ΟΔΟΣ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ

-Οδός Μενάνδρου, την γνωρίζετε?
-Μα και βέβαια! Κατεβαίνεις την Αγίου Κ. και την βρίσκεις κάθετη στ' αριστερό σου χέρι.

Αθήνα.
Βουή και σκόνη, άνθρωποι όλων των χρωμάτων και των θρησκειών. Πορτοφόλια όλων των μεγεθών.
Οδός Μενάνδρου,
Μικρομάγαζα παλιά με κάποια ιστορία φορτωμένα, μικρομάγαζα νέα με ξενόγλωσσες επιγραφές-βρώμικες ωστόσο, δημόσιες υπηρεσίες σε ορόφους, αφετηρίες λεωφορείων. Κόσμος που πάει και έρχεται βιαστικά και αφηρημένα, κόσμος ακουμπισμένος σε πεζούλια. Άφιξη ή αναχώρηση; Μα ποιος νοιάζεται;
Στέκομαι στην αφετηρία.
Αναμονή. Άνθρωποι και μηχανές και αυτοκίνητα. Κάποιος πίσω μου κουλουριασμένος σε ένα κομμάτι μάρμαρο στην είσοδο του κτιρίου. Ένα ζευγάρι ερωτοτροπεί. Ο κύριος δίπλα μου με περιεργάζεται. Και γω εκείνον . Και όλους τους. Μπαίνω στις σκέψεις τους, διαβάζω τους μορφασμούς τους. Κάποια γιαγιά ψάχνει θέση στο μοναδικό παγκάκι. Μια φοιτήτρια ενοχλεί με τον ήχο του κινητού της. Και βέβαια ενοχλεί: διακόπτει τις σκέψεις μας.
Κάποιοι νέοι άντρες απέναντι συναλλάσσονται. Αυτός με την κουκούλα και το κράνος στο χέρι ξαναπέρασε πριν. Έδωσε οδηγίες. Να, σ' εκείνον που κρατά τη γαλάζια σακούλα με τα ψώνια. Φεύγει και πάλι. Λάθος. Δεν φεύγει. Στάθηκε στη γωνιά του δρόμου. Παρακολουθεί. Ο κουλουριασμένος πίσω μου μετακινείται. Να βλέπει καλύτερα. Δυο άτομα απέναντι. Εμπόριο. Τα χρήματα βιαστικά στην τσέπη. Το σακουλάκι βιαστικά στην χούφτα. Σφίγγει η χούφτα. Βλέμματα ένα γύρω. Απομακρύνονται. Όχι όλοι. Αυτός με την γαλάζια σακούλα μένει. Κοιτάζει κάποιον διαγώνια. Αυτόν με την κόκκινη γενειάδα και τα αετίσια μάτια. Φοράει σκούφο. Κάνει κρύο. Λίγα λεπτά πριν ήταν δίπλα του και μιλούσαν.
   Το λεωφορείο αργεί. Μα πόση ώρα κάνει; Κανείς στη στάση δεν μιλά. Όλοι στις σκέψεις τους. Παρακολουθούν. Βλέπουν άραγε; Κάποιος γκρινιάζει για την αργοπορία.
   Έχει κίνηση το απέναντι πεζοδρόμιο. Αυτός με την γαλάζια σακούλα κάνει χρυσές δουλειές. Η ίδια συναλλαγή ξανά και ξανά και ξανά. Το πρόσωπα που πληρώνουν αλλάζουν . Τα βλέμματα ίδια. Ποιος είπε πως το εμπόριο στη χώρα μας περνά κρίση;
Οδός Μενάνδρου.
Αθήνα.
Πρωινό Παρασκευής.
Μιας Παρασκευής του Γενάρη του 2012.
Οδός Μενάνδρου.
Αθήνα
Κέντρο
Κέντρο πρωτεύουσας
Αυτής της χώρας
Της Ελλάδας Μας

ανακυκλωση τωρα

η φωτογραφία απο
enotikosomatiodba.blogspot.com


ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΑΠΟΡΡΙΜΆΤΩΝ ΠΕΤΩ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ

ΤΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ ΜΟΥ,ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΗ ΟΔΟΝΤΟΠΑΣΤΑ, ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΚΟΥΤΙ ΓΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΤΗς ΖΑΧΑΡΗς ΣΤΡΙΜΩΧΤΗΚΑΝ ΚΟΝΤΑ ΚΟΝΤΑ
ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΣΥΝΕΧΊΖΕΙ ΚΑΙ Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΓΕΜΙΖΕΙ
ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΤΟΥ ΦΟΥΡΝΑΡΗ ΠΟΥ ΤΥΛΙΞΕ ΤΟ ΨΩΜΙ, ΜΕ ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΣΑΚΟΥΛΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΡΥΖΙ, ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΧΡΕΟς ΤΗς. ΓΥΜΝΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΤΥΧΟΥ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΤΕΘΟΥΝ ΣΕ ΛΙΓΟ, ΑΔΕΙΕς ΘΉΚΕς ΑΥΓΩΝ, ΦΛΟΥΔΕς ΦΡΟΥΤΩΝ, ΚΑΠΟΙΟ ΣΚΙΣΜΕΝΟ ΚΑΛΣΟΝ, ΚΟΜΜΕΝΕς ΕΤΙΚΕΤΕς ΡΟΥΧΩΝ ΠΟΥ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥς ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ, ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΤΟΥ ΣΑΜΠΟΥΑΝ....
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΧΡΗΣΗς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗς, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ, ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗς ΖΩΗς ΜΟΥ, ΤΙς ΣΥΝΗΘΕΙΕς ΜΟΥ..

ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ, ΕΚΕΙ, ΣΕ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟς ΤΗς ΣΑΚΟΥΛΑς, ΕΙΔΑ ΣΕ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΟ , ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΠΟΥ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΤΕΓΡΑΨΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ!
ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΣΧΕΔΙΑ ΜΙΛΩ! ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΣΤΟ ΣΩΡΟ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ....

ΘΥΜΑΜΑΙ
ΠΩς ΚΑΠΟΙΟς ΚΑΠΟΤΕ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΑΝΑΚΎΚΛΩΣΗ....