Το μελόδραμα του Λαζόπουλου για τους λαθρομετανάστες

Έχουμε γράψει πολλές φορές, από πολύ παλιά, ότι ο Λαζόπουλος είναι ένας από τους πλέον κυνικούς μεταπράτες των συμφερόντων των εκάστοτε αφεντικών του.

Πουλάει θρασύτατα τα υποπροϊόντα αυτών που τον πληρώνουν, υποπροϊόντα που τα «επενδύει» με το λούστρο της σάτιρας. Τα σκουπίδια των αφεντικών του κοσκινίζει και τις πολιτικές τους επιδιώξεις προωθεί.

Στο γενικό, φιλοσοφικό επίπεδο αναπαράγει και ανακυκλώνει τη σήψη του καθεστώτος και όλες τις ιδεολογικές ακαθαρσίες της Νέας Εποχής.

Ωστόσο δεν «εκστασιάζεται» μόνο με τα ιδεολογικά κόπρανα του συστήματος, αλλά αποτελεί και το ιδεολογικό εργαλείο του συστήματος για την καταστροφή κάθε πολιτικού και αισθητικού κριτηρίου.
Ο Λαζόπουλος, με το ακροαματικό τέχνασμα της χυδαίας τηλεοπτικής «σάτιρας», κατασκευάζει ένα ιδεολογικό και πολιτικό κουρκούτι με αλήθειες, ψέματα και παραπλανητικά, λαϊκίστικα τρικ.

Αποκαλύπτει κάποια εξωτερικά συμπτώματα της σήψης, της βλακείας και των νεοταξικών εγκλημάτων πασίγνωστα σε όλους (έτσι γίνεται αποδεκτός και πουλάει), και ταυτόχρονα προπαγανδίζει τη νεοταξική φιλοσοφία: εξυγιαντικούς μύθους, ηθικολογικά κλισέ και όλες τις ιδεολογικές σάλτσες της πολυπολιτισμικότητας.

Σπάει κάποιες πυώδεις φουσκάλες της πλανητικής και καθεστωτικής βαρβαρότητας για να μας ποτίσει πιο αποτελεσματικά με το δηλητήριο των νέων, ισοπεδωτικών Ιδεολογημάτων. Μηχανή που αλέθει τη σκέψη, το συναίσθημα και το πολιτικό κριτήριο…