Aνακοίνωση της Κίνησης "Απελάστε τον Ρατσισμό" Ροδόπης

Χτες, Δευτέρα 6/8 στις 21:30, μια ομάδα χρυσαυγιτών (περίπου 100 άτομα), επιτέθηκαν -ρίχνοντας μπουκάλια- στο στέκι της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής. Να σημειωθεί ότι η Ένωση αυτή ανακηρύχτηκε παράνομη απ’ το ελληνικό κράτος το 1987, με τη δικαιολογία πως «δεν υπάρχουν Τούρκοι στην Ελλάδα».

Νωρίτερα, είχαν συγκεντρωθεί στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής άτομα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, αλλά και μέλη της Χρυσής Αυγής, για να διαμαρτυρηθούν για την «μετατροπή των Σχολών Αστυφυλάκων σε Κέντρα Κράτησης Παράνομων Μεταναστών στη Θράκη».

Στο τέλος του συλλαλητηρίου, ενώ οι υπόλοιποι συγκεντρωμένοι διαλύθηκαν, οι χρυσαυγίτες, με σημαίες, ξεκίνησαν πορεία προς το στέκι της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Σκατά στον τάφο του Κεμάλ», «Θα σας κάψουμε στη βουλή», «Τούρκοι, Μογγόλοι, θα πεθάνετε όλοι» κλπ.

Και όταν φτάσανε στο στέκι, άρχισαν να ρίχνουν μπουκάλια στους ανθρώπους που πίνανε καφέ στο προαύλιο του στεκιού.

Επίσης, είναι αξιοσημείωτο, ότι την ίδια μέρα το απόγευμα, έγινε επίθεση και στην ομάδα του ΣυΡιζΑ Ροδόπης στο facebook. Χρυσαυγίτες, δηλαδή, μπήκαν μέσα στην ομάδα κι έγραφαν πως «εδώ μέσα είναι 269 άτομα, 200 Τούρκοι με τουρκικό όνομα και 69 Τούρκοι με ελληνικό όνομα», «Τούρκοι και Σκοπιανοί, θα σας στείλουμε δίπλα στα αδέρφια σας, τους Συριους» και άλλα τέτοια εμετικά συνθήματα. Και απείλησαν μάλιστα προσωπικά και κάποια μέλη του ΣύΡιζΑ, λέγοντας «θα σε βρω στην Καβάλα και θα τα πούμε κωλότουρκε» και άλλα τέτοια.

Η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» Ροδόπης καταγγέλλει τα γεγονότα και καλεί τους τοπικούς φορείς στον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό στην περιοχή, όπως επίσης σε αλληλεγγύη με την τουρκική μειονότητα.

Επίσης θέλουμε να τονίσουμε πως ξέρουμε πολύ καλά ότι στην περιοχή μας, σε ότι αφορά την τουρκική μειονότητα, δεν κουνιέται φύλλο χωρίς να το πληροφορηθεί το κράτος και η αστυνομία. Την επίθεση, λοιπόν, στο στέκι την θεωρούμε προσχεδιασμένη για εκφοβισμό των μειονοτικών που τον τελευταίο καιρό αυξήσανε την ένταση στον αγώνα τους για την αναγνώριση της τουρκικής μειονότητας, με αποτέλεσμα μάλιστα και την καταδίκη του ελληνικού κράτους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Εχθροί μας το μνημόνιο κι όχι οι μειονότητες κι οι μετανάστες!

Ούτε στη Ροδόπη, ούτε πουθενά, τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά!

Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό” Ροδόπης

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της κίνησης http://www.kar.org.gr/?p=1068

ΑΔΙΚΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ ΣΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ

‘‘ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ’’

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ ΣΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ

tourkikikinisi@hotmail.com

Κομοτηνή 20/02/2012

Η Τουρκική Μειονοτική Κίνηση για Ανθρώπινα και Μειονοτικά Δικαιώματα είναι υποχρεωμένη να αποκαλύψει στην κοινή γνώμη ένα νέο ρατσιστικό μέτρο που αποδεικνύει ολοκάθαρα τη δυσμενή διακριτική μεταχείριση σε βάρος της μειονότητας της Θράκης, που δυστυχώς για τη νοοτροπία του Έλληνα νομοθέτη εξακολουθεί να παραμένει ομάδα που αποτελείται από πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Αλλιώς είναι δύσκολο να εξηγηθεί η σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι Τούρκοι Μουσουλμάνοι της Θράκης, που έχουν την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη εδώ και πολλές δεκαετίες , σε αντίθεση με την ευνοϊκή και προνομιακή μεταχείριση των παλινοστούντων Ποντίων των οποίων η εθνική καταγωγή και ταυτότητα φαίνεται ότι είναι πολύ πιο αρεστή στο ελληνικό κράτος, και γι αυτό το τελευταίο σπεύδει να μειώσει τα σχετικά πρόστιμα για ανέγερση αυθαιρέτων κατοικιών κατά ογδόντα τοις εκατό, χωρίς δυστυχώς να επεκτείνει τη ρύθμιση αυτή και στους πολίτες που ανήκουν στην τουρκική μουσουλμανική μειονότητα.

Η Τουρκική Μειονοτική Κίνηση τονίζει με έμφαση ότι δεν θεωρεί αντίπαλο της καμία εθνική ή πολιτισμική ομάδα στον ελλαδικό χώρο και ότι σέβεται όλους τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες της ασχέτως εθνικότητας καθώς και το δικαίωμα ευμενούς μεταχείρισης όλων των ατόμων που ανήκουν σε ευπαθείς και ευάλωτες πληθυσμιακές κατηγορίες. Δεν μπορεί όμως να μην υπογραμμίσει τη μεγάλη αδικία που υφίσταται με τις νέες αυτές ρυθμίσεις η εξίσου πολύπαθη, αναξιοπαθούσα και ταλαιπωρημένη τουρκική μειονότητα, η οποία, σύμφωνα με την ελληνική και διεθνή νομοθεσία, θα έπρεπε να απολαμβάνει ίσα δικαιώματα, εφόσον συντρέχουν και στο πρόσωπο των δικών της ανθρώπων όλες εκείνες οι συνθήκες που επιτάσσουν τη λήψη ειδικής μέριμνας.

Η Τουρκική Κίνηση επισημαίνει ότι το ελληνικό κράτος έχει ένα λόγο παραπάνω για να θεσπίσει μέτρα ευνοϊκά προς την τουρκική μειονότητα. Ο λόγος αυτός αφορά την επί σειρά ετών (1964 –1996) άσκηση διοικητικών μέτρων εκ μέρους της ελληνικής Πολιτείας σε βάρος της μειονότητας, ανάμεσα στα οποία ήταν και η απαγόρευση ανέγερσης και επισκευής κατοικιών, αποθηκών κλπ, με αποτέλεσμα να αναγκάζονταν οι μειονοτικοί πολίτες να κατασκευάζουν αυθαίρετα προκειμένου να καλύψουν τις βασικές στεγαστικές ανάγκες τους.

Τέλος, οδυνηρή εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι η σχετική τροπολογία που ευνοούσε αποκλειστικά και μόνο τους Πόντιους υποβλήθηκε από βουλευτή της Δημοκρατικής Συμμαχίας (ΔΗΣΥ), ενός κόμματος που από την ίδρυση του είχε λάβει, στα λόγια, θέσεις υποστηρικτικές προς τα δικαιώματα της μειονότητας της Θράκης. Τώρα αποδείχτηκε όμως περίτρανα ότι η φρασεολογία της ΔΗΣΥ ήταν απλώς υποκριτική και δημαγωγική, διότι φάνηκε στην πράξη ότι αδιαφορεί για την αποκατάσταση των αδικιών που έχει υποστεί η μειονότητα και ενδιαφέρεται κι αυτή για τις ψήφους όλων όσοι έχουν την αυταπάτη ότι αποτελούν τους «εθνικά καθαρούς» Έλληνες. Και όπως ξέρουμε στην Ελλάδα καθένας που διεκδικεί εθνική καθαρότητα αποτελεί και δικαιούχο ιδιαίτερων προνομίων.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΖΑΜΙΟΥ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟ ΤΟΥΡΚΟΥ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Την Κυριακή 6 του Δεκέμβρη, όπως σε όλη την Ελλάδα έτσι και στην Ξάνθη, οι φασιστικές συμμορίες προχώρησαν σε μια ακόμη επίδειξη του αποκρουστικού τους προσώπου βεβηλώνοντας κεντρικό τζαμί της πόλης. Αυτήν την μέρα, οι φασίστες όλης της Ελλάδας γιορτάζουν την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, προκαλώντας ντυμένοι με τα ρούχα της δουλειάς τους, κατά προτίμηση αστυνομικές στολές, όσους βγαίνουν στους δρόμους για να δείξουν ότι το αποτρόπαιο έγκλημα της αστυνομίας δεν ξεχάστηκε και ότι όσοι αγωνίζονται ενάντια στην επικράτηση του φασιστικού αστυνομικού κράτους, δεν αθωώνουν τους δολοφόνους παιδιών και μεταναστών, όπως συνηθίζει να κάνει η Ελληνική Δικαιοσύνη.
Το γεγονός αυτό της ωμής τρομοκρατίας σε βάρος της τουρκικής μειονότητας δεν είναι καθόλου μεμονωμένο για τα δεδομένα της Θράκης. Πριν από μια εβδομάδα περίπου το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο με απόφασή του απαίτησε οι τουρκόφωνοι ραδιοσταθμοί της Θράκης να εκπέμπουν ελληνικά, τουλάχιστον κατά 25%, ενώ γνωρίζει ότι δεν τους παρακολουθούν Έλληνες παρά μόνο Τούρκοι της μειονότητας, ενώ πριν από δύο εβδομάδες περίπου, μια φασιστική συμμορία, μπροστά στα μάτια των ένστολων οργάνων καταστολής, κυνήγησε, παγίδευσε και προπηλάκισε Τούρκο δημοσιογράφο της μειονότητας. Με λίγα-λόγια, ο φασισμός με την έγκριση και την ενθάρρυνση του ελληνικού κράτους ανασκουμπώνεται για να οργανώσει ξανά πογκρόμ στην Θράκη, όπως είχε κάνει το 1990. Οι αδίστακτοι φασίστες πογκρομιστές που λυμαίνονται ατιμώρητα τις συνοικίες της Αθήνας, όπου κατοικούν πρόσφυγες και μετανάστες, έχοντας την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, όπως αποδείχτηκε εντυπωσιακά στις 2 του Φλεβάρη του 2008 και στις 7 του Ιούλη του 2009, αισθάνονται τώρα αρκετά ισχυροί να επαναλάβουν τα ίδια αίσχη που κάνανε κατά της τουρκικής και της μακεδονικής μειονότητας κατά την δεκαετία του 1990. Τότε που το χρήμα από τα μυστικά κονδύλια του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του υπουργείου Εξωτερικών, όπως και από τους Σερβοβόσνιους εγκληματίες πολέμου που είχαν ανάγκη από το ξέπλυμα του, έρεε άφθονο προς αυτούς.

     Άλλωστε η εκλογή του ακροδεξιού Σαμαρά στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, τους εξασφαλίζει μια ευρύτερη πολιτική κάλυψη από αυτήν του ακροδεξιού Καρατζαφέρη. Ο Σαμαράς έχει διακηρύξει ότι είναι κατά της συμμετοχής Τούρκων βουλευτών στο κόμμα του και αυτός υπήρξε και ένας από τους βασικούς λόγους πρόσφατης αποχώρησης από την Ν.Δ. του πρώην βουλευτή Τούρκου μειονοτικού Ιλχάν.

     Είναι φανερό, ότι οι φανατικότεροι υποστηρικτές του ελληνικού εθνικισμού, οι φασιστικές συμμορίες, είναι εν γνώσει των κινδύνων κατακόρυφης επιδείνωσης των σχέσεων της Ελλάδας με την Τουρκία εξαιτίας των τρομοκρατικών τους ενεργειών και αυτήν επιδιώκουν, σαν ένα πρώτο σκαλοπάτι προς έναν πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που τον εύχονται και τον επιδιώκουν, γνωρίζοντας από την συνεργασία τους με τους Σέρβους εγκληματίες πολέμου, πόσο επικερδείς είναι τέτοιοι πόλεμοι για όσους τους οργανώνουν.

     Όμως ο πόλεμος δεν είναι κάτι μακρινό που τον εύχονται και τον επιδιώκουν οι φασίστες υπερεθνικιστές. Ο πόλεμος, με την μορφή του κοινωνικού πολέμου, είναι μια κατάσταση που τα θύματα των πογκρόμ την αντιμετωπίζουν καθημερινά και την γειτνίασή του την ζούνε όλοι οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μειονοτήτων, όπως απέδειξε η επίθεση της φασιστικής συμμορίας στο Κέντρο Ανταποκριτών Ξένου Τύπου κατά την παρουσίαση του Ελληνομακεδονικού Λεξικού και η κατατρομοκράτηση του ξενοδόχου, ο οποίος είχε δεχτεί την πραγματοποίησή της στο ξενοδοχείο του στην Δυτική Μακεδονία.

     Απέναντι στην φασιστική τρομοκρατία, η Αντιεθνικιστική Κίνηση προτάσσει την αμερόληπτη και αξιόπιστη πληροφόρηση του ευαισθητοποιημένου απέναντι στον εθνοφασισμό και τον εθνορατσισμό κοινού και καλεί όλους τους εχθρούς των πολιτικοκοινωνικών αυτών καρκινωμάτων να σηκώσουν ψηλά το κεφάλι και να παλέψουν για να γίνει πράξη το σύνθημα “Δεν θα περάσει ο φασισμός”.

8-12-2009

-

Φωτογραφίες από την δράση της φασιστικής συμμορίας.

-

-------------

----------

---------

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

«...Προκαλούν οι Αλβανοί...»
«...Σύμφωνα με πληροφορίες, προσφιλής έκφραση δημοσιογράφων, οι Αλβανοί
στον αγώνα της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου στα Τίρανα θα σηκώσουν
πανό με το χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας καθώς επίσης και πανό με υβριστικά συνθήματα κατά του ολυμπιονίκη μας Πύρρου Δήμα....».
Αυτά και άλλα πολλά διάβαζαν και άκουγαν οι Έλληνες πολίτες στις εφημερίδες και στους μεγαλύτερους τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας, λίγες ημέρες πριν από τον ποδοσφαιρικό αγώνα των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου Αλβανίας –Ελλάδος. Το σκηνικό άρχισε να στήνεται προδικάζοντας το τι θα επακολουθούσε στις ελληνικές πόλεις σε βάρος των Αλβανών μεταναστών σε περίπτωση ήττας της εθνικής Ελλάδος ποδοσφαίρου.
Μετά τα επεισόδια ακούγαμε και διαβάζαμε:
«Οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές...τα επεισόδια τα έκαναν οι γνωστοί
χούλιγκαν των γηπέδων»,
«...εμείς τους φιλοξενούμε και αυτοί προκάλεσαν γιουχάροντας τον εθνικό
μας ύμνο...»,
«βίαια συμπεριφορά σε βάρος των Αλβανών μεταναστών είχε μία μικρή
μειοψηφία....»
Οι παραπάνω εκφράσεις συνοδεύονταν συνήθως υποκριτικά από το σχόλιο,
«...τέτοια επεισόδια βίας είναι καταδικαστέα ».
Ακούστηκε επίσης και το επιχείρημα,
«εμείς τους φιλοξενούμε και αυτοί δεν σέβονται το ψωμί που τους δίνουμε.»
Όσοι το χρησιμοποιούν δεν λένε ότι εκμεταλλευτήκαμε την ανάγκη που είχαν οι άνθρωποι αυτοί για εργασία προσφέροντάς τους, τα πρώτα τουλάχιστον χρόνια, μικρότερα μεροκάματα σε σχέση με τους Έλληνες ή ότι σήμερα τους χρησιμοποιούμε σε δουλειές που οι ίδιοι αποφεύγουμε.
Ένα ιδεολογικό κλισέ που επαναλαμβάνεται συνεχώς είναι:
«Οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές...»
ή η συχνά χρησιμοποιούμενη έκφραση.
«...είσαι σαν Αλβανός», ή «δουλεύεις σαν Αλβανός».
Επίσης εκφράσεις όπως :
«είσαι γύφτος», «είσαι εβραίος» κλπ.
Ως βρισιά, ή ως έκφραση υποτίμησης του «άλλου».
Ας είμαστε ρεαλιστές. Τι εικόνα τι εντύπωση και τι γνώμη έχει σήμερα η πλειοψηφία του ελληνικού λαού για τους Αλβανούς;
Στο «ερώτημα» εάν οι Αλβανοί είναι ίσοι και ισότιμοι με εμάς τους Έλληνες τι θα απαντούσε η ελληνική κοινωνία;
Υπάρχει ή δεν υπάρχει ως κυρίαρχη αντίληψη στο μέσο Έλληνα ότι οι Έλληνες είναι «ανώτεροι» από τους Αλβανούς ;
Υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία ανάλογα στερεότυπα «ανωτερότητας», προκαταλήψεις και εκφράσεις υποτίμησης απέναντι στους Βαλκανικούς γείτονες, και γενικότερα τους ξένους.
Επεισόδια και συμπεριφορές σε βάρος οικονομικών μεταναστών ή άλλων μειονοτήτων (κοινωνικών, θρησκευτικών, εθνικών, γλωσσικών) είχαμε και έχουμε στη χώρα μας.
Όταν αυτά γίνονται, συμπεριφερόμαστε σαν τη γάτα που προσπαθεί να σκεπάσει τα κόπρανά της με χώμα για να τα κρύψει, χωρίς να αγγίζουμε βαθιά το ζήτημα του ρατσισμού στην Ελλάδα.
Προσπαθούμε να προσπεράσουμε το πρόβλημα ανώδυνα, να το δικαιολογήσουμε με αμφιβόλου πειστικότητας επιχειρήματα περί ελάχιστων ανεγκέφαλων, ή ψάχνοντας άλλοθι στις δήθεν προκλητικές συμπεριφορές των «άλλων».
Μειοψηφία μπορεί να είναι οι ακραίες συμπεριφορές βίας, όμως η συλλογική αντίληψη, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις δεν είναι στην ελληνική κοινωνία μειοψηφικό φαινόμενο, αλλά πλειοψηφικό.
Από αυτή τη μεγάλη ιδεολογική χοάνη ρατσισμού και ξενοφοβίας της ελληνικής κοινωνίας προέρχονται οι «πραιτοριανοί» που τελειώνουν τις «βρόμικες» δουλειές. Σε αυτή δε την περίπτωση ακόμη και το επιχείρημα ότι τα επεισόδια προκάλεσε μία μικρή μειοψηφία είναι έωλο αφού αυτή τη φορά δεν ήταν καθόλου λίγοι όσοι βγήκαν στο «κυνήγι» των Αλβανών.
Επιθέσεις έγιναν σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Ακόμη και η αστυνομία «συνέδραμε» τους εθνικιστές μετά την «ήττα ντροπή» από το «κατώτερο» έθνος.
Ας μη γελιόμαστε οι «ακραίες συμπεριφορές», σαν αυτές που ζήσαμε μετά τον ποδοσφαιρικό αγώνα Αλβανίας – Ελλάδος, δεν είναι εξαίρεση είναι το φυσικό επακόλουθο της κυρίαρχης ιδεολογίας, είναι ο θερισμός μετά τη σπορά.
Σε αυτό βέβαια συνέβαλε και το πρόσφατο ντοπάρισμα του «έθνους», με αφορμή τους Ολυμπιακούς αγώνες, όπου η νοοτροπία αυτή ως νέα μικρή «Μεγάλη Ιδέα» είχε συνεπάρει τον κόσμο παρασύροντάς τον σε ακραίες και ρατσιστικές συμπεριφορές.
Γιατί πως αλλιώς να δικαιολογήσεις τα γιουχαϊσματα σε βάρος ξένων αθλητών και την υποστήριξη για νίκη, πάση θυσία, των «δικών μας παιδιών»;
Φτάσαμε σε σημείο Ελληνίδα ολυμπιονίκης, προϊόν του χημικού πρωταθλητισμού, να δηλώνει σοβαρά και περισπούδαστα ότι «οι Έλληνες έχουν τη πρωτιά στα γονίδιά τους...» και ότι «είναι γραφτό μετά από 3000 χρόνια οι Έλληνες να είναι ξανά στη κορυφή...».
Κάτι σαν τους Ολυμπιακούς του 1936, δηλαδή σαν τις θεωρίες του Χίτλερ για την ανωτερότητα της Άριας φυλής. Τουλάχιστον οι Γερμανοί τότε δεν έκαναν ρωμαίικες κουτοπονηριές όπως «εμείς» στη περίπτωση των Κεντέρη - Θάνου -Τσέκου.
Ας αναζητήσουμε τα αίτια που οδηγούν σε βίαιες συμπεριφορές και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας μεταθέτοντας την ευθύνη στους λίγους ακραίους εθνικιστές.
Πού οφείλεται άραγε ο ελληνικός έθνο-ρατσισμός;
Ας βουτήξουμε λοιπόν, με αφορμή τα πρόσφατα επεισόδια, στη ψυχή του Έλληνα σήμερα.
Οι σύγχρονοι Έλληνες πιστεύουν ότι οι προ...παππούδες τους ήταν ο Περικλής και ο Σωκράτης.
Οι περισσότεροι κοιτάζουν το εαυτό τους στον καθρέφτη και βλέπουν έναν τύπο ο οποίος έχει στο κεφάλι του τη περικεφαλαία του Θεμιστοκλή (για να τρομάζει τους βάρβαρους...), και κρατάει στο ένα χέρι του το δόρυ του Λεωνίδα (για να καρφώνει Πέρσες και ενίοτε ταλαίπωρους Αφρικανούς μετανάστες).
Ο ίδιος σύγχρονος Έλληνας φέρνει στο άλλο χέρι του το σταυρό της ορθοδοξίας (να ξορκίζει τους άπιστους...), φοράει τη φουστανέλα του Κολοκοτρώνη (να τρομάζει τους Τούρκους...), και τις τελευταίες δεκαετίες περπατάει καβάλα στο Βουκεφάλα του Μεγάλου Αλεξάνδρου (έτσι για να σκάνε οι Σκοπιανοί...).
Η αντίληψη που επικρατεί είναι ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι φορείς, κληρονόμοι και
συνεχιστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ο οποίος «μπολιάστηκε» με τη χριστιανική πίστη, την ορθοδοξία και το «βυζαντινό μεγαλείο».
Η αντίληψη ότι, εκτός από τα προαναφερθέντα, οι σύγχρονοι Έλληνες είναι κάτι σαν Κολοκοτρώνης και Καραϊσκάκης (βλέπε τελετή έναρξης Ολυμπιάδας.), φλερτάροντας τα νεότερα χρόνια με «Μεγάλες Ιδέες» και «αλύτρωτες πατρίδες», χαρακτηρίζει το κόμπλεξ ανωτερότητας απέναντι στους «άλλους», κόμπλεξ που διακατέχει πολλούς συμπολίτες μας.
Αυτό το αίσθημα υπεροχής αναπαράγει αντιδραστικά και σύνδρομο κατωτερότητας, απέναντι κυρίως, στους «Δυτικούς».
Ο σύγχρονος Έλληνας κουβαλάει συνεχώς στη ψυχή του ένα μόνιμο «διπλό κόμπλεξ».
Γιατί πως είναι δυνατόν τα παιδιά του Σωκράτη και του Περικλή που «έφτιαχναν Παρθενώνες, όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια» να είναι σήμερα σε επίπεδο οργάνωσης της κοινωνίας, της οικονομίας και της συγκρότησης του κράτους γενικότερα, πίσω από τους Δυτικούς ;
Έτσι εξηγείται και το εθνικιστικό ξέσπασμα μετά το νίκη της εθνικής ποδοσφαίρου στη Πορτογαλία το περασμένο καλοκαίρι.
Δείξαμε στους Ευρωπαίους, επιτέλους μια φορά και εμείς, ότι είμαστε πρώτοι έστω και σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.
Εδώ βγήκε στην επιφάνεια με τις ρωμαϊκού τύπου υποδοχές, φιέστες και εθνικιστικές κορώνες τα περί «αλύγιστης ελληνικής ψυχής», δηλαδή το συλλογικό κόμπλεξ κατωτερότητας.
Επειδή σε πολλά επίπεδα, συγκριτικά με τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη, η χώρα μας βρίσκεται δυστυχώς πίσω, η εθνικιστική ιδεολογία πρέπει να βρίσκει άλλοθι για τις αδυναμίες και ενίοτε τις «συμφορές» του έθνους.
Εδώ λοιπόν υπεισέρχεται η θεωρία της συνωμοσιολογίας σύμφωνα με την οποία οι Φράγκοι μας ζηλεύουν και συνωμοτούν εναντίον μας, επειδή δεν έχουν την ίδια «εκλεκτή καταγωγή» με εμάς, δεν έχουν τον δικό μας πολιτισμό και για τον λόγο αυτό σχεδόν πάντα υποστηρίζουν τους εχθρούς μας.
Εκείνοι λοιπόν φταίνε που το «έθνος» δεν μπορεί να μεγαλουργήσει.
Αυτή η αντίληψη ενισχύεται από τους ρασοφόρους και την Εκκλησία με ισχυρές δόσεις αντισημιτισμού και αντιτουρκισμού, οι οποίοι ρασοφόροι έχουν βρει πρόσφορο έδαφος να «κάνουν παιγνίδι» σε αυτό το επίπεδο.
Οι παπάδες έχουν βρει πρόσφορο έδαφος γιατί ο «εθνικός μύθος» συμπεριλαμβάνει όχι μόνο την εκλεκτή αρχαία καταγωγή αλλά και την χριστιανική ορθόδοξη εκδοχή του «περιούσιου έθνους».
Έτσι πάντα φταίνε οι «άλλοι» για τα δεινά του έθνους μας, οι Δυτικοί, οι Τούρκοι και οι Εβραίοι, οι οποίοι διαχρονικά συνωμοτούν εναντίον μας.
Η ρίζα της ρατσιστικής συμπεριφοράς και ιδεολογίας, από το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, εις βάρος των Μειονοτήτων στην Ελλάδα βρίσκεται ακριβώς στην δημιουργία, υιοθέτηση και συνεχή διαχρονική επανάληψη του ελληνικού εθνικού μύθου (ως αξίωμα), που διαρκεί από την ίδρυση του σύγχρονου νεοελληνικού κράτους έως σήμερα.
Το «αυγό του φιδιού» σπάει τη στιγμή που θα περάσει από το μυαλό σου ότι κατάγεσαι, είσαι ή ότι ανήκεις σε έθνος «ανώτερο» από κάποιο άλλο.
Το αν η πρωτόγονη αυτή σκέψη οδηγήσει σε συμπεριφορές βίαιες, ή (τα σύνορα είναι κοντά) σε «ήπιες» σκέψεις απέχθειας ή μίσους για τον «άλλο», τον διαφορετικό», τον «κατώτερο» ή τον «εχθρό», εξαρτάται από τα ερεθίσματα που δέχεται το άτομο από τη κοινωνία και το κράτος, εξαρτάται από τον τρόπο που επεξεργάζεται, υιοθετεί, ή απορρίπτει τα στερεότυπα που αναπαράγονται στο σύστημα κοινωνία-κράτος, σε όλα του τα επίπεδα όπως παιδεία, Μ.Μ.Ε, πολιτική.
Τα σύγχρονα έθνη εξελίσσονται, αλλάζουν και αναπτύσσονται, ήδη σήμερα συζητάμε και αναζητάμε το μετα-εθνοκρατικό μοντέλο της κοινωνίας του μέλλοντος.
Επιτέλους πότε θα αντιληφθούμε και στη χώρα μας ότι τα σύγχρονα έθνη, τα σύγχρονα εθνικά κράτη, είναι «έθνη πολιτών», δεν είναι έθνη ούτε ένδοξων προγόνων, ούτε εκλεκτών φυλών. Δεν υπάρχουν κατώτερα ή ανώτερα έθνη.
Πότε θα μάθουμε ότι ο όρος έθνος, εθνικό κράτος και εθνική συνείδηση είναι έννοιες σύγχρονες αποτέλεσμα διαφόρων παραμέτρων, όπως η κατάρρευση του φεουδαρχικού συστήματος και η βιομηχανική επανάσταση. Η έννοια του έθνους αποτελεί εξέλιξη σε σχέση με το παρελθόν, μια εξέλιξη που απαιτεί μια διαφορετική οργάνωση και δομή της ανθρώπινης κοινωνίας ;
Το έθνη σήμερα, η επιλογή του να ανήκεις σε ένα έθνος, δεν είναι ζήτημα καταγωγής ή φυλετικής καθαρότητας, είναι πολιτική επιλογή, είναι ένα συμβόλαιο ανάμεσα στους πολίτες οι οποίοι σεβόμενοι ένα δημοκρατικό σύστημα κοινών αξιών, αρχών και νόμων, ορίζουν το παρόν και πορεύονται στο μέλλον.
Πότε θα αντιληφθούμε ότι αυτό το συμβόλαιο, ανάμεσα στους πολίτες για κοινή πορεία στα πλαίσια μιας χώρας ή ενός υπερεθνικού μοντέλου όπως η Ε.Ε, αποτελεί και το συνεκτικό ιστό μιας οργανωμένης κοινωνίας και όχι οι δεσμοί αίματος, καταγωγής και θρησκείας, όπως ισχυρίζονται οι εθνικιστές;
Πότε θα κατανοήσουμε ότι ο πολιτισμός που έχουμε, ο όποιος πολιτισμός, δεν οφείλεται στο DNA μας αλλά είναι μια συνεχής διαδικασία στη διάρκεια του χρόνου αμοιβαίων δανείων – ανταλλαγών (συμπεριφοράς, γλώσσας, πολιτισμού) από άνθρωπο σε άνθρωπο, από κοινότητες σε κοινότητες ανθρώπων, από λαό σε λαό, από έθνη σε έθνη και από πολίτες σε πολίτες, στη διαχρονική πορεία εξέλιξης του ανθρώπινου είδους;
Δυστυχώς στη χώρα μας η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι ως κοινωνία στο θέμα του ρατσισμού κινούμαστε πλειοψηφικά, σε επικίνδυνους ατραπούς, έχοντας έλλειμμα δημοκρατίας, λόγω του συνεχούς για δεκαετίες «εθνικιστικού ντοπαρίσματος» των μαζών μέσα από το κράτος και τους θεσμούς του.
Πότε θα απαλλαγούμε από τα «εθνικά κόμπλεξ» που, ως βαρίδια, αναστέλλουν και εμποδίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική και τη διεύρυνση των δημοκρατικών αξιών στη χώρα μας ; 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΟ ΟΧΙ

Μετά το όχι της 24^ης  Απριλίου 2004, που εκφράστηκε από την πλειοψηφία της  ελληνοκυπριακής κοινότητας της Κύπρου  ενάντια στο σχέδιο Αναν, η Αντιεθνικιστική Κίνηση της Ελλάδας αισθάνεται την υποχρέωση να λάβει θέση πάνω στο θέμα της ασφάλειας των Τουρκοκυπρίων  και της κατάργησης του εμπάργκο εις βάρος τους. 

Δεν είναι αλήθεια ότι το θέμα της Κύπρου αφορά μόνο τους Ελληνοκυπρίους ή τους Τουρκοκυπρίους, εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι τόσο το 1963 όσο και το 1974 Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν στα πρόθυρα πολέμου για το ζήτημα αυτό. 

Το κυπριακό θέμα αφορά επίσης κάθε ειρηνιστή και κάθε κοινωνικά έντιμο Έλληνα,  Τούρκο ή  Ευρωπαίο υπήκοο, λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική ιστορία του νησιού στο  σχετικά πρόσφατο παρελθόν. 

Από τις δημοσκοπήσεις του 2004 έχει καταφανεί ότι το 33% περίπου των Ελληνοκυπρίων δεν έχει την πρόθεση να ζήσει ειρηνικά και ισότιμα με τους Τουρκοκύπριους.

Η ίδια άποψη καταγράφθηκε και πριν από 42 χρόνια, χαρακτηριστικό είναι ένα απόσπασμα λόγου του Μακάριου στο χωριό Παναγία, σύμφωνα με τον οποίον στις 4 Σεπτεμβρίου 1962 ο Αρχιεπίσκοπος φέρεται να είπε τα εξής: « μέχρις ότου εκδιωχθεί η μικρή αυτή τουρκική κοινότητα, ούσα τμήμα της τουρκικής φυλής, του φοβερού αυτού εχθρού  του Ελληνισμού, το καθήκον των ηρώων της ΕΟΚΑ δεν θα μπορεί να θεωρηθεί ως περατωθέν ».

Ο τουρκοφάγος εθνικιστής - ιερωμένος Μακάριος προσπάθησε το 1963 να καταργήσει  πραξικοπηματικά 13 άρθρα του Κυπριακού Συντάγματος, άρθρα τα οποία προστάτευαν την τουρκική Μειονότητα της Κύπρου. Ο Μακάριος έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο Ακρίτας, κάνοντας χρήση τριών ελληνοκυπριακών παρακρατικών ενόπλων οργανώσεων αποτελουμένων από ήρωες της ΕΟΚΑ, με επικεφαλής τους Λυσσαρίδη, Γεωργκάτζη και Σαμψών.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ένας από τους ήρωες αυτούς της ΕΟΚΑ είναι ο Λυσσαρίδης, τέως προσωπικός ιατρός του Μακάριου, σήμερα ηγέτης ενός ελληνοκυπριακού πολιτικού κόμματος και μάλιστα ένας από τους πρωταγωνιστές του σημερινού ΟΧΙ.  

Μετά την αποτυχία του σχεδίου Ακρίτας οι παρακρατικοί Λυσσαρίδης και Σια εφάρμοσαν την μέθοδο της γενοκτονίας εις βάρος του άμαχου τουρκοκυπριακού  πληθυσμού.

Κλασικά παραδείγματα αποτέλεσαν  το προάστιο της Λευκωσίας Ομορφίτα με 5.000 κατοίκους τουρκικής καταγωγής και το χωριό της Αμμοχώστου Κουμσάλ.

Από τους κατοίκους της Ομορφίτας οι εκτελεστές δολοφόνησαν 157 Τούρκους μετά την παράδοση και την μεταφορά τους στην Λευκωσία, στο δε χωριό Κουμσάλ  της Αμμοχώστου έλαβε χώρα σε μια οικιακή μπανιέρα η ανατριχιαστική δολοφονία των 3 μικρών παιδιών και της συζύγου του ιατρού του τουρκικού σώματος της Κύπρου ταγματάρχη Ιλχάν.    

            Μετά την αποτυχία της ολοκληρωτικής εθνοκάθαρσης του τουρκοκυπριακού πληθυσμού, η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση εγκλώβισε για 11 ολόκληρα χρόνια,  δηλαδή από το 1963 έως το 1974, το σύνολο των Τουρκοκυπρίων σε 4 μεγάλους θύλακες της Κύπρου, οι οποίοι  θύλακες αντιπροσώπευαν αποκλειστικά και μόνο το 4,3% της επιφάνειας του νησιού. 

Κατά το χρονικό αυτό διάστημα ο άμαχος τουρκοκυπριακός πληθυσμός υπέφερε τα πάνδεινα στερούμενος ακόμα και των στοιχειωδών μέσων για την επιβίωσή του, λόγω του εμπάργκο που του είχε επιβάλει η κυβέρνηση του ιερωμένου - εθνικιστή Μακαρίου.

            Μετά τις δοκιμασίες που υπέστησαν οι Τουρκοκύπριοι για 11 χρόνια στους θύλακές τους, το 1974 παρουσιάστηκαν στον ορίζοντα νέες περιπέτειες. Συγκεκριμένα την χρονιά αυτή έλαβε χώρα το πραξικόπημα των δικτατόρων της Ελλάδας στην προσπάθεια τους να δολοφονήσουν τον Μακάριο, διορίζοντας ως πρόεδρο της Κύπρου τον γνωστό εκτελεστή Σαμψών.

Ο Σαμψών διακήρυξε από ραδιοφώνου ότι μετά την εκτέλεση του Μακάριου σκοπό είχε να πετάξει τους Τουρκοκύπριους στην θάλασσα, παρά το ότι ήταν εγκλωβισμένοι στους 4 μεγάλους θύλακες. 

Η επέμβαση της Τουρκίας, ως εγγυήτριας δύναμης, έφερε ένα τέλος στο εμπάργκο των 4 τουρκοκυπριακών θυλάκων, μεταφέροντας τον τουρκικό πληθυσμό στην βόρεια Κύπρου, όπου ήταν πια ασφαλής από τον θανάσιμο κίνδυνο των εθνικιστών Ελληνοκυπρίων.

Οι δοκιμασίες του εμπάργκο δεν τελείωσαν το 1974 για τους Τουρκοκυπρίους διότι οι ταλαίπωροι  αυτοί άνθρωποι ζουν στον βόρειο τομέα της Κύπρου, ο οποίος δεν είναι αναγνωρισμένος από κανένα κράτος, με εξαίρεση την ίδια την Τουρκία.  

Η συνέπεια της απομόνωσης αυτής είναι ότι οι Τουρκοκύπριοι μετά το 1963 δεν έχουν διαβατήρια, όπως και δεν έχουν το δικαίωμα απευθείας εμπορικών ανταλλαγών με τον υπόλοιπο κόσμο. Επίσης οι Τουρκοκύπριοι λόγω του εμπάργκο που τους έχει επιβληθεί δεν έχουν το δικαίωμα της απευθείας αεροπορικής επαφής με τον έξω κόσμο ή την δυνατότητα ανάπτυξης της τουριστικής τους βιομηχανίας. 

Ο σπουδαιότερος λόγος ότι οι Τουρκοκύπριοι ψήφισαν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Αναν είναι ότι θέλουν επί τέλους να ξεφύγουν από το εμπάργκο που τους έχουν επιβάλει οι Ελληνοκύπριοι εθνικιστές εδώ και 41 χρόνια. 

                     Η Αντιεθνικιστική Κίνηση της Ελλάδας διακηρύττει ότι :

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει το δικαίωμα να συνεχίσει το απάνθρωπο εμπάργκο, από το οποίο υποφέρουν οι δυστυχείς Τουρκοκύπριοι εδώ και 43 χρόνια, επειδή την συνέχισή του θέλουν μόνο οι Ελληνοκύπριοι  εθνικιστές, όπως εκφράζεται από το ΟΧΙ τους στο πρόσφατο δημοψήφισμα .

Καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλου του πολιτισμένου κόσμου είναι να απαλλάξει τους Τουρκοκύπριους από τον απάνθρωπο κοινωνικό και οικονομικό εγκλωβισμό των Ελληνοκύπριων εθνικιστών του νότου με οποιον- δήποτε τρόπο, ακόμα και εάν χρειασθεί να αναγνωρισθεί η Τουρκοκυπριακή Δημοκρατία της Βόρειας  Κύπρου ως  ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επεξήγηση

Η φωτογραφία απεικονίζει τον οπλισμένο ελληνοκύπριο ήρωα Σαμψών να μεταφέρει το 1963 θριαμβευτικά στη Λευκωσία, τουρκικά βρέφη, γυναίκες και  γέροντες από την Ομορφίτα, πράξη για την οποία εξυμνήθηκε τότε από τον ελληνοκυπριακό Τύπο ως ο ήρωας και ελευθερωτής της Ομορφίτας, (τρομάρα τους). 

Δεν μας είναι γνωστό εάν και ο Λυσσαρίδης, ο μόνος σήμερα επιζών παρακρατικός της εποχής του,  πήρε παρόμοιο τίτλο ευγενείας.

Η αγγλική μετάφραση του κειμένου αυτού θα διαδοθεί σε όλο τον κόσμο  συμπεριλαμβανομένων και 500 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Με πρόσφατη απόφαση του το Μονομελές Πρωτοδικείο Φλώρινας

απέρριψε την αίτηση αναγνώρισης

της «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού».

Η καινούργια απόρριψη από το Μονομελές Πρωτοδικείο της Φλώρινας  της αίτησης για αναγνώριση της «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού», απέδειξε χειροπιαστά τον αντιδραστικό ρόλο όχι μόνο των δικαστηρίων αλλά και του δικηγορικού συλλόγου της Φλώρινας, ρόλος ο οποίος ασκείται συνεχώς από το 1990.

Παρόμοιο φαινόμενο ζήσαμε πρόσφατα με την παρεμπόδιση του συνεδρίου του μειονοτικού κόμματος «Ουράνιο Τόξο», παρεμπόδιση η οποία κατέδειξε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα εντάσσονται στην πλήρη και αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικιστών.

Ο επίδραση που, εκ των πραγμάτων, φαίνεται να ασκούν οι εθνικιστές σε πολλούς τομείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και των επαγγελματικών συλλόγων, όπως για παράδειγμα ο Δικηγορικός Σύλλογος Φλώρινας, είχε ως αποτέλεσμα ότι για δύο περίπου χρόνια κανένα μέλος του τελευταίου δεν τολμούσε να αναλάβει την υποβολή της αίτησης.

Η στάση του Δικηγορικού Συλλόγου της Φλώρινας μαζί με την απορριπτική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Φλώρινας αποτελούν ωμή καταπάτηση του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο διασφαλίζει στους πολίτες της χώρας μας το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. 

Ταυτόχρονα πολύ πιο ανησυχητικό είναι ότι διαπιστώνεται καταπάτηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, το οποίο καταδίκασε προ διετίας την Ελλάδα για παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε σχέση με προηγούμενη άρνηση των ελληνικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού».

Αναπόφευκτη συνέπεια της κυριαρχίας των εθνικιστών είναι ότι οι από αυτούς επηρεαζόμενοι θεσμοί παρανομούν ατιμώρητοι, ταυτόχρονα δε οι κάτοικοι αυτής της χώρας είναι εγκαταλειμμένοι στο έλεος του εθνικιστικού παρακράτους. Όποιος τολμά να ασκήσει τα δικαιώματα που του παρέχει το Σύνταγμα χαρακτηρίζεται παράνομος, εχθρός του έθνους, της πατρίδας, πράκτορας ξένων χωρών κλπ.

Αυτοί, που υπερασπίζονται το Σύνταγμα και τους νόμους που διασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, οδηγούνται στα δικαστήρια και καταδικάζονται, όπως αποδεικνύουν οι τόσες καταδίκες των υποστηρικτών των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.

Αυτό το κράτος του ζόφου, όπως άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το Ελληνικό κράτος, στα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι μόνο βιάζει κάθε πολιτιστική προσπάθεια, όπως αυτή της εθνικά Μακεδονικής Μειονότητας όταν δεν εντάσσεται στους στόχους της εθνικιστικής προπαγάνδας, αλλά κατασπαταλά τα λεφτά των φορολογουμένων οργανώνοντας «Πολιτιστικές Ολυμπιάδες».

Στην καθ’ημέρα πράξη, απουσιάζει και ο στοιχειώδης πολιτισμός, την θέση του οποίου καταλαμβάνει η προπαγάνδα υπέρ της ανώτερης φυλής των δήθεν απόγονων των αρχαίων Ελλήνων και της κρατικής θρησκείας, δηλ. της Ορθοδοξίας (του χειρότερου, ιστορικά, εχθρού του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων).

   Η Αντιεθνικιστική Κίνηση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ότι μπροστά στην σαφώς διαγραφόμενη προοπτική διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, με μία συνεχώς αυξανόμενη κυριαρχία της εθνικιστικής επιθετικότητας, η χώρα μας κινδυνεύει να μας θυμίσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936.                                                                                                             

Η Συντονιστική Επιτροπή

Αθήνα 17-1-2003

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΕΤΟ

AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη 29 του μηνός Μαΐου 2008 η επίσκεψη  4 οργανώσεων στο Γραφείο Συνδέσμου της Δημοκρατίας της Μακεδονίας  στην Αθήνα προκειμένου να εκφραστεί η ξεκάθαρη αντίθεση μας στην πολιτική του βέτο ("Not in our name").

Η ευγενέστατη υποδοχή έγινε από τον ίδιο τον καλοσυνάτο αρχηγό της διπλωματικής αποστολής σε πολύ φιλικό κλίμα και η συζήτηση κράτησε πάνω από μία ώρα.

Στο περισσότερο διάστημα αυτής της ώρας ο επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας εξέφραζε την ικανοποίηση του για το τολμηρό διάβημα ενώ καταδίκασε απερίφραστα κάθε  μεμονωμένη  πρωτοβουλία  εθνικιστών  της Δημοκρατίας  της Μακεδονίας που δυναμιτίζει τις σχέσεις των  δύο  λαών. Η συζήτηση περιεστράφη και γύρω από ιστορικά θέματα.

Με την κίνηση μας αυτή εκτιμούμε ότι εκπροσωπήσαμε και όσους ανώνυμους Έλληνες έχουν αντικειμενικές ιστορικές γνώσεις και ανοιχτό μυαλό και είναι πεπεισμένοι για τα δίκια των Μακεδόνων, αλλά απλώς δεν έχουν το πολιτικό θάρρος να βγουν δημόσια και να διαφοροποιηθούν από την επίσημη εθνική γραμμή λέγοντας ότι είναι ΠΛΟΥΤΟΣ το να υπάρχει αναγνωρισμένη Μακεδονική γλώσσα και Μακεδονικός πολιτισμός και ότι η γειτονικός μας λαός έχει το δικαίωμα του συλλογικού αυτοκαθορισμού  και αυτοπροσδιορισμού.

Δηλώσαμε ότι διαφοροποιούμαστε από την επίσημη θέση της Ελλάδας ενάντια στο δικαίωμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας να γίνει δεκτή σε διεθνείς οργανισμούς με το συνταγματικό της όνομα και ότι υποστηρίζουμε ότι η Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν πρέπει να υποκύψει στον ελληνικό εκβιασμό αλλά να συνεχίσει να αποκαλείται Δημοκρατία της Μακεδονίας. Το να επιλέγει το όνομα της δεν είναι εθνικισμός αλλά αναφαίρετο δικαίωμα.

 Κατά την επίσκεψή μας επιδώσαμε το   παρακάτω κείμενο.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΕΤΟ

«NOT IN OUR NAME»

ΤΟ ΒΕΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΗΘΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

ΕΜΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΥΤΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις στο ζήτημα των σχέσεων της Ελλάδας με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, οι Έλληνες πολίτες και οι συλλογικότητες που λάβαμε την πρωτοβουλία να επιδώσουμε αυτό το κείμενο στην πρεσβεία σας επιθυμούμε να διαχωρίσουμε με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο τη θέση μας από την επίσημη πολιτική της Ελλάδας και να εκφράσουμε την αμέριστη υποστήριξη μας προς το λαό της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στον οποίο– σε αντίθεση με την κυβέρνηση μας και δυστυχώς και με το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της χώρας –αναγνωρίζουμε χωρίς κανένα δισταγμό το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Κατά τον ίδιο τρόπο που το δέκατο ένατο αιώνα η Ελλάδα επέλεξε αυθαίρετα την ονομασία της δίχως να υπάρχει στον πολυποίκιλο πληθυσμό της κανενός είδους φυλετική ή πολιτισμική σχέση ανάμεσα σε εκείνη και σε καταστάσεις του παρελθόντος, έτσι οφείλει να αποδεχτεί την ονομασία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας δίχως να εκδηλώνει αγκυλώσεις και συμπλέγματα.

Θέλουμε να τονίσουμε με όλη τη δύναμη της φωνής μας ότι η άσκηση εκ μέρους της Ελλάδας μιας εκβιαστικής πολιτικής ενάντια σε μια χώρα που βρίσκεται σε δυσμενέστερη οικονομική και γεωπολιτική θέση σε σύγκριση με τη δική μας αποτελεί μια μορφή σύγχρονου ιμπεριαλισμού, με την οποία είμαστε σε πλήρη αντίθεση.

Δηλώνουμε απερίφραστα ότι δεν μας εκφράζει ούτε κατ’ ελάχιστον η πολιτική της λεγόμενης εθνικής ομοψυχίας, διότι εξάπτει τον εθνικισμό, στηρίζεται σε μονομερή και δογματική ανάγνωση της Ιστορίας, καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία μεταξύ των λαών, υποθάλπει συγκρούσεις άνευ νοήματος, συσκοτίζει τις πραγματικές αντιθέσεις μέσα στην κοινωνία μας και δεν συμβάλει στην οικοδόμηση σχέσεων ειρήνης, καλής γειτονίας και συνεργασίας που για εμάς αποτελούν αγαθό υπέρτερο από υστερικές φοβίες και ανασφάλειες που δυστυχώς γίνονται ανεκτές από τις ελληνικές κυβερνήσεις για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους.

Με βάση τη διεθνιστική μας προσέγγιση, έχοντας επίγνωση ότι αποτελούμε μικρή αριθμητική μειοψηφία και πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα των καιρών, θεωρούμε  ως επικίνδυνες, αντιδημοκρατικές και ηθικά απαράδεκτες τις πολλαπλές πιέσεις που ασκεί η Ελλάδα εδώ και 17 χρόνια σε βάρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας με τον αθέμιτο στόχο να αλλάξει το επίσημο συνταγματικό της όνομα χωρίς τη θέληση του λαού της, τη στιγμή που η Δημοκρατία αυτή ουδέποτε ζήτησε από την Ελλάδα και το λαό της να πράξουν κάτι παρόμοιο. Η άσκηση εξωτερικής πολιτικής με βάση τη συστηματική υπόθαλψη «ψυχολογικών ευαισθησιών» προερχόμενων από το γεγονός ότι μια περιφέρεια της Ελλάδας συμβαίνει να έχει το ίδιο όνομα με τη γειτονική της Δημοκρατία καταντάει καταγέλαστη και φαιδρή όχι μόνο για κάθε ειρηνιστή και αντιεθνικιστή, αλλά και για κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο.

Κορυφαία εκδήλωση της ελληνικής επιθετικότητας ενάντια στη Δημοκρατία της Μακεδονίας αποτέλεσε η άσκηση βέτο, που όχι μόνο συνιστά περιφρόνηση προς το δικαίωμα μιας χώρας να επιλέγει αυτοτελώς και αυτοβούλως την ένταξη της σε διεθνείς οργανισμούς, αλλά αποτελεί και κατάφωρη παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας που υπέγραψαν η Ελλάδα και η Δημοκρατία της Μακεδονίας το 1995, η οποία επιτάσσει την απρόσκοπτη είσοδο της δεύτερης σε κάθε είδους διεθνείς ενώσεις και συνασπισμούς με το προσωρινό και κοινά αποδεκτό όνομα “FYROM”. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι λίγους μόνο μήνες πριν από τη σύνοδο του Βουκουρεστίου το ελληνικό κράτος άρχισε να εγείρει ζήτημα βέτο κατά παράβαση της ανωτέρω Συμφωνίας.

Κατά συνέπεια, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς το λαό της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και ελπίζουμε να μη λυγίσει και να μην υποκύψει στις άνομες και ηθικοπολιτικά έωλες απαιτήσεις της «ισχυρής Ελλάδας», όπως άλλωστε δεν λύγισε και κατά την περίοδο της μονομερούς επιβολής εκ μέρους της Ελλάδας του περίφημου εμπάργκο. Δηλώνουμε κατηγορηματικά και σας ζητούμε να διαβιβάσετε προς το λαό της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ότι εμείς προσωπικά δεν εξουσιοδοτήσαμε ποτέ την Ελλάδα να συμπεριφερθεί με το συγκεκριμένο τρόπο και παρακαλούμε να μην μας συνυπολογίζετε στο πλήθος όλων όσοι επιθυμούν να ασκείται η διπλωματική πολιτική με εθνικιστικές φαντασιώσεις.

Τέλος, δηλώνουμε - κυρίως για λόγους καταγραφής της διαφωνίας μας - ότι δεν αποδεχόμαστε την επιστημονικά φαιδρή άποψη ότι δεν υφίσταται Μακεδονική γλώσσα ή Μακεδονικό έθνος, διότι αυτή αποτελεί βαρύτατη προσβολή σε βάρος του λαού της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και τυχόν εμμονή της Ελλάδας τόσο στη μη αποδοχή τους όσο και στη μη αναγνώριση της ύπαρξης της απολύτως νομοταγούς και φιλειρηνικής Μακεδονικής Μειονότητας που ζει σε ελληνικό έδαφος θα τείνει να συμβάλει αρνητικά στη δημιουργία κλίματος ειλικρίνειας και αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσα στους δυο γειτονικούς λαούς.

ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Το όνειδος της «θριαμβευτικής» πορείας του ελληνικού εθνικισμού στα τρέχοντα θέματα εξωτερικής πολιτικής
 
 
Η Αντιεθνικιστική Κίνηση απευθυνόμενη σε πλατιές μάζες της ελληνικής κοινής γνώμης (μεγάλη μερίδα της οποίας εξακολουθεί – με ευθύνη της κεντρικής εξουσίας – να παραμένει εντελώς απληροφόρητη για την αληθινή φύση των λεγόμενων «εθνικών θεμάτων») αισθάνεται την ανάγκη να ρίξει φως σε μια σειρά από δυσμενείς εξελίξειςπου έλαβαν χώρα κατά το πρόσφατο χρονικό διάστημα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, και που αποδεικνύουν τη σταθερή προσήλωση του ελληνικού κράτους σε βαθύτατα εθνικιστικές προσεγγίσεις επενδυμένες με ένα σύγχρονο «διπλωματικό» μανδύα, ώστε να είναι συμβατές με τους ρυθμούς και το πνεύμα της εποχής.

Με αφορμή τις τρέχουσες καυτές εξελίξεις, θα αναφερθούμε σε δύο – απολύτως συναφή μεταξύ τους – ζητήματα : αφενός στους όρους της συμφωνίας για απευθείας εμπόριο ανάμεσα σε Ε.Ε. και Βόρεια Κύπρο, και αφετέρου στον ελλιμενισμό ελληνοκυπριακών καραβιών στις ακτές της Τουρκίας.
Ύστερα από 20 μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων στους κόλπους της Ε.Ε.,  δυστυχώς απέδωσαν καρπούς οι ίντριγκες και οι εκβιασμοί της ελληνοκυπριακής άρχουσας τάξης και του Τάσσου Παπαδόπουλου προσωπικά, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί τελικά μια καταρχήν λεόντειος και επαίσχυντη συμφωνία για τους Κοινοτικούς Κανονισμούς που αφορούν (τάχα) την ενίσχυση των Τουρκοκυπρίων.
 Η συμφωνία αυτή κατοχυρώνει πλήρως όλες τις επιδιώξεις της Νοτιοκυπριακής Διοίκησης (δηλαδή της αποκλειστικά υπεύθυνης για το ναυάγιο του Κυπριακού εδώ και 2 χρόνια !!) , και αποτέλεσε προϊόν συντονισμένων ενεργειών μεταξύ της Λευκωσίας και της Αθήνας. H παραπάνω απόφαση ικανοποιεί όλες τις πάγιες (και ηθικά άνομες) νοτιοκυπριακές και ελλαδικές στοχεύσεις, διότι προβλέπει  την αποσύνδεση του χρηματοδοτικού κανονισμού από τον κανονισμό για το απευθείας εμπόριο. Επιπλέον, οι προϋποθέσεις που τέθηκαν για τη μελλοντική υιοθέτηση του κανονισμού για το απευθείας εμπόριο αποκλείουν πλέον μια ντε φάκτο αναγνώριση της Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ).
Πρέπει να τονιστεί ότι αυτό που έχει πρακτική οικονομική (αλλά και πολιτική) σημασία είναι το απευθείας εμπόριο και όχι η χρηματοδότηση, διότι μια κρατική οντότητα ορθοποδεί πραγματικά μόνο αν μπορεί να επωφεληθεί από τις εμπορικές της ανταλλαγές, και όχι αν απλώς λαμβάνει κάποια πακέτα (η αποτελεσματική διοχέτευση των οποίων είναι πάντοτε αμφίβολη, όπως παντού στον κόσμο άλλωστε).

Ειδικότερα, οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι των κρατών μελών της Ε.Ε ενέκριναν το χρηματοδοτικό κανονισμό που προβλέπει τη χορήγηση στους Τουρκοκύπριους το χαρτζιλίκι των 139 εκατ. ευρώ. Το αρχικό ποσό ήταν 259 εκατ. ευρώ, αλλά τα 120 εκατ. ευρώ χάθηκαν λόγω παρέλευσης της προθεσμίας (έπρεπε να είχαν εγκριθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2005). Δηλαδή ΚΑΙ το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων ήταν σε βάρος των αθώων Τουρκοκύπριων πολιτών αλλά ΚΑΙ το τρενάρισμα της διαδικασίας "μέτραγε" εξαρχής σε βάρος τους. Είναι αυτό που λέμε "σημαδεμένη τράπουλα".
Αναφορικά με το δεύτερο κανονισμό, δηλαδή αυτόν για το απευθείας εμπόριο, που αποτελούσε και το «αγκάθι», το όλο θέμα παραπέμπεται για περαιτέρω εξέταση ώστε να γίνουν μονομερείς και λεόντειες αλλαγές και να τεθούν αποικιοκρατικού χαρακτήρα προϋποθέσεις, που έγιναν χθες ομόφωνα δεκτές από τα 25 κράτη μέλη.
Συγκεκριμένα, η αθλιότητα και το βρώμικο παιχνίδι σε βάρος των Τουρκοκυπρίων αλλά και της (μη αρεστής σε πολλές ευρωπαϊκές ελίτ) Άγκυρας έγκειται στο ότι με ξεδιάντροπο τρόπο αλλάζει η νομική βάση στη λήψη της απόφασης !!

Η ορθή αρχική πρόταση τηςCommission, που όμως την αμφισβητούσε έντονα η κλίκα του Παπαδόπουλου, προέβλεπε ότι ο κανονισμός θα έπρεπε να εγκριθεί με βάση το άρθρο 133 της Συνθήκης, που αφορά το εμπόριο με τις τρίτες χώρες. Κι αυτό είχε γίνει προκειμένου η απόφαση να ληφθεί με ειδική πλειοψηφία και να παρακαμφθούν, αν χρειαστεί, η Λευκωσία και η Αθήνα, που έχουν δώσει σαφή δείγματα γραφής για αδιαλλαξία στην εξωτερική τους πολιτική (για λόγους εσωτερικής ψηφοθηρίας). Η νέα απόφαση προβλέπει την αλλαγή της νομικής βάσης εντάσσοντας τη διαδικασία στο Πρωτόκολλο 10 της Συμφωνίας Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει ότι για να ληφθεί απόφαση θα απαιτηθεί ομοφωνία και όχι ειδική πλειοψηφία. Δηλαδή το απευθείας εμπόριο είναι στο έλεος της μεγαλοϊδεατικής κλίκας του Παπαδόπουλου και στο ακόρεστο αίσθημα εθνικισμού και μισαλλοδοξίας που διέπει την ελληνοκυπριακή άρχουσα τάξη, που με τους ΙΜΚ (ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους) που διαθέτει χειραγωγεί έντεχνα τη γνώμη της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων πολιτών.Με άλλα λόγια, οι Τουρκοκύπριοι πολίτες που βγήκαν στους δρόμους και αγωνίστηκαν κινηματικά για την επανένωση, για τη χαλαρή ομοσπονδία και για την εκθρόνιση του δεξιού Ντενκτάς... "επιβραβεύονται" τώρα από τη διεθνή κοινότητα με το να παραδίδονται ανυπεράσπιστη βορά στις άνομες ορέξεις της μοχθηρής Λευκωσίας.Επιπροσθέτως, τα δικαιολογημένα αντιδυτικά αισθήματα που θα δημιουργηθούν μέσα στην επικράτεια της ΤΔΒΚ από την άδικη αυτή απόφαση της Ε.Ε.   θα τροφοδοτήσουν ασφαλώς τα αντίστοιχα ακραία εθνικιστικά ρεύματα των Τ/Κ, και θα αποτελέσουν ούριο άνεμο στα πανιά των διαφόρων Ντενκτάς.

Όμως η αθλιότητα δεν σταματάει εκεί.Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφορικά με τις προϋποθέσεις για το απευθείας εμπόριο, οι «25» συμπεριέλαβαν στη συμφωνία τη δέσμη ιδεών της λουξεμβουργιανής προεδρίας (πρώτο εξάμηνο 2005), η οποία, όμως, εύλογα δεν είχε γίνει τότε δεκτή από την Αγκυρα, τους Τ/Κ και κάποιους εταίρους στην Ε.Ε. Η εν λόγω δέσμη ιδεών προβλέπει ότι ακόμη και σε περίπτωση κατάληξης σε συμφωνία, το εμπόριο θα γίνεται από το λιμάνι της Αμμοχώστου, από οργανισμό ιδιωτικού δικαίου (δηλαδή τα εκάστοτε δύο εμπορικά επιμελητήρια), και υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής !!!!!! Με τον τρόπο αυτό αφενός μεν δεν δημιουργούνται "προβλήματα"  επίσημης αναγνώρισης της ΤΔΒΚ,, ενώ από την άλλη η παρουσία της Επιτροπής θα εξασφαλίζει την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου (όπως το εννοεί η ελληνοκυπριακή πλευρά).
Δεμένος δηλαδή χειροπόδαρα ο τουρκοκυπριακός λαός μέσα στην ίδια του τη χώρα, ώστε να κληθεί "με το πιστόλι στον κρόταφο" να συναινέσει σε κάποιο νέο διεθνές σχέδιο "επίλυσης", κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της νέας συγκυρίας, δηλαδή του νέου συσχετισμού δυνάμεων που έχει πλέον προκύψει ύστερα από το μέγα λάθος της ένταξης της Νότιας Κύπρου στην Ε.Ε. χωρίς να έχει λυθεί προηγουμένως το Κυπριακό (στο οποίο δυστυχώς δεν είχε αντιταχθεί καμία πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, ούτε καν η αριστερά).

Η δεύτερη προϋπόθεση προβλέπει ότι η έγκριση του κανονισμού συνεπάγεται την απόδοση των Βαρωσίων στους νόμιμους κατοίκους της, δηλαδή τους Ελληνοκύπριους. Η τρίτη προϋπόθεση προβλέπει ένα μορατόριουμ στις πωλήσεις περιουσιών Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα, οι οποίες έχουν προκαλέσει δεκάδες προσφυγές στα δικαστήρια και στο Συμβούλιο της Ευρώπης.H νοτιοκυπριακή κυβέρνηση, με δήλωση του εκπροσώπου της Γιώργου Λιλλήκα, χαιρέτισε τη συμφωνία. Εύλογα πλέον ο Τάσσος Παπαδόπουλος μπορεί να εμφανιστεί ως "ο γιος του πάρτα όλα", όπως έλεγε μια παλιά εύστοχη ρήση.
Μολυβιάτης και Καραμανλής (ως άριστοι διεκπεραιωτές των υποθέσεων του ελληνικού κατεστημένου) βοήθησαν καθοριστικά στην «εθνική» αυτή επιτυχία.Η μεγάλη αυτή επιτυχία του ελληνικού και ελληνοκυπριακού κεφαλαίου θα γεμίζει ασφαλώς με χαρά όλους τους «πατριώτες αντιιμπεριαλιστές» (που βρίσκονται πλέον σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα), οι οποίοι μπροστά στην προώθηση των "εθνικών δικαίων" (διάβαζε : "δικαίων της άρχουσας τάξης") παραβλέπουν τον οικονομικό στραγγαλισμό που θα υποστούν οι Τουρκοκύπριοι.
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι και το «βαθύ κράτος» της Ελλάδας πορεύεται θαυμάσια σε ό,τι αφορά την προστασία των δικών του συμφερόντων (που τα βαφτίζει «εθνικά») και έχει πλέον δεσπόζουσα θέση σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Στριμώχνει την Τουρκία όσο μπορεί, θριαμβεύει στο Κυπριακό, έχει το πάνω χέρι στο Αιγαίο, θεωρεί ως ασήμαντο κουνούπι τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, ενώ παράλληλα το ελληνικό μεγάλο κεφάλαιο επελαύνει ακάθεκτο σε Βουλγαρία, Ρουμανία και Αλβανία υποδουλώνοντας οικονομικά τους εργαζόμενους των χωρών αυτών που μετατρέπονται σε νέου τύπου αποικίες της ισχυρής (για τον εαυτό της) Ελλάδας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι την πιο αηδιαστική δήλωση την έκανε ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών Γ. Κουμουτσάκος.  Η εξέλιξη αυτή -είπε- αποτελεί «χειροπιαστή απόδειξη της εποικοδομητικής στάσης της κυπριακής κυβέρνησης, η οποία συμβάλλει στο να υλοποιηθούν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 2004, με τα οποία επιδιώχθηκε η διευκόλυνση της επανένωσης [sic] του νησιού με την οικονομική ολοκλήρωση και τη βελτίωση των επαφών μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο». O tempora o mores.

Ζοφερές είναι και οι εξελίξεις στο μέτωπο του ελλιμενισμού ελληνοκυπριακών καραβιών στις ακτές της Τουρκίας.Και την πίτα γεμάτη και το σκύλο χορτάτο θέλουνε Αθήνα, Λευκωσία και Ε.Ε. αναφορικά με τις περίφημες υποχρεώσεις της Τουρκίας για σεβασμό του "κοινοτικού κεκτημένου".
Η Κριστίνα Νάγκι, εκπρόσωπος του αρμόδιου για τη διεύρυνση Επιτρόπου Ολι Ρεν, αναφερομένη στην άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει  τον ελλιμενισμό πλοίου υπό κυπριακή σημαία στο λιμάνι της Μερσίνας δηλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι "η Τουρκία οφείλει να επιτρέψει την ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων όλων των κρατών - μελών της Ε.Ε. και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει από την Αγκυρα να ανταποκριθεί πλήρως στις δεσμεύσεις της". Συνεπώς,είναι ξεκάθαρο ότι οι άρχουσες τάξεις Αθήνας, Λευκωσίας και (εν μέρει της) Ε.Ε. ερμηνεύουν μονομερώς, και κατά το δοκούν, τις περιώνυμες "Κοινοτικές ελευθερίες". Με το επικοινωνιακό τους παιχνίδι παρουσιάζουν την Τουρκία να "παραβιάζει" την ελευθερία ελλιμενισμού των νοτιοκυπριακών καραβιών στα τουρκικά λιμάνια, ενώ δεν τους ενοχλεί η ύπαρξη του ( εξίσου αντίθετου με τις εν λόγω "ελευθερίες") οικονομικού εμπάργκο που στραγγαλίζει την οικονομία της ΤΔΒΚ. Με τη διατήρηση του εμπάργκο (σε βάρος των αδύναμων Τουρκοκυπρίων) ουσιαστικά ωθούν την Τουρκία να απαγορεύσει τους ελλιμενισμούς και να εμφανιστεί ως ταραξίας, για να έχουν στη συνέχεια πρόσχημα μπλοκαρίσματος της διαδικασίας ένταξης της.

Είναι παράλογο και πρόστυχο να ζητάνε από την Τουρκία ( δηλαδή από μιας από τις τυπικά "εγγυήτριες δυνάμεις" του Κυπριακού, σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες) να αναγνωρίσει μόνο το νοτικοκυπριακό κομμάτι του νησιού και να... εγκαταλείψει ξαφνικά το βόρειο μέρος στις "καλένδες" της αόριστης εξεύρεσης μιας μελλοντικής λύσης κατά τα γούστα του Τάσσου Παπαδόπουλου  (και μάλιστα ύστερα από τις εξελίξεις με το ολέθριο εθνικιστικό "Όχι" στο Σχέδιο Ανάν, όπου φάνηκε περίτρανα ότι η Νότια Κύπρος είναι αυτή που τορπιλίζει συστηματικά την εξεύρεση λύσης, και απλώς καλυπτόταν βολικά επί τόσα χρόνια πίσω από τη στάση του Ντεκντάς). Συνεπώς, τα (συντεχνιακά) συμφέροντα που έχει το (ξενόφοβο και ισλαμόφοβο) "βαθύ κράτος" της (χριστιανοδημοκρατικής) Ευρώπης (για απόκρουση της τουρκικής ένταξης) ταυτίζονται απόλυτα με τον εθνικισμό Αθήνας και Λευκωσίας (γεγονός που δεν πλήττει καθόλου, αλλά ρίχνει και νερό στο μύλο των στρατοκρατών της Άγκυρας που αρέσκονται και αυτοί στη διατήρηση τεταμένης ατμόσφαιρας). Και μάλιστα όλοι αυτοί ζητάνε τώρα τα ρέστα, ενώ για αυτό το αδιέξοδο ευθύνεται η βεβιασμένη και λανθασμένη απόφαση των ίδιων κύκλων (Αθήνα, Ε.Ε., Λευκωσία) να εντάξουν τη Νότια Κύπρο ΠΡΙΝ από την επίλυση του Κυπριακού, γεγονός που έδωσε τη δυνατότητα στον Τάσσο Παπαδόπουλο και την ελληνοκυπριακή άρχουσα τάξη να εκβιάζει ασύστολα τις εξελίξεις, χρησιμοποιώντας πλέον την ιδιότητα του κράτους - μέλους και τα προνόμια που αυτή επιφέρει.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Σημαντικές κινήσεις ΚΑΛΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ από την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου δείχνουν το ηθικοπολιτικό μεγαλείο των Τουρκοκυπρίων και την πολιτικοϊδεολογική μιζέρια της Νότιας Κύπρου.

Σε αντίθεση με την ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ των Ελλήνων εθνικιστών ότι τάχα οι Τουρκοκύπριοι είναι... αδιάλλακτοι, οι τελευταίοι είναι αυτοί που πραγματικά σέβονται την ετερότητα και τη διαφορετικότητα. 
Τα τελευταία χρόνια έχει ενταχθεί συστηματικά η προαιρετική εκμάθηση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ σε όλα τα σχολεία της ΤΔ Βόρειας Κύπρου. 
Επίσης, έχουν εκπονηθεί σοβαρά προγράμματα για την διάσωση των πολιτιστικών μνημείων ελληνικής προέλευσης (πράγμα που φανερώνει την ολότελα διαφορετική αντίληψη του πραγματιστή Ταλάτ από την αντίστοιχη των παλαιών ηγητόρων του 'Αττίλα').

Ας μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα τα περισσότερα τζαμιά (εκτός Θράκης) και συναγωγές (της επαρχίας) είναι παντελώς εγκαταλελειμμένα, προκειμένου να σβηστεί από τη συλλογική μνήμη η ιστορική ύπαρξη άλλων πολιτισμικών ομάδων και ρευμάτων. 
Τέλος στην ΤΔ Βόρειας Κύπρου έχει γίνει πολύ σοβαρή προσπάθεια να αφαιρεθούν όλες οι σοβινιστικές αναφορές από τα ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. 
Κάτι τέτοιο δεν έχουν τολμήσει μέχρι στιγμής ούτε η Νότια Κύπρος αλλά ούτε και οι δύο 'μητέρες πατρίδες' Ελλάδα και Τουρκία για τα δικά τους βιβλία.

Οι αναφορές αυτές βρίσκονται σε σχετικό ρεπορτάζ της 'Αυγής', στις 16/7/06. 
Τα υπόλοιπα ΜΜΕ δεν αναφέρουν απολύτως τίποτε, ώστε να μένει ο Έλληνας πολίτης με τη λανθασμένη εντύπωση ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι...βάρβαροι !!
Αντιθέτως είναι γνωστό πλέον ότι το 37% των Νοτιοκύπριων δηλώνει ωμά και κυνικά ότι θεωρεί τη ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ως την πλέον...πατριωτική λύση για το συμφέρον της ελληνοκυπριακής πλευράς !! 

Το συμπέρασμα είναι απλό. 

Οι Τουρκοκύπριοι θέλουν ΕΙΡΗΝΗ, 
ενώ ο Τάσσος Παπαδόπουλος ΟΞΥΤΗΤΑ και ΕΝΤΑΣΗ.

Η Αντιεθνικιστική Κίνηση, αμετακίνητη στην επιλογή της να διακινεί άρθρα που αποκαλύπτουν το μέγεθος και το αίσχος της εθνικιστικής προπαγάνδας, δημοσιεύει ακόμη ένα άρθρο σχετικό με την θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Κύπρο, όσον αφορά τις προοπτικές συμφιλίωσης των δύο κοινοτήτων, εξαιτίας της κυριαρχίας των Ελληνοκυπρίων εθνικιστών στην πολιτική ζωή του ελληνοκυπριακού κράτους.

Δελτίο Τύπου της Αντιεθνικιστικής Κίνησης για την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»

Δελτίο Τύπου της Αντιεθνικιστικής Κίνησης

για την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»


Για όποιον αφελώς θεωρούσε ότι το ελληνικό κράτος είχε αρχίσει να ξεφεύγει από λογικές καταπίεσης σε βάρος των εθνικών μειονοτήτων, η πρόταση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υπέρ της μη αναγνώρισης του υπό ίδρυση σωματείου «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» πρέπει να αποτέλεσε δυσάρεστη έκπληξη και να τον επανέφερε στη σκληρή ελληνική πραγματικότητα.

Αυτή η πρόταση δείχνει πόσο πεισματικά προσηλωμένη σε  αρτηριοσκληρωτικές λογικές ολοκληρωτικής νοοτροπίας είναι η συνολική στάση της ελληνικής Πολιτείας γύρω από τα καυτά θέματα των μειονοτήτων. 

Ενώ κάθε μέρα η απολύτως θετική και ευπρόσδεκτη πολυπολιτισμικότητα ορθώνεται ανάγλυφα μπροστά στα μάτια μας στην καθημερινή ζωή, η Ελλάδα όχι μόνο δείχνει το αποκρουστικό της πρόσωπο και την ένοχη ανοχή της προς τις δολοφονίες και τους ξυλοδαρμούς αθώων Αλβανών από τραμπούκους εθνικιστές (πολίτες, στρατιώτες ή αστυνομικούς), αλλά συνεχίζει να στρουθοκαμηλίζει προσποιούμενη ότι διέπεται από ομοιογένεια ακόμη και μεταξύ πολιτών που έχουν ελληνική ιθαγένεια.

Αυτή η πρωτοφανής περιφρόνηση, εκ μέρους των αρμόδιών οργάνων της Πολιτείας προηγούμενων αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με το δικαίωμα του «συνεταιρίζεσθαι», το οποίο πριν από πέντε χρόνια είχε καταδικάσει ρητά την Ελλάδα για το παρεμφερές ζήτημα της «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού»,  αποδεικνύει και στους πιο δύσπιστους ότι η Ελλάδα δεν έχει ακόμη διαβεί το χρονικό τούνελ του Διαφωτισμού σε σχέση τουλάχιστον με την αναγνώριση των μειονοτήτων.

Εξάλλου το ότι ούτε η προηγούμενη συναφής αυτή απόφαση (περί Στέγης) έχει εφαρμοστεί μέχρι στιγμής λόγω απαράδεκτων εμποδίων που ΕΝΤΕΛΩΣ   ΠΑΡΑΝΟΜΑ πλέον η ελληνική Διοίκηση υψώνει προκειμένου να αποφύγει το  αναπόφευκτο γεγονός της νόμιμης ίδρυσης και λειτουργίας του σωματείου αυτού, αποκαλύπτει πόσο υποκριτές είναι όλοι όσοι κατηγορούν την Τουρκία ότι δεν σέβεται και δεν εφαρμόζει  τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (π.χ. υπόθεση
Λοϊζίδου), τη στιγμή που οι αρχές του νομού Φλώρινας ενεργούν με τον ίδιο απαξιωτικό και απαράδεκτο τρόπο.

Ας σταματήσουν επιτέλους οι ελληνικές κυβερνήσεις τις - προσβλητικές για τη νοημοσύνη κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου - σοφιστείες περί δήθεν κατοχύρωσης του ατομικού αυτοπροσδιορισμού χωρίς αναγνώριση του συλλογικού. Όταν τίθεται υπό απαγόρευση κα υπό διωγμό ο συλλογικός αυτοκαθορισμός υπονομεύεται και πλήττεται ανεπανόρθωτα και ο ατομικός, διότι τα άτομα ανήκouν σε συλλογικότητες και διεκδικούν συλλογική άσκηση των δικαιωμάτων τους? 

Μέχρι πότε άραγε οι φωστήρες της επίσημης κρατικής προπαγάνδας θα συνεχίσουν αν παραπλανούν τον ελληνικό λαό αναφορικά με το περιεχόμενο της Συνθήκης της Λοζάννης και να αποκρύπτουν το ότι η Συνθήκή τιτλοφορείται ως «ανταλλαγή ελληνοτουρκικών πληθυσμών» ? Αλλιώς, αν τάχα η μειονότητα της Θράκης ήταν αποκλειστικά θρησκευτική, τι νόημα έχουν οι νομικές ρυθμίσεις της Συνθήκης για διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας?

Μέχρι πότε θα θεωρούν ότι απευθύνονται  σε αφελείς ? Μέχρι πότε θα καθυστερούν να παραδεχτούνε δημόσια ότι στην ελλαδική γη ζούσαν επί αιώνες, μεταξύ πολλών άλλων, και  πολυάριθμες ομάδες ανθρώπων τουρκικής καταγωγής και ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι επικίνδυνο αλλά ιστορικά φυσιολογικότατο.

Αλλά τι να περιμένει κανείς από τους αναίσχυντους λογοκριτές των αντιπολεμικών βιβλίων του διεθνώς αναγνωρισμένου συγγραφέα Ηλία Βενέζη (ο οποίος δεν φημιζόταν δα και  για ... ακραίο αντιεθνικισμό !!) όταν μάλιστα αυτοί αφήνονται από το Υπουργείο παιδείας να κατοικοεδρεύούν ανενόχλητοι μέσα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και να δηλητηριάζουν τη μαθητική νεολαία του Δημοτικού  με την εθνικιστική τους προπαγάνδα.

Η Αντιεθνικιστική Κίνηση δηλώνει ότι θα αγωνιστεί με όλες της τις δυνάμεις όχι μόνο για τη νόμιμη ίδρυση και λειτουργία του σωματείου «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», αλλά και για την επίσημη αναγνώριση των δύο εθνικών μειονοτήτων της Ελλάδας Τουρκική και Μακεδονική).