40 χρόνια από τη νόμιμη επανέκδοση του «Ριζοσπάστη»

Το φύλλο της 25/9/1974

Μέρα δική μας η σημερινή, μέρα του «Ριζοσπάστη». Ηταν πριν 40 χρόνια, 25 Σεπτέμβρη 1974, όταν μετά από 27 χρόνια βαθιάς παρανομίας ο «Ριζοσπάστης», όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, κυκλοφορούσε ελεύθερα. Κατακτούσε μαζί με το ΚΚΕ τη νόμιμη έκδοση και κυκλοφορία του.

Ηταν 18 Οκτώβρη του 1947, μέρα Σάββατο, που ο «Ριζοσπάστης» στο τελευταίο πριν την 27χρονη παρανομία φύλλο του έγραφε: «Οι φύλακες γρηγορούν και ο "Ριζοσπάστης", που στάθηκε ακλόνητος στις επάλξεις του όταν αντιμετώπιζε τη φωτιά και το σίδερο της χιτλερικής και της αγγλικής κατοχής, δε θα υποστείλει ποτέ την τιμημένη σημαία του. Γιατί η σημαία του "Ριζοσπάστη" είναι σημαία του ΚΚΕ».

Έτσι μοιράζουν τις καρέκλες. Κατάπιαν τη γλώσσα τους στο ΣΥΡΙΖΑ μετά την αποκάλυψη από τον Ριζοσπάστη της επιστολής Φωτόπουλου...

"Τα παιδιά, τα παιδιά τα φιλαράκια τα καλά…"

Από την περασμένη Πέμπτη, ο «Ριζοσπάστης» αποκάλυψε την επιστολή του Ν. Φωτόπουλου, επικεφαλής του ΕΜΕΙΣ και πρώην πρόεδρου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ με την ΠΑΣΚΕ, προς στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Στην επιστολή τούς ανέλυε τη συμφωνία που είχε κάνει με τις δυο παρατάξεις που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στα σωματεία της ΔΕΗ και τα οποία μετείχαν με εκπροσώπους στο συνέδριο που γινόταν από Πέμπτη μέχρι Σάββατο.

ΤΟ ΒΗΜΑ «στο πλευρό» των «απολυθέντων δημοσιογράφων του Ριζοσπάστη»…

Δεν είναι η πρώτη φορά που το «Βήμα» «συμπαραστέκεται» στους απολυμένους δημοσιογράφους του Ριζοσπάστη. Πώς γίνεται αυτό; Μα, με τον γνωστό, δοκιμασμένο και ―κάποτε― πετυχημένο τρόπο: προβοκάροντας, εκτοξεύοντας λάσπη και συκοφαντώντας το ΚΚΕ και όσους συμπαρατάσσονται μαζί του. Μπορεί, οι εντεταλμένοι αρθρογράφοι του  ΔΟΛ, να πάσχουν από   έλλειψη αντικομμουνιστικής φαντασίας (δεν εξηγείται διαφορετικά το πόσο προβλέψιμοι έχουν γίνει),  οφείλουμε όμως να τους αναγνωρίσουμε την ικανότητα να δημιουργούν «αφορμές» ακόμα και όταν αυτές δεν έχουν προκύψει. Είναι και ζήτημα επιβίωσης άλλωστε, το ψωμάκι τους βγάζουν οι άνθρωποι.

Τάκης Φίτσος - Ηρωική μορφή της Δημοσιογραφίας και της Αντίστασης

Λαμία. Πίσω και αριστερά από τον Αρη
Βελουχιώτη, ο Τάκης Φίτσος,
Γραμματέας του ΕΑΜ Στερεάς τότε

«Τίποτα δε στέκει παραπάνω από τον συντάκτη - σπορέα ιδεών, κοινωνικό αναμορφωτή, παραστάτη του λαού και αγωνιστή στην υπηρεσία του έθνους». Τα λόγια αυτά ενός εκλεκτού εργάτη - επιστήμονα της ελληνικής δημοσιογραφίας, του Γιώργου Ζωϊτόπουλου, γνωστού Ζιούτου - από το βιβλίο του «Εισαγωγή στην επιστήμη του Τύπου» (Αθήνα 1945) - ταιριάζουν απόλυτα στον συνάδελφό του Τάκη Φίτσο. Τον άνθρωπο, τον δημοσιογράφο, τον πρωτοπόρο κομμουνιστή, τον ήρωα και μάρτυρα.

«Επιβεβαιούται το κακόν άγγελμα: Ο θάνατος του σ. Βλαδιμίρ Ιλλίτς Ουλιάνωφ –Νικολάι Λένιν – Ελεύθερον και δούλον προλεταριάτον πενθεί την ανυπολόγιστον απώλειαν» (Ριζοσπάστης 26-1-1924)

Ο Ριζοσπάστης αναγγέλλει την απώλεια  του Λένιν το Σάββατο  26 Γενάρη του 1924, δυο μέρες μετά την επίσημη ανακοίνωση της Σοβιετικής κυβέρνησης και πέντε μετά το θάνατό του (η ταχύτητα με την οποία ταξίδευε τότε μια είδηση δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με το σήμερα). Το  τετρασέλιδο φύλλο είναι ολόκληρο αφιερωμένο στον ηγέτη του ρώσικου προλεταριάτου και της παγκόσμιας εργατικής τάξης. Διευθυντής του Ριζοσπάστη εκείνη την περίοδο είναι ο (και ιστορικός) Γιάννης Κορδάτος και αρχισυντάκτης ο Πέτρος Πικρός.

Το παράξενο δώρο

Πήραμε την παρακάτω επιστολή από την Αννα Κεφαλέλη σχετικά με τον «Ριζοσπάστη», την οποία και δημοσιεύουμε:

Με τα «νεύρα σπασμένα»…

Όσο καθυστερούσε να «απαντήσει» αυτοί ένιωθαν πως έχουν «ελπίδες» (κάποιοι λένε πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία). Ερεθισμένοι από την περιδίνηση που προκαλούσε  στους εγκεφάλους τους η αναμονή έγραφαν σενάρια και  έπλαθαν ιστορίες για αγνούς και τίμιους πολεμιστές «εγκλωβισμένους» σε «λάθος» στρατόπεδα. Οι ίδιοι, βέβαια, κάνοντας πράξη το «όλοι μαζί», είχαν φροντίσει από νωρίς να οχυρωθούν στο «απέναντι» στρατόπεδο.

Για τις αλλαγές στον «Ριζοσπάστη»

Οι αλλαγές, που γίνονται στον «Ριζοσπάστη» και θα αποτυπωθούν και με τη νέα μορφή του φύλλου στην κυριακάτικη έκδοση στις 3 του Νοέμβρη, έχουν ως στόχο τη βελτίωση, την αναβάθμιση της εφημερίδας, στη βάση των κατευθύνσεων του 19ου Συνεδρίου και της συγκεκριμενοποίησής τους από την Κεντρική Επιτροπή, τη Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδας και την Κομματική Οργάνωση του «Ριζοσπάστη». Στην υλοποίησή τους παίρνονται υπόψη οι σοβαρές οικονομικές δυσκολίες της περιόδου.

Μην ξαναπιάσετε στο στόμα σας τον Ριζοσπάστη θρασύδειλοι!

Το θράσος  των ψευτοπαλικαράδων βουλευτών της χρυσής αυγής  δεν έχει όρια! Το ίδιο και η δειλία τους. Όταν νιώθουν ότι κινδυνεύουν χρησιμοποιούν οτιδήποτε για να αποποιηθούν το αποκρουστικό ναζιστικό πρόσωπό τους. Τους φεύγει ο «τσαμπουκάς», απαρνιούνται… «ιδεολογία», ξεπουλάνε την… «τιμή» τους, αλληλοκαρφώνονται μπροστά στους ανακριτές. Κάνουν τα πάντα προκειμένου να σώσουν το τομάρι τους, χωρίς να πρωτοτυπούν. Συμπεριφορές και πρακτικές που αρμόζουν σε μέλη εγκληματικής συμμορίας. Αυτή τη φορά όμως, ένας από αυτούς... «πρωτοτύπησε».

Στη μάχη για το «Ριζοσπάστη»

Η επίθεση στο «Ριζοσπάστη» και στο ΚΚΕ συνεχίζεται με αφορμή τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες που σαν συνέπεια έφεραν την αναγκαστική μείωση του προσωπικού και τις μεγάλες καθυστερήσεις στις πληρωμές του. Αυτή την ενιαία επίθεση πολλών διαφορετικών αστικών επιτελείων άρχισε η «Αυγή» και ο ΣΥΡΙΖΑ. Συνεχίστηκε σε μερίδα του αστικού Τύπου και σε διάφορα ύποπτα μπλογκς και ιστοσελίδες οι οποίες συνεχίζουν με τον πιο βρώμικο τρόπο και με χυδαία ψέματα, τόσο για το χαρακτήρα του «Ριζοσπάστη» και την ταύτισή του με τα αστικά ΜΜΕ που είναι επιχειρήσεις καπιταλιστικών ομίλων, αλλά και με προβοκατόρικες αιχμές για τα οικονομικά του ΚΚΕ. Δεν ξέρουμε αν ζήλεψαν τις μεθόδους του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑ.Ο.Σ. με την υπόθεση Γερμανός. Αλλά δεν είναι μόνον αυτοί. Στο χορό μπήκαν και κάμποσοι πρώην του «Ριζοσπάστη», μερικοί από τη δεκαετία του '80, που το 1991 πέρασαν στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, πολέμησαν το ΚΚΕ και το «Ριζοσπάστη» με τις πιο βρώμικες μεθόδους, βρήκαν στην πορεία στέγη σε αστικές επιχειρήσεις (αντάλλαγμα στην αντιΚΚΕ δράση τους), κονόμησαν και ξαφνικά «το παίζουν προστάτες των απολυμένων» του «Ριζοσπάστη».