Θεοσοφικαὶ πλάναι διὰ τὸν Χριστὸν. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Θεοσοφικαὶ πλάναι διὰ τὸν Χριστὸν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ἡ Θεοσοφία εἶναι σήμερα μία ἀπό τίς μεγαλύτερες ἀποκρυφιστικές κινήσεις καί κοσμοθεωρίες. Τήν ἵδρυσε ἡ ρωσικῆς καταγωγῆς Helena Petrovna Blavatsky (1831- 1891) καί μέχρι σήμερα ἡ ἐν λόγῳ ἀποκρυφιστική κοσμοθεωρία αὐτοδιαφημίζεται ὅτι ἀποτελεῖ τήν κοινή πηγή καί συνισταμένη ὅλων τῶν θρησκειῶν.
Ἡ Θεοσοφία συνέβαλε τά μέγιστα στήν ἀνάπτυξη καί τή διάδοση διαφόρων ἀποκρυφιστι κῶν δοξασιῶν στούς νεώτερους χρόνους και ὑπῆρξε βασικός τροφοδότης τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ κινήματος τῆς λεγομένης Νέας Ἐποχῆς. Κατά τίς θεοσοφικές πλάνες, ὁ Χριστός δέν ὑπῆρξε ὁ Θεάνθρωπος λυτρωτής, ἀλλά ἕνας “Βούδας”, ἕνας μύστης, ἕνας Ἀβατάρ, πού ὕστερα ἀπό πλῆθος μυήσεων καί μετενσαρκώσεων ἔφθασε στή συνείδηση τοῦ “Λόγου”. Εἶναι ἕνας ἀπό τούς παγκόσμιους μύστες -ἐκπαιδευτές, τούς διδασκάλους τῆς σοφίας, πού ἐπιδημοῦν ἀπό τό ὑπερπέραν, κατά καιρούς στή γῆ μέ σκοπό νά βοηθή σουν τή θρησκευτική μετεξέλιξη τῶν ἑκάστοτε φυλῶν.
Ἔτσι, κατά τίς θεοσοφικές δοξασίες, τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ σμι κρίνεται καί ἀξιολογικά ἐξισώνεται μέ τόν Ὀρφέα, τό Ζωροάστρη, τόν Μίθρα, τόν Κρίσνα, τόν Βούδα κ.ἄ. παγκόσμιους μύστες, ὅπως τούς θεωρεῖ ἡ Θεοσοφία.

Τὸ ἔθνος τοῦ Γιαχβὲ. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Τὸ ἔθνος τοῦ Γιαχβὲ

Μιά σέκτα μέ ἐγκληματική δραστηριότητα

  Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Τή δεκαετία τοῦ 1980, τήν οἰκονομική εὐθύνη τοῦ «Ναοῦ» τήν εἶχε ἡ Linda Gaines, σέ συνδυασμό μέ μιά ὁμάδα ἐπιχειρήσεων, πού λειτουργοῦσαν στήν περιοχή τοῦ «Ναοῦ». Ἡ ἀρχική πίστη τῆς Σέκτας ἀναφερόταν στή μοναδικότητα τοῦ Θεοῦ τῆς Βίβλου καί τόν ὀνόμαζε «φῶς καί ὁδηγό τῆς πίστης».
Ἡ κίνηση δίδασκε τήν ἀνορθολογική καί παράδοξη θέση ὅτι ὁ Γιαχβέ εἶναι ὁ φοβερός μαῦρος θεός καί ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦταν ἐπίσης μαῦρος. Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ εἶχε ἔλθει στή γῆ νά λυτρώσει τούς Ἀφροαμερικανούς, ὅπου σύμφωνα μέ τά παραδοξολογήματα τῆς κινήσεως, συγκρότησαν τίς χαμένες φυλές τοῦ Ἰσραήλ καί νά τούς ἀπελευθερώσει ἀπό 400 χρόνια λευκῆς κατοχῆς. Ταυτοχρόνως ἰσχυρίζονταν ὅτι ἡ λευκή Ἀμερική εἶναι καταραμένη ἀπό τό Θεό.
Τή δεκαετία τοῦ ᾽80 ὁ ἱδρυτής τῆς κινήσεως υἱοθέτησε τό ὄνομα Yahweh ben Yahweh καί προέτρεπε τούς ὀπαδούς του νά ἀπαρνηθοῦν τόν ἀνήθικο κόσμο, πού ζοῦσαν, νά μετακομίσουν καί νά ἐγκατασταθοῦν γύρω ἀπό τόν «Ναό τῆς Ἀγάπης», νά υἱοθετήσουν τόν ἀφρικανικό τρόπο ντυσίματος καί νά ἀντικαθιστοῦν τά ὀνόματά τους μέ ἑβραϊκά.

Ἀποκρυφιστικαὶ προσεγγίσεις εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσθένειας. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ἀποκρυφιστικαὶ προσεγγίσεις εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσθένειας

 Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ὁ ἀνθρώπινος πόνος καί ἡ ἀσθένεια ὑπῆρξε πάντα ἕνα φαινόμενο στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, πού ἔτυχε πολυμεροῦς προσέγγισης καί ἑρμηνείας μέ κύριο παράγοντα φυσικά ἀντιμετώπισής του τήν ἰατρική ἐπιστήμη. Τό πλῆθος τῶν παραμέτρων, μέ τίς ὁποῖες συσχετίζεται τό πρόβλημα τῆς ἀσθένειας, ὑπῆρξε ἡ ἀφορμή ὥστε νά μή ἀπουσιάσει καί μία, δυστυχῶς, ποικιλόμορφη ἀποκρυφιστική προσέγγιση τοῦ φαινομένου.
Σήμερα πλῆθος ἀποκρυφιστικῶν, ἐσωτεριστικῶν, γκουρουϊστικῶν κ.ἄ. ὁμάδων, πολλές ἐξ αὐτῶν κομμάτια τοῦ παγκόσμιου ἀντιχριστιανικοῦ μωσαϊκοῦ τῆς «Νέας Ἐποχῆς», νά χρησιμοποιοῦν μέσα στίς διδασκαλίες τους θέματα, πού σχετίζονται μέ τήν ὑγεία.
Ὁ Chr. Grundmann ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ ὅρος «θεραπεία» εἶναι ἕνας βασικός ὅρος στό λεξιλόγιο τῆς Νέας Ἐποχῆς1. Ἐπικρίνοντας ἐν πολλοῖς τόν τρόπο κατανόησης τῆς ἀσθένειας καί τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τή σύγχρονη ἰατρική ἐπιστήμη, ἀντιτείνουν μιά ἄλλη θεώρηση τῶν πραγμάτων, «ὁλιστική», ὅπως τή χαρακτηρίζουν, σύμφωνη μέ τίς ἀντίστοιχες ἀντιλήψεις τῆς «Νέας Ἐποχῆς»2.

Ψευδόχριστοι καὶ ψευδομεσσίαι ἀπὸ τὸ 1000 μ.Χ μέχρι σήμερα. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ψευδόχριστοι καὶ ψευδομεσσίαι ἀπὸ τὸ 1000 μ.Χ μέχρι σήμερα

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ὁ εὐαγγελικός λόγος εἶναι σα- φής. Καί ἀκριβής. Καί διαχρονικά ἐπίκαιρος. Διαβάζουμε στό ἱερό εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ: «βλέπετε μή πλανηθῆτε· πολλοί γάρ ἐλεύσονται ἐπί τῷ ὀνόματί μου λέγοντες ὅτι ἐγώ εἰμι καί ὁ καιρός ἤγγικε· μή οὖν πορευθῆτε ὀπίσω αὐτῶν» (Λουκ. 21,8. Πρβλ. Ματθ. 24,5).
 Ἐδῶ μᾶς πληροφορεῖ ὁ Κύριος γιά ἕνα φαινόμενο πολύ ἐπικίνδυνο, τό ὁποῖο ἐμφανίζεται ἐνδημικά μέσα στήν ἱστορία.
Καί αὐτό δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν ἐμφάνιση διαφόρων ψευδόχριστων καί ψευδομεσσιῶν. Στό σημερινό ἄρθρο μας θά κάνουμε μία ἱστορική ἀναδρομή καί καταγραφή τῶν ὀνομάτων τέτοιων ψευδόχριστων καί ψευδομεσσιῶν ἀπό τό 1000 μ.Χ. μέχρι τίς ἡμέρες μας.
Τό θεωροῦμε μία χρήσιμη ὑπόμνηση σέ μία περίοδο τῆς παγκόσμιας ἱστορίας , ὅπως εἶναι ἡ δική μας, πού ἡ σύγχυση καί οἱ πνευματικοί κίνδυνοι εἶναι τόσοι πολλοί.
Τέτοιοι ψευδομεσσίες ὑπῆρξαν:
1. Fra Dolcino Torielli. Ἔδρασε στήν Ἰταλία τόν 13ο αἰώνα. Κήρυττε ὅτι ἦταν ἕνα ἐκλεκτό ὄργανο τοῦ Θεοῦ καί ὀνόμαζε τόν ἑαυτό του «Ἄγγελο τῶν Θυατείρων» (Ἀποκ. 2,18) μέ ἱκανό ἀριθμό ψευδοπροφητειῶν.

Ἕνα τέχνασμα τῶν Αἱρετικῶν. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ἕνα τέχνασμα τῶν Αἱρετικῶν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Εἶναι αὐτονόητο σέ κάθε ὀρθόδοξο χριστιανό ὅτι ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας εἶναι ὁ πολυτιμότερος θησαυρός, πού ἔχουμε.
Εἶναι ἡ διαχρονική, ἀκατάλυτη καί ἀμετάβλητη διδασκαλία τοῦ Κυρίου καί τῶν ἁγίων ἀποστόλων, πού παραδόθηκε «ἅπαξ» (Ἰούδα, 3), αὐτή διαφυλάττει, αὐτή παραδίδει καί μέ αὐτή ζεῖ τό σῶμα Του, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία.
Δέν εἶναι, δηλαδή, κάποια διδασκαλία ἀνθρώπινη καί ἐντάλματα ἀνθρώπων (Ματθ.15, 9), δέν ἔχει καμμία σχέση μέ «διδαχές ποικίλες καί ξένες» (Ἑβρ.13,9), πού παραμορφώνουν καί ἀκρωτηριάζουν τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καί τό εὐαγγέλιό Του. Σχετικά μέ αὐτό τό γεγονός συνδέεται ἕνα ἀπό τά πολλά τεχνάσματα τῶν διαφόρων αἱρετικῶν.

Πεντηκοστιανοί «θεραπευταί». Ἡ περίπτωσις τοῦ Benny Hinn(2ον). Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Πεντηκοστιανοί «θεραπευταί». Ἡ περίπτωσις τοῦ Benny Hinn (2ον)

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

 Συνεχίζοντας τήν ἀναφορά μας γιά τόν Πεντηκοστιανό «θεραπευτή» καί τηλευαγγελιστή Benny Hinn θά παρουσιάσουμε τά ὅσα ἔλαβαν χώρα κατά τή δεύτερη ἐπίσκεψή του στήν Ἑλλάδα καί τή συγκέντρωση, πού ἔλαβε χώρα στίς 24/9/2006 στό Ο.Α.Κ.Α. μέ τή συνδρομή Ἑλλήνων Πεντηκοστιανῶν θαυμαστῶν του.
Θά παρουσιάσουμε πτυχές τῶν γεγονότων, ὅπως ἔχουν καταγραφεῖ σέ σχετικό ἄρθρο, πού δημοσιεύθηκε σέ περιοδικό ἔνθετο (Κ. Τεῦχος 174. 1.10.2006, σ. Κ9-10) μεγάλης κυριακάτικης ἐφημερίδας («Καθημερινή») μέ αὐτοπρόσωπη παρουσία τοῦ δημοσιογράφου καί ταυχρόνως θά παραθέσουμε τίς παράλληλες θέσεις, εὔστοχες καί προσεκτικές γιά τό ἴδιο γεγονός ἑνός προτεστάντη συμπατριώτη μας πάστορα, πού ἀνήκει στήν Ἑλληνική Εὐαγγελική Ἐκκλησία, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἀναφέρει, ἔχει ἰδία ἀντίληψη γιά τόν Benny Hinn καί οἱ κρίσεις του δέ βασίστηκαν ἁπλῶς σέ φῆμες.

Πεντηκοστιανοί «θεραπευταί». Ἡ περίπτωσις τοῦ Benny Hinn. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Πεντηκοστιανοί «θεραπευταί». Ἡ περίπτωσις τοῦ Benny Hinn

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ὁ Benny Hinn (1952-) ἀνήκει στούς πιό γνωστούς πλούσιους Πεντηκοστιανούς Τηλευαγγελιστές καί «θεραπευτές» στόν χῶρο τῶν Η.Π.Α., εἶναι ἐκφραστής τοῦ λεγομένου «Κινήματος τῆς Πίστης» (Faith Movement), βασικός ἐκπρόσωπος, ἐπίσης, τῆς νεώτερης θεωρίας στόν Πεντηκοστιανικό χῶρο, πού λέγεται «εὐαγγέλιο τῆς εὐημερίας», συγγραφέας ἑνός πολυδιαφημιζόμενου βιβλίου μέ τίτλο «Good Morning, Holy Spirit = Καλημέρα Ἅγιο Πνεῦμα» καί ἔχει ἑλληνικές ρίζες ὡς πρός τήν καταγωγή του. Ἔχει ἔλθει στήν Ἑλλάδα δύο φορές. Μία φορά τόν Ἰούλιο τοῦ 1992 καί ἄλλη μία φορά τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2006 συνεργαζόμενος μέ Ἕλληνες Πεντηκοστιανούς θαυμαστές του, ἐνῶ παλαιότερα ἐκπομπές καί σόου του μετέδιδε στόν ἑλληνικό χῶρο τό προτεσταντικό «Κανάλι 62».
Οἱ Ἕλληνες Πεντηκοστιανοί θαυμαστές του στήν πρώτη ἐπίσκεψή του τό 1992 μιλοῦν μέ ἀρκετό θαυμασμό γιά τό πρόσωπό του καί τά ἔργα του1, ἐνῶ καί κατά τή δεύτερη ἐπισκεψή του τό 2006 κινητοποίησαν πολλούς στό Ὀλυμπιακό στάδιο στίς 24/9/2006, γιά νά τόν δοῦν καί ἀρκετούς, γιά νά τούς θεραπεύσει.

Ἀγγελοθεραπεία. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ἀγγελοθεραπεία

Μία ἀποκρυφιστική προσέγγισις εἰς τό θέμα τῆς ἀσθενείας

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Τό πρόβλημα τῆς ἀσθένειας καί τοῦ πόνου διαχρονικά, εἶναι παράγοντες ὑψηλοῦ κινδύνου γιά τήν παγίδευση ἀνίσχυρων πνευματικά ἀνθρώπων καί ἀκατήχητων χριστιανῶν, γιά νά παγιδευθοῦν στίς διάφορες «προσφορές» ἀντιμετώπισης τῆς ἀσθένειας, πού προέρχονται ἀπό αἱρετικές καί ἀποκρυφιστικές ὁμάδες.
 Μιά τέτοια σύγχρονη νεοεποχίτικη καί ἀποκρυφιστική προσέγγιση στό πρόβλημα τῆς ἀσθένειας εἶναι καί ἡ λεγόμενη «Ἀγγελοθεραπεία». Μιά τάση πού πρωτοεμφανίστηκε σέ νεοεποχίτικες κινήσεις τῶν ΗΠΑ, εἶναι ὑπαρκτή διεθνῶς καί τά τελευταῖα χρόνια εἶναι παροῦσα, δυστυχῶς ἀκόμα καί στήν Ἑλλάδα.
Ἐξ ἀρχῆς πρέπει νά διευκρινίσουμε ὅτι ὁ ὅρος «ἄγγελος» στά πλαίσια τῆς λεγόμενης «ἀγγελοθεραπείας» ὡς νεοεποχίτικης καί ἀποκρυφιστικῆς πρακτικῆς δέν ἔχει καμία σχέση μέ τή θεώρηση καί τή νοηματοδότηση τοῦ ὅρου, ὅπως αὐτός γίνεται ἀποδεκτός ἀπό τήν Ὀρθόδοξη χριστιανική μας πίστη.
Ἡ νοηματοδότηση τοῦ ὅρου «ἄγγελος» εἶναι ἄκρως ἀντιχριστιανική. Στά ἴδια πλαίσια, σέ διάφορα ἔντυπα, βιβλία, ἄρθρα καί ἱστοσελίδες τοῦ χώρου θά συναντήσουμε ὀνόματα «ἀγγέλων», πού ἔχουν σαφῶς ἀποκρυφιστική προέλευση καί προέρχονται, συνήθως, ἀπό τήν ἀποκρυφιστική παράδοση τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ Καμπαλά (Κabbalah). Τέτοια ὀνόματα ὑποτιθέμενων «ἀγγέλων», πού συναντᾶμε σ’ αὐτούς τούς χώρους εἶναι: « Ἀζαριήλ, Ἀραλίμ, Ἀριήλ. Ζαριήλ, Κασμαράν, Μελεχίμ, Ρουχιήλ, Κασιήλ, Ταλιαχάλ κ.ἄ. ».

Παραμορφώνοντας τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Παραμορφώνοντας  τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδαχῆς καί ἐμπειρίας σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου εἶναι ἕνα φαινόμενο μόνιμο στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας. Μαρτυρεῖται ἤδη ἀπ᾽ αὐτά τά ἀποστολικά χρόνια (Α΄Ἰωαν. 22-26. Β΄ Ἰωάν, 7 ). Πλῆθος αἱρέσεων καί θεωριῶν ἄλλοτε εὐθέως καί ἄλλοτε συγκεκαλυμμένως ἐπιχείρησαν καί ἐπιχειροῦν μέχρι σήμερα νά παραχαράξουν ἤ καί νά ἀντικαταστήσουν τήν ἐκκλησιαστική αὐτοσυνειδησία καί τό ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.
 Ἀπό τά μέσα τοῦ δεκάτου ἐνά- του αἰώνα, ἀλλά καί κατά τή διάρκεια τοῦ εἰκοστοῦ, δημιουργήθηκαν αἱρετικά καί παραχριστιανικά συστήματα, ἀλλά καί ἀποκρυφιστικές θεωρίες, οἱ ὁποῖες ὑπάρχουν μέχρι σήμερα καί συνεχίζουν νά παραμορφώνουν καί νά ἀκρωτηριάζουν τήν ἐξ Ἀποκαλύψεως διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας.
 Ἀναφέρει πολύ χαρακτηριστικά ὁ καθηγητής κ. Εὐάγγελος Θεοδώρου: «Συχνά ὑπάρχουν ἰσχυρισμοί περί τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι εἴτε μέ ἔκδηλη ἀντιχριστιανική διάθεσι εἴτε κατά συγκεκαλυμμένον τρόπο με χρῆσι εὐσεβοφανοῦς προσωπείου, ὑπονομεύουν αὐτά τά θεμέλια τοῦ χριστιανισμοῦ»1.
Ἡ διατύπωση τῶν αἱρετικῶν ἀντιλήψεων σχετίζεται στίς μέν αἱρετικές κινήσεις, μέ τήν δῆθεν ὀρθή κατανόηση τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τήν ἀποκλειστικότητα τῆς ὁποίας κάθε τέτοια ὁμάδα διεκδικεῖ γιά τόν ἑαυτό της, στίς δέ παραχριστιανικές κινήσεις (π.χ. Μορμόνοι) μέ τήν ἀνεπάρκεια, κατ᾽ αὐτές, τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ θείας Ἀποκαλύψεως καί τήν ἀνάγκη συμπληρώσεώς της καί σέ ἄλλες μέ μοναδικό μέσο ἑρμηνείας ἀποκλειστικῶς τό ἔργο τοῦ ἱδρυτῆ τῆς κίνησης (π.χ. Χριστιανική Ἐπιστήμη).

Πεντηκοστιανοὶ ἐναντίον Πεντηκοστιανῶν. Ἐπιπλέον μαρτυρίαι (ΙΙ). Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Πεντηκοστιανοὶ ἐναντίον Πεντηκοστιανῶν.  Ἐπιπλέον μαρτυρίαι (ΙΙ)

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἡ κάθε Πεντηκοστιανή κοινότητα, ἀσχέτως ἄν εἶναι δημιούργημα λίγων χρόνων ἤ λίγων δεκαετιῶν, γιατί λ.χ. ὁ ἱδρυτής της ἀποχώρησε ἀπό κάποια ἄλλη κίνηση ἤ γιατί τόν διέγραψαν ἀπό μέλος τους ἤ τήν ἵδρυσε γιά ὁποιοδήποτε ἄλλο λόγο, ἔχει τήν ψευδαίσθηση καί τήν προβάλλει πρός τά ἔξω, ὅτι εἶναι αὐθεντική ἐκκλησία καί ὅτι μοναδικός ὁδηγός της εἶναι ἡ Ἁγία Γραφή.
Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ὑπάρχουν ἄλλοι Πεντηκοστιανοί, πού κατηγοροῦν καί μέμφονται ὁμόφρονές τους ὅτι διδάσκουν ἀντιευαγγελικές διδασκαλίες.
Συνεχίζοντας τήν ἀναφορά μας στό χάος τῆς ποικιλόμορφης Πεντηκοστιανικῆς πλάνης, πρέπει νά ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ κριτική καί ἡ ἀλληλοεκτόξευση κατηγοριῶν μεταξύ τους γιά νόθευση τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας μέ ἀντιευαγγελικές διδασκαλίες καί μή χριστιανικές πρακτικές σέ διάφορα ἐπίπεδα, δέν ἔχει τελειωμό.

Πεντηκοστιανοὶ ἐναντίον Πεντηκοστιανῶν. Μία ἀκόμη περίπτωσις. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Πεντηκοστιανοὶ ἐναντίον Πεντηκοστιανῶν. Μία ἀκόμη περίπτωσις. 

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

[Tό ἄρθρο αὐτό ἀφιερώνεται στή μνήμη ἑνός σπουδαίου καί ἀθόρυβου ἀγωνιστῆ ἐναντίον τῆς ποικιλόμορφης πλάνης καί προμάχου τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τοῦ π. Δανιήλ Γούβαλη (1940–2009)].
Ὁ παγκόσμιος Πεντηκοστιανικός – «Χαρισματικός» χῶρος δέν ἔχει, μεταξύ τῶν ἄλλων γνωρισμάτων του, μόνο τή χαοτική ὑποδιαίρεσή του, ὅπως τόν κατηγοροῦν καί οἱ ἴδιοι οἱ προτεστάντες1, ἀλλά ταυτοχρόνως ἔχει καί ὡς γνώρισμα τήν κριτική μιᾶς πεντηκοστιανικῆς κίνησης ἐναντίον ἄλλων γιά διάφορες διδασκαλίες καί λατρευτικές πρακτικές, πού ἔχουν υἱοθετήσει.
 Δέν ὑπάρχει πεντηκοστιανική αἱρετική κίνηση στόν κόσμο, πού νά μή ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία καί ὅτι τηρεῖ μέ ἀπόλυτη πιστότητα τήν Ἁγία Γραφή. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ἔρχονται ἐκπρόσωποι καί κινήσεις τοῦ ἴδιου χώρου, πού κατηγοροῦν ἄλλους Πεντηκοστιανούς ὅτι ἀθετοῦν τό Eὐαγγέλιο καί διδάσκουν ἀντιευαγγελικές θέσεις ὡς δῆθεν χριστιανικές.

Ἀποστολή τοῦ Ares* Μία ψευδοχριστιανική καί συγκρητιστική κίνησις. Πρωτ. Βασιλείου Γεωργοπούλου

Ἀποστολή τοῦ Ares*  Μία ψευδοχριστιανική καί συγκρητιστική κίνησις 

Πρωτ. π. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Μεταξύ τῶν διαφόρων ψευδοχριστιανικῶν κινήσεων, πού ὑπάρχουν, συγκαταλέγεται καί ἡ «Ἀποστολή τοῦ Arès», ἡ ὁποία δημιουργήθηκε τό τελευταῖο τέταρτο τοῦ 20οῦ αἰώνα στή Γαλλία.
Ἱδρυτής ὑπῆρξε ὁ Michel Potay, μηχανικός ἀρχικά στό ἐπάγγελμα, ὁ ὁποῖος στή συνέχεια, ἀφοῦ υἱοθέτησε τό ψευδώνυμο Michael Berkelay, ἄρχισε νά ἐργάζεται ὡς ψυχοθεραπευτής μέ ἔκδηλες ὅμως τίς ἀποκρυφιστικές πρακτικές.
 Αὐτές τίς πρακτικές θά προσπαθήσει νά τίς ἀποκρύψει χρησιμοποιώντας χριστιανικό προσωπεῖο καί μάλιστα θά φθάσει στό σημεῖο νά ἰσχυρίζεται κατά τρόπο ἀναληθῆ ὅτι ὑπῆρξε καί ὀρθόδοξος κληρικός, ὁ ὁποῖος δῆθεν εἶχε χειροτονηθεῖ στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 στή Δράμα, ὡς Ἐπίσκοπος, ὑποστηρίζοντας ὅτι τό ἐκκλησιαστικό του ὄνομα ἦταν πατήρ Μιχαήλ.
Οἱ, μέ τό χριστιανικό προσωπεῖο, ἀποκρυφιστικές πρακτικές του, τή δεκαετία τοῦ 1970 θά συνδυαστοῦν καί μέ ὁράματα καί πέντε «ἀποκαλύψεις» τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα πάντα μέ τούς ἰσχυρισμούς τοῦ Michel Potay.
Τά ψευδῆ ὁράματα καί τά ὑποτιθέμενα μηνύματα, πού δῆθεν τοῦ ἀποκάλυπτε ὁ Θεός ἄρχισαν νά καταγράφονται καί νά παρουσιάζονται δημόσια ἀπό τόν ἱδρυτή τῆς κινήσεως στό περιοδικό, πού πρωτοεκδόθηκε τό 1978 «Ὁ Προσκυνητής τοῦ Arès».

Ρουμανικαί Πεντηκοστιανικαί κινήσεις εἰς τήν Ἑλλάδα. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ρουμανικαί Πεντηκοστιανικαί κινήσεις εἰς τήν Ἑλλάδα

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Μεταξύ τῶν διαφόρων αἱρετικῶν κινήσεων, πού δραστηριοποιοῦνται στήν πατρίδα μας δέν εἶναι μόνο Πεντηκοστιανικές ὁμάδες ἀφρικανικῆς προέλευσης, ἀλλά καί πεντηκοστιανικές κινήσεις ἀπό διάφορες βαλκανικές καί ὄχι μόνο χῶρες.
Κάποιες ἑλληνικές Πεντηκοστιανικές κινήσεις ἔχουν καί τμήματα ἀλλοδαπῶν, πού κατάφεραν νά ἐντάξουν στούς χώρους τους ἀπό ξένους συνανθρώπους μας, πού ἐργάζονται ἤ πού ἔχουν μεταναστεύσει στήν Ἑλλάδα.
Ταυτοχρόνως ὅμως ὑπάρχουν καί θρησκευτικές κινήσεις ξένων ἐθνικῶν ὁμάδων πού δραστηριοποιοῦνται στήν Ἑλλάδα.
Ἡ ἐθνική ὁμάδα μέ τόν μεγαλύτερο ἀριθμό εὐκτηρίων οἴκων, πού δραστηριοποιεῖται στήν Ἑλλάδα καί πού ἀνήκει στόν αἱρετικό κλάδο τῶν Πεντηκοστιανῶν, εἶναι ἡ Ρουμανική.
 Τή δεκαετία τοῦ 2000 ἱδρύθηκαν καί ἔλαβαν ἄδεια εὐκτηρίου οἴκου ἀπό τό ὑπουργεῖο Παιδείας στή χώρα μας τέσσερις διαφορετικές ρουμανικές Πεντηκοστιανικές κινήσεις μέ ὀλιγάριθμο ἀριθμό μελῶν.

Σύγχρονοι Προτεστάνται ψευδοπροφῆται. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος.

Σύγχρονοι Προτεστάνται ψευδοπροφῆται

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ἡ ψευδοπροφητεία ἀποτελεῖ ἀδιάψευστη ἀπόδειξη τοῦ αἱρετικοῦ χαρακτήρα, πού ἔχει ἡ διδασκαλία ἑνός χώρου ἤ μιᾶς κίνησης, ἤ ἑνός προσώπου, ὅσο κι ἄν προβάλλουν πρός τά ἔξω κατά τρόπο αὐτάρεσκο καί ἀπόλυτο ὅτι εἶναι ἀπολύτως συνεπεῖς πρός τήν Ἁγία Γραφή.
Δέν εἶναι ἐξάλλου τυχαῖο τό γεγονός ὅτι ὁ Κύριος (Ματθ. 7, 15. 24, 24) καί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι (Α΄ Ἰωάν. 4, 1. Β΄ Πέτρ. 2, 1) μίλησαν γιʼ αὐτό τό φαινόμενο, ἐφιστώντας διαχρονικά τήν προσοχή τῶν πιστῶν γιά τόν κίνδυνο, πού ὑπάρχει, ἄν πιστεύσει κάποιος τούς διάφορους ψευδοπροφῆτες.
Στό παρελθόν ψευδοπροφητεῖες εἶχαν ὑπάρξει στό χῶρο τοῦ Ἀντβεντισμοῦ (19ο αἰώνα), ἐνῶ κατά τή διάρκεια τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα διατυπώθηκαν καί ἀπό τούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ.
Δυστυχῶς ὅμως κατά τή διάρκεια τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα ἔχει ὑπάρξει καί ἕνας μεγάλος ἀριθμός ψευδοπροφητειῶν καί ἀπό διάφορους ἐκπροσώπους καί κινήσεις τοῦ προτεσταντικοῦ χώρου ἐντός τῶν πλαισίων τῆς χαοτικῆς ὑποδιαίρεσής του.

Τά ποιμαντικά κενά καί ἡ δράσις τῶν αἱρετικῶν. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος.

Τά ποιμαντικά κενά καί ἡ δράσις τῶν αἱρετικῶν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἕνας ἀπό τούς βασικούς λόγους γιά τούς ὁποίους οἱ διάφορες αἱρετικές κινήσεις βρίσκουν πρόσφορο ἔδαφος καί ἡ προσηλυτιστική τους δραστηριότητα βρίσκει ἀρκετές φορές ἀπήχηση εἶναι ἡ ὑπάρξη διαφόρων ποιμαντικῶν κενῶν, πού συναντᾶμε στόν ὀρθόδοξο χῶρο. Πρόκειται γιά κενά, πού ἀφενός μέν ἀναδεικνύουν τό εὖρος τοῦ προβλήματος, ἀφετέρου δέ, μεγιστοποιοῦν τήν εὐθύνη τῶν ποιμένων γιά τήν ἔγκαιρη καί ὑπεύθυνη ἀντιμετώπισή τους.
 Ἕνα τέτοιο μεγάλο ποιμαντικό κενό, καθοριστικῆς μάλιστα σημασίας εἶναι ἡ ἔλλειψη, ἡ ἀνεπαρκής, ἤ ἡ προβληματική ἤ ἄγνοια τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας ἀπό πολλούς χριστιανούς μας. Εἶναι, δυστυχῶς, ὑπαρκτό τό φαινόμενο ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ ὀρθοδόξου ποιμνίου μας νά ἔχει ἐλλιπῆ ἤ καί ἀνεπαρκέστατη γνώση τῆς πίστεώς του, ἀκριβῶς γιατί δέν κατηχήθηκε σωστά ἤ γιατί δέν κατηχήθηκε μέ πληρότητα ἤ γιατί πολλές φορές γιά διάφορους λόγους ἡ κατήχησή του ὑπῆρξε ἑτεροβαρής ὡς πρός τά στοιχεῖα της καί τόν προσανατολισμό της.
 Αὐτή ἡ πραγματικότητα ἐκφράζεται στήν καθημερινότητα μέ πολλούς τρόπους. Ὁρισμένοι ἐξ αὐτῶν εἶναι:
 – σύγχυση ἐννοιῶν καί πραγμάτων,
 – διάβρωση τοῦ φρονήματος ἀπό διάφορες νεοεποχίτικες δοξασίες,

Ἀπεστάτησεν ἡ Ἐκκλησία; Κριτική εἰς μίαν κακόδοξον και βλάσφημον θέσιν. Πρωτ. Βασιλείου Γεωργοπούλου

Στις Αναβάσεις δεν συνηθίζουμε να σχολιάζουμε καθόλου στις ψυχωφέλιμες δημοσιεύσεις του π. Βασιλείου, αλλά για πρώτη φορά πρέπει να πούμε ότι το θαυμαστό κείμενο του π. Βασιλείου Γεωργόπουλου, το οποίο θα διαβάσετε παρακάτω, κάλιστα θα μπορούσε να αναφέρεται και σε ένα πρόσωπο ή μια ομάδα προσώπων με φιλοσοφο-θεολογικό-κουλτουριάρικο προφίλ, η οποία διατείνεται ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία πλανεύτηκε από τον 18ο αιώνα μέχρι των ημερών μας, και ότι μέγιστοι σε προσφορά Άγιοι της Εκκλησίας μας όπως ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης "δεν είναι Άγιοι".
Την βαριά αυτή πλάνη αναγκαστικά την χρησιμοποιούν για να μπορέσουν να προωθήσουν και να εισάγουν στην Εκκλησία την νεο-νικολαΐτικη κοσμοθεωρεία τους, παρακάμπτοντας και υπερπηδώντας τα "εμπόδια" που θέτουν οι συγκεκριμένοι Άγιοί μας στην εξάπλωση της πλάνης τους.

Ἀπεστάτησεν ἡ Ἐκκλησία; Κριτική εἰς μίαν κακόδοξον και βλάσφημον θέσιν

Πρωτ. π. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Μία ἀπό τίς πλέον διαδεδομένες καί κοινές θέσεις, πού ὑποστηρίζουν οἱ διάφορες αἱρετικές κινήσεις (Ἀντβεντιστές Ζ΄ Ἡμέρας, Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, Πεντηκοστιανοί, Παγκόσμια Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ κ.ἄ.) εἶναι καί ὁ ἰσχυρισμός τους, ὅτι ἀπό τά χρόνια ἰδίως τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ἡ Ἐκκλησία ἀποστάτησε, πλανήθηκε, νόθευσε τήν ἀρχική καθαρότητα τοῦ Εὐαγγελίου καί υἱοθέτησε ἀντιευαγγελικές διδασκαλίες καί πρακτικές.

Ἡ σχέσις τοῦ Βολταίρου μέ τόν Τεκτονισμόν. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος.

Ἡ σχέσις τοῦ Βολταίρου μέ τόν Τεκτονισμόν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ὁ Βολταῖρος (1694-1778) εἶναι γνωστό ὅτι ἀνήκει στούς πλέον ἐπι φανεῖς ἐκπροσώπους τοῦ γαλλικοῦ Διαφωτισμοῦ.Τό ὄνομα Βολταῖρος, μέ τό ὁποῖο εἶναι εὐρύτερα γνωστός, εἶναι φιλολογικό ψευδώνυμο καθώς τό πραγματικό του ὄνομα ἦταν Francois Marie Arouet.
Ἡ ἀντίθεσή του πρός τόν Χριστιανισμό, ὅπως τόν ἐκπροσωποῦσε παραμορφωμένο ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία τῆς ἐποχῆς του, μέ νωπά ἀπό τό ἱστορικό παρελθόν τά ἐγκλήματα τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, ἀλλά καί τούς θρησκευτικούς πολέμους, εἶναι γνωστή.
Ὁ Χριστιανισμός ὡς θρησκεία, ὑποστήριζε ὁ Βολταῖρος: «εἶναι καλός γιά καμαριέρες καί γιά ράφτες», ἐνῶ εὐρύτερα γνωστή εἶναι ἡ θέση του ὅτι: «Ἑκατό χρόνια ἀπό σήμερα δέν θά ὑπάρχει οὔτε μία Βίβλος στόν κόσμο. Τό τελευταῖο ἀντίτυπο θά βρίσκεται σέ κάποιο παλαιοπωλεῖο».
Ὁ Ἀ. Κοραῆς ἐπιβεβαιώνει: «ὅτι ὁ Βολταῖρος ἔγραψε κατά τῆς θρησκείας, τοῦτο εἶναι ἀληθές»1 καί ἐξηγεῖ στή συνέχεια τό γιατί αὐτῆς τῆς στάσης τοῦ Βολταίρου. Ἀκόμα πιό ἀπαξιωτική ὅμως ὑπῆρξε ἡ γνώμη τοῦ Γάλλου Διαφωτιστῆ γιά τό Ἰσλάμ.
Ὁ ἴδιος ὁ Βολταῖρος ὑπῆρξε ὀπαδός ἑνός φιλοσοφικοῦ θεϊσμοῦ. Ἐκεῖνο ὅμως πού δεν εἶναι εὐρύτερα γνωστό εἶναι ἡ σχέση τοῦ Βολταίρου μέ τόν Τεκτονισμό. Ὁ ἴδιος ἔγινε Τέκτονας λίγο πρίν τό θάνατό του.
Ἡ μύησή του, ὅπως μᾶς πληροφοροῦν οἱ Τεκτονικές πηγές, ἔγινε στίς17- 2-1778, παρουσίᾳ 250 Τεκτόνων στήν Τεκτονική Στοά «Ἐννέα Ἀδελφές» στό Παρίσι2.

Ἡ ἀποκρυφιστική θεώρησις τοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν Ἀνθρωποσοφίαν. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ἡ ἀποκρυφιστική θεώρησις τοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν Ἀνθρωποσοφίαν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ἀνθρωποσοφία εἶναι ἡ ἀποκρυφιστική διδασκαλία καί κοσμοθεωρία, πού τή διαμόρφωσε σέ ἴδιο σύστημα ὁ πρώην γενικός γραμματέας τῆς Γερμανικῆς Θεοσοφικῆς Στοᾶς Rudolf Steiner (1861- 1925). Στή διδασκαλία τοῦ R. Steiner σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ὑπάρχει μιά πρωτοφανής περιφρόνηση τῶν ἱστορικῶν δεδομένων τῶν ἱ. εὐαγγελίων, καί μιά ταυτόχρονη ἐμμονή καί ἐπιμο νή νά προσαρμοστοῦν τά ὅσα ἀναφέροναι στήν Καινή Διαθήκη στά ἀποκρυφιστικά φαντασιοκοπήματά του.

Σύμφωνα μέ τόν R. Steiner, πρίν τήν ἔλευσή του στή γῆ ὁ Χριστός ἦταν ἡλιακό πνεῦμα, πού εἶχε ἡγετική θέση μεταξύ τῶν ἄλλων ἡλιακῶν πνευμάτων, πού κατευθύνουν τίς κοσμικές ὑποθέσεις.
 Κατά τήν ἔναρξη τοῦ ἐπίγειου βίου τοῦ Χριστοῦ γεννήθηκαν δύο παιδιά μέ τό ὄνομα Ἰησοῦς. Ἀπό τά δύο παιδιά τό ἕνα κατάγονταν ἀπό τόν οἶκο τοῦ Δαυίδ, καί τό ἄλλο ἀπό τόν οἶκο τοῦ Σολομώντα. Τό παιδί πού κατάγονταν ἀπό τόν οἶκο τοῦ Σολομώντα καί στό ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ Ματθαῖος ἦταν μετενσάρκωση κάποιας ἀτομικότητας, πού προηγουμένως εἶχε ζήσει πάνω στή γῆ ὡς Ζωροάστρης. Ἡ ἀτομικότητα τοῦ Ζωροάστρη παρέμεινε στό παιδί Ἰησοῦς, πού προέρχονταν ἀπό τόν οἶκο Σολομών τα μέχρι τό δωδέκατο ἔτος.
Τότε τό ἐγκατέλειψε καί κατοίκησε στό ἄλλο παιδί Ἰησοῦ, πού ἀναφέρει ὁ Λουκᾶς. Μεταξύ τοῦ 12-30 ἔτους ὁ Ἰησοῦς γνώρισε τήν λατρεί α τοῦ Μίθρα, ἔζησε μέ τούς Ἐσσαίους κ.ἄ. Ἐπιπλέον, ὁ R. Steiner ἰσχυριζόμενος ὅτι ἄντλησε στοιχεῖα ἀπό τά λεγόμενα “Ἀκασικά ἀρχεῖα”, ἀποκρυφιστικοῦ καί φανταστικοῦ χαρακτήρα δεδομένα, προσφιλῆ σέ πολλούς ἀποκρυφιστικούς χώρους, ἔγραψε τό λεγόμενο “Πέμπτο Εὐαγγέλιο”, ὅπως τό ὀνόμασε, μιά «βιογραφία» τοῦ Ἰησοῦ μεταξύ τοῦ 12- 30 ἐτῶν.

Θεοσοφία. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Θεοσοφία
 Ἡ μήτρα τοῦ νεωτέρου θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ὁ νεότερος θρησκευτικός συγκρητισμός εἶναι ἕνα ἀπό τά πλέον ἐπικίνδυνα φαινόμενα τῆς ἐποχῆς μας. Κυρίαρχο σύνθημά του εἶναι ὁ γνωστός ἰσχυρισμός, ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες τοῦ κόσμου ὁδηγοῦν στόν ἴδιο Θεό, ἀσχέτως μέ τό πῶς ὁ καθένας τόν ὀνομάζει ἤ τόν λατρεύει1.
 Ἄν ἀναζητήσουμε ὅμως τήν ἱστορική ἀφετηρία αὐτοῦ τοῦ συνθήματος στά νεότερα χρόνια τότε χωρίς δυσκολία θά διαπιστώσουμε, ὅτι καλλιεργήθηκε καί προῆλθε ἀπό τό ἀποκρυφιστικό σύστημα τῆς Θεοσοφίας, στό ὁποῖο ὁ συγκρητισμός ἀποτελεῖ ἕνα από τά βασικότερα γνωρίσματά της, πού ἔχει ταυτοχρόνως ἀποκρυφιστικό ὑπόβαθρο2.
 Ἄς δοῦμε κάποιες χαρακτηριστικές καί ἀντιπροσωπευτικές μαρτυρίες ἀπό τό χῶρο τῆς Θεοσοφίας, πού σχετίζονται ἄμεσα μέ τό πυρήνα τοῦ φαινομένου, πού ὀνομάζουμε θρησκευτικό συγκρητισμό.

i) Ὁ θεοσοφιστής Th. Pascal στό ἔργο του τό Ἀλφαβητάρι τῆς Θεοσοφίας, πού ἐκλαϊκεύει τό θεωρητικό μέρος τοῦ ἀποκρυφιστικοῦ συστήματος τῆς Θεοσοφίας ὡς πρός τίς βασικές του παραδοχές, ὁμιλεῖ σαφῶς γιά «τήν πνευματική ἑνότητα πασῶν τῶν θρησκειῶν»3.

Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβά Ὄχι προσευχή εἰς τόν Χριστόν (!). Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβά

Ὄχι προσευχή εἰς τόν Χριστόν (!)

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἕνα ἀπό τά βασικά γνωρίσματα τῆς μετοχικῆς ἑταιρείας Σκοπιά (Watchtower Bible and Trust Society of New York, Inc), τῶν λεγομένων “Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ”, πού αὐτοδιαφημίζεται ὡς «ὁ ὁρατός ἀγωγός τοῦ Ἰεχωβᾶ στή γῆ», εἶναι καί ἡ κατά καιρούς ἀλλαγή τῶν διδασκαλιῶν της σχετικά μέ τό σύστημα πλάνης, πού ἔχει οἰκοδομήσει.
 Ἀποτελεῖ παγκοσμίως τήν κατεξοχήν αἱρετική ὀργάνωση, πού ἔχει ἀλλάξει πολλές φορές ἀπόψεις γιά τά ἴδια ζητήματα1. Ταυτοχρόνως, κατά τήν προσφιλή τακτική της, κάθε φορά παρουσιάζει τήν νέα κακοδοξία της, τήν νέα θέση της γιά τό ἴδιο ζήτημα ὡς θέλημα τοῦ Ἰεχωβᾶ καί δῆθεν ἄποψη τῆς Ἁγ. Γραφῆς, ἐνῶ σιωπᾶ ἐπιμελῶς γιά τίς παλαιότερες ἀντίθετες θέσεις της.
Μιά ἀκόμα χαρακτηριστική περίπτωση ψευδοδιδασκαλίας, γιά τήν ὁποία ἄλλα ὑποστήριζε παλαιότερα ἡ ἑταιρεία ὡς δῆθεν θέλημα τοῦ Ἰεχωβᾶ καί τῆς Ἁγ. Γραφῆς καί ἄλλα ἀργότερα, ἀφορᾶ στό ζήτημα ἐάν πρέπει νά προσευχόμαστε στόν Χριστό.
Ἡ ἑταιρεία ἀπαντᾶ σαφῶς, ὄχι. Ἀναφέρει χαρακτηριστικά ἡ Σκοπιά: «Θά πρέπει νά ἀπευθύνονται οἱ προσευχές στόν Ἰησοῦ; Ὄχι, διότι οἱ προσευχές εἶναι μιά μορφή λατρείας, ἡ ὁποία ἀνήκει ἀποκλειστικά στόν Παντοδύναμο Θεό»2.
Ἀπό τήν ἀπάντηση τῆς ἑταιρείας γίνεται ἀντιληπτή μιά ἐπιπλέον πλάνη, ἀπό τίς πολλές πού διακηρύσσει ὡς δῆθεν «καλά νέα» ἡ ἑταιρεία. Ὄχι προσευχή, λοιπόν, στόν Χριστό, ὑποστηρίζει ἡ χιλιαστική καί μετοχική ἑταιρεία Σκοπιά.