Ἐκοιμήθη ὁ Ρουμάνος στάρετς π.Ἰουστῖνος Πίρβου

Ἐκοιμήθη ὁ Ρουμάνος στάρετς π. Ἰουστῖνος Πίρβου

Τὴν Κυριακὴν 16 Ἰουνίου 2013 ἐκοιμήθη ὁ π. Ἰουστῖνος Πίρβου, ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους συγχρόνους στάρετς. Ὁ π. Ἰουστῖνος ὑπῆρξε μεγάλος Πνευματικὸς Πατέρας καὶ καθοδηγητὴς χιλιάδων Ρουμάνων.
Ἐγεννήθη εἰς τὸ χωρίον Πέτρου Βόδα τὴν 10ην Φεβρουαρίου 1919, ἐκάρη μοναχὸς εἰς τὴν Ἱ. Μονὴν Ντουράου τὸ 1936, συμμετεῖχεν ὡς ἐφημέριος εἰς τὸ Ἀνατολικὸν Μέτωπον τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τὸ 1948 ἕως τὸ 1964 ἐφυλακίσθη διὰ δραστηριότητα ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ ἀθεϊσμοῦ.
 Ὅταν ἀπεφυλακίσθη, μεταξὺ 1966 – 1975 ἔζησεν εἰς τὴν Ἱ. Μονὴν Σέκου καὶ κατὰ τὸ διάστημα 1975 – 1991 εἰς τὴν Ἱ. Μονὴν Μπίστριτσα (νομὸς Νεάμτς). Τὸ Φθινόπωρον τοῦ 1991 ἔθεσε τὸ θεμέλιον λίθον τῆς Ἱ. Μονῆς Πέτρου Βόδα καὶ τὸ 1999 τῆς γυναικείας Ἱ. Μ. Πάλτιν.
Ἦτο γνωστὸς διὰ τὴν προσήλωσίν του εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Παράδοσιν καὶ διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἦτο πνευματικὸς περίπου 1500 μοναχῶν. Εἶναι χιλιάδες οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ἐπήγαιναν νὰ ἐξομολογηθοῦν, νὰ συμβουλευθοῦν καὶ νὰ πάρουν τὴν εὐχήν του. Παρὰ τὴν ἡλικίαν του καὶ τὰ σοβαρὰ προβλήματα ὑγείας, ποὺ εἶχε, συνέχιζε νὰ δέχεται κόσμο καθημερινῶς.
Ἡ ψυχή του τώρα ἀγάλλεται εἰς τὰ οὐράνια σκηνώματα μὲ τοὺς ἁγίους μάρτυρας καὶ ὁμολογητάς, ποὺ τόσον ἠγάπησε.

Γέροντας Ιουστίνος Πάρβου:«Αυτός που δεν αγωνίστηκε εναντίον των παθών του δεν θα βρει θεία βοήθεια στον καιρό των διωγμών».

Γέροντας Ιουστίνος Πάρβου:«Αυτός που δεν αγωνίστηκε εναντίον των παθών του δεν θα βρει θεία βοήθεια στον καιρό των διωγμών»

....αγαπητοί μου ή τώρα ή πιο αργά θα ξεκινήσει κάποιος πόλεμος,ο χριστιανός όμως πρέπει να είναι πάντα έτοιμος ν'αντιμετωπίσει το θάνατο. Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε.
Εμείς όμως δεν δίνουμε σημασία. Αυτό σημαίνει ότι τα πάθη μάς τύφλωσαν τόσο πολύ που δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό. Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν. Κι αυτό επειδή ο Θεός τους έκλεισε τα αυτιά για να μην ακούνε και τα μάτια για να μη βλέπουν (βλ.προφήτη Ησαΐα). Κι αυτό επειδή έχουν πωρωθεί στα πάθη.
 Θυμάμαι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που πολεμούσα στην πρώτη γραμμή τον εχθρό βλέποντας το θάνατο κατάματα. Λίγα χιλιόμετρα πίσω από τις γραμμές οι χωριάτες γλεντούσαν και έπιναν. Πέθαιναν με τη βότκα κάτω από το κρεβάτι.

Ὁμολογία πίστεως μέσα στίς κομμουνιστικές φυλακές. Διηγείται ο ιερομ.Ιουστίνος Πίρβου

Και φτάνει σε μένα και με ρωτάει: “Εσύ τι δουλειά έκανες;”. Εγώ τότε ξέροντας τι με περιμένει εάν έλεγα ιερέας, απάντησα: “Αγρότης”. “Αγρότης; Θα σου δώσω μία…” Και προς έκπληξή μου, με πετάει στον τοίχο και αισθάνθηκα σαν να μου βγήκαν τα πνευμόνια επειδή με βρήκε απροετοίμαστο. Και πέρασαν πολλά χρόνια κι με βάρυνε η συνείδησή μου που δεν είχα θάρρος.

Και ήρθε η στιγμή να ξεχρεώσω. Ήταν τότε που η Δύση είχε αρχίσει να μαθαίνει τι γίνεται στις κομμουνιστικές φυλακές και το σχέδιό τους να μας εξοντώσουν όλους με την υποσίτηση. 

Γι’ αυτό οι κομμουνιστές αποφάσισαν να στείλουν τους πολιτικούς κρατούμενους σε καταναγκαστικά έργα. Γι’ αυτό μας είχαν μαζέψει όλους τους κρατούμενους στην αυλή. Η πρώτη ερώτηση ήταν: “Ποιος πιστεύει στο Θεό; Ποιος πιστεύει σ’ αυτήν την ηλιθιότητα;”

Τότε κάτι εξεγέρθηκε μέσα μου. Κατάλαβα ότι είχε φτάσει η στιγμή. Μου ήταν αδιάφορο τι θα μου συνέβαινε μετά. Όταν άκουσα την ερώτηση αναπήδησα. Στεκόμουν στην πίσω σειρά, ήμασταν περίπου 120. 

Este vremea muceniciei. Είναι ο καιρός του μαρτυρίου π. Ιουστίνος Πάρβου. (Ελληνική απόδοση)

Ἦρθε ἡ ὥρα γιά τό μαρτύριο!

Μετάφραση κειμένου π Ἰουστίνου Πάρβου (γιά τσίπ)

Μέ μεγάλο πόνο καί ἀνησυχία ἔρχομαι νά σᾶς μιλήσω γιατί αἰσθάνομαι ὅτι τό ὀφείλω αὐτό στό Θεό, στή συνείδησή μου καί στήν καρδιά μου καί δέ μπορῶ νά προσπεράσω αὐτό τό ἐπικίνδυνο κύμα τό ὁποῖο σηκώθηκε νά καταπιεῖ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα ἀκόμα καί τούς ἐκλεκτούς, χωρίς νά μέ νοιάζει.
Δέν εἶναι δική μου ἀποστολή ὡς ἁπλός μοναχός, κρυμμένος πάνω σέ ἕνα βουνό, νά σᾶς κάνω γνωστούς αὐτούς τούς κινδύνους πού ἔρχονται πάνω στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά εἶναι τῆς Ἱεραρχίας, τῶν μεγάλων αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας.  Ἀλλά ἐάν αὐτοί δέ λένε τίποτα γιά αὐτά τά πράγματα πού νοιάζουν τό λαό, ἔχοντας ἄλλες πολύ πιό σημαντικές ἀπασχολήσεις ἐκτός ἀπό αὐτές, ἐγώ δέν μπορῶ νά προσπεράσω τή φωνή ὅλων σας, ὅσων μείνατε πιστοί στό λόγο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ καί περιμένετε καί μοῦ ζητήσατε τή γνώμη μου ἀπέναντι σ’ αὐτή τήν ὀδυνηρή πραγματικότητα τήν ὁποία ζοῦμε.
Γιά αὐτό τέκνα μου, ἔρχομαι καί σᾶς λέγω ὅτι ἦλθε ἡ ὥρα νά δοξάσουμε τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, τόν Ἰησοῦ Χριστό, τό μόνο ἀληθινό Θεό.  Δέ πίστευα ὅτι θά ζῶ νά δῶ καί ἐγώ τήν ἀρχή αὐτῶν τῶν Ἀποκαλυπτικῶν καιρῶν τοῦ πόνου ἀλλά ἰδού ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἦλθε πιό νωρίς ἐπάνω μας λόγω τῶν ἁμαρτιῶν καί τῶν ἀνομιῶν πού ἔχουμε διαπράξει.  Καί βλέπω πώς οἱ καημένοι οἱ ἄνθρωποι δέν εἶναι ἕτοιμοι νά ξεπεράσουν αὐτές τίς παγίδες τοῦ πονηροῦ, τοῦ ὁποίου ἡ καινούργια ἀπόφαση εἶναι νά σφραγίσει τίς ψυχές σας μέ τή σφραγίδα τοῦ διαβόλου - 666.Ὅλοι διαβάσαμε τήν Ἀποκάλυψη καί τίς προφητεῖες πού ἔχουν γραφτεῖ 2000 χρόνια πρίν «καί ποιεῖ

Este vremea muceniciei Είναι ο καιρός του μαρτυρίου π Ιουστίνος Πάρβου.

Είναι ο καιρός του μαρτυρίου

  πατρός Ιουστίνου Πάρβου

Este vremea muceniciei!

Iubiţi fii ortodocşi ai acestui neam

Cu multă durere şi îngrijorare vin să vă adresez aceste cuvinte, pentru care mă simt dator în faţa lui Dumnezeu
şi conştiinţa şi inima nu mă lasă să trec nepăsător pe lângă acest val primejdios care s-a ridicat să înghită toată suflarea omenească, chiar şi pe cei aleşi, de este cu putinţă. Nu în calitatea mea de biet monah, ascuns într-un vârf de munte, era să vă aduc la cunoştinţă aceste pericole ce se ivesc asupra Bisericii lui Hristos, în primul rând, ci a arhipăstorilor, mai marii acestei Biserici. Dar dacă ei trec aceste lucruri sub tăcere, având preocupări mai de seamă decât are acest popor, eu nu pot să trec cu vederea glasul vostru, al celor care aţi rămas credincioşi cuvântului Evangheliei lui Hristos, aţi aşteptat şi mi-aţi cerut cuvântul în privinţa acestor realităţi dureroase în care ne aflăm.

De aceea, fiii mei, vin şi vă spun că a sosit ceasul să-L preaslăvim pe Fiul lui Dumnezeu, Iisus Hristos, singurul Dumnezeu adevărat. Nu credeam că voi trăi să văd şi eu începutul acestor vremuri de durere, apocaliptice – dar iată că mânia lui Dumnezeu a venit mai degrabă asupra noastră, pentru toate păcatele şi fărădelegile pe care le-am săvârşit. Şi văd cum bieţii oameni nu sunt pregătiţi să facă faţă acestor capcane ale vrăjmaşului, a cărui nouă lucrare acum este să pecetluiască sufletele voastre cu semnul