«Σε μια αγρυπνία…» π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

«Σε μια αγρυπνία…»  

π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

Νέοι και γέροι, μικρά παιδιά στην αγκαλιά, ήθελαν εκείνη την νύχτα να ζήσουν κάτι το διαφορετικό, να αισθανθούν ή ακόμα και να υποψιαστούν την παρουσία του Θεού.
Το έβλεπες στα πρόσωπά τους. Στην αγνή μορφή τους. Στην ωραία παρουσία τους. Και σκέφτηκα: Τι ψάχνουν αυτοί οι άνθρωποι! Κάτι θέλουν. Ζητούν αυτό το «κάτι» από τον Θεό, που θα τους συγκινήσει και θα μιλήσει στην καρδιά τους.

Κάποιες σκιές όμως, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, ήλθαν να ταράξουν την γαλήνη της. Να αλλάξουν την ησυχία της, να δώσουν μια διαφορετική νότα σ’ αυτό που εμείς φανταζόμασταν ως αληθινό, γνήσιο, καθαρά χριστιανικό.
Κάποιοι νέοι και νέες, με πρόσωπα χαρούμενα και χαμογελαστά, θέλησαν να ζήσουν εκείνη την νύχτα, κάτι μάλλον λίγο ξένο από την ζωή τους.

«Τι τραγικό άραγε στην εποχή μας να συμβαίνει ..» π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

Τι τραγικό άραγε στην εποχή μας να συμβαίνει …

π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

    Προσπαθώντας κανείς να περιγράψει την εποχή μας, να δώσει το στίγμα της αλλά και επισημάνει τα ιδιαίτερα γνωρίσματά της, θα αντιληφθεί στην πορεία του αυτή πως ανέκαθεν οι άνθρωποι όπου γης, διακατέχονται από ένα αρνητικό χαρακτηριστικό που περιγράφεται στα όρια της αχαριστίας και φτάνει μέχρι την αγνώμονα συμπεριφορά, την εκδίκηση.

    -Τι τραγικό  άραγε στην εποχή μας να συμβαίνει:
•      Σ’ αυτούς που ανοίγεις την καρδιά σου, ξεδιπλώνεις τα συναισθήματά σου, εμπιστεύεσαι τα αγωνιώδη ερωτηματικά σου, να σου γυρνούν την πλάτη.