Η αλήθεια για το Πολυτεχνείο (βίντεο)

Πως μας βλέπουν οι "δικοί μας" ξένοι ;

Όταν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε τους άλλους για καθρέφτη του εαυτού μας, κοιτάμε συνήθως δυτικά. Τι είπε το CNN, το ΒΒC, τι έγραψαν οι Times, πόσο μας υποβάθμισαν πιστοληπτικά οι ξένοι επενδυτικοί οίκοι κτλ.
Αναδημοσιεύω λοιπόν από το περιοδικό "Βημόθυρο" τμήματα του άρθρου της εβδομαδιαίας Ρουμανικής εφημερίδας που εκδίδεται στην Ελλάδα, της Curierul Atenei της 16-01-09, σχετικά με το Δεκέμβριο του 2008.

"Η μάχη εναντίον του συστήματος φαίνεται να έγινε μόδα μέσα στα φοιτητικά κυκλώματα. Η κρατική αρχή κατακρίνεται από τους νέους για όλες τις αποτυχίες τους. Σε μια χώρα που δεν πέρασε από τη σφοδρότητα του κομμουνισμού, ότι έρχεται από αριστερά, ιδιαίτερα από τα άκρα της, η νέα γενιά το αγκαλιάζει σαν έγκυρο."

Σε άλλο σημείο του αναφέρει "... όποιοι έχουν να συντηρούν μια οικογένεια δεν μπορούν να ξεγελιούνται με φοβερές και εγκληματικές ιδεολογίες όπως η αναρχία της άκρας αριστεράς."

Και κλείνει "Η Ελλάδα μας δείχνει ότι όποιοι δεν γνώρισαν τον κομμουνισμό, δεν θα καταλάβουν ποτέ τι ήταν αυτός και δεν θα συνειδητοποιήσουν την ουτοπία της ισότητας που ευαγγελιζόταν."

Τελικά σ' αυτή τη χώρα εκτός από τους Έλληνες εθνικιστές, υπάρχουν και άλλοι που βλέπουν έξω από τα στενά όρια που τους επιβάλλει το σύστημα. Υπάρχουν και άλλα ελεύθερα πνεύματα, που κατάλαβαν από πρώτο χέρι τι σημαίνει κομμουνισμός ή πιο σωστά "κρατικός καπιταλισμός", υπάρχουν και άλλοι που ένιωσαν για τα καλά την ουσιώδη διαφορά μεταξύ των εννοιών "Ισότητα" και της "δίκαιης μεταχείρισης".

Σε μας τους Έλληνες, τους γηγενείς και ιθαγενείς πολίτες αυτής της χώρας, δεν αρμόζει ούτε η μοιρολατρία για τις "αδικίες του συστήματος", ούτε η προσπάθεια να κρυφτούμε πίσω από τη βολική για τους ανίκανους και τους αριστεριστές έννοια της ισότητας-μετριότητας. Το "εύ", το "άριστον", το "άκρον" πρέπει να επιδιώκουμε, με αυτές τις αξίες έχουν γαλουχηθεί οι προγενέστεροι, μ' αυτές θα πορευτούμε και εμείς.

65 έτη από τη μάχη στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος, με αφορμή τη συμπλήρωση 65 ετών από τη μάχη των ηρώων της Βασιλικής Χωροφυλακής στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη, εναντίον των γεννειοφόρων μπολσεβίκων, δηλώνει την αγανάκτηση του απέναντι στην πολιτεία. Πρόκειται για μια απαράδεκτη στάση, η οποία προσβάλλει την ιερή μνήμη όσων αγωνίσθησαν σθεναρά στις 4 του Δεκεμβρίου του 1944.Πρόκειται για μια πρωτοφανή περίπτωση ελλείψεως ιστορικής μνήμης και αγνωμοσύνης απέναντι σε αυτούς που προέταξαν τα στήθη τους ενάντια στην ερυθρά λαίλαπα του κομμουνισμού. Η στάση της Βουλής των Ελλήνων και των λοιπών κρατικών φορέων που απέχουν κάθε χρόνο από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, μας θλίβουν και μας γεμίζουν ντροπή, ως Έλληνες εθνικιστές.

Αλήθεια κ. Παπανδρέου, σήμερα θα βρισκόσαστε στη θέση του πρωθυπουργού , εάν οι υπερασπιστές του συντάγματος, δε σταματούσαν τους ληστοσυμμορίτες οι οποίοι σκόπευαν να συλλάβουν και να εκτελέσουν τον αντικομμουνιστή Γ. Παπανδρέου; Αλήθεια ο πατέρας σας, ο Α. Παπανδρέου, θα ορκιζόταν ποτέ πρωθυπουργός, εάν οι θρυλικοί Χίτες του Στρατηγού Γ.Γρίβα Διγενή δεν εξόντωναν τις ορδές των ατάκτων; Ας λάβει κάποιος θέση και να μας απαντήσει με επιχειρήματα.

Ο Π.Ε.Σ. τιμά τη μνήμη των γενναίων ανδρών της χωροφυλακής, οι οποίοι μαζί με την οργάνωση Χ και τους άνδρες των ταγμάτων ασφαλείας, αντιστάθηκαν τόσο στον κατακτητή, όσο και στους πεμπτοφαλαγγίτες κομμουνιστές. Έθεσαν τον πρώτο λίθο στο μεγάλο εθνικοπατριωτικό οικοδόμημα που εμπόδισε την αριστερή ιδεολογία να κυριαρχήσει στη χώρα μας και να την καταντήσει μια χώρα του ανατολικού μπλοκ- εξαγωγέα πορνείας και εγκληματικότητος. Ηρωικοί Χίτες, Ηρωικοί χωροφύλακες της τιμής και του στέμματος. Όταν ο άνεμος λυσσομανά, κάποια φυτά λυγάνε και σκύβουν για να μην τσακιστούν απ' την οργή του. Άλλα υπομένουν αγέρωχα και περήφανα τη μανία του ανέμου κι ας το πληρώνουν αυτό κάποτε ακριβά. Αυτά όμως που ο κόσμος θυμάται είναι τα δέντρα τ' αψηλά που δεν έγειραν ούτε για μια στιγμή. Θα αγωνιστούμε μέχρις ενός για να κρατήσουμε τη μνήμη σας αλώβητη. Αθάνατοι.


ΖΗΤΩ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Μετά τιμής για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Χάμος Αστέριος Τσιλοπάνος Πάρις

Για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας, μέσω του παρόντος δελτίου τύπου επιχειρεί να διαφωτίσει τον ελληνικό λαό σχετικά με τα όσα συνέβησαν το Νοέμβριο του 1973 στην πόλη των Αθηνών.
Η συγκεκριμένη δημοσίευση δεν απαιτεί θάρρος για να γραφεί, αλλά για να διαβαστεί. Κι αυτό γιατί η αριστερίστικη θολοκολτούρα φρόντισε να ποτίσει με δηλητηριώδες ψεύδος το πνεύμα των Ελλήνων. Φέτος όμως ήρθε η στιγμή να θριαμβεύσει η αλήθεια μέσα από αυτές τις αγωνιστικές γραμμές και τα αδιάψευστα στοιχεία τα οποία θα παραθέσουμε. Στο σημείο αυτό θα παρακαλέσουμε οποιονδήποτε νοσταλγό του Στάλιν αποπειραθεί να μας απαντήσει, να το κάνει με στοιχεία κι όχι με τις γνωστές αοριστολογίες στο όνομα της λαοκρατίας και του προλεταριάτου. Απλά πράγματα αγαπητοί μας σύντροφοι. Η περίοδος ιδεολογικής χάριτος έληξε.
Ας εξετάσουμε όμως τα γεγονότα από την αρχή. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι Η.Π.Α. εκείνη την εποχή επιθυμούσαν την ανατροπή του αείμνηστου Γεώργιου Παπαδόπουλου, εξαιτίας της άρνησής του να παραχωρήσει τις βάσεις της Σούδας στους Αμερικανούς για να βοηθήσουν με τη σειρά τους το Ισραήλ κατά τον αραβοισραηλινό πόλεμο. Έτσι χρησιμοποιώντας έναν άνθρωπο αφελή, το Δ. Ιωαννίδη, ο οποίος τότε ήτο πανίσχυρος ως διοικητής της Ε.Σ.Α., άρχισαν να πριονίζουν την καρέκλα του πρωτεργάτη της 21ης Απριλίου.
Πριν λοιπόν ο Παπαδόπουλος δημοκρατικοποιήσει το καθεστώς, ετέθη σε εφαρμογή το σχέδιο με μοχλό πίεσης τους φοιτητές και τους νέους ανθρώπους, τα αιώνια θύματα δηλαδή της παγκόσμιας τάξης. Είναι σύντροφοι τουλάχιστον ρομαντικός όποιος πιστεύει ότι οι φοιτητές έριξαν την επταετία, αφού έφεραν το ιωαννιδικό καθεστώς, το οποίο υπήρξε σαφώς αυστηρότερο του προηγουμένου (25-11-73).
Επανερχόμενοι στη χρονική σειρά των γεγονότων την 14-11-73 στο κτίριο της νομικής συγκεντρώθηκαν 400 φοιτητές, ενώ στο κτίριο του Μετσόβειου περίπου 500. Αυτοί ενωμένοι αποτέλεσαν την πρώτη μαγιά μιας καλοσχεδιασμένης υπόθεσης, ώστε την 15-11-73 έξω από το πολυτεχνείο ευρίσκοντο 5.000 άτομα. Κατά τη 16-11-73 το πλήθος ενισχυθέν από πάσης φύσεως στοιχεία, έφτασε τις 10000. Τα επικρατούντα συνθήματα ήταν σαφώς αναρχοκομουνιστικά. Η αστυνομία αδυνατούσα να δώσει λύση, εζήτησε δια του υπ' αριθ. Ε54256 Φ 002.5/16-11-73 τη βοήθεια του στρατού. Στις 01.15 πρωινή ώρα της 17-11-73 αφίχθησαν τα τεθωρακισμένα και στις 02.00 οι δυνάμεις των τιμημένων αλεξιπτωτιστών. Στις 03.00 περίπου το άρμα μάχης έρριπτεν την πόρτα και οι καταδρομείς εισήρχοντο ενώ οι έγκλειστοι αποχωρούσαν ήρεμα.
Συνελήφθησαν 866 άτομα από τους οποίους οι 475 ήταν εργάτες και ουδεμία σχέση είχαν με τις πανεπιστημιακές αίθουσες. Η επιχείρηση έληξε στις 04.00, ενώ τα επεισόδια συνεχίστηκαν μέχρι τις 19 Νοεμβρίου. Απολογισμός: Νεκροί 12 (κανείς μα κανείς εντός ή πλησίον του πολυτεχνείου).Τραυματίες: αστυνομικοί 61,ιδιώτες 366. Συλληφέντες συνολικώς:2060. Με την έλευση της Ν.Δ. άρχισε η πλέον σχιζοφρενική και παρανοική ιστορία που γνώρισε ποτέ η Ελλάς. Το 1978 κατά παράβασιν του κανονισμού της, η βουλή κατέθεσε στεφάνι και ο πρόεδρος της κήρυξε τη λύση της συνεδριάσεως. Συγχρόνως ασύστολα ψεύδη άρχισαν να γράφονται στα σχολικά βιβλία. Έτσι ο εισαγγελέας Τσεβάς με το υπ' αρ. 677/1975 βούλευμα και την 723/1975 απόφαση του 5μελούς εφετείου απεφάσισε ότι εφονεύθησαν 23 άτομα, άπαντες έξω και μακρυά του πολυτεχνείου και σε συνοικίες της πρωτεύουσας. Στα χρόνια της απόλυτης "αλλαγής" και δημοκρατίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο αστυνομικός διευθυντής Σαμπάνης έπειτα από εντολή του τότε υπ. Σκουλαρίκη και κατόπιν έρευνας κατέληξε σε 12(!) μόνο νεκρούς. Αποφασίστε επιτέλους σύντροφοι πόσοι ήταν τελικά; Εκείνη την εποχή ο Γ.Α. Μαγκάκης, εξήγγειλε πως το τεχνικό επιμελητήριο απονέμει τιμητικές συντάξεις. Φυσικά κανείς δεν προσήλθε για να συνταξιοδοτηθεί. Επίσης ο Ιωάννης Ροζάκος δήλωσε ότι θα δώσει 200.000 για όποια απόδειξη θανάτου εντός του πολυτεχνείου. Μέχρι τώρα δεν έχει εμφανισθεί κανείς. Όλοι τέλος θα θυμάστε εκείνο το δυστυχή πρώην δήμαρχο Αθηναίων Μπέη, που ακόμη ψάχνει να βρει τους ομαδικούς τάφους.
Να θυμηθούμε ότι η Σύγκλητος με την υπ'αριθ. 33437 απόφαση της 11-10-75 προς τον εισαγγελέα Τσεβά δηλώνει ότι ουδείς εφονεύθη εντός ή πέριξ του πολυτεχνείου (το ίδιο κατέθεσε ο πρύτανης ως μάρτυρας του εφετείου 20-1-1975). Να μην αναφερθούμε στο αισχρό δημοσίευμα της ψεύτικης Ηλένιας, της δήθεν αγαπημένης κάποιου Ηλιόπουλου ( πρόκειται για μια φωτογραφία του γνωστού μοντέλου του Λονδίνου, Νάνσυ Κρηντλαντ).

Αλήθεια τι έχετε να πείτε πράσινοι σύντροφοι για τη δήλωση του Ανδρέα ότι "ο αγώνας του Νοέμβρη δεν απέβλεπε στην αποκατάσταση της δημοκρατίας. Δεν ήταν αντιχουντικος...". Παρ' όλα αυτά στο προσκλητήριο νεκρών στις 17-11- 1983 αναφέρθηκαν 58 ψεύτικα επώνυμα χωρίς ονόματα και μεταξύ αυτών του ευέλπιδος Μεσαρχάκη, ο οποίος αυτοκτόνησε στη σχολή σε άσχετο χρόνο. Ψέμα στο ψέμα δηλαδή οι σύντροφοι της αλλαγής. Στις 28-1-82, 8 βουλευτές της Ν.Δ. κατέθεσαν επερώτηση στη βουλή για το "ποιοι οι νεκροί του πολυτεχνείου" για να λάβουν την απάντηση από τον Πέτσο(16-2-82), "αυτούς που τιμούσατε κι εσείς επί πέντε χρόνια. ". Το πολυτεχνείο σύντροφοι δεν έριξε καμία δικτατορία. Βάλτε το επιτέλους στο μυαλό σας. Άνοιξε απλά τις πύλες στον Αττίλα 1 και 2. Όσοι συνέβαλαν σε αυτό θα πρέπει να ντρέπονται. Κάποτε βέβαια όλοι λογοδοτούν. Ίσως η ώρα της κρίσης να μην αργήσει. Αμήν. Τα ονόματα των παραδεκτά νεκρών από Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι και τα 12 στη διάθεση οποιουδήποτε θελήσει. Δεν έχει παρά να μας το ζητήσει. Υπενθυμίζουμε ότι ουδείς εφονεύθη εντός ή πλησίον του πολυτεχνείου.
Κλείνοντας ως Π.Ε.Σ. δεσμευόμαστε ότι την ώρα του σχηματισμού της Μεγάλης Εθνικής Κυβερνήσεως θα καταργηθούν αυτομάτως οι εορτασμοί επετείων τοιούτου είδους και θα αντικατασταθούν με αυτούς που αρμόζουν στο Έθνος των Ελλήνων. Επιπλέον από την ερχόμενη χρονιά (φέτος ανειλημμένες υποχρεώσεις εκτός Λαρίσης δε μας το επιτρέπουν), θα υπάρξει ενημέρωση της μαθητιώσας νεολαίας έξω ακριβώς από τα σχολεία, σε συνδυασμό με εκδήλωση όπου θα προβληθεί σπάνιο φωτογραφικό υλικό καθώς και μοναδικά ντοκουμέντα. Τέλος καλούμε τους γονείς τη 17η Νοεμβρίου να μη στείλουν τα παιδιά τους στις γιορτούλες που θα γίνουν στα σχολεία. Πρέπει επιτέλους να ξυπνήσετε και να αφήσετε μόνους τους γενειοφόρους εκπαιδευτικούς να τραγουδούν μεταξύ τους το "γελαστό παιδι" (τραγούδι απόλυτα εθνικιστικό, αφού πρόκειται για μελωποιημένο ποίημα ενός Ιρλανδού αγωνιστή). Σύντροφοι καλημέρα σας....


ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΛΑΕ ΠΟΛΕΜΑ ΣΕ ΠΝΙΓΟΥΝΕ ΣΤΟ ΨΕΜΑ


Μετά τιμής για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας

Χάμος Αστέριος Τσιλοπάνος Πάρις

Για τη συμπλήρωση 60 ετών από τη νίκη του εθνικού στρατού στο Γράμμο και το Βίτσι

Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη σωτήρια για το έθνος και την πατρίδα νίκη του Εθνικού Στρατού, ενάντια στους μπολσεβίκους του επονομαζόμενου "δημοκρατικού στρατού".
Εξήντα χρόνια που η Ελλάς απηλλάχθη προσωρινώς από τους γενειοφόρους ινστρούχτορες του αποτυχημένου και ιδεολογικώς χρεωκοπημένου μαρξιστικού παραλογισμού. Η μάχη του Γράμμου και του Βίτσι, υπήρξε αυτή που έδωσε ένα τέλος στα λαοδικεία και στους κατήδες των βουνών, οι οποίοι ως περιφερόμενος θίασος τρομοκρατούσε την ελληνική ύπαιθρο. Από τα μικρότερα έως και τα μεγαλύτερα εγκλήματά τους ,όλα θα μείνουν καλά χαραγμένα στη μνήμη του ελληνικού λαού. Ποιος ξεχνά άραγε σύντροφοι τα κονσερβοκούτια και τους πλιατσικολόγους του Βελουχιώτη; Ποιος αλήθεια μπορεί να λησμονήσει το παιδομάζωμα και την προδοσία της Μακεδονίας και της Θράκης; Ποιος μπορεί να μη θυμάται το Μελιγαλά, το Λιτόχωρο και το Φεναιό; Κανείς. Ο λαός δε θα ξεχάσει ποτέ το τι σημαίνει αριστερά. Προδοσία και έγκλημα.

Ας σταθούμε όμως στη μέγιστη σημασία της νίκης του στρατού μας στο Γράμμο. Η νίκη αυτή ήταν εκείνη που σηματοδότησε το τέλος του πολέμου. Ενός πενταετούς πολέμου, που η τότε Κοινωνία των Εθνών,πρόδρομος του ΟΗΕ, είχε ονομάσει συμμοριτοπόλεμο.
Ο μεγάλος κίνδυνος είχε περάσει. Ο φόβος της εξάπλωσης και της κυριαρχίας του κομμουνισμού στην Ελλάδα, εκμηδενίστηκε και θάφτηκε για τα καλά στα άγια χώματα της κορυφογραμμής του Γράμμου-Βιτσι. Σκεφτείτε σύντροφοι το τι θα γινόταν εάν επικρατούσατε. Απλά φανταστείτε τις γυναίκες σας πλύστρες και τις κόρες σας πόρνες στα χαμαιτυπεία της Ευρώπης. Ευτυχώς δε σταθήκατε ικανοί να κερδίσετε κι έτσι γλυτώσαμε.Οι μεγάλοι ηττημένοι του συμμοριτοπόλεμου,όπως ήτο φυσικό,έπειτα απο τη ντροπιατική για τη Μητέρα Σοβιετική Ένωση ήττα, το έβαλαν στα πόδια. Λαχανιασμένοι και καταιδρωμένοι φτάσανε στις συνοριακές γραμμές της χώρας αποχαιρετώντας μας,δυστυχώς όμως όχι για πάντα.
Ο δρόμος που έπαιρναν ήταν μακρύς και οδηγούσε στους κομμουνιστικούς παραδείσους που σχεδόν σαράντα χρόνια μετά θα κατέρρεαν ένας προς έναν σα χάρτινοι πύργοι ,γεμίζοντας την Ευρώπη με θύματα του εμπορίου λευκής σαρκός και Καυκάσιους με σοβιετικά και σλαυικά χαρακτηριστικά. Αφού λοιπόν οι κοσμοαγάπητοι σύντροφοι έφαγαν τον κομμουνισμό με το κουτάλι, στήθηκαν σε ουρές χιλιομέτρων για μισό κιλό κρέας με το δελτίο κι ένοιωσαν στο πετσί τους τη δικτατορία του προλεταριάτου, αποφάσισαν πως θα πρέπει να γυρίσουν πίσω. Καλύτερα στην Ελλάδα με τη δεξιά ,παρά στην Τασκένδη με τους συντρόφους του κόμματος. Έτσι λοιπόν στον καιρό της μεταπολίτευσης φορτώθηκαν την πραμάτεια τους,τα πτυχία τους από τα υπερπανεπιστήμια της Τασκένδης και τη ρώσικη προφορά τους(που ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να ξεφορτωθούν)και μας κουβαλήθηκαν πίσω.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Τραγικό. Η δυσμενέστερη όμως συνέπεια υπήρξε το προσκύνημα του πολιτικού κόσμου στην "πολύπαθη" και "πολυμαρτυρική" αριστερά. Ντροπή σας προσκυνημένοι. Γεμίσανε οι θέσεις των δήμων και οι διάφοροι δημόσιοι φορείς με απογόνους των ηττημένων. Περίτρανο παράδειγμα ο Δήμος Λάρισας. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι στα τέλη της δεκαετίας του '80 στο αμαξοστάσιο και σε διάφορα γραφεία του δήμου, άκουγες μόνο ρώσικα και πολωνικά; Μην επιχειρήσετε να μας διαψεύσετε, διότι μπορούμε να σας δώσουμε στοιχεία αν χρειαστεί.
Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος τιμά τους ηρωικούς Γραμμομάχους,πεσόντες και μη, οι οποίοι με τη θυσία τους έσωσαν την πατρίδα μας από τα ματωμένα νύχια του Σταλινισμού. Η στροφή του λαού προς τον εθνικισμό και η πύκνωση της μαυροφόρας φάλαγγας των γενναίων καταδεικνύει πλέον τη δεδηλωμένη απέχθεια του κόσμου προς κάθε τι το κομμουνιστικό. Δεν πρόκειται εξάλλου εμείς να βάλουμε μυαλό σε μετρημένους στα δάχτυλα υπερηλικιωμένους νοσταλγούς του Φλωράκη, του Ζαχαριάδη και του Βαφειάδη. Η ιστορία τους καταδίκασε στη λήθη κι ο χρόνος σιγά-σιγά τους λιγοστεύει. Σύντροφοι ο λαός ξύπνησε κι εσείς ακόμη ασχολείστε με το Φεστιβάλ του Οδηγητή, το Κιλελέρ και το Ρίτσο, εορτάζοντας την ήττα σας στο Γράμμο. Να περνάτε καλά και πάντα τέτοια.


ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ