Η απόφαση του ΕΔΔΑ της 8/1/2013 Δημητράς (Dimitras) κατά της Ελλάδας ως πρόσχημα (για την αποκλειστικότητα του πολιτικού όρκου);
Κωστή Δεμερτζή Δικηγόρου
«Εκσυγχρονιζόμεθα
μανδάμ! Εκσυγχρονιζόμεθα στου … ΕΔΔάρη!», θα μπορούσε να είναι η παραλλαγή μιας
διαφήμισης που παιζόταν προ ετών στα ραδιόφωνά μας.
Έτσι,
στις 9/1/2013, την επομένη της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των
Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) «Δημητράς κατά της Ελλάδας», τα Ευαγγέλια είχαν
εξαφανιστεί από τις δικαστικές αίθουσες, και οι δικαστές υπαγόρευαν απευθείας
τον πολιτικό όρκο στους μάρτυρες, μην … παραβιάσουν το άρθρο 9 της Σύμβασης.
Η
ανάγνωση, όμως, της «Δημητράς κατά της
Ελλάδας» της 8/1/2013 δεν δικαιολογεί τέτοια «υπερχειλίζουσα ανταπόκριση».
Τα
περιστατικά της απόφασης αυτής έχουν ως εξής:


