τα νεύρα μου...

ο έλληνας έλληνας γεννήθηκε έλληνας θα πεθάνει...
προαστιακός μενίδι εντυπωσιακό παρκάρισμα προκειμένου να μη περπατήσει πενήντα μέτρα παραπάνω,
κι αν δείτε τη περιοχή έχει άπειρο χώρο

Επιστολή στην Τζούλια Αλεξανδράτου

.του σεσημασμένου γαϊδουροκολλητή shinecast

Αγαπητή Τζούλια,

είμαι αυτός που κόλλησε το αυτοκόλλητο στο παρμπρίζ της ροζ Πόρσε σας. Ναι, αυτό το πορτοκαλί που γράφει «είμαι γάιδαρος, παρκάρω όπου γουστάρω».

Δεν μπορεί να το ξεχάσατε κιόλας: συνέβη μόλις εχθές, Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011, γύρω στις έξι και μισή το απόγευμα, στην αρχή της οδού Μητροπόλεως, στο Σύνταγμα. Σταθήκατε αρχικά κοντά στη στάση του λεωφορείου, εν συνεχεία πήγατε και παρκάρατε πάνω στη διάβαση των πεζών. Γι’ αυτό το έβαλα το αυτοκόλλητο.

Σας εντόπισα αρχικά ενώ βρισκόμουν στο Σύνταγμα. Πέρασα απέναντι και σας φωτογράφισα καθώς παρκάρατε. Έπειτα, εσείς κατευθυνθήκατε προς την οδό Ερμού. Διασταυρωθήκαμε· φορούσα μαύρο σκούφο, κι όταν ήρθαμε μούρη με μούρη, μπροστά από το Υπουργείο Οικονομικών, μισοέκρυψα τη φωτογραφική μηχανή πίσω από την πλάτη μου, μη με πάρετε για paparazzo.

Έβαλα το πορτοκαλί αυτοκολλητάκι στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σας και αμέσως έπεσε πολύ γέλιο από τους περαστικούς, που είχαν μαζευτεί και χάζευαν τη ροζ Πόρσε. Μια κοπέλα μάλιστα ήρθε, σκασμένη στα γέλια, και με συνεχάρη διά χειραψίας. «Τώρα την έκαψες», μου είπε. Αν είναι αλήθεια, ζητώ συγγνώμη, δεν είχα σκοπό να σας κάψω. Ήθελα απλώς να σας υποδείξω ότι είναι γαϊδουριά να παρκάρεις πάνω στη διάβαση των πεζών.

Παρακαλώ μην το πάρετε προσωπικά: δεν είστε η μόνη, υπάρχουν και άλλοι γάιδαροι που παρκάρουν όπου γουστάρουν. Σε όλους βάζω αυτοκόλλητο. Τον τελευταίο μήνα, έχω κολλήσει περίπου εκατό, εβδομήντα εκ των οποίων στο σημείο αυτό, στη Μητροπόλεως. Ούτε είναι ταξικό το θέμα, επειδή δηλαδή έχετε Πόρσε: η γαϊδουριά είναι διαταξική. Εγώ κάνω την εικαστική-ζωολογική μου παρέμβαση ανεξαρτήτως μάρκας αυτοκινήτου. Πάντως, οφείλω να ομολογήσω, δεν μου είχε ξανατύχει ροζ και σινιέ Πόρσε.

Θα μου πείτε, δεν χώραγαν οι πεζοί να περάσουν; Ναι, χώραγαν, παρακάμπτοντας την Πόρσε σας, επειδή έτυχε να μην υπάρχουν άλλα γαϊδούρια κολλητά εκείνη τη στιγμή: συνήθως είναι πέντε-έξι αυτοκίνητα, ενίοτε με μηχανάκια ανάμεσα, που κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την πίστα. Έχω δει γιαγιάδες με ψώνια να αναγκάζονται να χορέψουν τσάμικο για να περάσουν. Φυσικά, το μεγάλο μπόνους (αρχιγάιδαρος) το παίρνει όποιος παρκάρει πάνω στη ράμπα που προορίζεται για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ).

Στην περιοχή, υπάρχουν αρκετά parking. Άλλη φορά, παρακαλώ πηγαίνετε σε ένα από αυτά. Ακόμα κι αν είναι για λίγη ώρα, δεν χάθηκε ο κόσμος, θα δώσετε γύρω στα 8-10 ευρώ. Κι εσείς δεν κάνατε και λίγη ώρα. Το ξέρω, γιατί περίμενα τουλάχιστον κανένα μισάωρο να εμφανιστείτε, να σας φωτογραφίσω καθώς θα βγάζετε το αυτοκολλητάκι. Είχα και μια περιέργεια, αν θα αντέξει το μανικιούρ. Στο μεταξύ, οι περαστικοί καταδιασκέδαζαν και φωτογραφίζονταν δίπλα στην ροζ Πόρσε. Αλλά έκανε κρύο, είχα και ραντεβού με κάτι φίλους για καφέ, οπότε βαρέθηκα να περιμένω και έφυγα.

Αγαπητή Τζούλια, ελπίζω να μη σας κούρασα. Άλλη φορά, παρακαλώ να μην παρκάρετε σε διάβαση ή ράμπα για τα ΑΜΕΑ. Θα με αναγκάσετε να ξαναβάλω αυτοκόλλητο. Α, μια και το ’φερε η κουβέντα: το πορτοκαλί ήταν χάλια με το ροζ, δεν πήγαινε. Αλλά, δυστυχώς, δεν τα βγάζουν σε άλλο χρώμα· ένα πρασινάκι, ας πούμε, θεωρώ ότι θα πήγαινε χάρμα. Ή κάτι σε καναρινί ίσως. Ε;

Φιλικά,

Γιώργος Τσακνιάς

Υ.Γ. Το μανικιούρ, εντάξει;

Μια που πεζοδρόμιο δεν υπάρχει..

Μια λοιπόν, που πεζοδρόμιο ουσιαστικά ΔΕΝ υπάρχει, στη συγκεκριμένη διασταύρωση που βρίσκεται σε σχολικό συγκρότημα, δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας..
Δύο υπερτυχεροί οδηγοί, καλούνται να ξαναφουσκώσουν τα λάστιχά τους, για να θυμηθούν την επόμενη φορά να παρκάρουν λαμβάνοντας υπ'όψην πως ΙΣΩΣ από το σημείο περνούν παιδιά.
Ίσως ακόμα και τα δικά τους παιδιά...
Τα οποία (φαντάζομαι) μεγαλώνουν μαθαίνοντας πως ο έχων αμάξι, παρκάρει όπου γουστάρει!

Υ.Γ. αρκεί να ξέρει ν'αλλάζει λάστιχο..

Επαγγελματίας οδηγός

Στεκόμαστε στη στάση απέναντι από το καταπληκτικό αυτό θέαμα, το οποίο χρήζει περιγραφής και επεξηγήσεων, γιατί δε φαίνονται όλες οι αμαρτίες ξεκάθαρα.
Σταματάει λοιπόν ο εν λόγω βελοδεικτούμενος οδηγός αμορριμματοφόρου πάνω στο φανάρι (1), πάνω στη διάβαση πεζών(2), κλείνοντας τη διάβαση ΑΜΕΑ(3), και τη στάση λεωφορείου(4), σε απόσταση πολύ μικρή από τη γωνία(5), κατεβαίνει, και πάει και κάθεται στο καφέ.
Στην αρχή νομίζαμε πως κατέβηκε απλώς να πάρει έναν καφέ και να φύγει, αλλά ο τύπος ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΗΣΕ, αφήνοντας σε αυτό το σημείο το απορριμματοφόρο, το οποίο φέρει τον αριθμό τηλεφώνου της υπηρεσίας του! (αριθμό που σαφώς και καλέσαμε για να αναφέρουμε το απαράδεκτο της κατάστασης) πράγμα όμως που δε φάνηκε αρκετό, μια που για τα επόμενα 15 λεπτά που περάσαμε στη στάση, δεν τον είδαμε να πετάγεται σαν ελλατήριο..
Και γιατί να πεταχτεί άλλωστε μετά από ένα πιθανό τηλεφώνημα, όταν το σημείο που έχει επιλέξει για να παρκάρει, είναι ούτως ή άλλως στη διασταύρωση 25ης Μαρτίου και Κώστα Βάρναλη, από την οποία το ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ της Πετρούπολης απέχει μόλις 50 μέτρα, και το αστυνομικό τμήμα 150 μέτρα..
Απορία το'χω.. δημοτικά οχήματα έχουν ασυλία από κλήσεις;
Προφανώς...

ΚΧΟ, ο ΕΓΚΛΗΜΑΤϊΑΣ "ΚάΦΕΛΛΟΣ ΧΩΡίΣ ΌΡΙΑ"

Σήμερα ΔΕΝ έχει φωτογραφία, γιατί αν σταματούσα να την τραβήξω θα έσπαγα -το λιγότερο- το παρμπρίζ του τύπου, και θα κατέληγα με ματωμένο το χέρι, βιασμένες τις αρχές μου ενάντια στη βία και λερωμένο το ποινικό μου μητρώο. 

Κατέβαινα λοιπόν από τα Κάστρα, ακολουθώντας αναγκαστικά την πολυσύχναστη οδό Ακροπόλεως, τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ κεντρικό δρόμο της Άνω Πόλης, που παράλληλα ενώνει και το Κέντρο με τον Περιφερειακό. Πρόκειται για ένα δρόμο τυπικά διπλής κατευθύνσεως,  αλλά οριακά στενό, και με ανύπαρκτα πεζοδρόμια, που γίνονται ακόμα πιό ανύπαρκτα από τους κάδους, τα παρκαρισμένα μηχανάκια, τα καβαλημένα αυτοκίνητα. Να σημειώσω επίσης πως από αυτόν τον δρόμο περνάνε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τόσο τα αστικά λεωφορεία της Άνω Πόλης όσο και τα τουριστικά λεωφορεία που κατευθύνονται στον Πύργο του Τριγωνίου και στο Επταπύργιο. Για να μη μιλήσω για τα βαριά οχήματα που πάνε για Συκιές και Περιφερειακό. 


Φαντάζεστε λοιπόν πόσο επικίνδυνο είναι το σημείο αυτό, τόσο για τα οχήματα, αλλά κυρίως για τους ΠΕΖΟΥΣ που έχουν την ατυχία να κατοικούν εκεί, ηλικιωμένους σ' ένα μεγάλο ποσοστό, που μένουν στα παλιά σπίτια, αλλά και πολλές οικογένειες με παιδιά, που έχουν μετακομίσει στα πολλά νεόδμητα της περιοχής, που είναι όλα σχεδόν  -φυσικά (!!!)- χωρίς γκαράζ.

Κατέβαινα λοιπόν με το ποδήλατό μου (ναι...) και με την προσοχή μου στο κόκκινο. Λίγο πριν την γνωστή στους Θεσσαλονικείς τρομερή ΤΥΦΛΗ στροφή του Αγίου Παύλου, μια επικλινή στροφή-φουρκέτα 150+ μοιρών (ναι, 150+, δεν κάνω λάθος), ο ΚΧΟ είχε "παρκάρει" κατεβαίνοντας δεξιά, καβαλητά, ο μισός πάνω στο ανύπαρκτο πεζοδρόμιο και ο μισός στον ήδη στενό δρόμο. Να προσθέσω πως η τρομερή αυτή στροφή-φουρκέτα διασταυρώνεται στην καμπή της τόσο με τον επίσης στενό κι επίσης πολυσύχναστο δρόμο του Αγίου Παύλου, όσο και με ένα ακόμα στενό που κατεβαίνει από τα Κάστρα. 

Τροχαία ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, αυτό σημαίνει στην Ελλάδα "Τροχαία ατυχήματα".

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.

30/12/2010, 11.41 π.μ. Το ΙΚΚ 4884 πάνω στη διάβαση των πεζών. Κατά μήκος, να εμποδίζει και πεζούς και αυτοκίνητα. Αναρωτιέμαι γιατί δεν το έβαλε λοξά, να πιάσει τουλάχιστον όλη τη διάβαση, όχι μόνο τη μισή (αχ, αυτή η νεοελληνική προχειρότητα...) Κόλλησα το αυτοκόλλητο, τράβηξα τη φωτογραφία, αλλά η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη. Πήγα και τον έδωσα στεγνά στη δημοτική αστυνομία (βρήκα δύο δημοτικούς στην Ερμού ψηλά). Πράγματι, ήρθαν αμέσως και έκοψαν κλήση. Έκανα τη δουλειά που είχα εκεί κοντά και, ύστερα από κάνα τέταρτο, ξαναπέρασα να δω τι γίνεται. Πέτυχα τον τύπο να τακτοποιεί την κλήση στο πορτοφόλι του μουρμουρίζοντας και να ξεπαρκάρει τσατισμένος. Καλή χρονιά, κύριε Τρόμπα.

Ράμπα; Ποια ράμπα; Να φύγουνε, να πάνε αλλού! (28/12/2010)

11.14 π.μ. Βρίσκω παρκαρισμένο το ΡΟΤ 3609 στη ράμπα για τα ΑΜΕΑ. Δίπλα παρκάρει ένα παπάκι (αυτά στην οδό Μητροπόλεως, στο Σύνταγμα, 20 μέτρα από το Υπουργείο Οικονομικών).
11.15 π.μ. Ενώ ετοιμάζομαι να βάλω αυτοκόλλητο, εμφανίζεται η οικογένεια ιδιοκτητών. Ο οδηγός με κοιτά που τον απαθανατίζω, τα παιδιά στριμώχνονται πίσω γκρινιάζοντας. Η κυρία διαμαρτύρεται για τον ασυνείδητο που πάρκαρε το μηχανάκι και την εμποδίζει να ανοίξει με άνεση την πόρτα του συνοδηγού. Σωστά, έπρεπε να το βάλει παρακάτω, στη διάβαση των πεζών. Αχ, δεν θα γίνουμε ποτέ Ευρώπη...
11.17 π.μ. Το ΙΕΒ 8493 βρίσκει άδεια τη "θεσάρα" και τσουπ! Χώνεται. Μόνο του; Όχι. Κάποιος το οδηγεί.
11.18 π.μ. Ιδού και ο οδηγός. Κοιτά ζερβά, κοιτά δεξά και πάει στη δουλειά του.
11.21 π.μ. Το ΙΕΒ 8493 μετά τη μικρή εικαστική μου παρέμβαση. Πορτοκαλί αυτοκολλητάκι που γράφει "είμαι γάιδαρος, παρκάρω όπου γουστάρω". Από το http://www.streetpanthers.gr/

Τα ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚά: Ο ΚάΦΕΛΛΟΣ ΠΑΓΚόΣΜΙΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤήΣ ΣΤΟ ΘΡάΣΟΣ

Όσο τραγικό και να είναι, κάθε φορά που το θυμάμαι σκάω στα γέλια:

Ένας Κάφελλος φορτηγατζής έχει μόλις παρκάρει κάθετα στην είσοδο ενός πεζόδρομου. Μια γυναίκα τολμά και τού λέει ήρεμα: "εδώ είναι δρόμος, περνάμε". Για να εισπράξει αυθωρεί την αγριεμένη αγανάκτηση (!!!) του Κάφελλου:

- Δε χωράς; Νταλίκα είσαι;

Η ΠΡώΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚή ΑΠόΦΑΣΗ ΑΠΟΖΗΜίΩΣΗΣ ΠΕΖΟύ ΑΠό ΚάΦΕΛΛΟ ΕίΝΑΙ ΓΕΓΟΝόΣ!

Σε μια πρωτοποριακή απόφαση για τα ελληνικά δεδομένα, το Ειρηνοδικείο Αθηνών καταδίκασε Κάφελλο που με το αυτοκίνητό του ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΈΝΟ ΦΑΡΔΎ-ΠΛΑΤΎ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΌΜΙΟ ανάγκαζε τους πεζούς να κατεβαίνουν στο δρόμο , προκειμένου να το παρακάμψουν. Καταδίκασε βέβαια και τον πεζό (που προκάλεσε ζημιά στο όχημα), κατά τη γνώμη μου δίκαια, δεν μπορούσε το δικαστήριο να δικαιολογήσει την αυτοδικία και τη βία, έστω και απέναντι σ' έναν Κάφελλο. Από την άλλη βέβαια, αν ο πεζός δεν ξεσπούσε με αυτόν τον τρόπο δεν θα είχε δημιουργηθεί θέμα, και δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτήν την ΙΣΤΟΡΙΚΗ απόφαση.

Σκέψου όμως ν' αρχίζαμε να τους μηνύουμε ΕΙΡΗΝΙΚΑ και ΜΑΖΙΚΑ, και να τους παίρνουμε τα εξακοσάρια ευρώ (τόση ήταν η αποζημίωση που επιδικάσθηκε τόσο για τον πεζό, όσο και για τη συνοδό του!)- σε λίγες ΜέΡΕΣ δεν θα υπήρχε πιά αυτοκίνητο πάνω σε πεζοδρόμιο, ούτε για δείγμα... ως δια "μαγείας"!

Απόσπασμα από την απόφαση 966/2009 του Ειρηνοδικείου Αθηνών:

" Την 21η Μαρτίου 2007, ημέρα Τετάρτη και περί ώρα 21.30, οι ενάγοντες βάδιζαν στο πεζοδρόμιο της οδού Αραχώβης με κατεύθυνση προς χώρο στάθμευσης του αυτοκινήτου της δευτέρας εξ αυτών. Ενώ περπατούσαν στο πεζοδρόμιο της οδού Αραχώβης στο ύψος του αριθμού Χ εμποδίστηκαν να συνεχίσουν την πορεία τους από το με αριθμό κυκλοφορίας ΧΧΧ αυτοκίνητο μάρκας Ψ, ιδιοκτησίας του εναγομένου, το οποίο ήταν σταθμευμένο πλησίον του [καταστήματος] που διατηρεί ο τελευταίος στην οδό Αραχώβης αρ. Χ και μπροστά από παρακείμενο του [καταστήματος] εσωτερικό ιδιωτικό πάρκιγνκ. Συγκεκριμένα το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο καθέτως επί του πεζοδρομίου και καταλάμβανε ολόκληρο το πλάτος αυτού. Οι ενάγοντες ήταν αδύνατο να συνεχίσουν την πορεία τους επάνω στο πεζοδρόμιο και ήσαν υποχρεωμένοι να κατέβουν στο οδόστρωμα της οδού Αραχώβης, όπου εκείνη τη στιγμή υπήρχε αυξημένη κίνηση αυτοκινήτων με κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα.
Η θέα του αυτοκινήτου το οποίο ήταν σταθμευμένο κανονικά και όχι με αναμένα τα alarm, ώστε να δείχνει ότι ο οδηγός του το είχε σταθμεύσει προσωρινά καθώς και η απουσία του οδηγού του, δημιούργησαν ένα συναίσθημα αγανακτήσεως στους ενάγοντες και ιδιαίτερα στον πρώτο εξ αυτών, ο οποίος είδε να καταπατώνται τα δικαιώματά του ως πεζού και αισθανόμενος εντελώς αβοήθητος και απροστάτευτος από την καταπάτηση του στοιχειώδους δικαιώματός του να βαδίζει ελεύθερα σαν πεζός στα πεζοδρόμια της πόλης του, ενήργησε εντελώς παρορμητικά και ακούμπησε τα χέρια του στο καπό του αυτοκινήτου, προσπαθώντας να το υπερπηδήσει.
Η στάθμευση αυτή ήταν παράνομη, γενομένη κατά παράβαση του άρθρου 34 παρ. 2 του Κ.Ο.Κ. η δε συμπεριφορά του εναγομένου έγινε εκ προθέσεως διότι αυτός εγνώριζε το παράνομο της πράξεώς του, ως επίσης εγνώριζε ότι με αυτή την στάθμευση απεκλείετο η χρήση του πεζοδρομίου από τους διερχομένους πεζούς. Πέραν του παρανόμου της πράξεως λόγω παραβάσεως διατάξεως του Κ.Ο.Κ. η πράξη αυτή αποτέλεσε επέμβαση στην προσωπικότητα των εναγόντων, εφ' όσον με αυτήν παραβιάστηκε η γενική υποχρέωση να μην προσβάλλει κανείς υλικά ή ηθικά αγαθά του άλλου. Δηλαδή και εξ αυτού του λόγου θεωρείται παράνομος προσβολή.
Με αυτήν την παράνομη και υπαίτια πράξη του εναγομένου παραβάσθηκε η προσωπικότητα των εναγόντων, εφ΄όσον παρεκωλύθησαν στην χρήση κοινόχρηστου χώρου και δη του πεζοδρομίου, δηλαδή χώρου προοριζομένου κατά τον νόμον, την κοινωνική συνείδηση και την κοινή αντίληψη, για την χρήση των πεζών και όχι για την στάθμευση των αυτοκινήτων. Η δυνατότητα χρήσεως του πεζοδρομίου απορρέει εκ του προστατευόμενου δικαιώματος της προσωπικότητάς των και αποτελεί εκδήλωση της ελευθερίας, η οποία αποτελεί στοιχείο της προσωπικότητος τούτων συνταγματικώς κατοχυρωμένο. "

περισσότερα στον e-lawer

Αυτο ειναι που σπαει τα νευρα περισσοτερο απο ολα τα αλλα που βλεπω καθημερινα...
ο κυριος που βλεπετε οταν του επισημανα οτι εχει παρκαρει λαθος μου ειπε οτι ειναι για λιγο
κι οταν του ειπα τι λιγο εχεις ενα καροτσι ψωνια γεματο ποσο λιγο εκανες? πηρα τη γνωστη απαντηση... και ποιος εισαι εσυ που θα μου πεις που θα παρκαρω? μετα η επομενη κινηση ειναι να το πλακωσω στις κλωτσιες μεχρι αναπηριας και να χρησιμοποιει δικαιολογημενα τη θεση αυτη
Ωστοσο στο αλλο αυτοκινητο ηρθαν δυο κυριες και μολις τους ειπα για τη θεση των αναπηρων στεναχωρηθηκαν παρα πολυ πω πω τι εκανα και κατι τετοια και μετα ανοιγει το αυτοκινητο βαζει μεσα δυο σακουλες το κλεινει και φευγει......εγω αφωνος και τα ασχολια δικα σας ... να πω ακομη οτι στο συγκεκριμενο καταστημα υπαρχουν δυο υπογεια παρκινγκ εκατονταδων θεσεων

police

δυο επαγγελματιες συναντιουνται

προσεξτε το πανω μερος της καροτσας
ποσο κοντα ειναι στο μπαλκονι.....
αλλα τι μας νοιαζει τη δουλεια μας να κανουμε....
εκεινη τη μερα ειχε δημιουργησει κυκλοφοριακο χαος ο ανεγκεφαλος "επαγγελματιας"

Οι ΣΥΝΕΝΤΕύΞΕΙΣ ΤΟυ ΜΑύΡΟΥ ΓάΤΟΥ: ΣΥΝέΝΤΕΥΞΗ Μ'έΝΑΝ ΚάΦΕΛΛΟ

.


{ Το φωτογραφικό υλικό (που φυσικά υπάρχει) δεν θα δημοσιευτεί, για ευνόητους λόγους }

Οδός Μοναστηρίου, Θεσσαλονίκη, κοντά στο Βαρδάρη, δίπλα στη διεύθυνση Υγείας. Παρκάρει ανάποδα σε μονόδρομο, ακριβώς πάνω στη γωνία, κλείνοντας τα τρία τέταρτα της διάβασης, και τη ράμπα του ΥΠΕΡΥΨΩΜΕΝΟΥ (λόγω των έργων του Μετρό) πεζοδρομίου.

Κόκκινο αυτοκίνητο, κόκκινη εργατική φόρμα. Στο στόμα ένα στραβό τσιγάρο. Κατεβαίνει κοιτάζοντας κάπως ανήσυχα γύρω γύρω, τους γέρους με τα μπαστούνια που αγωνίζονται ν' ανέβουν το πεζοδρόμιο, μια που τους έκλεισε τη ράμπα, τις μαμάδες με τα καροτσάκια που τον βρίζουν από μέσα τους. Φαίνεται ότι νιώθει άβολα. Κοιτάει γύρω γύρω να βρει καμμιά θέση. Αλλά πού. Με βλέπει που φωτογραφίζω το αυτοκίνητό του. Μού μιλά, ευγενικά.

Μένει όχι μακριά, αλλά δεν μπορεί να έρθει με άλλο τρόπο γιατί στο αυτοκίνητο έχει βαριά υλικά, που δεν μεταφέρονται αλλιώς. Δουλεύει αυτές τις μέρες στην καφετέρια ακριβώς από πίσω. Τα πάρκινγκ κοστίζουν τρία ευρώ την ώρα, επί δέκα ώρες που δουλεύει, πάει το μεροκάματο. ΠΟύ να το βάλει; Αφού "κάθε οικογένεια έχει από δυό τρία αυτοκίνητα, ο καθένας το δικό του. Είναι και τα έργα του μετρό..." Τού εξηγώ ότι και να τελειώσουν τα έργα, οι θέσεις πάρκινγκ δεν πρόκειται να αυξηθούν. Τον βοηθάω να μετακινήσει λίγο το αυτοκίνητο, σπρώχνω λίγο και τον κάδο, τουλάχιστον να ελευθερώσει τη ράμπα. Τί να πεις... Όλοι δίκιο έχουμε, έτσι δεν είναι; Δίκιο και ο Κάφελλος...


Όχι. Όταν όλοι έχουν "δίκιο", το πιό πολύ δίκιο το έχει ο πιό αδύναμος.
.

ΚΑΒάΛΑ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡόΜΙΟ, ΤΟΝ ΚόΣΜΟ ΑΝΑΠΟΔΟΓύΡΙΣΑ

Ο φίλος Μπάμπης Ιταλός τράβηξε πριν λίγο καιρό αυτές τις φωτογραφίες εξαιτίας του κάφελλου με το ασημί καβαλημένο όχημα.

Εγώ πρόσεξα επιπλέον τα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ πεζοδρόμια της φωτογραφίας, ανύπαρκτο δεξιά, σαράντα πόντοι πλάτος με το ζόρι αριστερά, και με το στύλο φαρδύ πλατύ στη μέση. Σε καινούργια γειτονιά, με νεόδμητες οικοδομές (απ' ό,τι φαίνεται)...





Ε ρε καφρίλα που μάς δέρνει σ' αυτόν τον τόπο... Ναι, αλλά και στον αιώνα των αιώνων, αμήν;;;; Και τώρα και στο μέλλον, τα παιδιά μας θα περπατούν στο δρόμο, κι οι λαμαρίνες θα καβαλούν τα - όποια - πεζοδρόμια;;;;;



Posted by mavrosgatos

ετσι γουσταρω!!

η αληθεια ειναι οτι αυτοι με τα smart


εχουν ξεφυγει λιγο












μη σας ξεγελανε οι γερμανικες πινακιδες ειμαι 100% σιγουρος οτι ο κατοχος ειναι ελληνας.... μαντεψτε ομως απο που το καταλαβα....

ΈΝΑ ΚΑΡΟΤΣΙ Μ' ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Μια πολύ συνηθισμένη εικόνα, στις απάνθρωπες πόλεις μας.

Μόνος τρόπος να περάσεις, είναι να κατεβείς από το πεζοδρόμιο, δίπλα από τα διπλοπαρκαρισμένα, στη μέση του δρόμου. Είτε είσαι γονιός με καροτσάκι, είτε είσαι ανάπηρος, είτε είσαι ηλικιωμένος, είτε κουβαλάς μια βαλίτσα, πολύ συχνά (όπως εδώ) ακόμα και συλφίδα να είσαι απλά δεν χωράς. Περισσεύεις. Προτεραιότητα έχει ο Κάφελλος με τις λαμαρίνες του.

Στο θέατρο, λέει, αν δεις στην πρώτη πράξη πιστόλι, στην δεύτερη θα δεις φόνο. Το ίδιο ισχύει και σ' αυτήν την περίπτωση. Αφού οι άνθρωποι αναγκάζονται να κυκλοφορούν στη μέση του δρόμου, κάποια στιγμή θα γίνει και το "ατύχημα". Μόνο που η "ατύχημα" δεν σημαίνει ότι ο φόνος δεν είναι προμελετημένος, έχει σχέση μόνο με το ποιός συγκεκριμένα θα είναι το σημερινό θύμα. Στην Θεσσαλονίκη μόνο, ένας άνθρωπος παρασύρεται από κάποιο όχημα κάθε μέρα, κατά μέσο όρο.

ανετο παρκαρισμα

το καλο παραδειγμα.....
εχω τζιπ που παει παντου











τα φιλαρακια.....
το μεγαλο πεζοδρομιο χωραει δυο καφελλους






με συγχωρειτε για την κακη ποιοτητα αλλα ειναι δυσκολο να βγαλω με φλας...
βεβαια δεν προλαβα να τραβηξω αλλη μια ακριβως απο τη δεξια πλευρα (με εδιωξε ο σεκιουριτας) που εχει
πεζοδρομιο στενο και στη συνεχεια γκαζον εχουν ανεβασει τα αυτοκινητα τους 4 καφελλοι
ελληναραδες μεσα στο γκαζον λες και ειναι κατσικια στη βοσκη....
αχ αυτη η απιστευτη ελλαδα

οδηγιες για σωστο παρκαρισμα

1.ποτε δεν παρκαρουμε παραλληλα με το πεζοδρομιο
2.βεβαιωνομαστε οτι εχουμε ανεβει καλα στο πεζοδρομιο
3.ειμαστε σιγουροι οτι σε καμμια περιπτωση δε μπορει να περασει πεζος και ας ειναι κι ο τιραμολα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: *ΚΑΙ* ΣΤΟΥΣ ΤΥΦΛΟΥΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ Ο ΚάΦΕΛΛΟΣ

Ξεκινώντας από τη Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης ακολουθούμε την ειδική χάραξη για τους τυφλούς (είναι η λευκή πλάκα με τις παράλληλες αυλακώσεις), και προσπαθούμε να πάμε προς το κέντρο της πόλης. Δυστυχώς όμως συναντάμε στην πορεία τα εξής "μικροεμπόδια":










Δε νομίζω πως οποιοσδήποτε τυφλός θα είχε επιβιώσει ως εδώ (δηλαδή εκατόν πενήντα μέτρα παρακάτω, όπως πηγαίνει το ρεύμα της Λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας).

Να τον χαιρόμαστε, τον αστικό μας πολιτισμό. Τη ζούγκλα μας, δηλαδή.

ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΚΑΦΕΛΛΟΙ ΞΑΝΑΧΤΥΠΟΥΝ: ΥΜΟ 1205, ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

Λεωφ. Αλεξάνδρας, έξω από το σούπερμάρκετ Βερόπουλος, ώρα 11:10 πμ. Το φορτηγό της εταιρείας Μιμίκος ξεφορτώνει εμπόρευμα. Όπως φαίνεται από την φωτογραφία, έχει αρκετό χώρο ακόμη προς τα πίσω χωρίς να εμποδίζεται η τροφοδοσία. Οι πόρτες θα άνοιγαν κανονικά και θα χωράγανε και τα τρόλεϊ μεταφοράς. Παρόλα αυτά, ο οδηγός, του ΥΜΟ 1205, παρκάρει το φορτηγό στο τέλος του πεζοδρομίου σε απόσταση περίπου 3 μέτρων από την πόρτα του σούπερμάρκετ. Το αποτέλεσμα, είναι οι πεζοί, σε ώρα αιχμής, να αναγκάζονται να περπατήσουν στην Αλεξάνδρας και να ρισκάρουν να τους πατήσει κανένα αυτοκίνητο για να περάσουν. Δεν λέω, να ξεφορτώσουν οι άνθρωποι...αλλά θέλει πολύ για να σκεφτούν να πάνε λίγο πιο πίσω, να περάσει και ο πεζός???

Αλήθεια, επιτρέπεται η εκφόρτωση στις 11:10 πμ. ????

Κείμενο και φωτογραφίες: Κατερίνα Παράσχου

.