Όλοι να προστατεύσουμε την ανθρώπινη ζωή. Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος

 Όλοι να προστατεύσουμε την ανθρώπινη ζωή

Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί.

Οἱ δυσάρεστες ἐκπλήξεις πού παρουσιάζει τό σύστημα τῆς Νέας Ἐποχής εἶναι ἀπανωτές καί τόσο ἀνησυχητικές, ὥστε νά διερωτώμεθα, ποῦ βαδίζομε καί ποῦ θά φθάσωμε.
Τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο ἔχει ἤδη ἕτοιμη πρόταση χρηματοδοτήσεως ἑνός προγράμματος τεχνολογικῆς ἔρευνας σέ ἀνθρώπινα ἔμβρυα. Θά χρησιμοποιεῖ δηλαδή ἀνθρώπινα ἔμβρυα σέ πειράματα γιά τήν ἐπίτευξη ἄλλων σκοπῶν, ὅπως λένε οἱ ὑποστηρικτές τῆς ἰδέας αὐτῆς, ὡφέλιμων γιά τόν ἄνθρωπο. Θά θυσιάζεται ἡ ζωή, θά γίνεται πειραματόζωο τό ἔμβρυο χάριν δῆθεν τῆς ἐπιστήμης.
Οἱ Χριστιανοί τῆς Εὐρώπης δέν εἷναι δυνατόν νά μείνουν ἀπαθεῖς στήν νέα αὐτή γενοκτονία. Δημιουργήθηκε μία κίνηση –πρωτοβουλία μέ τήν ὀνομασία «Ἕνας ἀπό ἐμᾶς» (One of us) μέ σκοπό νά ἀκυρωθεῖ ἀπό τό Εὐρωπαικό Κοινοβούλιο ἡ νομιμοποίηση χρηματοδοτήσεως δι’ εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων τῆς ἔρευνας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνομε θά χρησιμοποιεῖ ἀνθρώπινα ἔμβρυα.
Γιά ἐμᾶς τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ἡ ζωή καί ἡ προσωπικότητα κάθε ἀνθρώπου εἶναι ἱερή, διότι στό πρόσωπο κάθε συνανθρώπου μας ὑπάρχει ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός. Σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν Πάτέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νά ὑπάρχει ἐπί γῆς ἀπό τήν στιγμή τῆς συλλήψεώς του.
Ἡ ὡς ἄνω ἀπόφαση θά ὁδηγήσει μοιραία, νά γίνει τό ἔμβρυο πειραματόζωο καί ἀντικείμενο ἐμπορικῆς ἐκμεταλλεύσεως στό ὄνομα δῆθεν τῆς ἐπιστήμης. Κάθε ἐνέργεια ὑποστηρίξεως τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς θά πρέπει νά ἀποκλειστεῖ ἀπό τήν  χρηματοδότηση διά τεραστίων χρηματικῶν ποσῶν, πού ἐπισήμως δέν ἀποβλέπουν μόνο στήν ἔρευνα, ἀλλά καί σέ ἐκτρώσεις βάσει Εὐρωπαϊκοῦ προγράμματος σέ Ἀφρικανικές καί ἄλλες χῶρες τοῦ κόσμου.
Σύμφωνα μέ τήν Συνθήκη τῆς Λισαβόνας ὑπάρχει ἡ δυνατότητα στούς Εὐρωπαίους πολῖτες νά παρεμβαίνουν στήν διαδικασία λήψεως ἀποφάσεων, ἐφ’ὅσον συγκεντρώσουν ἕνα ἀπαιτούμενο ἀριθμό ὑπογραφῶν ἀναλόγως μέ τόν πληθυσμό κάθε κράτους – μέλους τῆς Ε.Ε. Ἡ χώρα μας πρέπει νά συγκεντρώσει τουλάχιστον 16.500 ὑπογραφές μέχρι τήν 1η Νοεμβρίου.
Μέ αἴσθημα λοιπόν εὐθύνης καί μέ σεβασμό στό δικαίωμα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, ἀλλά καί στην ἀκεραιότητα κάθε ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως ἀπό τήν σύλληψη της, σᾶς προτρέπουμε νά συμμετάσχετε ἐνεργά καί νά μή μείνετε ἀμέτοχοι στήν πρωτοβουλία αὐτή.
Σύμφωνα μέ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου στήν προσπάθεια αὐτή θά συμμετάσχουν ὅλες οἱ Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Παρακαλῶ λοιπόν νά κινητοποιηθοῦμε ὅλοι καί νά ἀποτρέψωμε τά σχέδια τῆς ἀπάνθρωπης αὐτῆς τεχνολογικῆς ἔρευνας, πού σφαγιάζει ἔμβρυα.
Ἡ Ἱερά Μητρόπολίς μας θέλοντας νά ὑποστηρίξει τήν προσπάθεια αὐτή ἔχει ἀναρτήσει στήν ἰστοσελίδα της (www.imfth.gr) τήν σχετική παραπομπή (www.oneofus.eu/el), ὥστε νά διευκολύνει ὅλους ὅσοι ἐπιθυμοῦν νά συμμετάσχουν ἀκολουθώντας τίς ὁδηγίες καί ὑπογράφοντας.
Ὅσοι δέν ἔχουν πρόσβαση στό διαδίκτυο ἠμποροῦν νὰ προσέρχονται ἀπό 9-1μ.μ. στο Πνευματικό Διοικητικό Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί νά ἀπευθύνονται στήν Βιβλιοθήκη, ποὺ βρίσκεται στὸ ἰσόγειό του κτιρίου. Ἐκεῖ ἡ ὑπάλληλος κά. Ἑλένη Κωσταρά θά τούς βοηθήσει νά ὑπογράψουν ἠλεκτρονικά.
 Τί ἔχουμε ακόμη νά ἀκούσωμε δέν ἡμπορούμε νά προβλέψωμε. Ἐμεῖς ἄς μείνωμε ἑδραῖοι καί ἀμετακίνητοι στίς ἀρχές τοῦ Εὐαγγελίου καί στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας.

Μετά πατρικῶν εὐχῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

  imfth.gr

 

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_9985.html

Ο εορτασμός για το Γενέθλιο της Θεοτόκου στις δύο ιστορικές Μόνες της Δαμάστας και της Αντινίτσης. Βίντεο, φωτογραφίες

Ο εορτασμός για το Γενέθλιο της Θεοτόκου στις δύο ιστορικές Μόνες της Δαμάστας και της Αντινίτσης

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάσθηκε το Γενέθλιο της Θεοτόκου στην Ιερά Μητρόπολή μας και ιδιαίτερα στις δύο ιστορικές Μόνες της Δαμάστας και της Αντινίτσης, την οποία η ίδρυση ανάγεται στον 13ο αιώνα.
Πλήθος πιστών από την Φθιώτιδα και διάφορα μέρη της Ελλάδος κατέκλισε τα δύο Μοναστήρια και συμμετείχε στις ιερές ακολουθίες που τελέσθηκαν την παραμονή το βράδυ και την κυριώνυμη ημέρα.
Την παραμονή της εορτής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος χοροστάτησε και ωμίλησε στον πανηγυρικό Εσπερινό που τελέσθηκε στην Ιερά Μονής Αντινίτσης.
Στην ομιλία του που έγινε στη μεγάλη αυλή της Μονής μετά την περιφορά της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας και την αρτοκλασία αναφέρθηκε στο θεολογικό νόημα της εορτής τονίζοντας ότι η Γέννηση της Παναγίας είναι η αυγή της ημέρας του Κυρίου την οποία φωταγωγεί ο ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός, ο Θεός ημών.
Η Θεοτόκος με την Γέννησή της έφερε χαρά στον κόσμο, διότι προσέφερε στην ανθρωπότητα τον Θεάνθρωπο, ο οποίος έλυσε την κατάρα της αμαρτίας, κατήργησε τον θάνατο και μας εδώρισε την αιώνιο ζωή της Βασιλείας Του.
Στο τέλος της ομιλίας του υπέμνησε στον λαό το τραγικό γεγονός της ανατινάξεως της Ιεράς Μονής και του παρακείμενου Σανατορίου, από τους Γερμανούς το 1944 ως ένα δείγμα των θυσιών των Μοναστηριών υπέρ του Έθνους μας.
Την κυριώνυμο ημέρα ιερούργησε και ωμίλησε στην Ιερά Μονή Δαμάστας. Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία έψαλλε πολυμελής Βυζαντινή χορωδία υπό την Διεύθυνση του Λαμπαδαρίου του Μητροπολιτικού Ναού Λαμίας και Διευθυντού της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεώς μας κ. Ανδρέα Ιωακείμ. Παρέστησαν δε ο Αν. Υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας, οι Βουλευτές Φθιώτιδος κ. Ελένη Μακρή, κ. Νικόλαος Σταυρογιάννης, ο Στρατηγός Διοικητής της ΜΕΡΥΠ Κωνσταντίνος Βλάχος, ο Αστυνομικός Διευθυντής Φθιώτιδος κ. Κωνσταντίνος Νικολάου και άλλοι εκπρόσωποι φορέων της περιοχής.
Στην ομιλία ο Ποιμενάρχης μας ερμήνευσε και ανέπτυξε το χωρίο του Ευαγγελίου «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον». Ο Θεός την αγάπη του εξέφρασε στον κόσμο διά της Θεοτόκου εκ τον αγνών αιμάτων της οποίας σαρκώθηκε ο Χριστός. Η Παναγία είναι ο χώρος και ο τρόπος του μυστηρίου της λυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους και μόνο δι’ Αυτής σωζόμεθα, εάν οικειοποιηθούμε τον τόκο της, δηλαδή τον Χριστό και θέσουμε Αυτήν ως γέφυρα της ζωής μας δια να εισέλθει στην ζωή μας ο Κύριος.
Προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη συμβολή της Μονής στους αγώνες του Γένους μας και στην εθνική παλιγγενεσία, τονίζοντας ότι ήταν το καταφύγιο των αγωνιστών του 21 και ότι λίγα μέτρα κάτω από αυτήν σφαγιάσθηκε από τους Τούρκους ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας  και ο αδελφός του Παπα-γιάννης.
Προέτρεψε του πιστούς να ζητήσουν την βοήθεια της Θεοτόκου γιατί η Παναγία Δαμάστα δαμάζει τους πόνους και προσφέρει πλούσια την αγάπη της στους εκζητούντας με πίστη την βοήθειά της.
 Η Θεία Λειτουργία μεταδόθηκε από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος και από τον τηλεοπτικό σταθμό «4Ε».

Φωτογραφίες

imfth.gr 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_1774.html

Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος : «Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι, κρατηθήτε ἐνωμένοι. Ἡ «Νέα Ἐποχή» θέτει νάρκας εἰς τήν Ὀρθοδοξίας καὶ εἰς τὴν ἑλληνικήν κοινωνίαν.»

Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι, κρατηθήτε ἐνωμένοι. Ἡ «Νέα Ἐποχή» θέτει νάρκας εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν καὶ εἰς τὴν ἑλληνικήν κοινωνίαν.

Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου

Μέσα στή γενική ἰσοπέδωση ἀξιῶν καί ἰδανικῶν, πού οἱ σοφοί ἐγκέφαλοι τῆς ΝέαςἘποχῆς ἔχουν ἐπινοήσει καί στό πρόγραμμα ἀπο-χριστιανοποιήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου κοινωνίας ἐντάσσεται καί ἡ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας μέ τό πρόσχημα βέβαια τῆς προσπάθειας τονώσεως τῆς ἀνταγωνιστικότητος, τῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως καί τῆς κινήσεως τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων.

Ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι εἶναι σέ ἐφαρμογή ἐπιχείρηση νά μή μείνει τίποτε ὄρθιο, γιά νά οἰκοδομηθεῖ ἀπό τήν ἀρχή μία καινούργια κοινωνία μέ βασικούς πόλους τήν πανθρησκεία καί τήν παγκοσμιοποίηση.
Ἡ πολεμική κατά τῆς Κυριακῆς ἀργίας ἔχει μακρά ἱστορία. Ἡ προσπάθεια ἀλλοτριώσεως τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου εἶναι παγκόσμιο φαινόμενο. Οἱ ἀντίθεες δυνάμεις σέ ὅλα τά μέρη τῆς γῆς ἔχουν κηρύξει ὕπουλο πόλεμο κατά τῆς Κυριακῆς ἀργίας, διότι τήν θεωροῦν ἀνατρεπτική τῶν σχεδίων τους.
Αὐτός ὁ ἀκήρυκτος πόλεμος φωτός καί σκότους ἔχει στόχο τήν Κυριακή, γιατί αὐτή ἡ ἡμέρα ἁγιάζει καί ἐνισχύει τήν πίστη.
Ὑπέρ αὐτῆς ἀγωνίσθηκαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀπό τούς πρώτους αἰῶνες μέχρι σήμερα, μέ κορυφαῖο τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό, ὁ ὁποῖος στά μαῦρα χρόνια τῆς δουλείας ἀγωνίσθηκε νά μεταθέσει τά παζάρια ἀπό τήν Κυριακή σέ ἄλλη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, γιά νά ἐκκλησιάζονται οἱ πιστοί καί νά μή βεβηλώνουν μέ τό ἐμπόριο τήν ἁγία ἡμέρα τοῦ Κυρίου.
Κατά τή ΓαλλικήἘπανάσταση τοῦ 1789 εἶχαν φθάσει οἱ ἄνομοι στό σημεῖο γιά ἕνα διάστημα νά καταργήσουν τήν Κυριακή καί ὡς ἡμέρα ἀργίας, νά καθιερώσουν τήν Δευτέρα, τήν ὁποία μάλιστα εἰρωνικά ὀνόμασαν «Ἁγία Δευτέρα».
Σήμερα ἐξακολουθεῖ νά ἰσχύει ἡ Διεθνής σύμβαση τοῦ 1975, πού ἀπαγορεύει αὐστηρά τήν ἐργασία τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων τίς Κυριακές. Ἀπό τό 1992 ὅμως ἔχουν ἀρχίσει μάχη γιά τήν κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς καί ὅπως φαίνεται ἔχουν ἰσχυρούς ὑποστηρικτές, παρ᾽ ὅτι ὁ ἐμπορικός κόσμος τῆς Πατρίδος μας ὁμοφώνως ἀντιδρᾶ καί τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἀπορρίπτει κάθε ἰδέα καταργήσεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας.
Ἡ Κυριακή εἶναι ἡμέρα τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἀνθρώπου. Τήν Κυριακή ἔλαβαν χώρα τά μεγάλα γεγονότα τῆς σωτηρίας τοῦ Τήν Κυριακή ἔγινε ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, γιά τήν ὁποία ψάλλομε: «Αὕτη ἡ κλητή καί ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν σαββάτων, ἡ βασιλίς καί κυρία, ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις ἐστί πανηγύρεων...».

Τήν Κυριακή ἔγινε ἡ ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τό ὑπερῶον τῆς Ἱερουσαλήμ ἐπί τούς Μαθητάς καί Ἀποστόλους. Τήν Κυριακή ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στή νῆσο Πάτμο εἶδε τό ὅραμα καί ἔγραψε τό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως. «ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳτῇ καλουμένῃ Πάτμῳ διά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί διά τήν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ, καί ἤκουσα φωνήν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος λεγούσης· Ὅ βλέ- πεις γράψον εἰς βιβλίον καί πέμψον ταῖς ἑπτά ἐκκλησίαις...» (Ἀπ. Ἰω. 1.10).

Τήν Κυριακή συνείρχοντο οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι καί ἀπεφάσιζαν γιά τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας. Παλαιότερα τήν Κυριακή ἐτελοῦντο οἱ Γάμοι τῶν πιστῶν καί οἱ Βαπτίσεις τῶν νηπίων, οἱ χειροτονίες τῶν Διακόνων, Πρεσβυτέρων καί Ἐπισκόπων. Ὅλα τά ἱερά καί ἅγια ἐτελοῦντο τήν Κυριακή, γιατί ἡ Κυριακή εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς δευτέρας δημιουργίας, εἶναι ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ἡμέρα ἁγιασμένη, εὐλογημένη, δεδοξασμένη.
Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος στή μανία ἀποδομήσεως τῆς κοινωνίας ἀπό τίς πανανθρώπινες ἀξίες καί τά στηρίγματα, πού τήν συγκρατοῦν στήν πορεία της ἐπιδιώκει νά καταργήσει τήν Κυριακή ἀπό τή ζωή μας, νά μᾶς ἀποξενώσει ἀπό τά νοήματά της, νά τήν κάνει, ὅπως εἶναι ὅλες οἱ ἄλλες ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος, νά τήν ἀποξενώσει ἀπό τό Θεό καί νά τήν ἀφιερώσει στή λατρεία τοῦ Βάκχου, τῆς Ἀφροδίτης καί τῶν ἄλλων ψευδοθεοτήτων τῆς ἀνομίας.
Σ᾽ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τήν ἀνατροπή δυστυχῶς συνεργοῦν καί πολλοί Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι ἀντί νά τήν χρησιμοποιήσουν γιά τήν πνευματική τους ἐνίσχυση, τήν οἰκογενειακή τους ἑνότητα, τήν σωματική τους ἀνακούφιση, τήν καταναλώνουν σέ γλέντια, ξενύχτια καί σέ ἔργα τοῦ σκότους, μέ τά ὁποῖα αὐτοί οἱ ἴδιοι —χριστιανοί ὄντες– καταφέρουν τό χειρότερο κτύπημα στήν Κυριακή ἀργία.

Γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα εἶναι ἀδιανόητη ἡ νομοθετική κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Σύσσωμος ὁ πιστός λαός ἀντιδρᾶ, μέ ἐπικεφαλῆς τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων καί τῶν ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων, οἱ ἁπλοί οἰκογενειάρχες, οἱ ἐχέφρονες πολίτες πού θέλουν νά ἔχουν τήν Κυριακή ὡς ἡμέρα σχόλης ἀφιερωμένη στό Θεό, στήν οἰκογένεια, στήν παρά- δοση, στόν ἴδιο τόν ἄνθρωπο.

Ἰδού τί λέγει μεταξύ ἄλλων ἡ Ἐθνική Συνομοσπονδία Ἑλληνικοῦ Ἐμπορίου σέ μία ἐπιστολή πού μᾶς ἀπέστειλε: «Χωρίς τήν Κυριακάτικη ἀργία χαλαρώνουν οἱ κοινωνικοί δεσμοί καί ἐνισχύεται ἡ ἀποξένωση. Τότε ὅλες οἱ μέρες θά μοιάζουν καθημερινές καί ἡ ξεχωριστή Κυριακή θά ἀντιμετωπίζεται τό ἴδιο.
Ἡ Κυριακάτικη ἀργία ἐπιβάλλεται νά παραμείνει κανόνας καί ὄχι νά γίνει ἐξαίρεση». Ὑπέρ τῆς διατηρήσεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας ἀκούγονται πολλές φωνές.

Τήν κατάργησή της καταδικάζουν ὅλα τά μέλη τῆς ΕΣΕΕ μέ τίς 14 περιφερειακές ὁμοσπονδίες τοῦ ἑλληνικοῦ ἐμπορίου καί τούς 288 τοπικούς ἐμπορικούς συλλόγους σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα ἀλλά καί σχεδόν ὅλοι οἱ φορεῖς τῆς ἀγορᾶς.
Τότε γιά ποιούς θά λειτουργεῖ ἡ ἀγορά τίς Κυριακές, ἀφοῦ ἐκεῖνοι πού ζοῦν μέσα σ᾽ αὐτή μέ πολλά ἐπιχειρήματα ἀρνοῦνται;
Ποιούς θά ἐξυπηρετεῖ τό ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποί τους, πού ζοῦν ἀπό αὐτά καί εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωή τους δέν συμφωνοῦν;
Γιά τούς τουρίστες καί τούς μετανάστες θά ἰσοπεδωθοῦν προαιώνιες ἀρχές τῆς Πατρίδος μας;
Δέν θά ἀφήσουμε τίποτε ὄρθιο σέ αὐτόν τόν μαρτυρικό καί αἱματοβαμμένο τόπο;

Ἀδελφοί μου.
Τέτοιου εἴδους ἐπιθέσεις θά ἔχωμε τακτικά ἀπό τά συστήματα τῆς Νέας Ἐποχῆς. Μόλις τελειώνουν τό ἕνα θέμα, ἀνοίγουν τό ἄλλο. Αὐτά πού θέλουν νά καθιερώσουν εἶναι νάρκες στά θεμέλια τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας.
Κρατηθεῖτε ἑνωμένοι μέ τήν πίστη τῶν Ἁγίων μας καί τήν παράδοση τῶν Πατέρων μας.
Ἡ κρίση αὐτή κάπου θά ξεθυμάνει καί ὕστερα πάλι θά ἀναζητήσωμε τά ἐχέγγυα ζωῆς, προόδου καί πολιτισμοῦ ἀπό τό θησαυροφυλάκιο τῆς χριστιανικῆς μας πίστεως.
Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ λέγει στόν καθένα μας: «Μή φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος καί ὁ ζῶν, καί ἐγενόμην νεκρός, καί ἰδού ζῶν εἰμι εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καί ἔχω τάς κλεῖς τοῦ θανάτου καί τοῦ ἅδου» (Ἀπ. Ἰω. 1,18).
Ἀδελφοί μου.
Πρῶτοι ἐμεῖς νά σεβασθοῦμε τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς. Νά τήν ἁγιάσουμε μέ τόν ἐκκλησιασμό, τήν ἐξάσκηση τῆς ἀγάπης καί τήν ἐνίσχυση τῶν οἰκογενειακῶν δεσμῶν.
Σᾶς εὔχομαι πλουσία τήν παρά Θεοῦ ἐνίσχυση γιά τήν μαρτυρία τῆς πίστεως καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς.
Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Ἐνημέρωση Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύ. 1986  2 Αὐγούστου 2013

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/08/blog-post_3276.html

Η Νηστεία ζωοποιεί... Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου

Ἡ Νηστεία ζωοποιεῖ... 

 Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου

Ἡ περίοδος τῆς νηστείας εἶναι εὐλογημένη. Ἔχει βέβαια πολὺ κόπο καὶ προϋποθέτει πολλὲς στερήσεις. Τώρα περισσότερο ἀπὸ πρὶν πρέπει νὰ ἀγωνισθοῦμε κατὰ τῶν παθῶν, κατὰ τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου καὶ μέσα ἀπὸ αὐτὸν νὰ οἰκοδομήσουμε τὸν καινούργιο ἄνθρωπο ἐν Χριστῷ.
Ὁ ἀγώνας αὐτὸς τῆς ἐγκράτειας ἔχει πολλοὺς κινδύνους. Μοιάζει μὲ ἕνα ταξίδι μέσα σὲ ἀχανῆ ὠκεανό. Καὶ ὅπως στὰ ταξίδια ὑπάρχουν πολλοὶ κίνδυνοι ἀπὸ πειρατές, ἀπὸ καταιγίδες, ἀπὸ ὑφάλους, ἀπὸ κυκλῶνες, ἔτσι καὶ στὸν πιστό, ποὺ πλέει «τὴν ἁλμυρὰν τοῦ βίου θάλασσαν» αὐτὴν τὴν περίοδο τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, οἱ κίνδυνοι εἶναι περισσότεροι.
Ἐξεγείρονται τὰ πάθη, ἐπιτίθενται οἱ διάβολοι, σὰν τὰ φίδια ποὺ κλείνει κανεὶς μέσα σ᾽ ἕνα δοχεῖο, γιὰ νὰ ψοφήσουν, μανιακὰ τὰ θηρία τῆς ψυχῆς ἀναμοχλεύουν τὰ ἔνστικτα. Ἀλήθεια εἶναι παρατηρημένο πὼς τὶς περιόδους τῶν νηστειῶν ἡ πανούργα στρατηγικὴ τοῦ διαβόλου εἶναι πιὸ ἐπιθετική.
Τότε συμβαίνουν ἔριδες, διχοστασίες, θυμοί, πτώσεις σαρκικές, ἔντονες ἐπιθυμίες, συναισθηματικὲς ἀναστατώσεις, ἀνεξήγητες ἐπιθυμίες, ὅ,τι περίεργο καὶ δυσδιάκριτο στὰ βάθη τῆς ψυχῆς. Γι᾽ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ τὴν περίοδο μᾶς παρέχει τὰ φάρμακα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπουλώνονται οἱ πληγὲς ἀπὸ τὶς πτώσεις καὶ ἐξουδετερώνονται τὰ μικρόβια.
Εἶναι ἡ νηστεία, ἡ προσευχὴ καὶ ἡ ἐλεημοσύνη. Πόσο ἀδικεῖ τὸν ἑαυτό του ὁ σύγχρονος, ποὺ γιὰ τὴ γαστριμαργία του ἀπορρίπτει τὸ φάρμακο τῆς νηστείας, φάρμακο, ποὺ ὅπως καὶ ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη διακηρύττει, ὠφελεῖ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα. Κι ἂν ἤξερε νὰ προσεύχεται δὲν θὰ ὑπέφερε ἀπὸ τὸ ἀνίατο ἄγχος, οὔτε θὰ κατέφευγε στὰ ψυχοφάρμακα, ἀλλὰ ἡ ἐπικοινωνία του μὲ τὸν Θεὸ τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης θὰ τοῦ γαλήνευε τὴν προσωπικότητα καὶ θὰ τοῦ χάριζε τὴν πραγματικὴ εὐτυχία.

Ἡ νηστεία, ἡ προσευχὴ καὶ ἡ ἀγάπη μαζὶ θὰ τὸν μεταμόρφωναν ἐν Χριστῷ, θὰ τὸν ἔκαναν ἄλλο ἄνθρωπο, πραγματικὸ ἄνθρωπο. Λείπει σήμερα ἡ ἀγάπη. Κυριαρχεῖ ἡ παθολογικὴ ἀγάπη γιὰ τὸ ἐγώ, ποὺ κλείνει τὸν ἄνθρωπο ἀσφυκτικὰ στὸν ἑαυτό του, τὸν ἀπομονώνει ἀπὸ τὸν πλησίον κι ἀπʼ ὅλη τὴν κτίση καὶ τὸν καταδικάζει στὴν ἀνυπόφορη μοναξιά.
Ἡ περίοδος τῆς ἀμώμου νηστείας θὰ πρέπει νὰ μᾶς προβληματίσει. Εἶναι μία περίοδος ἀφυπνιστική, τὴν ὁποία ἂν βιώσουμε, ὅπως ὑποδεικνύει ἡ Ἐκκλησία μας, θὰ γίνουμε ἄλλοι ἄνθρωποι. Οἱ διαπιστώσεις εἶναι ἀπογοητευτικές. Πόσοι σήμερα τηροῦν τὴν ἐγκράτεια τῆς Ἐκκλησίας; (Ὅταν λέμε ἐγκράτεια ἐννοοῦμε νηστεία).
Πόσοι παρακολουθοῦν τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες, τὰ Ἀπόδειπνα μὲ τοὺς ὡραίους ψαλμοὺς καὶ τοὺς κατανυκτικοὺς ὕμνους «Κύριε τῶν δυνάμεων μεθ᾽ ἡμῶν γενοῦ», ποὺ παλιὰ συγκέντρωναν πλῆθος παιδιῶν, ποὺ τὰ ἔψελναν μὲ τὶς λεπτὲς ἀγγελικές τους φωνές;
Πόσοι βάζουν στὴν ἄκρη κάτι ἀπὸ τὸ περίσσευμά τους γιὰ τὶς ἀνάγκες κάποιας οἰκογένειας, ποὺ μὲ πολλὴ δυσκολία ἐξοικονομεῖ τὸν ἐπιούσιο; Καταντήσαμε νὰ περιορίσουμε τὸ πνεῦμα αὐτῆς τῆς περιόδου μέσα στὰ γράμματα τῶν Ἀκολουθιῶν καὶ δὲν τοὺς δώσαμε τὴ δυνατότητα νὰ γίνει ζωή. Τὰ ἐνδιαφέροντα σήμερα εἶναι διαφορετικά.
Ἐνδιαφέροντα ποὺ δὲν μᾶς ζωοποιοῦν, ἀλλὰ θανατώνουν τὴν ψυχή. Δὲν ἀπέμεινε πιὰ τίποτα, ποὺ νὰ μᾶς ἐγγυᾶται τὴ χαρά. Ὅλα ἀπεδείχθησαν ἀδύναμα νὰ μᾶς χαρίσουν ἐκεῖνο, ποὺ μόνο ὁ Θεὸς δωρίζει. «Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος» (Β΄ Κορ. Στ΄ 2). Ἰδοὺ καιρὸς μετανοίας. «Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός» (Ρωμ. Ιγ΄13).

Ἂς ἀγωνισθοῦμε μὲ τὰ ὅπλα τῶν θείων χαρισμάτων. Στὸν κοπιώδη πόλεμο θὰ ἔχουμε τὴν παρηγοριὰ καὶ τὴν κραταιὰ προστασία τῆς Παναγίας καὶ τῶν Ἁγίων. Ἔτσι θὰ φθάσουμε στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, ὅπου μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ θὰ σταυρωθοῦμε καὶ θὰ ἀναστηθοῦμε στὴ Βασιλεία τῆς αἰωνιότητος. Ἕως τότε ὑπομονὴ στοὺς κόπους τῆς ἀσκήσεως καὶ στὴν κακοπάθεια τῆς νηστείας. Ἔτσι θὰ ἀποκτήσουμε «ἀγάπης τὴν λαμπρότητα, προσευχῆς τὴν ἀστραπήν, ἁγνείας καθαρότητα, εὐανδρείας ἰσχύν». Μὲ σεβασμό, ὑπακοὴ καὶ ἀγάπη πρὸς τὸν Σωτήρα μας Χριστὸ ἂς ἐργασθοῦμε ὅλοι γιὰ τὴν ἀνακαίνιση τοῦ προσώπου μας, γιὰ νὰ ἔχουμε τόπο καὶ θέση στὴ χαρὰ καὶ τὴ δόξα τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως.

Ὀρθόοδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1968  22 Μαρτίου 2013

Διαβάστε περισσότερα σχετικά θέματα πατῶντας  Νηστεία

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6624.html

ΜΗΝΥΜΑ ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2013, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί.

Δρασκελίσαμε τό κατῶφλι τοῦ νέου χρόνου ἀφήνοντας πίσω μας τόν παλαιό καί ἤδη μετρᾶνε στή ζωή μας τά δικά του λεπτά καί οἱ δικές του ὧρες.

Ὅλα τά εὐχάριστα καί τά δυσάρεστα τοῦ 2012 εἶναι πιά παρελθόν. Ἡ προο­πτι­κή τοῦ καινούργιου χρόνου, πού διανοίγεται μπροστά μας ἔχει πολ­λές ἐλπί­δες καί πολλούς πόθους. Μακάρι ὁ Θεός νά εὐλογήσει, ὥστε τό 2013 νά εἶναι ἔτος πνευματικῆς καί οἰκονομικῆς ἀνακάμψεως. Ὁλοψύχως ἱκετεύομε καί πα­ρα­καλοῦμε τόν χορηγό παντός ἀγαθοῦ:

«Εὐλόγησον τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου Κύριε.

Παντός τοῦ λαοῦ μνήσθητι Κύριε, ὁ Θεός ἡμῶν, καί ἐπί πάντας ἔκχεον τό πλούσιόν σου ἔλεος, πᾶσι παρέχων τά πρός σωτηρίαν αἰτήματα. Σύ γάρ εἶ ἡ βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων, ἡ ελπίς τῶν ἀπελπισμένων, ὁ τῶν χειμαζομένων σωτήρ, ὁ τῶν πλεόντων λιμήν, ὁ τῶν νοσούντων ἰατρός».

Ἡ διαγραφομένη πορεία δέν φαίνεται νά εἶναι εὐχάριστη. Ὁ Γολγοθᾶς συνεχίζεται. Οἱ ποιμαντικές καταιγίδες μαίνονται. Ὁ λαός ἐξαπορεῖ καί μένει ἐμ­βρόντητος μπροστά στίς ἀπροσδόκητες ἐξελίξεις. Αἴσθημα βα­θειᾶς ἀναστα­τώ­σεως κυριαρχεῖ στούς ἀνέργους, στούς πολυτέκνους, στούς πτω­χούς μέ ὅσα κυο­φοροῦνται καί ἀποφασίζονται. Διαφαίνονται στόν ὀρί­ζο­ντα ἀκτῖνες φωτός, ἀλλά πρίν ἀκόμα ἀπλωθοῦν στή γῆ τίς καλύ­πτουν τά παχιά μαῦρα σύννεφα τῆς ἀπογνώσεως. Πῶς λοπόν μέσα σέ ἕνα τέτοιο κλῖμα μπορεῖ κανείς νά ἐλπί­ζει, ὅτι ὁ νέος χρόνος 2013 θά εἶναι καλύτερος;

Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί.

Τό χειρότερο στήν παροῦσα κατάσταση εἶναι ἡ ἀπαισιοδοξία. Χρειάζε­ται ὅλοι μαζί νά ἀνανήψουμε καί νά βάλλουμε ἀρχή. Νά θέσουμε στόχους καί νά ἐργασθοῦμε μέ πεῖσμα γιά τήν κατάκτησή τους.

α) Τό πρῶτο καί κύριο, πού πρέπει νά ἐπιδιώξουμε, εἶναι ἡ ἑνότητα. Ἡ συμπαγής ἑνότητα καί ὁμοψυχία τοῦ λαοῦ εἶναι ὀχύρωμα κατά τῶν ἐχ­θρῶν μας. Οἱ ἀκρότητες καί οἱ κατακερματισμοί τῶν δυνάμεων διευ­κο­λύ­νουν τούς ἐπιβούλους τῆς πατρίδος μας. Νά διατηρήσουμε τήν ψυχική καί κοι­νωνική ἑνότητα. Νά ἀναζητήσουμε τά σημεῖα, πού μᾶς ἑνώνουν καί νά ὀργανωθοῦμε ξανά.

β) Ὁ λαός μας χρειάζεται καί ἀπαιτεῖ ἀπό τούς ἡγέτες του εἰλικρίνεια. Ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τά δεσμά τῆς διαφθορᾶς. Νά γνω­ρί­σουμε τήν πραγματική κατάσταση τῆς πατρίδος μας γιά νά ἀνα­συγκρο­τή­σουμε τίς δυνάμεις μας καί νά ὁρμήσουμε πρός τά ἐμπρός.

γ) Χωρίς ἐργασία προκοπή δέν ὑπάρχει. Ἐμάθαμε νά ζοῦμε σέ μιά κατά­στα­ση ραστώνης. Νά ξυπνήσουμε ἀπό αὐτό τόν λήθαργο καί νά προγραμ­μα­τισθοῦμε. Ὑπάρχει τό πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, πού συνεχῶς αὐξά­νε­ται. Ὑπάρ­χουν, ὅμως, πολλοί τρόποι καί τόποι γιά ἐκεῖνον, πού ἔχει ὄρεξη γιά δουλειά. Ἡ ἀνάπτυξη μή περιμένουμε, ὅτι θά ἔλθει μόνο ἀπό τούς ἔξω, θά ἔλθει, ἐάν καί ἐφ’ ὅσον καί ἐμεῖς αὐτενεργήσουμε.

δ) Ἡ κοινωνική ἀναταραχή εἶναι δυνατόν νά μᾶς ὁδηγήσει σέ μεγάλα καί ὀλέθρια ἀδιέξοδα. Γι΄αὐτό οἱ καιροί ἐπιτάσσουν περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά σεβασμό καί τήρηση τῆς νομιμότητος. Οἱ φρικαλεότητες τῆς διαφθορᾶς καί τῆς παρανομίας ὁδήγησαν τήν Ἑλληνική κοινωνία στό χεῖλος τῆς καταστροφῆς. Ἐάν οἱ ἡγέτες καί ὁ λαός ἐπαναλάβουμε τά λάθη τοῦ παρελθόντος, θά εἴμεθα ὑπόλογοι ἀπέναντι στήν ἱστορία καί στίς νέες γενιές, πού δικαιοῦνται νά ζήσουν καλύτερα ἀπό ἐμᾶς.

ε) Προσόν τῆς Ἑλληνικῆς ψυχῆς εἶναι τό θάρρος καί ἡ ἐπινοητικότης. Ἀπό τόν πολυμήχανο Ὀδυσσέα μέχρι τόν πιό ἄξιο σημερινό Ἕλληνα ὑπάρ­χει στά κύτταρα τοῦ Γένους μας αὐτή ἡ δύναμη, πού ἀνεβάζει τό φρόνημα, φωτίζει τή σκέψη καί δυναμώνει τήν ψυχή, γιά νά ὑπερβεῖ ὅλες τίς δυσκο­λίες. Ἐλπίζουμε ὅτι ὅλα θά τά ἀντιμετωπίσουμε καί θά ἐπανεύρουμε τόν ρυθμό τῆς προόδου καί τῆς εὐτυχίας.

Ἀδελφοί μου.

Μή ξεχνᾶτε, ὅτι ἐπάνω ἀπό ὅλους μας ὑπάρχει ὁ Θεός πρός τόν ὁποῖο ἄς καταφύγουμε γιά νά μᾶς ἀποστείλλει τό κουράγιο, πού χρειαζόμαστε, ὥστε νά περάσουμε ἀκινδύνως τίς συμπληγάδες.

Μαζί μέ τό Θεό ἄς πορευθοῦμε καί κατά τήν νέα αὐτή χρονιά.

«Κύριος τῶν δυνάμεων μεθ΄ἡμῶν, ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ὁ Θεός» (Ψ. 45)

Εὐλογημένος καί χαρούμενος νά εἶναι ὁ καινούργιος χρόνος.

Μετά πατρικῶν ἐνθέρμων εὐχῶν καί ἀγάπης.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

…Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

http://www.imfth.gr

http://katanixis.blogspot.gr/2012/12/2013_29.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/gssUJ+(%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BD%CF%85%CE%BE%CE%B9%CF%82)

Η Εγκύκλιος Χριστουγέννων 2012 από τη Μητρόπολη Φθιώτιδας

Πρός τόν εὐσεβῆ  τῆς Ἐκκλησίας λαόν.
«Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ, ὅς ἐστί Χριστός Κύριος».

 Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί καί τέκνα τῆς Ἐκκλησίας.
Ἀνέτειλε καί πάλι ἡ Ἀνατολή τῶν Ἀνατολῶν, ἡ Μητρόπολις τῶν ἑορτῶν, ἡ κοσμοσωτήριος κατά σάρκα Γέννησις τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, αὐτή τή χρονιά μέσα σέ κλῖμα πνευματικῆς βαρυχειμωνιᾶς, τό ψῦχος καί τήν κατήφεια τῆς ὁποίας, ὅμως, διαλύει ὁ ἀνατείλας Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης. Φωτίζονται τά σύμπαντα μέ τό ἄστρο τῆς Βηθλεέμ καί οἱ ἀκτῖνες του διεγείρουν τίς κουρασμένες ψυχές νά σύρουν τά βήματά τους στή νέα Βηθλεέμ τῆς Χάριτος καί νά ἐναποθέσουν κάθε ἐλπίδα στό Κύριό μας ψελλίζοντας: «Ὁ τεχθείς ἐκ Παρθένου Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς».
Ἐάν θέλωμε νά εἴμαστε ρεαλισταί πρέπει νά ἀντιμετωπίζωμε τήν πραγματικότητα ὅπως εἶναι καί ὄχι ὅπως τήν θέλομε νά εἶναι. Καί ἡ πραγματικότητα σήμερα εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θέτουν ἕνα ἐρώτημα βασικῆς σημασίας.
Λένε, δηλαδή, ὅτι σήμερα, πού τόσο ὁ κόσμος ἔχει προοδεύσει καί ἔχει κατακτήσει τό πᾶν, σέ τί χρειάζεται ὁ Χριστός; Σέ τί μπορεῖ νά βοηθήσει ἤ μᾶλλον σέ τί τόν ἔχομε ἀνάγκη νά μᾶς σώσει; Τίς ἀσθένειες τίς ὑπερνικοῦμε μέ τά φάρμακα. Τήν ἄγνοια μέ τήν διεύρυνση τῆς μορφώσεως. Τήν πτωχεία μέ τή συστηματοποίηση τῆς παραγωγῆς καί κατανομῆς τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Σέ λίγο θά ἐξασφαλίσωμε καί αὐτόν τόν Παράδεισο. Θά ζοῦμε ὅλοι σέ ἕνα ἐπίγειο παράδεισο.
Καί ἐάν, ὅμως, ὑποτεθεῖ, ὅτι ὅλα ἦταν τόσο ὡραῖα καί ρόδινα καί ἐάν ἀκόμα εἶχαν κατανικηθεῖ ὅλες οἱ ἀσθένειες καί εἶχε λυθεῖ τό πρόβλημα τῆς φτώχειας καί εἶχαν κατατροπωθεῖ ἡ ἄγνοια καί ὅλα τά κακά, θά παρέμενε ἀκόμα στήν ἀνθρωπότητα ὡς ἀνοιχτή πληγή, πού χρειάζεται φάρμακα καί θεραπεία, ἡ ἁμαρτία.

Ἡ ἁμαρτία σέ ὅλες τίς ἐκφράσεις της εἶναι μιά κατάσταση, πού κανείς δέν διαμφισβητεῖ. Ἀναδεύει μέσα μας. Ἡ μόρφωση καί γενικώτερα ἡ ἐκπαίδευση εἶναι δυνατόν νά ἀλλάξει τήν μορφή της καί τήν ἔκφρασή της, ὄχι ὅμως καί τήν οὐσία της. Ὁ Χριστός μᾶς ἔσωσε ἀπό τήν ἁμαρτία. Ξερίζωσε ἀπό τή σάρκα μας καί τήν ψυχή μας τήν ἁμαρτία καί καθάρισε τήν ὕπαρξή μας ἀπό κάθε μολυσμό. Μέ τή σάρκωσή Του ἀνακαίνισε τήν «παλαιωθεῑσαν φύσιν» καί μᾶς ἀνέπλασε χαρίζοντάς μας τή νέα πνοή ζωῆς, τό Πανάγιον Πνεῦμα. Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος:

«Πάντες γάρ ἥμαρτον καί ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ δικαιούμενοι δωρεάν τῇ αὐτοῦ χάριτι διά τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Ρωμ. 3,24). Δηλαδή, «ὅλοι ἁμάρτησαν καί στεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καί παίρνουν τήν δικαίωση δωρεάν μέ τήν χάριν του διά τῆς λυτρώσεως, πού ἔγινε διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».
Γράφων ὁ ἴδιος στούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου τονίζει: «εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινή κτίσις• τά ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδού γέγονε καινά τά πάντα» (Β΄ Κορινθ. 5, 17).   
Μέ τήν ἐνανθρώπιση «ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις» (Τιτ. 2,11), ἡ ὁποία μᾶς διδάσκει νά ἀρνηθοῦμε τήν ἀσέβεια καί τίς κοσμικές ἐπιθυμίες καί νά ζοῦμε στόν παρόντα κόσμο μέ ἐγκράτεια, δικαιοσύνη καί εὐσέβεια ἀναμένοντες τήν εὐλογημένη ἐλπίδα μας, πού εἶναι ὁ Σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός.
Ἀλλως τε καί τό μήνυμα τοῦ Ἀγγέλου πρός τόν φοβισμένο Ἰωσήφ ἦταν: «αὐτός γάρ σώσει τόν λαόν αὐτοῦ ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν» (Ματθ. 1, 21).

Τήν ἀλήθεια αὐτή διετράνωσε πάλι ὁ Ἀγγελος πρός τούς ἀγραυλοῦντες ποιμένες τῆς Βηθλεέμ, οἱ ὁποῖοι στή θέα του ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν. Τούς εἶπε: «Ἰδού γάρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντί τῷ λαῷ, ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστί Χριστός Κύριος, ἐν πόλει Δαβίδ» (Λουκ. 2, 11).
Διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γνωρίσαμε τήν ἀλήθεια καί εἴδαμε τό φῶς τό ἀληθινό. Αὐτό τό φῶς διέλυσε τό σκότος, πού μᾶς ἐμπόδιζε νά ἰδοῦμε τό φῶς. Ὁ Χριστός μᾶς ἔδωσε τήν ἀληθινή χαρά καί μᾶς ἀπήλλαξε ἀπό τήν πίκρα τῆς ἁμαρτίας. Κατέλυσε τό διάφραγμα, πού μᾶς ἐμπόδιζε νά πλησιάσωμε τόν Θεό. Ἐξουδετέρωσε τήν πηγή καί μητέρα τῶν κακῶν, τήν ἁμαρτία, πού παραλύει τήν ψυχή καί φέρνει τή φθορά στό σῶμα.
Μέ χαρά ὁ ἱερός ὑμνογράφος πανηγυρίζει καί τόν Θεό δοξολογεῖ γιά τήν σωστική του ἐπέμβαση στήν ἱστορία, διά τῆς σαρκώσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου: «Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, τό παρόν μυστήριον ἐκδιηγούμενοι. Τό μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ διαλέλυται, ἡ φλογίνη ρομφαία τά νῶτα δίδωσι, καί τά Χερουβίμ παραχωρεῖ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς• κἀγώ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς μεταλαμβάνω, οὗ προεξεβλήθην διά τῆς παρακοῆς». (Στιχηρό Ἰδιόμελο τοῦ Ἑσπερινοῦ τῶν Χριστουγέννων).
Παράδεισος δέν εἶναι τά μεγάλα κατορθώματα καί ἐπιτεύματα τοῦ ἀνθρώπου. Εὐτυχία δέν εἶναι ἡ ἐπάρκεια τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Πρόοδος δέν εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση μερικῶν σοβαρῶν ἀσθενειῶν. Παράδεισος εἶναι ὁ Σωτήρας μας Ἰησοῦς. Διά τοῦ μυστηρίου τῆς Γεννήσεως «κἀγώ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς μεταλαμβάνω» τονίζει ὁ ὑμνογράφος. Χωρίς τόν Χριστό δέν ὑπάρχει εἰρήνη καί εὐδοκία. Μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νἀ φθάσει νά γίνει ρομπότ, νά γίνει ὑπεράνθρωπος ἤ ὑπάνθρωπος, ἀλλά ἄνθρωπος δίχως τόν Χριστό δέν μπορεῖ νά γίνει ποτέ.

Ἡ σημερινή κοινωνία χρειάζεται ἀνθρώπους. Ὅσοι παρουσιάζονται ὡς ὑπεράνθρωποι εἶναι εἰκονική πραγματικότητα. Κρύπτονται πίσω ἀπό τήν ὑποκρισία καί τό ψέμα. Τώρα, πού μέ τήν κρίση ἔπεσε ἡ αὐλαία τῶν ἰσχυρῶν καί ἀηττήτων ψευδοϋπερανθρώπων, οἱ ὁποῖοι μέ τά χρηματιστήρια καί τίς διεθνεῖς Τράπεζες ὑπέσχοντο τήν εὐημερία στά ἔθνη. Τά πολιτικά συστήματα καταρρέουν καί νέα ἐμφανίζονται σχήματα, ὁ Χριστός, ὅμως, μένει εἰς τούς αἰῶνας. Ἡ Ἐκκλησία Του μένει ἀσάλευτη καί δεδοξασμένη εἰς αἰῶνας αἰώνων, ὡς ἡ μόνη ἐγγύηση γιά τήν λύτρωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τά δεινά καί τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Ἄς ἀναζητήσωμε καί ἄς οἱκοδομήσωμε τόν ἄνθρωπο μέ τις ἀρχές καί τά ἰδανικά, μέ τήν ἀνθρωπιά καί τήν εὐαισθησία, «τόν κατά Θεόν κτισθέντα», ὅπως τόν μορφοποίησε μέ τή δική του σάρκα ὁ δι’ἡμᾶς Σαρκωθείς Θεός.

«Λαός, σκότει καθεζόμενος, ἰδέτω τό φῶς λάμψαν τό ἀνέσπερον» διακηρύττει ἡ Ἐκκλησία. Ὁ λαός, πού κάθεται στό σκοτάδι, ἄς ἰδεῖ τό ἀνέσπερο φῶς, πού ἔλαμψε. «Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ σήμερον ἡνώθησαν, τεχθέντος τοῦ Χριστοῦ. Σήμερον ὁ Θεός ἐπί γῆς παραγέγονε καί ἄνθρωπος εἰς οὐρανούς ἀναβέβηκε». Γιά τήν ἀπέραντη αὐτή ἀγάπη καί ἀνεκτίμητη δωρεά ἄς ἑνώσωμε τή φωνή μας μέ τις Ἀγγελικές δοξολογίες, ψάλλοντες καί λέγοντες:«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.»
«Τῷ δέ Σωτῆρι Χριστῷ δόξα καί προσκύνησις εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν».

Μετά πατρικῶν ἑορτίων εὐχῶν.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†Ο  ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/2012_22.html