Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ 41ο τελευταῖο π.Σάββα Ἁγιορείτη

Π. Σάββας 03-11-2013 Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ ΜΑ΄ Μέρος τελευταῖο

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 03-11-2013 (Συνάξεις Νέων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

hristospanagia3.blogspot.gr

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/12/41.html

Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ. Ὁμιλία 39η π.Σάββα Ἁγιορείτη

Π. Σάββας  06-10-2013 Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ ΛΘ΄ Μέρος

  Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 06-10-2013 (Συνάξεις Νέων).
 

 

 Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

hristospanagia3.blogspot.gr 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/12/39.html

Κοινή πνευματική ζωή τῆς οἰκογένειας. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Κοινή πνευματική ζωή τῆς οἰκογένειας

Ὁ ἐν τῷ κόσμῳ πιστός καί τά μέλη τῆς οἰκογένειας στήν ὁποία ἀνήκει θά πρέπει νά λειτουργοῦν ὡς μέλη μιᾶς «κατ’ οἶκον Ἐκκλησίας».
Ἡ οἰκογένεια εἶναι μία μικρή Ἐκκλησία. Θά πρέπει τά μέλη της, κατά μίμηση τῆς μοναστικῆς Ἐνορίας, νά καλλιεργήσουν τήν κοινή λειτουργική ζωή, τήν νηστεία, τήν φιλανθρωπία, τήν ἁπλότητα καί ἀφελότητα, τήν ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη, τήν κοινή προσευχή μέσα στό σπίτι καθώς καί τήν πνευματική συμμελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Πατερικῶν συγγραφῶν.
Ὁ συμπνευματισμός, ἡ φιλόθεος ἀδολεσχία καί ἡ κοινή προσευχή καλό εἶναι νά γίνονται σέ τακτά χρονικά διαστήματα καί σέ καθορισμένες ὧρες πού νά μποροῦν ὅλοι νά συμμετέχουν.
Τά μικρά παιδιά ἄς συμμετέχουν γιά λιγότερο χρόνο. Ἡ νηστεία ἐπίσης προσαρμόζεται ἀπό τόν Πνευαματικό ἀνάλογα μέ τίς δυνατότητες καί τήν ἡλικία τοῦ καθενός.
Πρέπει νά τονιστεῖ ὅτι ἡ κατήχηση τῶν παιδιῶν ἀπό τόν πατέρα πού ἔχει καί τήν συμπαράσταση τῆς μητέρας, καθώς καί ἡ κοινή τράπεζα τό μεσημέρι καί τό βράδυ εἶναι πρακτικές πού ἔχουν καίρια σημασία γιά τήν πνευματική πρόοδο τῶν μελῶν τῆς οἰκογένειας καί τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητά τους.
Ἡ κοινή προσευχή ἄς γίνεται τουλάχιστον τό πρωί, τό βράδυ (τό Ἀπόδειπνο) καθώς καί στό γεῦμα καί στό δεῖπνο (πρίν καί μετά). Ὑπάρχουν στά συνήθη προσευχητάρια οἱ τυποποιημένες προσευχές πρίν καί μετά τό φαγητό τίς ὁποῖες καλό εἶναι νά τίς γνωρίζουν ὅλα τά μέλη τῆς οἰκογένειας καί νά τίς ἀπαγγέλουν.
Πολύ βοηθητικό γιά τήν οἰκογένεια εἶναι νά ἔχουν ὅλα τά μέλη της τόν ἴδιο Πνευματικό ὁδηγό, στόν ὁποῖον νά ἐξομολογοῦνται τακτικά.
Τό κορυφαῖο γεγονός στήν χριστιανική οἰκογένεια εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία στήν ὁποία ὅλοι, μέ τήν εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ, θά πρέπει νά μετέχουν πολύ συχνά.
«Φύλακας ἄγγελος τῆς οἰκογενείας» δίδασκε ἕνας ἁγιασμένος σύγχρονος Ἁγιορείτης «εἶναι ἡ ἄσκηση. Ὅταν λέµε ἄσκηση ἐννοοῦµε τὴ λειτουργικὴ ζωὴ τῆς οἰκογενείας. Χωρὶς τὴν Ἐκκλησία δὲν µπορεῖ νὰ διατηρηθεῖ ἡ οἰκογένεια. Ἡ οἰκογένεια πρέπει νὰ ἔχει τὸν Πνευµατικό της σὰν τὸν οἰκογενειακό της γιατρό. Ὅταν εἶναι ὑπὸ τὴν παρακολούθηση τοῦ Πνευµατικοῦ λύνονται ὅλα τὰ προβλήµατα καὶ οἱ σύζυγοι ἀλληλοκατανοοῦνται.
Ἡ πνευµατικὴ ἀγάπη ἀνέχεται καὶ τὰ ἀρνητικὰ στοιχεῖα τοῦ ἄλλου. Δὲν ἐπιµένει ἐγωϊστικὰ νὰ ἐκπληρώνονται ὅλα τὰ θελήµατά του. Ἡ νηστεία, ἡ προσευχὴ καὶ ἡ Θεία Λειτουργία ἁγιάζουν τὰ παιδιὰ καὶ τοὺς συζύγους. Ἡ καλυτέρη πρακτικὴ ἄσκηση εἶναι οἱ µετάνοιες.
Ἡ µεγαλυτέρη ὅµως ἄσκηση καὶ εὐλογία στὴν οἰκογένεια εἶναι ἡ συµµετοχὴ στὴν Θεία Κοινωνία.
Πρέπει νὰ ἐγκρατεύεστε καὶ νὰ ρυθµίζετε ἔτσι τὴν ζωή σας, ὥστε µἐ τὴν εὐλογία τοῦ Πνευµατικοῦ σας νὰ µπορεῖτε τακτικὰ νὰ κοινωνᾶτε Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ. Ὅταν τὸ ἐπιτύχετε αὐτὸ δὲν ζεῖτε σαρκικά, ἀλλὰ πνευµατικὰ καὶ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἀναπαύεται ἐπάνω σας. Τὸ πρόβληµα στὴν οἰκογένεια προέρχεται ἀπὸ τὸν σαρκικὸ τρόπο ζωῆς, διότι σκοτίζεται ὁ νοῦς καὶ ἀρχίζει ἡ ἐµπάθεια καὶ ὁ ἐγωϊσµός.
Ὅταν µᾶς κατευθύνει µόνο τὸ σῶµα κάνουµε πολλὰ λάθη.
Ἀλλάζουν ὅµως τὰ κριτήρια ὅταν ὑπάρχει ἄσκηση καὶ ἡ βίωση τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. Τότε ὑπάρχει εὐλογία καὶ χαρὰ στὴν οἰκογένεια. Ὁ Χριστὸς µᾶς τὰ δίνει ὅλα τὰ ἀγαθὰ καὶ εἶναι ὅλα εὐλογηµένα. Εἶναι κρῖµα νὰ µήν ἀγαπᾶτε τὴν ὀµορφιὰ καὶ τὴν ζεστασιὰ ποὺ φέρνει ὁ Χριστὸς στὴν οἰκογένεια!»22.
Πολύ βοηθητικό γιά τά μέλη τῆς χριστιανικῆς οἰκογένειας εἶναι τό νά ἐκμεταλλεύονται τίς διάφορες πνευματικές εὐκαιρίες, νά παρακολουθοῦν τίς διαλέξεις-κηρύγματα τοῦ Πνευματικοῦ τους καί ἄλλων ἁγιασμένων προσωπικοτήτων.
 Ἐπίσης συντελοῦν πολύ στήν πνευματική πρόοδο οἱ ἐπισκέψεις σέ Μοναστήρια καί ὁ σύνδεσμος μικρῶν καί μεγάλων μέ Γέροντες καί Γερόντισσες. Ἰδιαίτερα τά παιδιά πολύ βοηθοῦνται ὅταν ἀναπτύξουν πνευματική φιλία μέ καλούς μοναχούς, τά ἀγόρια καί ἐξαγιασμένες μοναχές τά κορίτσια.
 Ἡ ἀλληλοσυμβουλευτική πού ἀναπτύσσεται μεταξύ τῶν νέων δέν βοηθεῖ, ἀντίθετα τούς βλάπτει πολύ. Ἡ ἐπικοινωνία μέ ἁγιασμένους μοναχούς μπορεῖ νά τήν ὑποκαταστήσει πολύ ἐπιτυχημένα.
Παράλληλα μέ τήν οἰκογενειακή Πνευματική ζωή ὁ ποιμένας τῆς κοσμικῆς Ἐνορίας ὀφείλει ἰδιαίτερα νά μεριμνήσει ὥστε νά δημιουργηθεῖ στήν Ἐνορία μία ἀκμάζουσα λατρευτική ζωή.
 Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο:«Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας» (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) πού σύν Θεῶ θά ἐκδοθεῖ σύντομα

22 Γέροντας Μάρκελλος Καρακαλληνὸς, Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», http://odevontas.blogspot.gr/2010/05/blog-post_04.html.

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατῆστε: Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας

hristospanagia3.blogspot.gr

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_6227.html

Τά δάκρυα. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Τά δάκρυα

Στόν κανόνα του ὁ καλός πιστός ἐνορίτης πρέπει νά ἐμπνευσθεῖ ἀπό τόν Πνευματικότου πατέρα νά καλλιεργεῖ μαζί μέ τήν προσευχή του καί τά δάκρυα.

«Τὰ δάκρυα» δίδασκε ὁ χαρισματοῦχος π. Ἐφραίμ «εἶναι μεταξὺ ἐμπαθείας καὶ ἀπαθείας» καί συνέχιζε: «Τὰ δάκρυα καθαρίζουν. Εἶναι τὰ ἀρχαρήτικα δάκρυα, δηλαδὴ τὰ δάκρυα μετανοίας. Ἤτοι σκέπτεσαι, ἐὰν κολασθῶ; Θὰ εἶμαι μὲ τὸν Χριστὸν ἢ μὲ τὸν διάβολον; Ἐὰν θὰ εἶμαι αἰώνια εἰς τὴν κόλασιν; Τότε τί θὰ κάνω; κ.ο.κ.

Κατόπιν ἔρχονται τὰ δάκρυα τῆς χάριτος. Τὰ δάκρυα αὐτὰ εἶναι τόσον γλυκά, ὥστε ὅταν μοῦ ἤρχοντο ἔλεγα: Θεέ μου εἰς τὸν Παράδεισον τίποτε ἄλλον δὲν θέλω, παρὰ νὰ κλαίω ἔτσι. Αὐτὰ τὰ δάκρυα ἔρχονται ὕστερα.

Τὰ δάκρυα εἶναι ἡ τροφὴ τῆς ψυχῆς. Ὅπως τὸ σῶμα (ὅταν) τρέφεται μὲ καλὴν τροφὴ ζωογονεῖται, ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ τρέφεται μὲ τὰ δάκρυα καὶ ζωογονεῖται.

Νὰ καλλιεργεῖς τὰ δάκρυα. Νὰ καλλιεργεῖς τὶς εἰκόνες, τὶς σκέψεις, ποὺ φέρνουν δάκρυα. Ἐγὼ καλλιεργοῦσα τὴν εἰκόνα τοῦ νεκροῦ σώματος τοῦ Γέροντα Ἰωσήφ. Ὅταν τὸν φίλησα καὶ τὸν βάλαμε στὸ μνῆμα. Σκεπτόμουνα, ὅτι κι ἐγὼ σύντομα ἔτσι θὰ γίνω. Σκεπτόμουνα, μήπως ὁ Θεὸς δὲν μὲ δεχθεῖ, δὲν μὲ συγχωρήσει, κ.ο.κ.

Ὅταν προσεύχεσαι νὰ προσπαθεῖς νὰ ἔχεις δάκρυα. Γίνεται συνήθεια κατόπιν καὶ κλαῖς εἰς τὴν προσευχήν σου. Ὅταν ἔχῃς δάκρυα εἰς τὴν προσευχή, ὁ,τιδήποτε δάκρυα, πηγαίνεις μπροστά. Ὅταν σταματήσουν τὰ δάκρυα πᾷς ὀπίσω.

Τὰ πολλὰ δάκρυα δίνουν τὴν Χάριν. Ἀρχικῶς σκεπτόμουνα, ὅτι σὲ λίγο θὰ πεθάνω. Τώρα, ἔχω χρόνον νὰ προσευχηθῶ καὶ νὰ μετανοήσω. Μόλις πεθάνω, τίποτε δὲν ὠφελοῦν τὰ δάκρυα. Τώρα μόνον, μπορῶ νὰ κλάψω γιὰ τὴν ψυχή μου. Ἔβαζα τὸν ἑαυτόν μου εἰς τὴν κόλασι. Ἔτσι ὀλίγον κατ᾿ ὀλίγον καλλιεργοῦσα τὰ δάκρυα, καὶ μὲ τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ, ἔκλαιγα ὅσο ἤθελα καὶ ὅποτε ἤθελα.

Ἐγὼ πῆρα τὸν δρόμον τῶν δακρύων. Ἔλεγα εἰς τὸν Γέροντα Ἰωσὴφ διὰ τὰ πολλά μου δάκρυα καὶ μοῦ ἀπαντοῦσε: Ἐσὺ ἔτσι θὰ εὕρεις τὴν Χάριν, μὲ τὰ δάκρυα. Ἄλλος δρόμος εἶναι ἡ νοερὰ προσευχή. Καὶ πράγματι ἔτσι κι ἔγινε. Ἐγὼ βρῆκα τὴν Χάριν μὲ τὰ πολλὰ δάκρυα.

Ἂν θέλῃς νὰ μὴ ψυχρανθεῖ ὁ ζῆλος σου, μὴν ἀφήνεις τὰ δάκρυα στὴν προσευχή σου.

Αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγω, εἶναι ὅ,τι μας παρέδωσε ὁ Γέροντας Ἰωσήφ, καὶ ὅ,τι ἐκ πείρας ἐδοκίμασα, εἶδα, καὶ γεύθηκα. Αὐτὰ λέγω»²¹.

Μαζί μέ τήν ἀδιάλειπτη ἐσωτερική προσευχή τῶν πιστῶν μελῶν τῆς Ἐνορίας, τήν ἐκπλήρωση τοῦ προσωπικοῦ τους κανόνα καί τά δάκρυα ὁ ποιμένας ὀφείλει νά ἐμπνεύσει τήν κάθε οἰκογένεια ὥστε νά ἀποκτήσει μία Ἁγιοπνευματική ἀτμόσφαιρα μέ τήν καλλιέργεια τῆς κοινῆς πνευματικῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς.

 Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο:«Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας» (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) πού σύν Θεῶ θά ἐκδοθεῖ σύντομα

21 Ὅ.π.

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατῆστε: Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας

hristospanagia3.blogspot.gr

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_3579.html

Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ. Ὁμιλία 38η π.Σάββα Ἁγιορείτη

Π. Σάββας 2013-06-27 Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ ΛΗ΄ Μέρος.

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-06-2013 (ΣυνάξειςΝέων στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).  

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

hristospanagia3.blogspot.gr 

 

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/38.html

Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνα. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Π. Σάββας 25-11-2013 Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνα

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 25-11-2013 (Κήρυγμα στόν Πενταπλάτανο Γιαννιτσῶν).

 

 Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)


hristospanagia3.blogspot.gr 

 

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_26.html

Εἰσαγωγή στόν ἀόρατο πόλεμο καί ὁ σκοπός τῆς πνευματικῆς ζωῆς α΄ μέρος (Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου)

Π. Σάββας 18-11-2013. Εἰσαγωγή στόν ἀόρατο πόλεμο καί ὁ σκοπός τῆς πνευματικῆς ζωῆς α΄ μέρος (Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου)

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-11-2013 (Σύναξη γυναικῶν).

 Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

hristospanagia3.blogspot.gr 

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_4210.html

Τί εἶναι ἡ ἡσυχία; Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Τί εἶναι ἡ ἡσυχία;

Ἄς δοῦμε τί εἶναι ἡ ἡσυχία.

«Κάποιος ἀδελφὸς ρώτησε ἕναν γέροντα, λέγοντάς του:

Τί εἶναι ἡσυχία, καὶ ποιὰ εἶναι ἡ ὠφέλειά της;

Ὁ γέροντας τοῦ ἀπάντησε:

Ἡσυχία εἶναι τὸ νὰ κάθεσαι στὸ κελί σου μετὰ γνώσεως καὶ φόβου Θεοῦ, ἀπέχοντας ἀπό κάθε κακία καὶ ὑψηλοφροσύνη. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἡσυχία γεννάει ὅλες τὶς ἀρετές, καὶ φυλάει τὸν μοναχὸ ἀπὸ τὰ πεπυρωμένα βέλη τοῦ πονηροῦ, μὴ ἀφήνοντάς τον νὰ πληγωθεῖ ἀπὸ αὐτά.

Ὦ ἡσυχία,

προκοπὴ μοναζόντων·

Ὦ ἡσυχία,

κλίμακα οὐράνιος, ὁδὸς βασιλείας οὐρανῶν, μητέρα τῆς κατάνυξης,

πρόξενος τῆς μετανοίας, καθρέπτης ὅπου βλέπουμε τὶς ἁμαρτίες μας,

ἐσὺ ποὺ δείχνεις στὸν ἄνθρωπο τὰ πλημμελήματά του,

ποὺ δὲν ἐμποδίζεις τὰ δάκρυα καὶ τοὺς στεναγμούς,

ποὺ λαμπρύνεις τὴν ψυχὴ καὶ φέρνεις σὲ εἰρηνικὴ κατάσταση τὸν ἄνθρωπο!

Ὦ ἡσυχία,

σὺ ποὺ γεννᾶς τὴν πραότητα, μένεις μαζὶ μὲ τὴν ταπείνωση,

συνομιλεῖς μὲ τοὺς Ἀγγέλους, φωτίζεις τὴν διάνοια,

καὶ εἶσαι συζευγμένη μὲ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ!

Ὦ ἡσυχία,

εἶσαι ἀνιχνευτής τῶν λογισμῶν καὶ λύχνος τῆς διακρίσεως,

γεννᾶς ὅλα τὰ ἀγαθὰ καὶ ἑδραιώνεις τὴν νηστεία, ἀντιθέτως δὲ,

ἐμποδίζεις τὴν γαστριμαργία καὶ βάζεις χαλινάρι στὴν γλῶσσα!

Ὦ ἡσυχία,

σχολὴ προσευχῆς καὶ ἀναγνώσεως,

γαλήνη λογισμῶν καὶ εὔδιο (γαλήνιο) λιμάνι!

Ὦ ἡσυχία,

νεωτέρων ὅπλο, ποὺ δὲν ἀλλάζουν τὸ φρόνημά τους καὶ θέλουν νὰ κάθονται στὰ κελλιά τους καὶ νὰ σὲ διαφυλάττουν ἀτάραχα!

Ὦ ἡσυχία,

ἀμεριμνία ψυχῆς, ζυγὸς χρηστὸς καὶ φορτίο ἐλαφρύ, ποὺ ἀναπαύεις καὶ βαστάζεις τὸν βαστάζοντά σε!

Ὦ ἡσυχία,

εὐφροσύνη ψυχῆς καὶ καρδίας,

μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὴ νὰ μεριμνᾶ μόνον γιὰ τὸν ἑαυτό της, νὰ μιλᾶ στὸν Χριστὸ καὶ διηνεκῶς νὰ ἔχει μπροστὰ στὰ μάτια της τὸν θάνατο!

Ὦ ἡσυχία,

ὀφθαλμῶν καὶ ἀκοῆς καὶ γλώσσας χαλινάρι!

Ὦ ἡσυχία,

ὅπου κάθε μέρα καὶ νύχτα περιμένεις τὸν Χριστὸ

καὶ διατηρεῖς τὴν λαμπάδα ἄσβεστη καὶ συνεχῶς ψάλλεις:

«ἑτοίμη ἡ καρδία μου ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου!»

Ὦ ἡσυχία,

μητέρα τῆς εὐλάβειας, δεσμωτήριο παθῶν, χωρίον Χριστοῦ,

ποὺ καρποφορεῖς ἀγαθοὺς καρπούς.

Ναὶ ἀδελφέ, αὐτὴν νὰ ἀποκτήσῃς, μνημονεύοντας τὴν ὥρα τοῦ θανάτου σου, γιατί δὲν γνωρίζεις ποιά ὥρα ἔρχεται ὁ κλέπτης. Λοιπόν, ἐντρύφησε στὴν ψυχή σου!»⁴⁷

Ἡ ἡσυχία εἶναι θεόσδοτος μέθοδος, τρόπος ζωῆς, πού ὁδηγεῖ στήν ἀναμαρτησία. «Ὁ Ἀββᾶς Ἀρσένιος ὅταν ζοῦσε ἀκόμα μέσα στὸ παλάτι, προσευχόταν στὸν Θεὸ λέγοντας: “Κύριε, ὁδήγησέ με πῶς νὰ σωθῶ”. Καὶ τότε μία φωνὴ τοῦ εἶπε: “Ἀρσένιε, φύγε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ θὰ σωθῇς”. Ὅταν μάλιστα ἀναχώρησε γιὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν μοναχικὸ βίο, προσευχήθηκε πάλι τὸ ἴδιο. Καὶ τότε μία φωνὴ καὶ πάλι τοῦ εἶπε: “Φεῦγε, σιώπα, ἡσύχαζε”. Αὐτὲς εἶναι οἱ ρίζες τῆς ἀναμαρτησίας»⁴⁸.

Ὁ ἄνθρωπος πού ζεῖ στήν ἡσυχία ἀπαλλάσσεται ἀπό πολλές ἀφορμές γιά ἁμαρτία. «Αὐτὸς ὁ ὁποῖος κάθεται στὴν ἔρημο καὶ ἡσυχάζει» δίδασκε ὁ Μέγας Ἀντώνιος, «τριῶν πολέμων ἀπαλλάσσεται, τῆς ἀκοῆς, τῆς λαλιᾶς καὶ τοῦ βλέπειν· μόνον δὲ (πόλεμον) ἔχει αὐτὸν τῆς ἀκηδίας»⁴⁹.

Ἐκεῖνο πού κατεξοχήν ταράζει τήν ἀνθρωπότητα εἶναι τά πολλά θελήματα τῶν ἀνθρώπων, τά ὁποῖα τούς ὁδηγοῦν σέ ποικίλες ἄχρηστες, μάταιες, δραστηριότητες καί πολλαπλές συγκρούσεις, πού ἀφαιροῦν τήν εἰρήνη ἀπό τήν καρδιά τους. Ἡ ἐγκόλπωση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι ἕνα καί μοναδικό, ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή εἰρήνη ἀγγέλους καί ἀνθρώπους. Τό ἕνα καί μοναδικό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ σωτηρία μας: «Ὁ Θεός θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»⁵⁰.

Ὁ ἀνθρώπος πού ζεῖ ἡσυχαστικά ἐπιλέγει καί ἐγκολπώνεται τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀδιαφορώντας γιά τά ποικίλα ἀνθρώπινα θελήματα. Ὁμοιάζει, ἔτσι, μέ τούς Ἁγίους Ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἔχουν καί ζοῦν σύμφωνα μέ τό ἕνα καί μοναδικό θεῖο θέλημα.

Ἀναφέρεται στό Γεροντικό ὅτι «εἶπε ὁ Ἀββᾶς Μᾶρκος στὸν Ἀββᾶ Ἀρσένιο: “Γιατί φεύγεις ἀπὸ ἐμᾶς;” Καὶ αὐτὸς τοῦ ἀπάντησε: “Ὁ Θεὸς γνωρίζει ὅτι σᾶς ἀγαπῶ, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ εἶμαι καὶ μαζὶ μὲ τὸν Θεό καὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ Ἄγγελοι, ἂν καὶ χιλιάδες καὶ μυριάδες, ἕνα θέλημα ἔχουν· οἱ δὲ ἄνθρωποι πολλά. Δὲν μπορῶ νὰ ἀφήσω τὸν Θεὸ γιὰ νὰ εἶμαι μαζὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους”»⁵¹.

Ὅποιος θέλει νά ἀρέσει στούς ἀνθρώπους ἱκανοποιώντας τους τά ποικίλα θελήματα (ἐπιθυμίες), πέφτει στό πάθος τῆς κενοδοξίας. Αὐτό τό πάθος τόν κρατάει σέ μία διαρκῆ ταραχή, ἐπειδή συνεχῶς τόν ὁδηγεῖ στήν προσπάθεια νά ἀποκτήσει ἤ νά μήν χάσει τήν εὔνοια τῶν ἄλλων.

Ὁ Ἀββᾶς Βαρσανούφιος, ἐξηγώντας τί εἶναι ἡσυχία λέγει: «Τί εἶναι ἡ ἡσυχία; Δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ συστείλει κάποιος τὴν καρδία του ἀπὸ τὸ νὰ δίνει καὶ νὰ παίρνει καὶ ἀπὸ τὴν ἀνθρωπαρέσκεια ἀπὸ ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες ἐνέργειες»⁵².

Ἡ ἡσυχία εἶναι μία προσπάθεια νὰ μὴ περιπλέκεται ὁ ἄνθρωπος στὰ ἐκτὸς αὐτοῦ καί, κυρίως, στὸ λεπτὸ πάθος τῆς κενοδοξίας-ἀνθρωπαρέσκειας, ποὺ εἶναι ἡ ὑποδούλωσή του στὴν γνώμη τοῦ κόσμου.

Κατὰ τὸν Ὅσιο Θαλάσσιο, ἡσυχία εἶναι ἡ μέθοδος γιὰ τὸν ἔλεγχο (φυλακὴ)-ἀσφάλιση τῶν αἰσθήσεων. «Ἀσφάλισε τὶς αἰσθήσεις» διδάσκει ὁ Ὅσιος «μὲ τὸν τρόπο (μέθοδο) τῆς ἡσυχίας καὶ δίκασε (ἐξέτασε) τοὺς λογισμοὺς πού ὑπάρχουν στὴν καρδιὰ»⁵³.

Ἑπομένως, ἡ ἡσυχία εἶναι μία ὁλόκληρη ἐπιστήμη τῶν λογισμῶν, τῆς καρδίας καί τῶν αἰσθήσεων, ποὺ βοηθᾶ τὸν ἄνθρωπο νὰ μὴν παραμένει ἀχαλίνωτος καὶ ὑποδουλωμένος στὸν κόσμο τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν νοητῶν, προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ τὸν στόχο του, πού εἶναι ἡ θέωση, τὸ «καθ' ὁμοίωσιν»⁵⁴.

 

47Γεροντικόν-Περὶἡσυχίας, http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/gerontikon/gerontikon8_peri_hsyxias.htm

48 Ὅ.π

49 Ὅ.π

50 Α΄ Τιμ. 2, 4

51Γεροντικόν-Περὶἡσυχίας, http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/gerontikon/gerontikon8_peri_hsyxias.htm.

52 Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ναυπάκτου & Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεου Βλάχου, Ἡ Ὀρθόδοξη νηπτική θεολογία τῆς Ἐκκλησίας ὡς μέθοδος θεραπείας, http://www.oodegr.com/oode/psyxotherap/niptiki1.htm: «Ἡ ἡσυχία τί ἐστιν; ἀλλ ἢ τὸ συστεῖλαι τινα τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀπὸ δόσεως καὶ λήψεως καὶ ἀνθρωπαρεσκείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐνεργειῶν».

53 Φιλοκαλία Β’, σελ. 206, κβ’ «Ἀσφάλισαι τάς αἰσθήσεις τῷ τρόπῳ τῆς ἡσυχίας καὶ δίκασον τοὺς λογισμοὺς ἐφεστῶτας τῇ καρδίᾳ».

54 Πρβλ. Βλάχου Ἱερόθεου Μητροπολίτου, Ὀρθόδοξη Ψυχοθεραπεία, Ζ΄ ἔκδοση, Ἱερά Μονή Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας).

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο:«Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας» (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) πού σύν Θεῶ θά ἐκδοθεῖ σύντομα

  Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατῆστε: Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας

hristospanagia3.blogspot.gr

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_7783.html

Συμπεράσματα γιά τόν μοναχισμό τοῦ 19ου αἰῶνα στήν Ἑλλάδα. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Συμπεράσματα γιά τόν μοναχισμό τοῦ 19ου αἰῶνα στήν Ἑλλάδα.

«Ὁ μοναχισμός, στά ὅρια τῆς Ἐθναρχίας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους κατά τόν 19ο αἰῶνα ποσοτικά μέν παρουσιάζει, ἐν πολλοῖς, συρρίκνωση σέ σχέση μέ τό παρελθόν, διότι ὄχι μόνο ἐξέλειπαν οἱ λόγοι τῆς ἀθρόας καταφυγῆς στά Μοναστήρια, ἀλλά καί τό νέο εὐρωπαϊκό πνεῦμα ἐνίσχυε τήν ἀποστροφή πρός τόν μοναχικό βίο. 
Ἐξ ἄλλου ἡ Ἑλληνική Πολιτεία ἀποδυνάμωσε στά ὅριά της καί τά ἐναπομείναντα Μοναστήρια, μετά τήν διάλυση τῶν περισσοτέρων ἀπό αὐτά (1833), ὥστε νά δικαιολογεῖται ἀπόλυτα, ὅσον ἁφορᾶ στήν ἑλλαδική πραγματικότητα, ὁ λόγος γιά “κρίση” καί “κατάπτωση”, κατάσταση πού θά παραταθεῖ καί μετά τά μέσα τοῦ 20ου αἰῶνα.

Ἀπό πλευρᾶς ὅμως ποιότητας καί συνέπειας στήν Παράδοση, παρά τήν γενικότερη χαλάρωση, μέ κανένα τρόπο δέν μπορεῖ νά γίνει λόγος γιά νέκρωση ἤ ἀφασία καθολική καί μάλιστα στόν Ἄθωνα. Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ διετήρησε τά ζώπυρα τῆς ἡσυχαστικῆς Παράδοσης σέ εὐλογημένους θύλακές της, πού ἐξεκόλαψαν τήν ἀναγέννηση τῶν ἡμερῶν»¹⁴⁶.

Ἀπό ὅλα τά ἀνωτέρω, πού γράφει ὁ σεβαστός π. Γεώργιος Μεταλληνός γιά τόν μοναχισμό στήν Ἑλλάδα τοῦ 19ου αἰῶνα, βγαίνει ἀβίαστα τό συμπέρασμα ὅτι στόν μοναχισμό ἤ ἔστω σ’ ἕνα τμῆμα του, πού δέν ἐκκοσμικεύθηκε, διαφυλάχθηκε ἀκέραιο τό πνεῦμα τῶν πρωτοχριστιανικῶν κοινοτήτων, πού ἦταν τό πνεῦμα τῆς ἄσκησης καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς.

Παρόλες τίς ἀντίξοες ἐξωτερικές κοσμικές συνθῆκες, τόν κρατικό ὕπουλο διωγμό καί τήν διάβρωση πολλῶν θεσμικῶν προσώπων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἀπό τό πνεῦμα τοῦ ἄθεου Διαφωτισμοῦ καί οὐμανισμοῦ, τά Μοναστήρια δέν ἔπαψαν νά εἶναι ἐργαστήρια ἁγιότητας καί αὐθεντικοί ἐκφραστές τοῦ Χριστοῦ καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς σέ μιάν ἀδιάσπαστη συνέχεια ἀπό τά χρόνια τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μέχρι σήμερα.

 

146 Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ Κοσμήτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Ὁ Ἑλλαδικός Μοναχισμός τον 19ο αἰῶνα, Περιοδικό Πεμπτουσία, τεῦχος 19.

 Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο:«Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας» (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) πού σύν Θεῶ θά ἐκδοθεῖ σύντομα

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατῆστε: Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας

hristospanagia3.blogspot.gr


http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/19_7.html

Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι καί ἡ φιλαργυρία. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Π. Σάββας 31-10-2013. Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι καί ἡ φιλαργυρία.

 Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 31-10-2013 (Κήρυγμα στό Πανηγυρικό Ἑσπερινό τῆς ἑορτῆς στόν Ἱ.Ν. Ἁγ. Ἀναργύρων Γιαννιτσῶν).

 Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

hristospanagia3.blogspot.gr

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_7717.html

Ἡ ἐχθρική ἀντιμετώπιση τοῦ μοναχισμοῦ. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ ἐχθρική ἀντιμετώπιση τοῦ μοναχισμοῦ

Κατά τόν 19ο αἰῶνα τό νεοσύστατο Ἑλληνικό κράτος, ὑποτασσόμενο στά δυτικά ἀλλοτριωμένα καί ἀλλοτριωτικά πρότυπα τοῦ Διαφωτισμοῦ καί τῆς Γαλλικῆς ἐπανάστασης, ἐπεδίωξε νά ἐξευρωπαϊστεῖ μέ σκοπό τήν δῆθεν πρόοδο καί τόν ἐκσυγχρονισμό του. Αὐτή ἡ τακτική βέβαια ἐπηρέασε καταλυτικά τήν πορεία τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καί εἰδικότερα τοῦ μοναχισμοῦ.
«Ὁ κρατικός ἐκδυτικισμός πού ἐπιδιώχθηκε, ὅπως ἔχει ὑπογραμμιστεῖ¹³¹, δέν θά μποροῦσε νά ἐπιτευχθεῖ σε καμμία περίπτωση χωρίς ἐπιβολή δυτικῶν προτύπων στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία διαφοροποιοῦσε ριζικά τίς ὀρθόδοξες ἐθνότητες τῆς Ἐθναρχίας ἀπό τήν πολιτισμική Παράδοση τῆς Εὐρώπης (πρᾶγμα ποὺ δὲν ἐξυπηρετοῦσε τὸν πονηρὸ αὐτὸν σκοπό).
Ἡ δέ κατά τῆς Ὀρθοδοξίας “ἐπιβουλή” –γιά νά χρησιμοποιήσω τόν δικαιωμένο ἀπό τά πράγματα ὅρο τοῦ Κοσμᾶ Φλαμιάτου– ἐπικεντρώθηκε στόν μοναχισμό, τὸν χῶρο ποὺ συνεχίζει μέ αὐθεντικότητα τήν δομή καί τόν τρόπο λειτουργίας τῆς πρωτοχριστιανικῆς Ἐκκλησίας¹³².

Τήν ἔκταση δέ τῆς προοδευτικῆς διάβρωσης φανερώνει ἡ συνοδική “ἐπίσημη ἐκκλησιαστική” συμμετοχή στήν διάλυση τῶν Ἱερῶν Μονῶν, δηλώνοντας ξεκάθαρα τό πνεῦμα αὐτοκαταστροφῆς πού εἶχε κυριεύσει ἀπό τό 1833 καί τήν ἐκκλησιαστική Ἱεραρχία¹³³.

Ὁ ἀρχιμ. Θεόκλητος Φαρμακίδης, γραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὡς ἐνεργό μέλος Ἑπταμελοῦς Ἐπιτροπῆς, καταθέτει “Ἔκθεση” (Μάρτιος 1833) περί τῶν ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων, ὅπου κατά τόν σημαντικότερο θεολόγο τοῦ 19ου αἰῶνα, πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντῖνο Οἰκονόμο, “οἱ μοναχοί ὑπῆρξαν τά τελευταῖα θύματα τῆς Ἐκθέσεως”. Ἡ “Ἔκθεση” τῆς Ἐπιτροπῆς θά ὑλοποιηθεῖ ἀπό τήν Ἀντιβασιλεία (Μάουρερ), ἔστω καί ἄν πολλά ἄρθρα τῆς Ἐκθέσεως ἀθετοῦσαν τήν ὀρθόδοξη κανονική τάξη, τήν παραδεδομένη ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους.

Ὁ παραδοσιακός πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος, χαρακτηρίζει ὡς ἑξῆς τίς σχετικές ἀποφάσεις: τήν μετατροπή ξαφνικά ὅλων τῶν Mοναστηριῶν σέ κοινόβια τήν χαρακτηρίζει ὡς “πρῶτον τρόπον ἐνεργότατον εἰς διάλυσιν τῶν Mοναστηρίων”. Τήν ἀπαγόρευση συστάσεως κοινοβίου μέ λιγότερους ἀπό 30 μοναχούς, ὡς “δεύτερον τρόπον τῆς τῶν μοναστηρίων καταστροφῆς”. Καί τέλος, τόν ἀποκλεισμό ἀπό τόν μοναχισμό τῶν κάτω τῶν 30 ἐτῶν (τόν χαρακτηρίζει) ὡς “τρίτον τρόπον γενναιότερον πρός ἐξολόθρευσιν τῆς μοναχικῆς πολιτείας”¹³⁴. Ἡ στάση τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας στίς πνευματικές ἐπιδιώξεις τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου¹³⁵, μεγάλου ἀσκητοῦ τοῦ 19ου αἰῶνα, δείχνει μιά συνεχιζόμενη συμπεριφορά, ἀπορρέουσα ἀπό τήν φαρμακίδεια νοοτροπία»¹³⁶.

 

131 (προσαρμοσμένο κείμενο) Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ἐξευρωπαϊσμός καί Ἑλλαδικός Μοναχισμός, στό: Ἑλληνισμός Μετέωρος, ὅ.π., σ. 87 ε.ε.

132 Πρωτοπρ. Ἰωάννου Ρωμανίδου, Τό προπατορικόν ἁμάρτημα, Ἀθῆναι 1989, σ. κδ.

133 Χριστοδούλου Κ. Παρασκευαΐδου, Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, ὅ.π. σ. 27: «... ἡ Ἐκκλησία μόνη ἔδωσε στήν Πολιτεία τά ὅπλα, γιά νά τήν πολεμήσῃ».

134 Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ἐξευρωπαϊσμός..., ὅ.π. σ. 103, ὑποσημ. 47.

135 Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁ θαυματουργός, ὁ βίος καί τό ἔργο του (1846-1920), Θεσσαλονίκη 1979, σ. 124 ε.

136 Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Κοσμήτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Περιοδικό Πεμπτουσία, τεῦχος 19 – ἄρθρο: Ὁ Ἑλλαδικός Μοναχισμός τόν 19ο αἰῶνα.

 Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο:«Τά ἀσκητικά τῆς Ἐνορίας» (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) πού σύν Θεῶ θά ἐκδοθεῖ σύντομα

hristospanagia3.blogspot.gr 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_3308.html