Η Κυριακή ημέρα
Στρατής Ανδριώτης
Πριν μερικές δεκαετίες επεβλήθη και στη χώρα μας η δελεαστικότατη αργία του Σαββάτου που έγινε ευπρόσδεκτη κυρίως από τους ανθρώπους του Δημοσίου λόγω του διήμερου ρεπό και του οχταώρου-πενθημέρου που έκτοτε «μετατράπηκε» εργασιακά αναλόγως με το τι βόλευε στον καθένα!
Λιγοστοί ήταν τότε εκείνοι που παρατήρησαν ότι επρόκειτο για την καθιέρωση της Εβραϊκής αργίας του Σαββάτου που αποτελεί «κανόνα» στη Νέα τάξη Πραγμάτων της Παγκοσμιοποίησης (Εβραιοκρατίας) που προωθείται σταδιακά καί θα επέφερε συν τω χρόνω πλαγίως και ευθέως τις προσπάθειες κατάργησης της Χριστιανικής αργίας των Κυριακών.
Σε εποχές που αυξάνονται ολοένα η ανεργία, η φτώχεια καί η πείνα, αποτελεί πρόκληση η απληστία οργανωμένων συμφερόντων που γιγαντώνονται εισπράττοντας αχόρταγα όσο περισσότερα χρήματα μπορούν εκμεταλλευόμενοι τους λαούς. Οτιδήποτε παρεμποδίζει τα σχέδιά τους σαρώνεται.
Μια απ' τις μυστικές μεθοδεύσεις τους αποσκοπεί στην μετατροπή της Κυριακής και των εορτών σε εργάσιμες ημέρες, βάζοντας χαμηλόμισθους-σκλάβους, ανασφάλιστους, με όλα τα εργασιακά θέματα εις βάρος τους, να δουλεύουν αδικούμενοι, εκμεταλλευόμενοι ακόμα και τις υποτυπώδεις ανάγκες τους, αυξάνοντας ταυτοχρόνως τα έξοδα λειτουργίας των «μικρών» για να τους ξεπατώσουν ευκολότερα.

