"Όταν δεν μένει τίποτα που να μην έχει ειπωθεί οι παραιτημένοι σου λένε να σωπάσεις οι βιαστικοί σου λένε να δοκιμάσεις άλλη γλώσσα και κάποιοι λοξοί σου λένε να βάλεις φωτιά στην καρδιά σου"
(Από τη νέα ποιητική συλλογή "Πυραγός επί τιμή" του π. Βασιλείου Θερμού στον οποίο και το αφιερώνουμε εξαιρετικά)Ο τίτλος της ανάρτησής μας μπορεί να μην προδιαθέτει τον αναγνώστη για το τι θα διαβάσει σε αυτήν, ωστόσο εκφράζει σε μεγάλο βαθμό αυτό που έχουμε αντιληφθεί όχι μόνο εμείς αλλά και όλος σχεδόν ο ελληνικός λαός σχετικά με τα πρόσωπα και τα προσωπεία του πολιτικού, κομματικού, πνευματικού αλλά και εκκλησιαστικού προσκηνίου και παρασκηνίου.
Είδαμε να σκίζεται από τον εξ εσπερίας αέρα ο φερετζές του "νέου πατριωτισμού" για τον οποίο τόσα "όμορφα λόγια " είχε πεί ο κήρυκάς του κ. Παπανδρέου.
Είδαμε να πέφτει η ελλαδεμπορική - λαϊκή μάσκα του κ. Καρατζαφέρη (η Ορθόδοξη είχε μισοπέσει απο παλιά). Είδαμε επίσης να φεύγει απο τα χέρια του κ. Σαμαρά, η αντιμνημονιακή-πατριωτική βεντάλια. Και όλα αυτά έγιναν στο πρώτο φύσημα του "Βαρδάρη".


