Έλληνες, εγέρθητε! Πείτε όχι στον φραπεδισμό!!!

ΤΟ «ΕΓΕΡΘΗΤΕ όλοι πάνω», μας το έλεγαν στο στρατό! Εκεί το πρωτακούσαμε οι περισσότεροι πρώτη φορά! Και ξαφνικά, αφού αυτό το «εγέρθητε» το είχαμε όλοι ξεχάσει, το ακούσαμε απότομα ένα βράδυ, μεταμεσονύχτιες ώρες και πεταχτήκαμε από τον ύπνο μας! Τελικά κοιμόμασταν… βρισκόμασταν εν υπνώσει, μισοναρκωμένοι στους καναπέδες μας, μπροστά στις τηλεοράσεις μας, απαθείς σχεδόν να παρακολουθούμε με νυσταγμένο ενδιαφέρον ένα ακόμα εκλογικό αποτέλεσμα!

Ω!!! Σε τι κόσμο ζούμε… μπαμπά…

M «Σε τι κόσμο, μπαμπά, μ' έχεις φέρει να ζήσω, / δε μου κάνει, μαμά, επιστρέφεται πίσω, / σε τι κόσμο, μπαμπά, μ' έχεις φέρει να ζήσω, / με στενεύουν λουριά, πώς να τον συνηθίσω. // Τόσος κόπος γιατί, τόσο αίμα και δάκρυ / να μπορούσα με κάτι να τον κάνω καπνό, / όλα τέλειωσαν πια, όλα πήγαν χαμένα, / ένα μένει σ' εμένα, να του βάλω φωτιά.»

Το φονικό ίαμα του Μπρέιβικ

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ


Το νεοφιλελεύθερο αφήγημα ανατέμνει και συγκροτεί μια ιδανική κοινωνία αμιλλωμένων, δημιουργικών ανθρώπων. Ολοι κοιτάζουν ψηλά, σαν πρόσκοποι επί χούντας. Η κρίση -ως ασθένεια- διαταράσσει την παραγωγική και χρηματιστική υψηλοφροσύνη τους.