Η αντεπανάσταση του 1956 στην Ουγγαρία και οι ετερόκλητοι υποστηριχτές της

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας στο atexnos

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 60 χρόνων από την εκδήλωση της αντεπανάστασης στην τότε Λ.Δ της Ουγγαρίας έχουμε και στη χώρα μας μία πλούσια αρθρογραφία αλλά και εκδηλώσεις (π.χ ΣΕΚ 30/10 στην ΑΣΟΕE!) γι’αυτήν.

Στην ίδια την Ουγγαρία όπως αναφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δαπάνησε φέτος το ουγγρικό κράτος για τον εορτασμό των 60 χρόνων της «επανάστασης». Για παράδειγμα στις  23 Οκτωβρίου ο πρόεδρος Viktor Orbán μίλησε στη κεντρική συγκέντρωση στη Βουδαπέστη. Μάλιστα ολόκληρη η Βουδαπέστη είχε διακοσμηθεί με φωτογραφίες από την «εξέγερση» ενώ στα κινητά όλως των Ούγγρων παραδόθηκε μήνυμα με πρόσκληση για την ομιλία του Προέδρου.

Γύρω από τα γεγονότα αυτά, το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά άρθρα που ξεκινούν από διαφορετικές ιδεολογικές-πολιτικές αφετηρίες φαίνεται να καταλήγουν στα ίδια (αντιιστορικά) συμπεράσματα για τον χαρακτήρα των γεγονότων. Ας πάρουμε τρία από αυτά:

Η αναγκαιότητα του Κομουνιστικού φορέα από την οπτική ενός εργάτη

Tου Σταύρου Μανίκα

Αν διαθέτουν – σε μεγάλη μάλιστα αφθονία – κάτι, οι εργάτες, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, αυτά είναι : η πίκρα του αδικημένου, η απελπισία, ο αποκοιμισμένος –περιστασιακά- ηρωισμός, αλλά και μια ακόρεστη, μια ανείπωτη δίψα για δικαιοσύνη.

Όλα αυτά, αν βρεθεί κάποιος και καταφέρει να τα τοποθετήσει πάνω στον τροχό της ιστορίας, ακόμα και αυτές τις δύσκολες στιγμές του πισωγυρίσματος, θα διαπιστώσουμε όλοι, πως τίποτα δεν είναι μονόδρομος.

Όλοι βλέπουμε πως η πλειονότητα του λαού, της φτωχολογιάς, εργάτες και αγρότες, άνεργοι και μισθωτοί, νεολαίοι και συνταξιούχοι, δείχνουν ότι ζούνε σαν να είναι ριζωμένοι πάνω στην γη:

Κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης: Πως θα είναι ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κόμμα;

Του Βασίλη Μηνακάκη

Πως θα είναι ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κόμμα;

Πώς πρέπει να είναι ένα κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης στον 21ο αιώνα; Ποια τα χαρακτηριστικά, η συγκρότηση, η λειτουργία και η σχέση του με τις μάζες; 

Για ορισμένους, η απάντηση σε αυτό το τεράστιο -και αδύνατον να καλυφθεί στο περιοριστικό πλαίσιο ενός άρθρου- θέμα είναι δεδομένη: βρίσκεται στα κείμενα των επαναστατών που γράφτηκαν περίπου έναν αιώνα πριν. Τι κι αν έχουν αλλάξει ο καπιταλισμός, η εργατική τάξη και οι όροι της ταξικής πάλης. Τι κι αν μέσα στο ίδιο το στρατόπεδο των επαναστατών αναπτύχθηκε και τότε και στη συνέχεια μια πλούσια συζήτηση (όπως, π.χ., μεταξύ Λένιν με το Τι να κάνουμε; και το Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω και Λούξεμπουργκ με Τα οργανωτικά προβλήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας), που επιβάλλεται να αξιολογηθεί και να ενσωματωθεί δημιουργικά στις σύγχρονες αναζητήσεις. Τι κι αν οι ίδιοι οι συγγραφείς αυτών των πολύτιμων και για τις σημερινές απόπειρες κειμένων σε άλλες φάσεις τα τροποποίησαν, κάποτε σε κρίσιμα σημεία (όπως, π.χ., ο Λένιν που λίγους μήνες μετά το Τι να κάνουμε; έγραφε αυτοκριτικά πως με αυτό το βιβλίο «λύγισε τη βέργα από την άλλη πλευρά»).

Ανοιχτή Επιστολή του Κ. Κ. Ουκρανίας

Ανοιχτή Επιστολή του Κ. Κ. Ουκρανίας

(Προς τη διεθνή κοινή γνώμη)

Αγαπητοί σύντροφοι, συνάδελφοι και φίλοι!

Χθες, στις 16 Δεκεμβρίου 2015, ανακοινώθηκαν δυό δικαστικές αποφάσεις κατά του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας.

Το πρωί της 16ης Δεκεμβρίου το Εφετείο του Κιέβου απέρριψε την έφεση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας (KPU) κατά της αρνητικής απόφασης του Περιφερειακού Διοικητικού Δικαστηρίου του Κιέβου (DACK) για τέσσερις αγωγές του κατά του υπουργείου Δικαιοσύνης, οι οποίες συγχωνεύτηκαν σε μία υπόθεση. Στη βάση αυτής της απόφασης το DACK το βράδυ της 16ης Δεκεμβρίου 2015 ήταν σε θέση ως δικαστήριο πρώτου βαθμού να ανακοινώσει, κόντρα στο ουκρανικό δίκαιο και τα διεθνή στάνταρ, σε μια γραπτή διαδικασία χωρίς να ακούσει τους διαδίκους, μια ακόμη απόφαση, βάσει αγωγής του υπουργείου Δικαιοσύνης, απαγορεύοντας το KPU.

Διάλογος για νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα και Κόμμα

Με μεγάλη επιτυχία, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο στην ΑΣΟΕΕ, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12/12/ η πρώτη εκδήλωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση παρουσίασης της «Πρότασης διαλόγου και συστράτευσης για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα».

Στην εκδήλωση εισηγητές ήταν ο Μιχάλης Ρίζος, μέλους του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ και ο Δημήτρη Παπακωνσταντίνου, μέλος του Κεντρικού Συμβούλιου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

Στη συζήτηση που ακολούθησε και που αναπτύχθηκε πλούσιος προβληματισμός τοποθετήθηκαν θετικά στο εγχείρημα για τη συγκρότηση κομμουνιστικού προγράμματος και νέου Κόμματος με παρέμβασή τους οι, Δημήτρης Κοσκινάς από την οργάνωση "Αριστερή Συσπείρωση", ο Χρήστος Μπίστης από το ΕΚΚΕ αλλά και πολλοί ανένταχτοι αγωνιστές. 

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε επίσης και τοποθετήθηκε ο  Γιάννης Σηφακάκης από το ΣΕΚ.

Σε σύντομη παρέμβασή του, ο Άγγελος Χάγιος υπογράμμισε τη σημασία της πρωτοβουλίας και την ανάγκη συνέχειάς της για τη συγκρότηση σε Κόμμα του επαναστατικού υποκείμενου.  

Διαβάστε στη συνέχεια την εισήγηση στην εκδήλωση του Μιχάλη Ρίζου, μέλους του Γραφείου της Π.Ε. του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση. 

Εκδήλωση για το σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα στην Αθήνα

Πρωτοβουλίες για το διάλογο και τη συστράτευση για ένα σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης

Ξεκίνησαν οι συσκέψεις 

- Πρώτη ανοιχτή πολιτική εκδήλωση του ΝΑΡ το Σάββατο 12 Δεκέμβρη στην ΑΣΟΕΕ, ώρα 6.30

Το ΝΑΡ στα πλαίσια της πρόσκλησης που απευθύνει για διάλογο και συσπείρωση δυνάμεων για την επαναστατική τακτική και στρατηγική που απαιτεί η εποχή μας, για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και ένα νέο κομμουνιστικό κόμμα που θα τα εκφράζει, έχει ήδη διοργανώσει σειρά συσκέψεων σε περιοχές και κλάδους, ώστε να γίνει η πρόταση αυτή αντικείμενο συζήτησης, διαλόγου και προβληματισμού ευρύτερων αγωνιστών του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος και της μαχόμενης αριστεράς.

Πρωτοβουλία διαλόγου και συστράτευσης για κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα

Για μια ανώτερη συγκρότηση της πολιτικής πρωτοπορίας

Με μια ιδιαίτερα κρίσιμη πρωτοβουλία έρχεται να συμβάλλει το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση στην ανάγκη για μια πολιτική, προγραμματική και στρατηγική τομή στο εργατικό κίνημα και στην μαχόμενη Αριστερά. Η Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΡ απευθύνει συγκεκριμένη πρόσκληση για διάλογο και συσπείρωση δυνάμεων για την επαναστατική τακτική και στρατηγική που απαιτεί η εποχή μας, για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και ένα νέο κομμουνιστικό κόμμα που θα τα εκφράζει, υπηρετώντας τον μεγαλειώδη στόχο της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων μέσα από τη δική τους χειραφετημένη επαναστατική πάλη. Η Πρόσκληση του ΝΑΡ, που παρατίθεται ολόκληρη στις διπλανές στήλες, καταλήχθηκε από την Πολιτική Επιτροπή το προηγούμενο Σάββατο και αποτελεί υλοποίηση της απόφασης του 3ου συνεδρίου της οργάνωσης. Αποκτά όμως μεγάλη επικαιρότητα και επιτακτική αναγκαιότητα λόγω των εξαιρετικά κρίσιμων συνθηκών που επικρατούν στην Ελλάδα και γενικότερα.

Η ανασυγκρότηση της πρωτοπορίας ως όρος της αντεπίθεσης για την ανατροπή

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

Αν κάτι «τέλειωσε» σε αυτές τις εκλογές είναι ο ρηχός αντιμνημονιακός ορίζοντας στην πολιτική των ρευμάτων της αριστεράς. Αντίθετα, ήρθαν σε πρώτο πλάνο γυμνά τα ερωτήματα: Ρήξη και έξοδος από την ΕΕ ή όχι; Μέσα ή έξω από το καπιταλιστικό πλαίσιο;

Είναι σημαντικό το γεγονός ότι την αντεργατική σφαγή έχει αναλάβει (κατά βάση) ένα κόμμα που μιλάει στο όνομα της αριστεράς, έχοντας μάλιστα εκκαθαρίσει την όποια αριστερή αντιπολίτευση εντός του.

Οι αυξημένοι κίνδυνοι αναβίωσης λογικών κρατικού κυβερνητικού συνδικαλισμού στο μαζικό κίνημα, σε συνδυασμό με την απουσία ακόμη και της τυπικής δικομματικής αντιπαράθεσης παλαιάς κοπής (τα αστικά κόμματα πειθαρχούν στο ευρύτερο ταξικό συμφέρον), δημιουργούν συνθήκες πνιγμού των αντιστάσεων και παραλυτική απογοήτευση σε πλατιές μάζες κόσμου.

Το «Κ» είναι το γράμμα που λείπει από τη σύγχρονη πολιτική αλφαβήτα

Του Δημήτρη Πλιακογιάννη.

Στα χρόνια της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και της κρίσης στην Ευρωζώνη και τον Ευρωπαϊκό Νότο, ο κόσμος αντίκρισε το πραγματικό πρόσωπο αυτού του συστήματος, που σε τίποτα δεν έμοιαζε με τις προσδοκίες που πουλούσε προηγούμενες δεκαετίες. Στη Δύση, έκρηξη της ανεργίας και της φτώχειας, βάθεμα των ταξικών διαχωρισμών, άγρια επίθεση στα κοινωνικά δικαιώματα. Από την άλλη, πόλεμοι, μαζικές καταστροφές και στημένοι εμφύλιοι πόλεμοι, γεννούν ατέλειωτα μεταναστευτικά ρεύματα εξαθλιωμένων και κατατρεγμένων, νέο υλικό για ξεζούμισμα της εργασίας.

Στην Ελλάδα , και σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο, η κρίση και η εξέλιξη της σήμαινε βούλιαγμα στη λιτότητα, διάλυση παραγωγής και οικονομίας, εκτόξευση ανεργίας.

Η νέα κομμουνιστική αναζήτηση

Του Βασίλη Μηνακάκη

Παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, αναπτύσσεται μια σύγχρονη αναζήτηση για μια επαναστατική τακτική και στρατηγική, για το πρόγραμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης της εποχής μας και το κόμμα που θα τα υπηρετήσει 

Η πρωτοπόρα τάση και η βαθύτερη βάση

Κομμουνιστική αναγκαιότητα

Μοιάζει η φάση που ζούμε με κείνες τις ρωγμές του ιστορικού χρόνου όπου, κόντρα στη γενική ροπή των κοινωνικοπολιτικών συσχετισμών, που κινούνται προς τις αποχρώσεις του γκρι, ξεμυτίζει αμυδρά μια φωτεινή τάση, μειοψηφική αλλά ελπιδοφόρα, που κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση.

Ο αναγκαίος επαναπροσδιορισμός της επαναστατικής αριστεράς

Tου Σταύρου Μανίκα

Η επόμενη μέρα…

Τα ακυρωμένα καθήκοντα της επαναστατικής αριστεράς και ο αναγκαίος επαναστατικός επαναπροσδιορισμός της.

Τα γεγονότα, δυστυχώς για μια φορά ακόμα, επιβεβαίωσαν όσους ασκούσαν σκληρή κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ και στις πολιτικές επιλογές του, που διαφαίνονταν ξεκάθαρα πως θα έκανε πράξη, όταν θα έπαιρνε την εξουσία στα χέρια του. Τα ίδια τα γεγονότα, διέψευσαν ταυτόχρονα και όλους τους συντρόφους αλλά και αρκετές οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς και κάποιες συλλογικότητες του α/α χώρου, που «προσπαθούσαν» τα τελευταία χρόνια, μέσα από τον στρογγυλεμένο λόγο τους να «τα έχουν καλά» με την εν δυνάμει κυβέρνηση της «αριστεράς».

Ο ιστορικός ρόλος της εργατικής τάξης και η αμφισβήτηση του

Γ . Μυλωνάς

Η μελέτη της καπιταλιστικής οικονομίας οδήγησε τους κλασικούς του μαρξισμού στο συμπέρασμα ότι οι αιτίες της καταστροφής του καπιταλισμού δεν βρίσκονται εκτός του συστήματος, αλλά μέσα στα πλαίσια του, είναι ενδογενείς. Παράλληλα οδηγήθηκαν στην άποψη ότι η εργατική τάξη, η βασική υποτελής τάξη στον καπιταλισμό, είναι ο παράγοντας εκείνος που θα ηγηθεί του κοινωνικού μετασχηματισμού, της αντικατάστασης του καπιταλισμού από την κομμουνιστική κοινωνία. Στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο αναφέρουν ότι: «Η αστική τάξη δεν σφυρηλάτησε μονάχα τα όπλα που της φέρνουν του θάνατο. Δημιούργησε και τους ανθρώπους που θα χειριστούν αυτά τα όπλα, τους σύγχρονους εργάτες, της προλετάριους. Στο βαθμό που αναπτύσσεται η αστική τάξη, δηλαδή το κεφαλαίο, στον ίδιο βαθμό αναπτύσσεται και το προλεταριάτο, η τάξη των σύγχρονων εργατών που ζουν μονάχα τόσο, όσο βρίσκουν δουλειά και που βρίσκουν τόση δουλειά, όσο η δουλειά τους αυξάνει το κεφάλαιο».[1]

Προβληματισμοί για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση και την κεντρικά διευθυνόμενη οικονομία

Γράφει ο Στωικός

Πολλούς προβληματισμούς για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση και τον κεντρικό σχεδιασμό, δημιουργεί το άρθρο που δημοσίευσε πρόσφατα ο Ε.Α. υπό τον τίτλο «Η Κούβα αναδιαρθρώνει το σοσιαλισμό της» το οποίο υπογράφεται από τον εθνικό Πρόεδρο του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑJohn Bachtell.

Αν όσα αναγράφονται στο άρθρο απηχούν τη σημερινή πραγματικότητα στην Κούβα, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε τεκτονικές αλλαγές.

Από όλα τα στοιχεία που παρέθεσε ο αρθρογράφος για τις επιχειρούμενες οικονομικές αλλαγές, μεγαλύτερη εντύπωση μας προκάλεσε η ακόλουθη παράγραφος: «Ένας νέος νόμος για τις ξένες επενδύσεις που εγκρίθηκε το 2014 περικόπτει τους φόρους επί των κερδών από 0,5% έως 15%, επιτρέπει την πλήρη ξένη ιδιοκτησία επιχειρήσεων και επιτρέπει επενδύσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας εκτός από την εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και το στρατό».

Τι θα έκανε ο Λένιν;

Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς 145 χρόνια, στις 22 Απρίλη 1870, γεννήθηκε ο Λένιν. Ο ηγέτης της πρώτης νικηφόρας σοσιαλιστικής επανάστασης στον κόσμο.

«Εμείς αρχίσαμε... ο πάγος έσπασε... ο δρόμος χαράχτηκε...»! Έτσι περιέγραφε ο ίδιος ο Λένιν, με το μεγαλείο της σεμνότητάς του, το μέτρο της δικής του συμβολής στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός.

Πολλά χρόνια αργότερα κάποιος που δύσκολα θα μπορούσε να κολλήσει επάνω του η κατηγορία ότι πάσχει από μαρξιστικούς και λενινιστικούς «δογματισμούς», έγραψε:

Η Οκτωβριανή Επανάσταση

Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος

Η επανάσταση στη Ρωσία, το 1917, δεν ήρθε από το πουθενά, ούτε ήταν αποτέλεσμα τυχαίων περιστατικών. Ξεπήδησε μέσα από τις ιδιαίτερες συνθήκες ανάπτυξης του ρωσικού καπιταλισμού, μέσα από τις αντιθέσεις της ίδιας της ρωσικής κοινωνίας που ο πρώτος παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος τις όξυνε στο έπακρο δημιουργώντας συνθήκες επαναστατικής κρίσης.

50 χρόνια από την έκδοση του περιοδικού Αναγέννηση (εκδήλωση Αθήνας)

Κεντρική εκδήλωση στην Αθήνα  Δευτέρα 20 Οκτωβρίου θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ, 7:00 μ.μ

«50 χρόνια από την έκδοση της Αναγέννησης-μια σπουδαία παρακαταθήκη για το κομμουνιστικό κίνημα σήμερα».

Συμπληρώνονται τον Οκτώβρη του 2014 πενήντα χρόνια από την έκδοση του περιοδικού «Αναγέννηση». 

Η έκδοση της «Αναγέννησης» προήλθε από την πάλη των πρωτοπόρων κομμουνιστών που όλα τα προηγούμενα χρόνια αντιπάλευαν τη ρεβιζιονιστική στροφή που σηματοδοτήθηκε για το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα από το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ το 1956. Η έκδοσή της γεννήθηκε από την ανάγκη συνέχισης και ανάπτυξης της πάλης των κομμουνιστών ενάντια στη δεξιά και ρεβιζιονιστική στροφή που βίαια και πραξικοπηματικά επιβλήθηκε τα χρόνια αυτά και στο ΚΚΕ στη βάση των γενικότερων εξελίξεων. Ταυτόχρονα, η έκδοση της Αναγέννησης σηματοδότησε τη γέννηση του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος στην Ελλάδα, το οποίο στα χρόνια που ακολούθησαν πάλεψε για την υπεράσπιση και την ανασυγκρότηση του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος. Η πάλη αυτή αποτέλεσε κομμάτι της διεθνούς πάλης του μ-λ κινήματος που, ξεκινώντας από την αντιπαράθεση στη Χρουστσωφική στροφή με επικεφαλής το ΚΚΚ και το ΚΕΑ, έφτασε στην Κίνα και -με την ηγεσία του Μάο Τσετούνγκ- ως τη ΜΠΠΕ που αποτελεί πηγή και πεδίο απαντήσεων για την καπιταλιστική παλινόρθωση και την υπόθεση της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.

Για τον Μπερλινγκουερ

Tου Βασίλη Λιόση

Στην Αυγή της 6ης Ιουλίου δημοσιεύτηκε ένα κείμενο για τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (ΕΜ), τον «γκουρού» του ευρωκομμουνισμού. 

Αφορμή της δημοσίευσης αποτέλεσε, σύμφωνα με το συγγραφέα (Ανταίος Χρυσοστομίδης), το πολυσέλιδο αφιέρωμα της «Ουνιτά» για τον ηγέτη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Το κείμενο της Αυγής αποτελεί μια αγιογραφία του ΕΜ δίχως ίχνος μιας στοιχειώδους κριτικής αποτίμησης. Θα επιχειρήσουμε, λοιπόν, να κάνουμε ορισμένες σχετικές επισημάνσεις.

Μέτωπο ή Κόμμα;

Tου Βασίλη Λιόση

Η καπιταλιστική κρίση μπορεί να φέρει κινηματικές εξάρσεις, επαναστατικά ξεσπάσματα ή αναδίπλωση και μιζέρια.

Ταυτόχρονα και σε συνάρτηση με τα προηγούμενα προκαλεί πλήθος συζητήσεων για το επαναστατικό κόμμα και την ανάγκη συγκρότησης κοινωνικοπολιτικών μετώπων.

Σήμερα στην ελληνική πολιτική σκηνή ανάμεσα σε κομμουνιστικές, κομμουνιστογενείς και ριζοσπαστικές δυνάμεις ξεδιπλώνεται ένας διάλογος:

· Υπάρχει επαναστατικό κόμμα και αν όχι τι κάνουμε;

· Πώς θα συγκροτηθεί Μέτωπο και τι χαρακτηριστικά θα έχει αυτό;
· Ποια η σχέση Κόμματος και Μετώπου;