...και τι μου θυμίζουν. (Που τα λέω "σημάδια".)
Πριν τα χιόνια, όταν μοίραζα σακούλες με λεμόνια στην γειτονιά.
Αγαπημένο λουλούδι της Αφρούδως, σε πολλούς ασβεστωμένους τενεκέδες στην πρώην αυλή μας.
Ούτε που ξέρω πως το λένε.
Μικρή, δεν το συμπαθούσα ιδιαίτερα.
Το έχω δει 3 φορές στη ζωή μου, από τότε. Σημαντικότατη η πρώτη φορά, γραμμένο δημοσίως, σε πολλή Ανώτερη στιγμή μου και τόπο...
Αυτές οι φωτογραφίες είναι πριν τα χιόνια, μετά τις ανθισμένες αμυγδαλιές σου, που θυμίζουν τον Φίλο μου Ανάργυρο, οι αγαπημένες του πασχαλούδες, στον δικό μου κήπο.
Αυτές οι φωτογραφίες είναι μετά τα χιόνια, μετά τους κρίνους, πάλι στον κήπο μου, κι ας είναι του βουνού!
Κι ήταν το πρώτο Ψυχοσάββατο.
Υγ. Εδώ και μέρες οι λευκοί κρίνοι οργίασαν, μαζί με πολλά άλλα λουλούδια και αγριολούλουδα, μα δεν έτρεξα να τα φωτογραφήσω.
Η Άνοιξη ήρθε και τώρα την βλέπουν όλοι γύρω τους, θέλοντας και μη.
...Μην κοιτάς τα αγριόχορτά μου!
Δικαίωμα ζωής έχουν κι αυτά!
Με αγάπη,
Κατερίνα
