Ἐρωτῶ σέ φίλε, ἄν εἶσαι γνήσιος καί οὐχί δόλιος. Πρός τί νά ἀποδεχτῶ τήν διαταγή σου πού μοῦ λέει νά ἀρνηθῶ τήν Ὀρθόδοξον Παρἀδοσιν τῆς Ἀμωμήτου πίστεώς μου, τήν ὁποίαν ἐβίωσαν οἱ Ἅγιοι, οἱ ἥρωες, καί οἱ εὐεργέτες, καί στήν συνέχεια νά ἀκολουθήσω τούς τοκογλύφους, τούς ψυχρούς ἐκμεταλλευτές καί ἐμπόρους τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων;
Ἀλήθεια, γιατί δέν ἔρχεσαι ἐσύ στήν Ἁγία Ὀρθοδοξία νά γευθεῖς τήν Ἄκτιστον Χάριν, νά πληρωθεῖ ἡ καρδιά σου ἀπό ἀγάπη καί ταπείνωση καί φιλανθρωπία, ὥστε νά βρεῖ πραότητα καί ἀνάπαυση ἡ ψυχή σου καί τήν ποθουμένη ἐν Χριστῷ ἀληθινή ἐλευθερία;
Μάθε, ὅτι ἡ ἱστορία διαχρονικά διδάσκει, πώς ἐκεῖνοι πού ἠκολούθησαν τόν Χριστό ἄδολα, ποτέ δέν μετάνοιωσαν καί ποτέ δέν καταπίεσαν τούς ἀδελφούς τους, οὔτε διέπραξαν κανενός εἴδους ἔγκλημα.
Τουναντίον, ἀνιδιοτελῶς, γιά τήν ἀγάπη καί τήν πίστη τους στόν Βασιλέα Χριστόν, πρόσφεραν πολλά στήν κοινωνία τῶν συνανθρώπων καί δέν δίστασαν καί τήν ζωή τους νά δώσουν.
Ἑνῶ, ἀντίθετα, οἱ ἄ-Χριστοι καί μεταμελλήθηκαν καί ἐζήτησαν συγνώμην καί ἐβασάνισαν καί βασανίστηκαν.
