Μισής ώρας ζωή στο θόρυβο της πασχαλινής αγοράς

Αν τέτοιες μέρες κάθε χρόνο το ιστολόγιο προσφεύγει «στα παλιά», αυτό γίνεται για να αναδειχτεί το πόσο ίδια κι απαράλλαχτα αποκρουστική παραμένει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και με πόσο ανθρώπινο πόνο και αίμα στεριώνεται (πολύ περισσότερο σε κάθε του κρίση) το αφιλόξενο, για τους πολλούς, οικοδόμημα των κοινωνικών ανισοτήτων και της αδικίας.

«…εξηκολούθησε μετά του αυτού ζήλου την αντεθνικήν του δράσιν» - Η δράση του αλύγιστου κομμουνιστή λογοτέχνη Θέμου Κορνάρου μέσα από τους 5 (!) φακέλους του στην κρατική Ασφάλεια

Το όλον πέντε φακέλους διατηρούσε η κρατική ασφάλεια για τον λογοτέχνη Θέμο Κορνάρο, για τον οποίο μαθαίνουμε από τον Φ. 11772 πως «ούτος εμυήθη εις τον κομμουνισμόν από της προπολεμικής περιόδου».

Μενέλαος Λουντέμης: Μνήμες ατσιγαρίας, ιστορίες μετεμψύχωσης… και οι επικές κόντρες του με τον Τζαβαλά Καρούσο στον Αη Στράτη της εξορίας

Εξόριστοι στον Αη Στράτη. Από αριστερά, ο ποιητής
Τάσος Σπυρόπουλος, ο Μενέλαος Λουντέμης και
ο σκετσογράφος του στρατοπέδου Γιάννης Ζάικος

Σαν σήμερα, στις 22 του Γενάρη 1977 έφυγε από τη ζωή ο πεζογράφος και ποιητής Μενέλαος Λουντέμης (πραγματικό όνομα Δημήτρης Βαλασιάδης), συγγραφέας πολλών και πολυδιαβασμένων βιβλίων, που διώχτηκε σκληρά για τις ιδέες του, κλείστηκε σε φυλακές και ξερονήσια και γνώρισε την αναγκαστική πολιτική προσφυγιά.

Ένα μοναδικής αξίας ντοκουμέντο στην “e-βιβλιοθήκη Οικοδόμος”: Θέμος Κορνάρος, Θεσσαλονίκη 9-11 του Μάη 1936 (οι αγώνες του Λαού)

Με αφορμή την επέτειο των 80 χρόνων από τον ματωμένο Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, η "e-βιβλιοθήκη Οικοδόμος" με χαρά μοιράζεται με το αναγνωστικό κοινό ένα σπάνιο και δυσεύρετο βιβλίο: το μοναδικής αξίας ντοκουμέντο του Θέμου Κορνάρου «Θεσσαλονίκη 9-11 του Μάη 1936 (οι αγώνες του Λαού)» (εκδόσεις Χρόνος, 1981), στο οποίο ο κομμουνιστής συγγραφέας κυριολεκτικά διασώζει  καταγράφοντας μια σειρά γεγονότων ιδιαίτερης σημασίας για την ιστορία του εργατικού κινήματος, και γενικότερα, κατά τον 20^ο αιώνα.

Θέμος Κορνάρος - 44 χρόνια από τον θάνατό του (23 Απρίλη 1970)

Θέμος Κορνάρος: Το έργο του ύμνησε τον κομμουνισμό και την πίστη σ’ αυτόν 

«Κουμπάρε». Αυτή ήταν η προσωνυμία του λογοτέχνη Θέμου Κορνάρου, που υποκαθιστούσε και το «Θέμος» και το «Κορνάρος». Με την προσφώνηση «κουμπάρε» συμπύκνωνε τις έννοιες αδελφός, σύντροφος, συναγωνιστής.

Υπόδειγμα κομμουνιστή λογοτέχνη, στρατευμένου στην υπόθεση του λαού. «Φλογισμένο πολυβόλο» τον χαρακτηρίζει ο Τάκης Αδάμος και συνεχίζει: Η ζωή, η δράση και τα έργα του δεν είναι παρά «εύστοχες βολές» στις ρίζες της λαϊκής δυστυχίας, της εκμετάλλευσης, της ξενοδουλίας και της πολύπλευρης καθυστέρησης της χώρας. Αγωνίστηκε αδιάλλαχτα να εμποδίσει τη ζούγκλα «να κατακλύσει τους ανθρώπινους συνοικισμούς».

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

"Μπλοκ 15" (Δεκαετία του ΄50)

Βγαίνει ο Σεπτέμβρης και μια αναφορά την οφείλουμε. Συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από τη λειτουργία του. Ένα από τα πιο σκληρά στρατόπεδα που λειτούργησαν την περίοδο της Κατοχής.

Κυναίγειροι!

Δε χάνεται σ’ απελπισίες και μοιρολόγια, μπροστά σ’ εμπόδια, που απειλούνε την ίδια τη βάση της ζωής. Μάχεται για να την κερδίσει, την αγαπά τη ζωή. Μα η αγάπη του δεν είναι θολή, γενική, αόριστη. Κατεβαίνει θετικά στο αντικείμενό της — τον άνθρωπο -, τον γνωρίζει, διαπιστώνει τις αδυναμίες του, σχεδιάζει τη γιατριά του, ονειρεύεται την απελευθέρωση του ανθρώπου απ’ αυτές και ταυτόχρονα, χωρίς αναβολή συγκρούεται με το κακό, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, όλη τη ζωή του. Συνέπεια. Συνεχής ηρωισμός. Διγενής, και στα σημεία της πάλης του, όπως και στο κορύφωμά της. Ακέραιος άντρας. Ποτέ δε σταυρώνει τα χέρια μπρος σε μιαν αδυναμία ή σ’ έναν χορό. Παίρνει αμέσως παλαιστική στάση απέναντί τους. Μπορεί και να νικηθεί, μα θα παλαίψει. Δεν αναγνωρίζει κανένα μοιραίο. Η αδιαφορία είναι η χειρότερη μορφή του θανάτου. Κι αυτός τον άνθρωπο τον θέλει να ενεργεί. Αν είχε την ευκαιρία να απαντήσει γραφτά, με λόγια, στην ιδεαλιστική διαπίστωση πως «κάθε στιγμή πεθαίνουμε!» τον φαντάζομαι να σμίγει τα φρύδια του, να κουνάει πεισματικά το πηγούνι και ν’ αποκρίνεται με σιγουριά: «Τα ζώα πεθαίνουνε κάθε στιγμή. Ο άνθρωπος συγκρούεται θεληματικά με το θάνατο κάθε στιγμή».