Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 45. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 45. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, Νοεμβρίου 06, 2011

Σαρανταπεντάρκα - Μέρος Β

(συνεχίζεται που το πρώτο μέρος)



Ωραίον φιλμάκι του U Roy που το 1968, μεγάλος θυσαυρός το ίντερνετ ώρες ώρες. Ο U Roy ήταν DJ στην Τζαμαϊκα - όπου ονομάζουν Selector τζείνον που θκιαλέει τα τραούθκια τζαι βάλλει τους δίσκους να παίζουν, ενώ DJ ονομάζεται τζείνος που κουμαντάρει το μικρόφωνο τζαι μιλά του κόσμου, όπως κάμνει στο βίντεο ο U Roy. Τούτος ο τρόπος ομιλίας που έννεν ούτε τραγουδιστός ούτε ραππάρισμα ονομάζεται "toasting". (Άλλον παράδειγμα δαμέ) Δαμέ ο U Roy κάμνει toasting πάνω που κομμάτι που ηχογραφήσαν άλλοι, τζαι χώννει τους στίχους του μες τα κενά την ώρα που εν τραουδά το συγκρότημα.

Οι DJs & οι Selectors στην Τζαμαϊκα επαίζαν με sound systems που εστήνουνταν σε δημόσιους χώρους τζαι συνάετουν ο κόσμος για να χορέψει τζαι να ακούσει μουσική. Τότε στην Τζαμαϊκα ήταν τόση πολλή η φτώσια που ακόμα τζαι ράδιο εν λλίοι που είχασιν, τζαι ακόμα πιο λλίοι είχαν πικ-απ για να ακούσιν δίσκους. Άρα τα sound systems επαίζαν πολλά κεντρικό ρόλο στην διάδωση της μουσικής, η οποία ήταν σχεδόν μόνον ντόπια τζαι οϊ εισαγώμενη. Τα τραούθκια ήταν που σαρανταπεντάρκα, τα οποία συχνά ετυπώννουνταν αποκλειστικά για το συγκεκριμένο sound system, γιατί έπαιζεν πολλής ανταγωνισμός για ποιον sound system εν νάσιει τα καλλύττερα τραούθκια, τζαι μετρούσεν πολλά νάσιει το sound system σου φρέσκα κομμάθκια.


Γύρω στο 1968 ετυπώθηκεν το πρώτον 45άρι με version - δηλαδή είσιεν το τραούδιν το κανονικό που την μια, ενώ που την άλλην μερκά του δίσκου είσιεν το ίδιον κομμάτι χωρίς τα φωνητικά. Τούτον το ορχηστρικό ονομάζετουν το version. Τζαι σύντομα εκαθιερώθηκεν ώστε σχεδόν ούλλα τα 45άρκα της ρέκεϋ να ακολουθούν τούτον το σύστημα - τζαι κατακρίβεια τωρά σε πολλά είδη μουσικής, όπως τζαι η χιπ-χοπ, συνήθως τα singles έχουν το ίδιο κομμάτι σε κανονική εκτέλεση τζαι που την άλλη το ορχηστρικό.




Τούτον το σαρανταπεντάρι ανακάλυψα το πριν 5-6 χρόνια άμαν επήα έσσω μιού εγγλεζοκυπραίου που εδούλευκεν στες βάσεις, ήβρα τον επειδή είσιεν βάλει αγγελία ότι επούλαν τα βινύλια του. Τον τζαιρό που είχα κάβλες τζαι εγύρευκα νάβρω βινύλια. Ονομάζεται "Work All Day" του Barry Biggs (1976) ενώ το version εν "Play All Night" των Dynamites. Εν καλόν παράδειγμα, που την μια εν το κανονικό κομμάτι με τον τραγουδιστή, τζαι που την άλλη εν το version, μόνον η μπάντα να παίζει το riddim, τζαι κατακρίβεια έσιει τες μοτίφες του, ο engineer έπαιξεν με τα echo, τα EQs, κόφκει το μπάσο τζαι ξαναβάλλει το, κτλ.

Τούτες οι μοτίφες εν η τέχνη της dub, τζαι εν μεγάλο θέμα τωρά να κάτσω να γράψω για την dub, άλλα έτσι που πάνω που πάνω - εν τρόπος να μοτιφάρεται η ηχογράφηση, έσιει βαθκειές ρίζες στην ρέκεϊ αλλά πλέον εφαρμόζεται τζαι σε άλλα είδη, τζαι έσιει μιαν συγκεκριμένη νοοτροπία τζαι φιλοσοφία στο πως γίνεται. Τότε στην Τζαμαϊκα έγινεν δηλαδή η εφεύρεση του remix.

Παρόλον που εγώ τουλάχιστον έμαθα την dub που συλλογές τζαι άλπουμς σωστά, η dub σαν είδος εξεκίνησεν που τα versions πας τα σαρανταπεντάρκα.

Δαμέ εν το τραούδι "Love is Universal" του Johnny Osbourne, τζαι στο 3:40 ακολουθεί το ίδιο κομμάτι σε dub που τον Scientist (το νταμπ εν το πρώτον που τα 10 Dangerous Matches στην συλλογή Scientist Wins the World Cup, έναν άλπουμ που ακούαμεν φανατικά έναν διάστημα - νομίζω εν ο Κ Γάμμα που το ανακάλυψεν, ή μπορεί ο Χάρος, εν αθθυμούμαι). Αν ακούσεις τζαι συγκρίνεις τα θκυο κομμάθκια νομίζω εν καλλύττερος τρόπος να καταλάβεις τι εν η dub παρά να κάτσω τωρά να περιγράψω τζαι να αναλύσω κτλ.


Συνεχίζεται.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 24, 2011

Σαρανταπεντάρκα - Μερος Α

Δαμέ εν ένας ωραίος DJ. Παίζει μόνον με σαρανταπεντάρκα.

Εν ο Mark the 45 King που έσιει που την δεκαετία του 80 που φκάλλει τραούθκια. Εν έτσι που άρκεψεν η χιπ-χοπ, με DJ να παίζουν διπλά αντίτυπα του ίδιου δίσκου τζαι να κάμνουν φάνκι λούπες τζείνην την ώρα, manual, πριν τα κομπιούτερ τζαι τα σάμπλερ. Έννεν τζαι εύκολο πας σε τούτα τα πικ-απ, εν belt drive για όσους καταλάβουν δηλαδή κουμαντάρουνται πιο δύσκολα τζαι θέλουν πολλά απαλό σιέρι.

Τα σαρανταπεντάρκα εν singles, δίσκοι που έχουν μόνον 2 τραούθκια πάνω, έναν που την μιαν τζαι έναν που την άλλη. Που εδούλευκα στο δισκάδικο στην Βοστώνη είσιεν στίβες ολόκληρες με σαρανταπεντάρκα τζαι πηαίνναν 25 σεντ το έναν ή 5 για 1 δολλάριο. Είσιεν τζαι κάποια άλλα που ήταν πιο ακριβά (κατακρίβεια ο μάστρος μου μιαν φορά επούλησεν το Baby Don't you Cry των Third Guitar για $500 ενώ μπορεί να το ακούσεις μούχτι που το youtube). Αλλα τον τζαιρόν που εφκαίνναν τα σαρανταπεντάρκα ήταν πιο φτηνά που τα LP (Long Play) τζαι για τον κόσμο που τα αγόραζεν τζαι για τζείνους που τα τυπώνναν. Πολλή φανκ μουσική εν πας σε 45άρκα ειδικά πιο άγνωστα συγκροτήματα που εν εκυκλοφορήσαν ποττέ άλπουμ σωστό. Τζαι άλλος λόγος εν επειδή πολλής κόσμος που τα αγόραζεν ήταν εργατικής τάξης τζαι εν εβάσταν για να τσοντάρει πας σε LP.

Επίσης τα σαρανταπεντάρκα εμπαίνναν μες στα jukebox.

Τωρά που εξανάννοιξα το μπλογκ στην πρώτη ανάρτηση έβαλα θκυο κομμάθκια δεκάλεπτα. Τα σαρανταπεντάρκα όμως ήταν άλλη φάση, ήταν περιορισμένα στον χρόνον που είχαν πάνω τζαι πάσιν για θκυόμιση λεπτά, τρία, τρία τζαι κάτι... Πολλές φορές κάμνουν φεϊντ-άουτ στο τέλος οϊ επειδή ετέλειωσεν το συγκρότημαν να παίζει αλλά επειδή εν χωρεί άλλην μουσική ο δίσκος. (Οϊ όπως τωρά που πας σε έναν DVD μπορείς να γράψεις πάνω που 1000 τραούθκια.)

Έσιει φιλμάκια στο youtube που εν ηχογραφημενα που 45αρι τζαι θωρείς το να γυρίζει τζαι την βελόνα να προχωρά.



Οι meters εν που τα αγαπημένα μου συγκροτήματα φανκ, έχουν κάτι το πολλά ξεχωριστόν άμαν παίζουν.

Άλλο κομμάτι που εν λλίο πιο άγνωστο (έπαιξα το στην Σβούρα)



(Τούτην την κομματάρα έμαθεν μου την ο Κύριος Γάμμα, ρεσπέχτ)

Άλλα κομμάθκια επειδή ήταν μεγάλα εγράφαν το μισό που την μια τζαι το υπόλοιπο που την άλλη, τζαι γράφαν πας τον δίσκο Part 1 & Part 2.




Εν του Eddie bo.

Συνεχίζεται.