά εἶναι ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί τήν στιγμή αὐτή βρίσκεται ἀκόμη μέσα στά σπλάγχνα του.
Πῶς εἶναι δυνατόν νά μή τήν ἀγαπᾶ; Γι᾽ αὐτό τῆς δείχνει τά λάθη της -τήν ἐλέγχει- καί τήν μαλώνει - τήν παιδεύει-, διότι θέλει νά ἀπαλ- λαγεῖ ἀπό τά ψεγάδια της καί νά τήν χαίρεται πανωραία. Ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης του εἶναι ἡ γεμάτη στοργή προτροπή τοῦ Χριστοῦ, πού ἀμέσως ἀκολουθεῖ·
«Ζήλευε οὖν καί μετανόησον!».
Ἀφοῦ ἔδειξε ὅτι ἐκεῖνο πού ζημιώνει τά παιδιά του εἶναι ἡ χλιαρότητα, τά παρακινεῖ τώρα νά

«Οι χλιαροί» Β΄ Μέρος (Ἀπ. γ´, 14-22). Στέργιος Σάκκος, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

(2ον) Β´ Διάγνωση καί θεραπεία Αἰτία ἡ αὐτάρκεια 

Ὁ Χριστός ἑρμηνεύει τήν κατάσταση τῆς χλιαρότητος, πού κατακλύζει τούς χριστιανούς τῆς Λαοδίκειας ὡς ἑξῆς· «ὅτι λέγεις ὅτι πλούσιος εἰμί καί πεπλούτηκα καί οὐδενός χρείαν ἔχω». Αἰτία ἀλλά καί ἔκφραση τῆς χλιαρότητός τους ἦταν ἡ αὐτάρκεια, πού νόμιζαν ὅτι εἶχαν.
Πίστευαν ὅτι εἶναι πλούσιοι καί ὅτι δέν ἔχουν ἀνάγκη ἀπό τίποτε. Καί εἶναι φυσικό, ὅποιος νιώθει αὐτάρκης νά χάνει τήν ζέση τῆς πίστεως, νά παύει νά στηρίζεται μέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στόν Θεό. Ποιά ὅμως ἦταν τά πλούτη, γιά τά ὁποῖα καυχῶνταν οἱ Λαοδικεῖς;
Ἄν ἐπρόκειτο γιά ὑλικό πλοῦτο, εἶναι ἀπίθανο ὅτι θά ἀπασχολοῦσε τόν Κύριο. Μᾶλλον ἐννοεῖται ὁ πνευματικός πλοῦτος, τοῦ ὁποίου ὅμως ἡ αἴσθηση ἐπηρεάζεται ἀπό τήν ὕπαρξη τοῦ ὑλικοῦ.
Φαίνεται ὅτι ἡ ὑλική εὐμάρεια καί ὁ εὐδαιμονισμός τῆς ζωῆς εἶχαν δημιουργήσει στούς χριστιανούς τῆς Λαοδίκειας μία αὐταπάτη ὥς πρός τήν πνευματική τους κατάσταση καί ἔμεναν εὐχαριστημένοι ἀπό τήν χλιαρή τους προσφορά στόν Χριστό. Ἔνιωθαν πλούσιοι πνευματικά, καί μάλιστα νόμιζαν ὅτι πλούτησαν μέ τίς δικές τους δυνάμεις - αὐτό δηλώνει τό ἐνεργητικό ρῆμα «πεπλούτηκα»-.
 Ἡ αὐτοπεποίθησή τους δέ αὐτή τούς ὁδηγοῦσε στήν αὐθάδεια νά λένε ὑβριστικά ὅτι δέν ἔχουν

«Οι χλιαροί» (Ἀπ. γ´, 14-22). Μέρος Α΄ Στέργιος Σάκκος, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Α´ Ἡ ἀρρώστια θερμόμετρο πνεύματος

Κύριο δεῖγμα ὑγείας τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ εἶναι ἡ καλή θερμοκρασία τοῦ σώματος.
Καί βασικό στοιχεῖο ὑγείας πνευματικῆς τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ὁ ζῆλος τῆς πίστεως. Ὅταν ἡ πίστη χάνει τήν θερμότητά της και ὁ ζῆλος ἀτονεῖ, τότε ὁ πιστός δέν μπορεῖ νά περ- πατᾶ τόν δρόμο τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, δέν μπορεῖ νά χαίρεται τά δῶρα τῆς ἀγάπης του οὔτε κἄν ὄρθιος νά στέκεται κοντά του. Καί τό πιό φoβερό εἶναι ὅτι δέν ἀντιλαμβάνεται τό ἐπικίνδυνο τῆς καταστάσεώς του.
Ἀλάνθαστο καί αἰώνιο θερμόμετρο, γιά νά θερμομετροῦμε τόν ζῆλο μας καί νά ἐλέγχουμε τήν πνευματική μας ὑγεία, μᾶς ἔχει δώσει ὁ Κύριος τόν θεόπνευστο λόγο του.
Καί μέσα στήν Καινή Διαθήκη ἔχει καταχωρίσει μία γνωμάτευση γιά τά παιδιά του μέ τήν χλιαρή πίστη, στήν ὁποία περιγράφει τά συμπτώματα, ἀλλά δίνει καί τήν θεραπεία τῆς ἀρρώστιας.
Εἶναι ἡ πρός Λαοδικεῖς ἐπιστολή τῆς Ἀποκαλύψεως (3,14-22).
Ἡ Λαοδίκεια ἦταν σπουδαία πόλη τῆς Μ. Ἀσίας, χτισμένη στή νότια ὄχθη τοῦ Λύκου ποταμοῦ, δυτικά καί ὄχι πολύ μακριά ἀπό τίς Κολοσσές. Ἦταν ἐξέχων συγκοινωνιακός κόμβος καί μεγάλο ἐμπορικό κέν- τρο, καί φημιζόταν γιά τόν πλοῦτο της. Ὅταν καταστράφηκε ἀπό τούς μεγάλους σεισμούς τοῦ