Ο Κύριος είπε: «μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται». Στην Εκκλησία η κύρια και επαναλαμβανόμενη κατά κόρον επίκληση είναι το «Κύριε ελέησον», «ελέησον ημάς», «το μέγα έλεος», «ελεηθήναι τας ψυχ΄ς ημών». Όλοι οι ύμνοι καταλήγουν στη φράση της επικλήσεως του θείου ελέους. Αλλά ο ίδιος ο Χριστός έθεσε ως προϋπόθεση της παροχής του ελέους Του επί γης και μονίμως στην μετά θάνατον ζωή τις πράξεις ελέους προς τους συνανθώπους μας, δηλαδή την έκφραση της έμπρακτης αγάπης και μάλιστα με όλη τη διάθεση, διότι «ιλαρόν δότην αγαπά ο Θεός». Είναι επομένως αναγκαία όχι μόνο η συνειδητοποίηση αυτού του θεμελιώδους αιτήματος του Χριστού, αλλά και η πραγματική του εφαρμογή.
