Παλιές ευαισθησίες, «στημένα» σόου, τρεις θάνατοι από το κρύο και ένα δαρμένο (από «όργανο της τάξης») προσφυγόπουλο… Ο Γ. Μουζάλας «συνεχίζει να τιμά την έννοια του πρόσφυγα»…

«Εχω κλάψει αρκετές φορές. Πάντα όμως μόνος μου, το βράδυ στη σκηνή μου. Αυτό είναι κάτι δικό μου, εγώ βρίσκομαι εκεί γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν ανάγκη την ψυχραιμία μου και όχι το κλάμα μου»… Γ. Μουζάλας