«Ζήτω η Ελλάδα και κάθε τι μοναχικό στον κόσμο αυτό:
Ελασσόνα, Λιβαδειά, Μελβούρνη, Μόναχο, Αλαμάνα και Γραβιά, Αμέρικα
Βελεστίνο, Άγιοι Σαράντα, Εσκί Σεχίρ
Κώστας, Κώστας, Μανόλης, Πέτρος, Γιάννης, Τάκης
Πλατεία Ναυαρίνου, Διοικητηρίου και  Εξαρχείων, Αλέκος, Βασίλης, Άγγελος
Μπιζανίου κι Αναλήψεως, Αγίας Τριάδας κι 25ης Μαρτίου
Η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει
κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει.»

Το τέλος των χθεσινών διαδηλώσεων έμελλε να αποδείξει, για άλλη μια φορά πως ο λαός μας δεν κοιμάται ακόμα σε ύπνο βαθύ. Οι 15-20 χιλιάδες που συγκεντρώθηκαν έξω απ’ το προεδρικό, μακριά από κόμματα κι οργανώσεις, μαζί με τις εκατοντάδες Κυπρίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, κατάφεραν να δώσουν άλλη μια γροθιά στο σάπιο κυπριακό κατεστημένο της υποχώρησης και της χριστοφιοποίησης. Η 12^η Σεπτεμβρίου αποτελεί ήδη παρελθόν, ενώ ο λαός παραμένει οργισμένος απέναντι σ΄ ένα γυμνό βασιλιά, καθισμένο βαθιά στο θρόνο του…

Αυτό το καλοκαίρι, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο στο νησί. Οι 13 δολοφονηθέντες, με ευθύνη του ίδιου του απατημένου συζύγου, Χριστόφια, έσπρωξαν έναν λαό σε μια κινητοποίηση πέραν πάσης προσδοκίας. Ποιος ξεχνάει εκείνη την Τρίτη των δακρυγόνων, εκείνη την Πέμπτη των 25 χιλιάδων, τις πρώτες μέρες του αγώνα μας; Ποιος θα ξεχάσει εκείνο τον επικήδειο του πλοιάρχου Ιωαννίδη, εκείνο τον λόγο του Νικόλα, ο οποίος μας έδωσε να καταλάβουμε ότι αυτή η πολιτική θέλει ανατροπή; Ποιος ακόμα θα λησμονήσει εκείνη την κατάθεση του Χριστόφια ενώπιον της ερευνητικής «επιτροπής», όπου μπροστά στα μάτια των συγγενών δήλωσε ότι δεν γνώριζε τίποτα; Πάντως η οργή του λαού, βγήκε στο δρόμο και απέδειξε ξανά, χθες, πως τίποτα δεν ξεχνιέται. Πως ακόμα κι αν παραιτηθεί αυτός ο πρόεδρος, ακόμα κι αν αναλάβει άλλος, θα είμαστε εκεί, έτοιμοι να παλέψουμε για τα δίκαια και τον τόπο μας.

Ένας Χριστόφιας έτοιμος να δολοφονήσει, όπως έμαθε από τους προγόνους του, κάποιοι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του, που εφαρμόζουν την πολιτική της έπαρσης και της ψεύτικης ιδεολογίας, είναι επικίνδυνα στοιχεία για τον τόπο μας. Εδώ και 85 χρόνια το ΑΚΕΛ, με ενδιάμεσο φάρο εκείνη την προδοσία του αγώνα μας, δεν  προσπαθεί τίποτα άλλο πέρα από τον αφελληνισμό, την παράδοση και τη διάλυση της Κύπρου. Ελπίζουμε να έχουν κατανοήσει πλήρως, μετά από αυτό το καλοκαίρι, πως τουλάχιστον δεν τους αφήνουμε να παίξουν μόνοι με τις μεγάλες δυνάμεις. Το νησί, θα είναι πάντα ελληνικό, ο λαός μας θα ελευθερωθεί και οι νεκροί μας θα δικαιωθούν ακόμα και αν πρέπει να φύγει νύχτα ο Χριστόφιας…απ’ την πίσω πόρτα.

Οι φυλακές, οι τραμπουκισμοί, η ομάδα στήριξης Δημήτρη Χριστόφια, η Γνώμη, η Χαραυγή και η χουντοποίηση της κυπριακής «δημοκρατίας», είναι ελάχιστα μπροστά στο ποτάμι του λαού που δεν γυρίζει πίσω. Όλα αυτά δεν πρόκειται να φιμώσουν κανένα. Η σιωπή μας, μετά την 12^η Σεπτεμβρίου θα τελειώσει ξανά αν χρειαστεί και οι χιλιάδες λαού θα είναι εφιάλτης στα όνειρα των νέων αποικιοκρατών του νησιού μας. Ο Χριστόφιας, καλά θα κάνει να φύγει όσο είναι καιρός, η μόνη μας δικαίωση θα είναι πάντα η ένωση με την υπόλοιπη Ελλάδα, κι όσο υπάρχουν λαοί που επαναστατούν θα υπάρχει κι η πάλη για τη λευτεριά…

Αντικαθεστωτικός