Όταν ασπαζόμαστε την εικόνα «Η εις Άδου Κάθοδος», τότε στην Ανάσταση δεν γιορτάζουμε μόνο ένα γεγονός που συνέβη μια φορά κάποτε, τότε που κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη. Γιορτάζουμε και πανηγυρίζουμε κάτι το οποίο συμβαίνει διαρκώς.
Ο Χριστός κατεβαίνει στον Άδη της ψυχής μας, του καθενός, και πριν καν εμείς συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε Άδη μέσα μας.
Και όταν κάποτε συνειδητοποιήσουμε ένα μικρό μέρος απ' αυτό τον Άδη, απ' αυτό το σκοτάδι, τρομοκρατούμαστε, αρχίζουμε τις δικαιολογίες, κλείνουμε την πόρτα να μην το δούμε,τρόποι δηλαδή που ο άνθρωπος πάει να ξεφύγει απ' την ενοχή και την ντροπή. Και ξεχνάμε ότι ο Χριστός είναι ήδη εκεί, τα' χει δει όλα, πριν τα δούμε εμείς.
Έ, αυτό και μόνο μας δίνει τη δύναμη να αντέξουμε οτιδήποτε δούμε μέσα μας, γιατί ο Χριστός μας αγαπάει έχοντας δει όλα αυτά, τον Άδη του καθενός μας.
----------------▪︎-------------▪︎--------------▪︎------▪︎
π. Βασιλειος Θερμός,
Άνθρωπος μόνος και μπερδεμένος ψάχνει- Εκδόσεις Αρμός 2009.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου