Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Σεραφείμ για τον εμπαιγμό του Γέροντος Παϊσίου στο facebook

Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Σεραφείμ για τον εμπαιγμό του Γέροντος Παϊσίου στο facebook

Δεν είναι υπερβολή να γράψει κανείς και να πει ότι αυτό που αναφέρεται στις μεγάλες ασκητικές μορφές της Εκκλησίας μας, ότι «την οικουμένην εστήριξαν ταις ευχαίς αυτών», συμβαίνει και για τη μορφή του Γέροντος Παϊσίου.
Α) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού έφτασε στο σημείο της θεώσεως και η αγάπη του προς Θεό μετατράπηκε συγχρόνως και αγάπη προς το συνάνθρωπο.
Β) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού η προσευχή του για κάθε άνθρωπο γινόταν στήλη πυρός που έφτανε στο θρόνο του Θεού.
Πρόκειται για έναν μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας και αυτό φαίνεται από τις χιλιάδες λαού που συρρέουν καθημερινά στην Ιερά Μονή του Προδρόμου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, για να προσκυνήσουν τον τάφο του.
Προσωπικά καταθέτω και τη δική μου μαρτυρία περί της Αγιότητός του και όταν ζούσε αλλά και μετά την οσιακή κοίμησή του, απολαμβάνοντας ζωντανή την παρουσία του πολλές φορές στη ζωή μου.
Γι’ αυτούς οι οποίοι φτάνουν στο σημείο του εμπαιγμού του προσώπου του, στη συγκεκριμένη περίπτωση σε σελίδα του facebook : τους αφήνουμε στα χέρια και στη δικαιοσύνη του Θεού.

Δυό μέρες για δυό ισάγγελους ρώσους. (παπα Τύχων, Άγιος Σιλουανός)

Δυό μέρες μετά τον αγιορείτικο εορτασμό του Γενέσιου της Θεοτόκου του 1968 εκοιμήθη ο παπα Τύχων, ο γέροντας του π.Παϊσίου. 

Διήγηση του γέροντος Παϊσίου για τις τελευταίες μέρες και την εκδημία του παπα Τύχωνα.

Ο παπούλης κάνει αναφορά και στον όσιο Σιλουανό.

«Το 1968 είχε προαισθανθή πια τον θάνατο του, γιατί συνέχεια ανέφερε για τον θάνατο. Τον είχαν εγκαταλείψει και οι λίγες σωματικές του δυνάμεις. Μετά της Παναγίας(τον Δεκαπενταύγουστο) είχε πέσει στο κρεβάτι και έπινε μόνο νερό, γιατί καιγόταν εσωτερικά. Παρόλο πού βρισκόταν σ΄ αυτή την κατάσταση, πάλι δεν ήθελε να μένη άνθρωπος κοντά του, για να μη τον περισπά στην αδιάλειπτη προσευχή του.

    Όταν είχε πλησιάσει η τελευταία εβδομάδα της ζωής του επί της γης, τότε μου είπε να καθήσω κοντά του, γιατί θα αποχωριζόμασταν πια, αφού θα έφευγε εκείνος για την αληθινή ζωή.
Ακόμη και αυτές τις δέκα ήμερες δεν με άφηνε να μένω συνέχεια κοντά του, αλλά μου έλεγε να πηγαίνω στο διπλανό κελλάκι, για να προσεύχωμαι κι εγώ μετά από την μικρή βοήθεια πού του πρόσφερα.

«Αξιώματα και ανθρώπινη δόξα». Γέροντας Παίσιος

«Αξιώματα και ανθρώπινη δόξα» 

Απορώ, πως μερικοί δίνουν τόση σημασία στην ανθρώπινη δόξα και όχι στην δόξα του Θεού που μας περιμένει, όταν «των ανθρώπων την δόξαν φύγωμεν». Σε τι θα μας ωφελήση, αν αποκτήσουμε και το πιο μεγάλο αξίωμα που υπάρχει και μας εγκωμιάζη όλος ο κόσμος; Θα μας οδηγήσουν στον Παράδεισο τα εγκώμια του κόσμου ή θα μας ωθήσουν στην κόλαση;
Τι είπε ο Χριστός; «Δόξαν παρά ανθρώπων ου λαμβάνω» (9). Σε τι θα με ωφελούσε αν μπορούσα να γίνω από μοναχός ιερομόναχος, δεσπότης, πατριάρχης; Θα με βοηθούσαν τα αξιώματα να σωθώ ή θα ήταν μεγάλο βάρος σε έναν αδύνατο Παΐσιο και θα με γκρέμιζαν στην κόλαση;
Εάν δεν υπήρχε άλλη ζωή, μπορούσε να δικαιολογηθή μια τέτοια ανοησία. Ένας όμως που επιδιώκει την σωτηριά της ψυχής του όλα τα βλέπει «σκύβαλα» (10) και δεν επιδιώκει αξιώματα.

Ο Μωυσής, παρ΄ όλο που ήταν απεσταλμένος από τον Θεό να ελευθερώση τον λαό του Ισραήλ, δεν αξιώθηκε να πάη στην Γη της Επαγγελίας, γιατί έφθασε σε σημείο να αγανακτήση κατά του Θεού εξ αιτίας του λαού. Ζούσε συνέχεια μέσα στην γκρίνια του λαού και μια φορά αγανάκτησε. «Μου ζητούν νερό, είπε. Πού να τους βρω νερό;» (11) 

Γέροντος Παΐσιου του Αγιορείτου. «Χωρίς πίστη δεν μπορεί να σταθή ο κόσμος»

Χωρίς πίστη δεν μπορεί να σταθή ο κόσμος

Πήγαιναν να καταργήσουν την θρησκεία, γιατί νόμιζαν ότι η θρησκεία δημιουργεί προβλήματα. Τώρα σιγά-σιγά βλέπουν ότι ο άνθρωπος, όταν δεν πιστεύη, δεν έχει φρένο και γίνεται θηρίο· δεν μπορεί να σταθή χωρίς ιδανικά.

Ένας δημοσιογράφος πήγε σε έναν παλιό πολιτικό, κομμουνιστή, και τον ρώτησε: «Τι πρέπει να προσέξουν οι σημερινοί πολιτικοί για να πετύχουν και τι για να μην αποτύχουν;»

Και εκείνος του απάντησε: «Εμείς αποτύχαμε, γιατί τα βάλαμε με την Εκκλησία». Οι κομμουνιστές δηλαδή που δεν πιστεύουν, που δεν έχουν ούτε υλικό ενδιαφέρον ούτε πνευματικό ανέβασμα, κατάλαβαν ότι με τον Θεό δεν μπορούν να τα βάλουν. Τώρα⁵ στην Σερβία άρχισαν να χτίζουν Ναούς σε μερικά μέρη.

Είδαν μετά από στατιστική ότι όπου υπάρχει Εκκλησία υπάρχουν λιγώτεροι ψυχοπαθείς, γίνονται λιγώτερα εγκλήματα κ.λπ. Δεν πιστεύουν, αλλά, για να μη δίνουν ψυχοφάρμακα, κάνουν Ναούς. Αφού και ο Τσαουσέσκου, παρ’ όλο που ήταν «τσαούσης του αίσχους», παρ’ όλο που έλεγε ότι ο Χριστιανισμός είναι το όπιο του λαού κ.λπ., αλλά έλεγε κιόλας ότι οι Χριστιανοί είναι καλοί άνθρωποι. Γιατί, όσοι πίστευαν, είχαν φρένο· δεν έκαναν αταξίες.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄. Οἱ ἐκτρώσεις εἶναι φοβερὴ ἁμαρτία

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Δεύτερο  - Κεφάλαιο 1ον.

Ἡ τεκνοποιία

Οἱ ἐκτρώσεις εἶναι φοβερὴ ἁμαρτία

-Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, ποὺ ἔχει μεγάλα παιδιὰ, εἶναι ἔγκυος τριῶν μηνῶν. Ὁ ἄνδρας της τὴν ἀπειλεῖ πώς, ἄν δὲν κάνη ἔκτρωση, θὰ τὴν χωρίση.
-Ἄν κάνη ἔκτρωση, θὰ τὴν πληρώσουν τὰ ἄλλα παιδιὰ τους μὲ ἀρρώστιες καὶ ἀτυχήματα.  Σήμερα οἱ γονεῖς σκοτώνουν τὰ παιδιὰ μὲ τὶς ἐκτρώσεις καὶ δὲν ἔχουν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. 
Παλιὰ, ἄν γεννιόταν ἕνα παιδάκι ἄρρωστο, τὸ βάπτιζαν, πέθαινε ἀγγελούδι, καὶ ἦταν πιὸ ἀσφαλισμένο.  Εἶχαν οἱ γονεῖς καὶ ἄλλα γερὰ παιδιά, εἶχαν καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.  
Τώρα γερὰ παιδιὰ τὰ σκοτώνουν μὲ τὶς ἐκτρώσεις καὶ διατηροῦν στὴν ζωὴ ἄλλα ποὺ εἶναι ἀρρωστημένα.  Τρέχουν οἱ γονεῖς στὴν Ἀγγλία, στὴν Ἀμερικὴ νὰ τὰ θεραπεύσουν.  
Καὶ συνεχίζεται μετὰ νὰ γεννιοῦνται πιὸ ἄρρωστα, γιατὶ καὶ αὐτά, ἄν ζήσουν καὶ κάνουν οἰκογένεια, μπορεῖ νὰ γεννήσουν πάλι ἄρρωστα παιδιά , ὁπότε τί βγαίνει; 
Ἐνῶ, ἄν γεννοῦσαν μερικὰ παιδιά, δὲν θὰ ἔτρεχαν τόσο πολὺ γιὰ τὸ ἕνα, τὸ ἄρρωστο.  Θὰ πέθαινε καὶ θὰ πήγαινε ἀγγελούδι.
-Γέροντα, διάβασα κάπου ὅτι κάθε χρόνο γίνονται σὲ ὅλο τὸ κόσμο πενῆντα ἑκατομμύρια ἐκτρώσεις καὶ διακόσιες χιλιάδες γυναῖκες πεθαίνουν ἀπὸ τὶς ἀμβλώσεις ποὺ κάνουν[11].
Σκοτώνουν τὰ παιδιὰ, γιατὶ λένε ὅτι, ἄν πληθύνη ὁ κόσμος, δὲν θὰ ἔχουν νὰ φᾶνε, νὰ συντηρηθοῦν οἱ ἄνθρωποι.  
Τόσες ἀκαλλιέργητες ἐκτάσεις ὑπάρχουν, τόσα δάση, ποὺ σὲ λίγο χρόνο, μὲ τὰ μέσα ποὺ ὑπάρχουν σήμερα, μποροῦν νὰ τὰ κάνουν λ.χ. ἐλαιῶνες καὶ νὰ τὰ δώσουν στοὺς ἀκτήμονες.  Δὲν εἶναι ὅτι θὰ κοποῦν τὰ δένδρα καὶ δὲν θὰ ὑπάρχη ὀξυγόνο, γιατὶ πάλι δένδρα θὰ μποῦν.   Στὴν Ἀμερικὴ καῖνε τὸ σιτάρι καὶ ἐδῶ στὴν Ἐλλάδα πετοῦν τὰ φροῦτα κ.λ.π. στὴν χωματερή, καὶ ἐκεῖ στὴν Ἀφρικὴ οἱ ἄνθρωποι πεθαίνουν ἀπὸ τὴν πεῖνα. 

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄. Οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Δεύτερο  - Κεφάλαιο 1ον.

Ἡ τεκνοποιία

Οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες

Ὁ Θεὸς ἀγαπάει καὶ φροντίζει ἰδιαίτερα τοὺς πολύτεκνους.  Σὲ μιὰ μεγάλη οἰκογένεια δίνονται πολλὲς εὐκαιρίες στὰ παιδιὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν κανονικά, ἐφόσον οἱ γονεῖς τοὺς δίνουν σωστὴ ἀγωγή.  Τὸ ἕνα παιδὶ βοηθάει τὸ ἄλλο.
Ἡ μεγαλύτερη κόρη βοηθάει τὴν μητέρα, τὸ δεύτερο παιδὶ φροντιζει τὸ μικρότερο κ.λ.π. Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ δόσιμο καὶ ζοῦν μέσα σὲ μιὰ ἀτμόσφαιρα θυσίας καὶ ἀγάπης. Ὁ μικρὸς τὸν μεγάλο καὶ τὸν ἀγαπᾶ καὶ τὸν σέβεται.  Αὐτὸ φυσιολογικὰ καλλλιεργεῖται σὲ μιὰ πολύτεκνη οἰκογένεια.
Γι’ αὐτὸ, ὅταν στὴν οἰκογένεια εἶναι μόνον ἕνα ἤ δυὸ παιδιὰ, οἱ γονεῖς χρειάζεται πολὺ νὰ προσέξουν πῶς θὰ τὰ μεγαλώσουν.
Συνήθως κοιτάζουν νὰ μὴν τοὺς λείψη τίποτε, ὁπότε τὰ παιδιὰ τὰ ἔχουν ὅλα δικά τους καὶ ἀχρηστεύονται τελείως.  Πάρε μιὰ κοπέλα μοναχοκόρη ποὺ τὰ ἔχει ὅλα. Ἔχει τὴν ὑπηρέτρια ποὺ θὰ τῆς φέρη τὸ φαγητὸ στὴν ὥρα του, ποὺ θὰ τῆς νοικοκυρέψειτὸ δωμάτιό της κ.λπ. Ἡ ὑπηρέτρια πληρώνεται, ἀλλὰ καλλιεργεῖται κιόλας, γιατὶ δίνεται προσφέρει, ἐνῶ αὐτή, ἄν δὲν κάνη καμμιὰ θυσία, μένει κούτσουρο, ἀκαλλιέργητη.
Ἐγώ συνιστῶ στοὺς νέους νὰ πάρουν σύζυγο ἀπὸ πολύτεκνη οἰκογένεια, γιατὶ τὰ παιδιὰ ποὺ μεγαλώνουν μὲ οἰκονομικὴ δυσκολία συνηθίζουν στὴν θυσία, ἐπειδὴ σκέφτονται πῶς νὰ βοηθήσουν τοὺς γονεῖς.  Αὐτὸ σπάνια τὸ συναντᾶς στὰ καλομαθημένα παιδιὰ.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄. Περιπτώσεις ἀτεκνίας

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Δεύτερο  - Κεφάλαιο 1ον.

Ἡ τεκνοποιία

Περιπτώσεις ἀτεκνίας

-Γέροντα, μᾶς ρώτησε κάποιο ἀνδρόγυνο, ποὺ ἔχουν καὶ οἱ δύο στίγμα μεσογειακῆς ἀναιμίας, ἄν πρέπη νὰ κάνουν παιδιά.  Τοὺς εἴπαμε νὰ ρωτήσουν τὸν Πνευαματικό τους.
-Οἱ Πνευματικοὶ δὲν μποροῦν νὰ ποῦν σ’ αὐτὰ τὰ ἀνδρόγυνα νὰ μὴν κάνουν παιδιά.  Πρέπει νὰ τοὺς καλλιεργήσουν τὸ φιλότιμο, ὥστε νὰ κάνουν ἕναν ἀγώνα νὰ ἐγκρατεύωνται, καὶ μὲ διάκριση νὰ τοὺς οἰκονομοῦν.
-Γέροντα, εἶναι ἀνδρόγυνα ποὺ, ἐνὼ ζοῦν πολὺ πνευματικὰ καὶ θέλουν νὰ ἀποκτήσουν παιδιά, δὲν μποροῦν.
-Ὁ Θεὸς σὲ πολλοὺς δὲν δίνει παιδιά, γιὰ νὰ ἀγαπήσουν τὰ παιδιὰ ὅλου τοῦ κόσμου σὰν δικά τους καὶ νὰ βοηθήσουν γιὰ τὴν πνευματική τους ἀναγέννηση.
Κάποιος δὲν εἶχε παιδιά, ἀλλὰ, ὅταν ἔβγαινε ἀπὸ τὸ σπίτι του, ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς γειτονιᾶς ἔτρεχαν κοντά του καὶ τὸν περιτριγύριζαν μὲ πολλὴ ἀγάπη.  Δὲν τὸν ἄφηναν νὰ πάη στὴν δουλειά του.  Βλέπετε, ὁ Θεὸς δὲν τοῦ ἔδωσε δικὰ του παιδιά, ἀλλὰ τοῦ χάρισε τὴν εὐλογία νὰ τὸν ἀγαπήσουν σὰν πατέρα ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς γειτονιᾶς του καὶ μὲ τὸν τρόπο του νὰ τὰ βοηθάη πνευματικὰ. Τά κρίματα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄβυσσος.
Ἄλλοτε πάλι ὁ Θεὸς δὲν δίνει παιδιὰ, γιὰ νὰ βολεύεται καὶ κανένα ὀρφανὸ.  Εἶχα γνωρίσει κάποτε ἕναν καλὸ Χριστιανό, ποὺ ἐξασκοῦσε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου. Ὅταν πέρασα μιὰ φορὰ ἀπὸ τὴν πόλη ποὺ ἔμενε, τὸν ἐπισκέφτηκα καὶ ἡ πολλὴ καλωσύνη του μὲ ἔκαμψε νὰ παραμείνω καὶ νὰ φιλοξενηθῶ μιὰ μέρα στὸ σπίτι του.  Γνώρισα καὶ τὴν σύζυγο του ποὺ τοῦ ἔμοιαζε καὶ αὐτὴ στὶς ἀρετὲς.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄. Δυσκολίες στὴν τεκνοποιία

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Δεύτερο  - Κεφάλαιο 1ον.

Ἡ τεκνοποιία 

Δυσκολίες στὴν τεκνοποιία

-Γέροντα, μιὰ γυναίκα ποὺ δὲν εἶναι Ὀρθόδοξη, ἄν δὲν μπορῆ νὰ ἀποκτήση παιδάκι, ἐπιτρέπεται, ἄν ζητήση, νὰ φορέση τὴν ζώνη ποὺ ἔχουμε σταυρώσει στὰ ἱερὰ Λείψανα τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου[8];
-Πιστεύει στὴν δύναμη τοῦ Ἁγίου ἤ μὲ μαγικὸ τρόπο νομίζει ὅτι θὰ βοηθηθῆ; Ἄν πιστεύη στὸν Ἅγιο, ἐπιτρέπεται νὰ τὴν φορέση.
Σὲ μερικὲς γυναῖκες ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἀποκτήσουν παιδιὰ λειτουργοῦν  καὶ οἱ πνευματικοὶ νόμοι[9], γιατὶ δὲν κάνουν οἰκογένεια ἐγκαίρως.
Ἀρχίζουν νὰ διαλέγουν. «Ὄχι, αὐτὸς εἶναι ἔτσι, ἐκεῖνος εἶναι ἀλλιῶς», δίνουν μιὰ ὑπόσχεση σὲ κάποιον, κοιτάζουν συγχρόνως καὶ ἄλλον, λένε μετὰ «ὄχι», σ’ ἐκεῖνον ποὺ ἔδωσε τὴν ὑπόσχεση- καὶ αὐτὸς ἀντὶ νὰ τὸ θεωρήση εὐλογία ποὺ τὸν ἀφήνει πρὶν παντρευτοῦν , πάει νὰ αὐτοκοτονήση.
Ἔ, τί οἰκογένεια θά κάνη μιὰ τέτοια κοπέλα; Ἄλλες γυναῖκες δὲν μποροῦν νὰ κάνουν παιδιά, γιατὶ στὰ νεανικὰ τους χρόνια ἔζησαν ἄτακτη ζωή.
Μερικὲς πάλι ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴν διατροφή. Πολλὲς τροφὲς περιέχουν πολλὰ φάρμακα καὶ ὁρμόνες.
Ὑπάρχουν καὶ ἀνδρόγυνα πού, μόλις παντρευτοῦν, θέλουν ἀμέσως νὰ ἀποκτήσουν παιδὶ καὶ, ἄν λίγο καθυστερήσουν, ἀρχίζουν νά ἀγωνιοῦν. Ἀλλὰ πῶς νὰ κάνουν παιδὶ, ἐνῶ εἶναι γεμάτοι ἀγωνία καί ἄγχος; Ἄν διώξουν τὴν ἀγωνία καὶ τὸ ἄγχος καὶ βλάλουν στὴν ζωή οτυς μιὰ καλὴ πνευματικὴ σειρά, τότε θὰ κάνουν παιδί.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄. Ἡ ἀνθρώπινη λογικὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν τεκνογονία.

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Δεύτερο  - Κεφάλαιο 1ον.

Ἡ τεκνοποιία 

Ἡ ἀνθρώπινη λογικὴ  στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν τεκνογονία

Πολλὲς φορὲς ἀνδρόγυνα μοῦ ἐκφράζουν τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὸ θέμα τῆς τεκονποιίας καὶ ζητοῦν τὴν γνώμη μου. Ἄλλα σκέφτονται νὰ κάνουν ἕνα-δυὸ παιδιὰ καὶ ἄλλα θέλουν νὰ ἀποκτήσουν πολλὰ παιδιά.  Αὐτὸ ὅμως ποὺ τοὺς συμφέρει εἶναι νὰ ἀφήνουν τὸ θέμα τῆς τεκνοποιίας στὸν Θεό.  Νὰ ἐμπιστεύωνται τὴν ζωή τους στὴν θεία πρόνοια καὶ νὰ μὴ βάζουν δικὰ τους προγράμματα.  

Πρέπει νὰ πιστεύουν ὅτι ὁ Θεός, ποὺ φροντίζει γιὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, πολὺ περισσότερο θὰ φροντίση γιὰ τὰ δικὰ τους παιδιά. Ἦταν ἕνας ναυτικὸς ποὺ παντρεύτηκε σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ χρονῶν.  Φτωχὸς αὐτός, φτωχὴ καὶ ἡ κοπέλα ποὺ πῆρε, νοίκιασαν ἕνα ὑπόγειο γιὰ νὰ μείνουν. Βρῆκε καὶ ἡ κοπέλα μιὰ δουλίτσα καὶ ζοῦσαν πολὺ λιτά.  Νὰ φαντασθῆτε, γιὰ τραπέζι  εἶχαν ἕνα καφάσι ἀπὸ γιαρμάδες ποὺ ἀγόρασαν μιὰ φορά.  Μετὰ ἀπέκτησαν καὶ παιδάκια καὶ ἔκαναν μεγάλες οἰκονομίες γιὰ νὰ τὰ μεγαλώσουν.  Καὶ ὅμως σιγὰ-σιγὰ ἔγιναν νοικοκυραῖοι.

Μερικοὶ προσπαθοῦν πρῶτα νὰ τακτοποιήσουν ὅλα τὰ ἄλλα καὶ ὕστερα νὰ σκεφθοῦν γιὰ παιδιά.  Δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τους καθόλου τὸν Θεό. Ἄλλοι πάλι λένε: «σήμερα εἶναι δύσκολη ἡ ζωή· ἕνα παδὶ φθάνει, γιατὶ καὶ αὐτὸ μὲ δυσκολία τὸ μεγαλώνεις» καὶ δὲν κάνουν ἄλλα παιδιά.  Δὲν καταλαβαίνουν πόσο ἁμαρτάνουν μ’ αὐτήν τὴν τοποθέτηση, γιατὶ δὲν ἀφήνονται μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1) «Οἱ Ἅγιοι Ἰωακείμ καὶ Ἄννα εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ζευγάρι» 2) «Ἡ ἐγκράτεια στὴν ἔγγαμη ζωὴ»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

 
Μέρος Δεύτερο  - Κεφάλαιο 1ον

«Οἱ γονεῖς ποὺ γεννοῦν τὰ παιδιὰ καὶ τοὺς δίνου τὸ σῶμα πρέπει νὰ συντελέσουν, ὅσο μποροῦν, καὶ στὴν πνευματική τους ἀναγέννηση»

Ἡ τεκνοποιία

«Οἱ Ἅγιοι Ἰωακείμ καὶ Ἄννα εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ζευγάρι»

Γέροντα, πέστε μας γιὰ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωακείμ, τοὺς Θεοπάτορες.  Κάποτε κάτι ἀρχίσατε νὰ μᾶς λέτε.
-Ἀπὸ μικρὸς εἶχα σὲ μεγάλη εὐλάβεια τοὺς Ἁγίους Θεοπάτορες.  Μάλιστα εἶχα πεῖ σὲ κάποιον ὅτι, ὅταν μὲ κάνουν καλόγερο, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ δώσουν τὸ ὄνομα Ἰωακείμ.  Πόσα ὀφείλουμε σ’ αὐτούς!  Οἱ Ἅγιοι Ἰωακείμ καὶ εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ἀνδρόγυνο ποὺ ὑπῆρξε ποτέ.  Δὲν εἶχαν καθόλου σαρκικὸ φρόνιμα.
Ὁ Θεὸς ἔτσι ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο καὶ ἔτσι ἤθελε νὰ γεννιοῦνται οἱ ἄνθρωποι, ἀπαθῶς. Ἀλλὰ μετὰ τὴν πτώση μπῆκε τὸ πάθος στὴν σχέση ἀνάμεσα στὸν ἄνδρα καὶ στὴν γυναίκα.
Μόλις βρέθηκε ἕνα ἀπαθὲς ἀνδρόγυνο, ὅπως ἔπλασε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο καὶ ὅπως ἤθελε νὰ γεννιοῦνται οἱ ἄνθρωποι, γεννήθηκε ἡ Παναγία, αὐτὸ τὸ ἁγνὸ πλάσμα, καὶ στὴν συνέχεια σαρκώθηκε ὁ Χριστός.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1) «Τὰ παιδιὰ τῶν διαλυμένων οἰκογενειῶν» 2) «Τὸ «φταίξιμο» καὶ τὸ «δίκαιο» τῶν συζύγων»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πρώτο  - Κεφάλαιο 2ον

Γιὰ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια

«Τὰ παιδιὰ τῶν διαλυμένων οἰκογενειῶν»

-Γέροντα, ὅταν ὁ ἄνδρας ἔχη κάποιο πάθος, ἀναγνωρίζη ὅτι φταίει, ἐξομολογῆται κ.λ.π., ἀλλὰ δέχεται ἀκόμη ἐπιδράσεις καὶ λέη στὴν γυναίκα του : «σᾶς παιδεύω, κι ἐσένα καὶ τὰ παιδά· καλύτερα νὰ φύγω, νὰ σᾶς στέλνω χρήματα ἀπὸ μακριά, γιὰ νὰ μὴν ταλαιπωρῆσθε», τί πρέπει νὰ κάνη ἡ γυναίκα;
-Ἄν ὁ ἄνδρας νιώθη πράγματι ἔτσι ὅπως λέει, αὐτὸ δείχνει ὅτι ἔχει πολὺ φιλότιμο καὶ ἡ γυναίκα πρέπει νὰ κάνη ὑπομονή. Ὅμως καλὸ εἶναι νὰ μὴ πιστεύη εὔκολα αὐτὰ ποὺ ἀκούει· νὰ βλέπη βαθύτερα.
Γιατὶ καιμμιὰ φορὰ μπορεῖ ὁ ἄνδρας νὰ λέη δῆθεν ἀπὸ ἀρχοντιά: «νὰ φύγω, νὰ μὴ σᾶς παιδεύω», ἐνῶ θέλει στὰ ἀλήθεια νὰ φύγη, γιατὶ ἔχει μπλέξει μὲ ἄλλη.
Σήμερα ὁ γάμος, ὅπως κατήντησε, ἔχει χάσει τὸ νόημά του.  Διαλύονται οἰκογένειες στὰ καλὰ καθούμενα. Ἦρθε τὶς προάλλες στὸ Καλύβι κάποιος τελείως ζαλισμένος. Εἶχε δὺο παιδιὰ ἀπὸ μία φιλενάδα.
Παντρεύτηκε μία ἄλλη, ἔκανε ἕνα παιδὶ καὶ τὴν χώρισε. Μετὰ ξαναπαντρεύτηκε κάποια ἄλλη, ἡ ὁποία ἦταν χωρισμένη καὶ εἶχε δύο παιδιὰ ἀπὸ τὸν πρῶτο γάμο της καὶ ἕνα παιδὶ ἀπὸ ἕναν φίλο. Ἔκανε μ’ αὐτὴν ἄλλα δύο. «Γιά βάστα, τοῦ λέω, ἀπὸ πόσες μανάδες εἶναι αὐτὰ τὰ παιδιὰ καὶ ἀπὸ πόσους πατεράδες;»
Ἔτσι καταστρέφονται τὰ ταλαίπρωα τὰ παιδιά. Ὅσα εἶναι εὐαίσθητα καὶ δὲν μποροῦν νὰ ξεπεράσουν τὴν στενοχώρια, ἀπελπίζονται καὶ μερικὰ αὐτοκτονοῦν. Ἄλλα πίνουν, γιὰ νὰ ξεχνοῦν, ἄλλα μπλέκονται μὲ τὰ νακρωτικὰ.
 Ποῦ τὰ βρίσκουν τὰ χρήματα; Ἡ πιὸ μικρὴ δόη ἡρωίνης στοιχίζει τέσσερις χιλιάδες δραχμές. Ἡ μεγάλη ἕξι ἤ ἑπτὰ χιλιάδες[9]. Καὶ αὐτὰ τὰ παιδιὰ εἶναι ἀπὸ τὰ ζωηρὰ τῆς προηγουμένης γενιᾶς. Τὰ ἄλλα ἀπὸ τὸ αὐτόματο διαζύγιο, ποὺ εἶναι ἀκόμη μικρά, τί θὰ γίνουν; Φέτος τὸ καλοκαίρι πόσα παιδιὰ πέρασαν ἀπὸ τὸ Καλύβι ποὺ ἔπαιρναν νακρωτικά! Τὰ περισσότερα, τὰ κακόμοιρα, ἦταν ἀπὸ διαλυμένες οἰκογένειες.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1) «Ἡ πιστὴ σύζυγος»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πρώτο  - Κεφάλαιο 2ον

Γιὰ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια

 «Ἡ πιστὴ σύζυγος»

-Γέροντα, μιὰ γυναίκα τὴν ἐγκατέλειψε ὁ ἄνδρας της, πῆρε καὶ τὸ παιδὶ, καὶ ἔχει σχέσεις μὲ δὺο ἄλλες γυναὶκες.  Μὲ ρώτησε τί νὰ κάνη.
-Νὰ τῆς πῆς, ὅσο μπορεῖ, νὰ κάνη ὑπομονή, προσευχή, καὶ νὰ φέρεται μὲ καλοσύνη.  Νὰ περιμένη· νὰ μὴ διαλύσει τὸν γάμο ἡ ἴδια.  Κάποιος περιφρονοῦσε τὴν γυναίκα του, τὴν κακαμεταχειριζόταν, καὶ αὐτὴ τὰ ἀνατιμετώπιζε  ὅλα μὲ ὑπομονὴ καὶ καλοσύνη, μέχρι ποὺ πέθανε σχετικὰ νέα. Ὅταν ἔκαναν τὴν ἐκταφή της, βγῆκε ἀπὸ τὸν τάφο μία εὐωδία.
Ἀπόρησαν ὅσοι βρίσκονταν ἐκεῖ.
Βλέπετε, αὐτὴ ἀντιμετώπιζε τὰ πάντα μὲ ὑπομονὴ σ’ αὐτὴν τὴν ζωή, γι’ αὐτὸ δικαιώθηκε στὴν ἄλλη ζωή.
Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ μιὰ ἄλλη περίπτωση.  Ἕνα κοσμικὸ παιδὶ εἶχε συμπαθήσει μιὰ κοπέλα ποὺ ζοῦσε πνευματικά.  Γιὰ νὰ τὸν συμπαθήση καὶ ἡ κοπέλα, προσπαθοῦσε νὰ ζῆ κι αὐτὸς πνευματικά, ἐκκλησιαζόταν κ.λπ.  Τελικὰ παντρεύτηκαν.  Μετὰ ὅμως ἀπὸ χρόνια ἐκεῖνος ἄρχισε πάλι τὴν κοσμικὴ ζωή.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1) «Μὲ τὴν ὑπομονὴ σώζεται ἡ οἰκογένεια » 2) «Ἡ ὑπομονὴ χαριτώνει τὸν ἄνθρωπο»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πρώτο  - Κεφάλαιο 2ον

Γιὰ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια

   «Μὲ τὴν ὑπομονὴ  σώζεται ἡ οἰκογένεια » 

Τί κάνει ἡ ἀδελφή σου; Πῶς τὰ πάει μὲ τὸν σύζυγό της;
-Γέροντα, μαθαίνω ὅτι ἔχει δυσκολίες, ἀλλά κάνει ὑπομονή καὶ, ὅταν χρειάζεται, τραβάει μπροστά.
-Ἔτσι εἶναι. Ὅταν δὺο βόδια εἶναι στὸν ζυγὸ καὶ τὸ ἔνα εἶναι λίγο ἀδύνατο ἤ τεμπέλικο, τότε τὸ ἄλλο βάζει περισσότερη δύναμη καὶ τραβάει, σβαρνίζει κατὰ κάποιον τρόπο καὶ τὸ ἄλλο. Εἶδες; Κοσμικοί ἄνθρωποι καὶ κάνουν δουλειὰ στὸν ἑαυτό τους.
Ἐσεῖς ἐδῶ εἶστε ἀρχοντοποῦλες.  Σκέψου μιὰ μητέρα νὰ ἔχη τέσσερα παιδιὰ καὶ τὸ ἕνα νὰ εἶναι καθυστερημένο, τὸ ἄλλο νὰ ἔχει ψυχοπάθεια, τὸ ἄλλο μεσογειακὴ ἀναιμία, τὸ ἄλλο νὰ γυρνάη τὰ μεσάνυχτα.
Καὶ μὲ τὸν σύζυγο, ἀνάλογα μὲ τὸ τί ἄνθρωπος εἶναι, νὰ ἔχη ἡ καημένη ἄλλα βάσανα.
Καὶ νὰ ὑπομένη τόσα καὶ νὰ μὴ μιλάη, νὰ πάη νὰ σκάση, νὰ μὴν ἔχι ποῦ νὰ πῆ τὸν πόνο της, γιατὶ καὶ μερικὰ πράγματα ἀπὸ τὴν οἰκογένεια δὲν μπορεῖ νὰ τὰ πῆ κανεὶς πιὸ πέρα.
Μπορεῖ λ.χ. ὁ ἄνδρας νὰ σηκώνεται νὰ φεύγη καὶ νὰ μὴν τὴς δίνη οὔτε διατροφή.  Νὰ μὴν ἔχη χρήματα ἡ καημένη οὔτε τὸ νοίκι νὰ πληρώση, νὰ θέλουν νὰ τὴν βγάλουν ἀπὸ τὸ σπίτι. Νὰ ἀναγκάζεται νὰ ἐργάζεται ὁπουδήποτε, νὰ συναντᾶ κινδύνους, καὶ νὰ σοῦ λέη: «Κάνε προσευχῆ νὰ ἀπαλλαγῶ τοὐλάχιστον ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς κινδύνους»!
Ἤ νὰ εἶναι μέθυσος ὁ ἄνδρας της καὶ νὰ μὴ δουλεύη, νὰ ἀναγκάζεται νὰ δουλεύει ἐκείνη, νὰ καθαρίζη σκάλες στὶς πολυκατοικίες, κι ἐκεῖνος νὰ πηγαίνη στὴν ταβέρνα.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1) «Ὁ σεβασμὸς μεταξὺ τὼν συζύγων» 2) «Ἡ ἀγάπη μεταξὺ τῶν συζύγων»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πρώτο  - Κεφάλαιο 1ον

Γιὰ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια
« Ὁ σεβασμὸς μεταξὺ τὼν συζύγων»

Ὁ Θεὸς τὰ ρύθμισε ὅλα μὲ σοφία.  Μὲ ἄλλα χαρίσματα προίκισε τὸν ἄνδρα, μὲ ἄλλα τὴν γυναίκα. Ἔδωσε στὸν ἄνδρα ἀνδρισμό, γιὰ νὰ τὰ βγάζη πέρα στὶς δύσκολες ὑποθέσεις καὶ γιὰ νὰ ὑποτάσσεται σ’ αὐτὸν  ἡ γυναίκα.  Γιατί, ἄν ἔδινε καὶ στὴν γυναίκα τὸν ἴδιο ἀνδρισμὸ, δὲν θὰ  μποροῦσε νὰ σταθὴ οἰκογένεια.
Ἔλεγαν στὴν Ἤπειρο γιὰ μιὰ γυναίκα ὅτι ἦταν φοβερή!  Φοροῦσε ἕνα ἄσπρο πουκάμισο μέχρι κάτω καὶ εἶχε πάντα μαζί της ἕνα γιαταγάνι!  Οἱ ληστὲς τὴν ἔπαιρναν στὴν συντροφιὰ τους!
 Σκεφθῆτε νὰ ἔχουν μιὰ γυναίκα στὴν σπεῖρα τους!  Μιὰ φορὰ πῆγε ὧρες δρόμο μὲ τὰ πόδια σὲ ἕνα μακρινὸ χωριό, γιὰ νὰ πάρη ἕνα Βλαχάκι καὶ νὰ τὸ κάνη γαμπρὸ στὴν κόρη της.
Ἐπειδή ὅμως ἐκεῖνο ἀντιδροῦσε, τὸ ἔκλεψε, τὸ φορτώθηκε στὴν πλάτη της καὶ τὸ ἔφερε στὸ χωριό της!  Αὐτὰ ὅμως εἶναι ἐξαιρέσεις. Ἄν ἐπιστρατεύσης γυναῖκες καὶ κάνης μὲ αὐτὲς ἕναν λόχο καὶ βάλης καμμιὰ δεκαριὰ προσκοπάκια νὰ ἔρχωνται ἀπὸ πέρα, οὔ, ἔφυγαν ὅλες!  Θὰ νομίζουν ὅτι εἶναι ὁ ἐχθρός!
«Ὁ ἀνήρ, λέει ἡ Γραφή, ἐστί κεφαλὴ τὴς γυναικός»[3]. Δηλαδὴ ὁ Θεὸς κανόνισε, ὥστε ὁ ἄνδρας νὰ ἀφεντεύη στὴν γυναίκα.  Νὰ ἀφεντεύη ἡ γυναίκα στὸν ἄνδρα εἶναι ὕβρις στὸν Θεὸ.  Ὁ Θεὸς ἔπλασε πρῶτα τὸν Ἀδὰμ καὶ ὁ Ἀδὰμ εἶπε γιὰ τὴν γυναίκα: «Τοῦτο νῦν ὁστοῦν ἐκ τῶν ὁστέων μου καὶ σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου»[4].

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ «Στὴν διαφορὰ τῶν χαρακτήρων κρύβεται ἡ ἁρμονία τοῦ Θεοῦ»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πρώτο  - Κεφάλαιο 1ον

Γιὰ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια

«Στὴν διαφορὰ τῶν χαρακτήρων κρύβεται ἡ ἁρμονία τοῦ Θεοῦ»  

Μιὰ μέρα ἦρθε στὸ Καλύβι κάποιος καὶ μοῦ εἶπε ὅτι εἶναι πολὺ στενοχωρημένος, γιατὶ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν γυναίκα του.  Εἶδα ὅμως ὅτι δὲν ὑπάρχει κάτι σοβαρὸ ἀνάμεσά τους. Ἔχει ἕνα ἐξόγκωμα αὐτός, κάποιο ἄλλο ἡ γυναίκα του, καὶ δὲν μποροῦν πλησιάσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

  Χρειάζονται λίγο πλάνισμα. Πάρε δύο σανίδες ἀπλάνιστες. Ἡ μία ἔχει σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο ἕναν ρόζο, ἡ ἄλλη σ’ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο καὶ, ἄν πᾶς νὰ τίς ἑνώσης, μένει ἕνα κενὸ ἀνάμεσά τους. Ἅμα ὅμως πλανίσης λίγο τὴν μιὰ ἀπὸ ἐδῶ, λίγοτὴν ἄλλη  ἀπὸ ἐκεῖ, ἀλλὰ μὲ τὴν ἴδια πλάνη, ἀμέσως ἐφάπτονται[2].

Μοῦ λένε μερικοί ἄνδρες: «Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν γυναίκα μου  εἴμαστε ἀντίθετοι χαρακτῆρες. Ἄλλος χαρακτήρας ἐκείνη, ἄλλος ἐγώ!   Πῶς κάνει τέτοια παράξενα πράγματα ὁ Θεός; Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ οἰκονομήση μερικὲς καταστάσεις ἔτσι, ὥστε νὰ ταιριάζουν τὰ ἀνδρόγυνα, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ζοῦν πνευματικά;». 

« Δὲν καταλαβαίνετε, τοὺς λέω, ὅτι μέσα στὴν διαφορά τῶν χαρακτήρων κρύβεται ἡ ἁρμονία τοῦ Θεοῦ; Οἱ διαφορετικοί χαρακτῆρες δημιουργοῦν ἁρμονία. Ἀλλοίμονο, ἄν ἤσασταν ἴδιοι χαρακτῆρες! Σκεφθῆτε τί θὰ γινόταν, ἄν λ.χ. καὶ οἱ δύο θυμώνατε εὔκολα·  θὰ γκρεμίζατε τό σπίτι. Ἤ, ἄν καὶ οἱ δύο ἤσασταν ἤπιοι χαρακτῆρες, θὰ κοιμόσασταν ὄρθιοι!  Ἄν ἤσασταν στιγγούνηδες, θὰ ταιριάζατε μέν, ἀλλά θὰ πηγαίνατε καὶ οἱ δύο στὴν κόλααση.
Ἄν πάλι ἤσασταν ἁπλοχέρηδες, θὰ μπορούσατε νὰ κρατήσετε σπίτι; Θὰ τὸ διαλύατε, καὶ τὰ παιδιά σας θὰ γύριζαν στοὺς δρόμους. Ἕνα στραβόξυλο, ἄν πάρη ἕνα στραβόξυλο, ταιριάζουν μεταξύ τους -ἔτσι δὲν εἶναι;- θὰ σκοτωθοῦν ὅμως σὲ μιὰ μέρα!  Γι’ αὐτό, τί γίνεται; Οἰκονομάει ὁ Θεός ἕνας καλός νὰ πάρη ἕνα στραβόξυλο, γιὰ νὰ βοηθηθῆ, γιατί μπορεῖ νὰ εἶχε καλὴ διάθεση, ἀλλὰ νὰ μὴν εἶχε βοηθηθῆ ἀπὸ μικρός».

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ «Ἡ καλὴ ἀρχὴ τῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πρώτο  - Κεφάλαιο 1ον

Γιά νά σταθεί ἡ οἰκογένεια

« Ὅσο μποροῦν οἱ σύζυγοι νὰ καλλιεργήσουν τὴν ἀρετὴ τῆς ἀγάπης,γιὰ νὰ μένουν ἑνωμένοι πάντοτε οἱ δύο, καὶ νὰ μένη μαζί τους καὶ ὁ Τρίτος, ὁ Γλυκύτατος Χριστός μας».

Γιὰ μιὰ ἁρμονικὴ οἰκογένεια

«Ἡ καλὴ ἀρχὴ τῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς» 

Γέροντα, κάποιος νέος ποὺ ἔχει ἀποφασίσει τὴν ἔγγαμη ζωή μὲ ρώτησε πῶς θὰ ξεκινήση σωστά γι’  αὐτήν.
-Κατ’ ἀρχὰς νὰ κοιτάξη νὰ βρῆ μιὰ καλὴ κοπέλα ποὺ νὰ τὸν ἀναπαύη, γιατὶ καθένας ἀναπαύεται διαφορετικά καὶ μὲ ἄλλον ἄνθρωπο.  Νὰ μὴν κοιτάξη νὰ εἶναι πλούσια καὶ ὄμορφη, ἀλλὰ προπάντων ἁπλῆ καὶ ταπεινή.
  Πρέπει νὰ δώση δηλαδὴ περισσότερη προσοχή στὴν ἐσωτερική ὀμορφιὰ καὶ ὄχι στὴν ἐξωτερική. Ὅταν ἡ κοπέλα εἶναι θετικὸς ἄνθρωπος καὶ προικισμένη μὲ ἀνδρισμό, χωρὶς νὰ ἔχη περισσότερο ἀπὸ ὅ,τι χρειάζεται γυναικεῖο χαρακτῆρα, αὐτὸ πολὺ βοηθάει στὸ νὰ βρίσκη ὁ ἄνδρας ἀμέσως κατανόηση καὶ νὰ μὴν πονοκεφαλιάζει.
Ἄν ἔχει καὶ φόβο Θεοῦ, ἔχη ταπείνωση, τότε μποροῦν νὰ πιασθοῦν χέρι –χέρι καὶ νὰ περάσουν τὸ κακὸ ρεῦμα τοῦ κόσμου.
Ἄν ὁ νέος σκέφτεται κάποια κοπέλα σοβαρά γιὰ σύζυγο, νομίζω, καλύτερα εἶναι πρῶτα νὰ τὸ κάνη γνωστό μὲ κάποιο συγγενικό του πρόσωπο στοὺς γονεῖς της καὶ κατόπιν νὰ τὸ συζητήση καὶ ὁ ἴδιος μαζί τους καὶ μὲ τὴν κοπέλα. 

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1)«Ἡ πνευματική ζωή εἶναι βασική προϋπόθεση γιά τήν καλή ἀποκατάσταση»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

«Ἡ πνευματική ζωή εἶναι βασική προϋπόθεση γιά τήν καλή ἀποκατάσταση»

-Γέροντα, ἡ τάδε πού σᾶς εἶπε ὅτι σκέφτεται τόν Μοναχισμό μοῦ εἶπε ὅτι ἕνας συμφοιτητής της τήν ρώτησε γιατί δέν πάει στόν κινηματογράφο καί δέν βγαίνει ἔξω μέ ἀγόρια.  Τί ἔπρεπε νά τοῦ ἀπαντήση;
-Ἔπρεπε νά τοῦ πῆ: «Τέτοια ἐρώτηση οὔτε ὁ ἀδελφός μου μοῦ ἔκανε ποτέ καί μοῦ τήν κάνεις ἐσύ;»
-Μετά ἀπό λίγες μέρες τήν συνάντησε ἔξω ἀπό τήν Σχολή της –αὐτή δέν τόν εἶχε δεῖ- καί τήν ἔπιασε ἀπό τόν ὦμο. Ἐκείνη τοῦ εἶπε μόνον ἕνα «γειά σου» καί μπῆκε ἀμέσως μέσα.
-Ὄχι, δέν ἔκανε καλά!  Σ’ αὐτήν τήν περίπτωση ἔπρεπε νά ἀντιδράση, γιατί, ἔτσι ὅπως φέρθηκε, μπορεῖ νά τοῦ ἔδωσε τήν ἐντύπωση ὅτι δέχθηκε αὐτήν τήν ἐκδήλωσή του, ὁπότε ἐκεῖνος θά τό ξανακάνη. Ἡ ἡλικία στήν ὁποία βρίσκεται τώρα εἶναι λίγο δύσκολη καί δέν τήν ὠφελεῖ νά κάνη συντροφιά μέ ἀγόρια.  Οὔτε χρειάζεται νά μιλήσει μαζί τους, τάχα γιά νά τά βοηθήσει.  Καί ἄν ἀποφασίση νά δημιουργήση οἰκογένεια, ὅταν γνωρίση ἕνα καλό παιδί, πρέπει νά τό πῆ στούς γονεῖς της.
Αὐτοί θά ἐξετάσουν ἄν ἔχη τίς προϋποθέσεις νά κάνουν μιά καλή οἰκογένεια. Ἀλλά τώρα πού δέν ἔχει ἀκόμη ἀποφασίσει ποιά ζωή θά ἀκολουθήση, δέν τήν βοηθάει νά μιλάη μέ τά ἀγόρια, γιατί ζαλίζεται χωρίς λόγο καί χάνει τήν γαλήνη της.
Ὅσα παιδιά ἀσχολοῦνται μέ τέτοια εἶναι τά καημένα πολύ ζαλισμένα καί συνέχεια ταραγμένα·  δέν ἔχουν γαλήνη.  Τό πρόσωπό τους καί τά μάτια τους εἶναι ἀγριεμένα.
Ἡ ἔλξη τοῦ γυναικείου φύλου ἀπό τόν ἀνδρικό, καί τό ἀντίθετο, ὑπάρχει στήν φύση τοῦ ἀνθρώπου. Ἀλλά νά τῆς πῆς ὅτι τώρα δέν εἶναι καιρός γι’ αὐτό.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1)«Σπουδές καί ἀποκατάσταση»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

«Σπουδές καί ἀποκατάσταση»

-Γέροντα, πολλά παιδιά δυσκολεύονται νά προχωρήσουν στίς σπουδές τους, ὅταν δέν ἔχουν ἀποφασίσει ποιά ζωή θά ἀκολουθήσουν.  Τούς  ἀπασχολεῖ συνέχεια αὐτό τό θέμα καί δέν μποροῦν νά συγκεντρωθοῦν στό διάβασμά τους.
-Ἐγώ, ὅταν κάποιος νέος ἔχη τέτοια προβλήματα, τοῦ λέω: «Ξέρεις ὅτι σήμερα ὑπάρχουν κάτι μεγάλα ψυγεῖα; Νά βάλης λοιπόν αὐτό τό θέμα σέ ἕνα τέτοιο ψυγεῖο, μέχρι νά τελειώσης τίς σπουδές σου.  Δέν σοῦ λέω νά πετάξης αὐτά πού σέ ἀπασχολοῦν, ἀλλά νά τά φυλάξης ἐκεῖ, μέχρι νά τελειώσης.
Ἄν δέν προσέξης τώρα τήν μελέτη σου, τίς σπουδές σου, οἱ φίλοι σου θά τακτοποιηθοῦν, θά ἠρεμήσουν, καί μετά θά κάνουν κομποσχοίνι γιά σένα, γιά νά τακτοποιηθῆς».
Χρειάζεται πολύ νά προσέξουν, γιατί αὐτό εἶναι τέχνασμα τοῦ ἐχθροῦ, γιά νά τόυς δημιουργῆ περισπασμούς.
-Γέροντα, εἶπα σέ κάποια κοπέλα: «Ἄν σκέφτεσαι νά παντρευτῆς, νά μή σπουδάσης».
-Καί μέχρι νά παντρευτῆ, τί θά κάνει; Θά πουλάη καραμέλες; Καλύτερα νά τελειώση μιά ἐπιστήμη ἤ νά μάθη μιά τέχνη, γιατί κάτι μπορεῖ νά παρουσιασθῆ στήν ζωή της καί νά τῆς χρειασθοῦν αὐτά πού θά μάθη.
Μοῦ εἶπε κάποτε μιά κοπέλα: «Σκέφτομαι τόν Μοναχισμό, ἀλλά συνέχεια ἀλλάζω γνώμη». «Τί τάξη πᾶς;», τήν ρωτάω. «Δευτέρα λυκείου, μοῦ λέει, ἀλλά δέν θέλω νά σπουδάσω». «Δέν θέλεις νά σπουδάσης; τῆς λέω.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1)«Ἀπόφαση γιά τήν ἐπιλογή τρόπου ζωῆς»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Ἀπόφαση γιά τήν ἐπιλογή τρόπου ζωῆς»

Τά χρόνια περνοῦν γρήγορα. Καλά εἶναι ο νέος νά μή μένη γιά πολύ καιρό στό σταυροδρόμι ἀναποφάσιστος. Νά διαλέξη ἕναν σταυρό -ἕναν ἀπό τούς δύο δρόμους τῆς Ἐκκλησίας μας- ἀνάλογα μέ τήν κλίση του καί τό φιλότιμό του καί νά προχωρήση σ’ αὐτόν μέ ἐμπιστοσύνη στόν Χριστό.
Ἄς ἀκολουθήση τόν Χριστό στήν Σταύρωση, ἐάν θέλη νά χαρῆ ἀναστάσιμα. Καί στίς δύο ζωές ὑπάρχουν φαρμάκια, ἀλλά, ὄταν βρίσκεται κανείς κοντά στόν Θεό, τά γλυκαίνει ὁ γλυκύς Ἰησοῦς. Ὅταν περάση κανείς τά τριάντα, ἀρχίζει νά δυσκολεύεται νά ἀποφασίση. Καί ὅσο περνοῦν τά χρόνια, τόσο πιό πολύ δυσκολεύεται.
Ὁ νέος προσαρμοζεται εὐκολώτερα σέ ὅποια ζωή κι ἄν ἀκολουθήση. Ὁ μεγάλος ὅλα τά ἐξετάζει μέ τήν λογική του. Ἕχει πιά διαμορφωθῆ ὁ χαρακτήρας τους καί δύσκολα ἀλλάζει· εἶναι χυμένο μπετόν. Καί βλέπεις, αὐτοί πού τακτοποιοῦνται σέ μικρή ἡλικία, εἴτε στήν ἔγγαμη εἴτε στή μοναχική ζωή, μέχρι τά γεράματά τους διατηροῦν μιά παιδική ἁπλότητα καί συνδέονται εὔκολα μεταξύ τους.
Εἶδα ἕνα ἀνδρόγυνο πού παντρεύτηκαν μικροί.
Ὅπως μιλοῦσε ὁ ἄνδρας, ἔτσι μιλοῦσε καί ἡ γυναίκα· ὅ,τι ἔκανε ὁ ἄνδρας, ἔκανε καί ἡ γυναίκα. Ἑπειδή παντρεύτηκαν μικροί, ὁ ἕνας πῆρε ὅλες τίς σύνήθιες τοῦ ἄλλου, καί στήν ὁμιλία καί στήν συμπεριφορά, ἀλλά καί συνδέθηκαν εὐκολώτερα.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Δ΄ 1)«Ἡ ἀνησυχία τῶν νέων γιά τήν ἀποκατάσταση τους» 2) «Νά βοηθοῦμε τούς νέους νά ἀκολουθήσουν τήν κλίση τους»

Λόγοι Δ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Ἡ ἀνησυχία τῶν νέων γιά τήν ἀποκατάσταση τους»

 -Γέροντα, ἡ ἀνησυχία ἑνός νέου γιά τήν ἀποκατάστασή ὀφείλεται σέ ἀπιστία; 

-Ὄχι, πάντοτε. Συχνά, οἱ νέοι πού ἐνδιαφέρονται πῶς νά τακτοποιηθοῦν καλύτερα, ἀλλά καί νά βρίσκωνται κοντά στόν Θεό, ἀνησυχοῦν γιά τήν ἀποκατάστασή τους.
Αὐτό φανερώνει ὑγεία. Τό νά μή σκέφτεται ἕνας νέος καί νά μήν ἀνησυχῆ γιά τήν ἀποκατάσταση του, φανερώνει ἀδιάφορο ἄνθρωπο, καί ἑπόμενο εἶναι ὁ ἀδιάφορος νά εἶναι καί ἀνεπρόκοπος. Μόνο χρειάζεται νά προσέξουν αὐτή ἡ ἀνησυχία νά μήν ξεπερνάη τά ὅρια, γιατί ὁ διάβολος προσπαθεῖ νά τήν διαστρέψη, νά τήν κάνη ἀγωνία καί νά κρατᾶ τόν νοῦ τους σέ διαρκῆ σύγχυση.
Οἱ νέοι πρέπει νά ἐμπιστεύωνται τόν ἑαυτό τους στόν Θεό, γιά νά εἰρηνεύουν, γιατί ὁ Καλός Θεός σάν[2] στοργικός Πατέρας ἐνεργεῖ ἐκεῖ ὅπου ἐμεῖς ἀνθρωπίνως δέν μποροῦμε νά ἐνεργεῖ ἐκεῖ ὅπου ἐμεῖς ἀνθρωπίνως δέν μποροῦμε νά ἐνεργήσουμε.
Δέν χρειάζεται νά βιάζωνται καί νά παίρνουν ἀνώριμες ἀποφάσεις γιά τήν ζωή πού θά ἀκολουθήσουν. Γνωρίζω παιδιά πού ἀγωνιοῦν πολύ καί προσπαθοῦν νά λύσουν ὅλα τά προβλήματα συγχρόνως. Τελικά μπερδεύονται καί ἀφήνουν τίς σπουδές τους.