Όταν η Δικαιοσύνη παράγει αδικία

 Δικαστικές αποφάσεις της «κάτω» δικαιοσύνης (που υιοθετούνται από την αντιπολίτευση) και διατάξεις της «πάνω» δικαιοσύνης (που υιοθετούνται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη).

Φράσεις, λέξεις και έννοιες εκτοξεύονται και συγκρούονται πάνω από τα κεφάλια μας σαν αρνητικά και θετικά ιόντα.

Οφείλουμε σεβασμό στη Δικαιοσύνη, λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αλλά δεν λέει για ποια δικαιοσύνη πρόκειται.

Γιατί εδώ έχουμε σύγκρουση της «κάτω» και της «πάνω» Δικαιοσύνης. Και είναι γνωστό ότι η «πάνω» (η ηγεσία της Δικαιοσύνης) διορίζεται από την κυβέρνηση.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λησμονεί τη ρήση κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης που έχουν πει: «Έχουμε πλειοψηφία ότι θέλουμε κάνουμε». Και είναι αλήθεια, η πλειοψηφία διορίζει την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Η πλειοψηφία ψηφίζει τους νόμους που καλείται να εφαρμόσει η Δικαιοσύνη. Και οι νόμοι αυτοί έχουν συγκεκριμένο πολιτικό και κοινωνικό προσανατολισμό.

Ο νόμος φερ’ ειπείν δεν προστατεύει τους εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες, αλλά τα funds και τις τράπεζες. Συνεπώς και οι αποφάσεις των δικαστών θα κινηθούν αυστηρά με βάση το ταξικό περιεχόμενο των νόμων αυτών.

Και δεν είναι λίγες φορές που ψηφίστηκαν νόμοι στη Βουλή για να αλλάξουν οι ισχύοντες νόμοι και να νομιμοποιηθούν πράξεις της κυβέρνησης όπως στην περίπτωση του διορισθέντος διοικητή της ΕΥΠ το 2019 που δεν είχε πτυχίο ΑΕΙ.

Τα πράγματα γίνονται σκανδαλώδη όταν η δικαιοσύνη κινείται με βάση τις επιταγές της Εκτελεστικής Εξουσίας.

Το γεγονός ότι η «κεφαλή» της δικαιοσύνης διορίζεται από την κυβέρνηση, είναι από μόνο του ένα τεράστιο σκάνδαλο.

Κι όταν «η πλειοψηφία κάνει ότι θέλει», τότε παύει η διάκριση των εξουσιών, και ισχύει αυτό που έλεγε ο νομπελίστας συγγραφέας Ελίας Κανέτι που χαρακτήριζε την δικαιοσύνη «θεσμό παραγωγής της αδικίας».