Θρακιώτικο κρασί και μέλι αψηφούν την κρίση

Η οικονομική κρίση φουντώνει, αλλά στη Θράκη υπάρχουν επιχειρήσεις που παραμένουν όρθιες. Δεν χρωστάνε, δεν επιδοτήθηκαν ποτέ, δεν υποστηρίχθηκαν και επί πλέον δίνουν θέσεις εργασίας.

Ένα παράδειγμα η «Οινοποιεία Κίκονες» και ο «Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Ν. Ροδόπης», που .......

συνεχίζουν το έργο τους και όχι μόνο καλύπτουν μεγάλο μέρος της εγχώριας αγοράς, όχι μόνο εξάγουν και αναπτύσσουν τον διάλογο με επιχειρηματίες του εξωτερικού, αλλά και εκθέτουν τα προϊόντα τους στο εξωτερικό.

«Οι Κίκονες», στις 28 Οκτωβρίου, παρουσίασαν τα ποιοτικά τους κρασιά στο ξενοδοχείο Χίλτον της Ζυρίχης, ενώ «ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Ν. Ροδόπης», αποδεχόμενος την πρόσκληση του Ελληνοϊταλικού Επιμελητηρίου, συμμετέχει σε αποστολή επιχειρηματιών και θα εκθέσει το γνωστό σε όλους «μέλι της Ροδόπης» 2-4 Νοεμβρίου στο Μιλάνο.

Παραδοσιακά

Και οι δύο επιχειρήσεις έχουν κάτι κοινό: παράγουν τα προϊόντα τους με τον παραδοσιακό τρόπο, παραμερίζοντας κάθε μηχανική παρέμβαση και χρησιμοποιώντας τον ανθρώπινο παράγοντα. Η επιχειρηματίας, γεωπόνος και οινολόγος Μελίνα Τάσσου, σχολιάζοντας την παρουσίαση των κρασιών της στη Ζυρίχη, δηλώνει ικανοποίηση, σημειώνοντας ότι «είναι σημαντική η ανάδειξη της Θράκης ως αμπελουργικής ζώνης».

25.000 φιάλες

Υπενθυμίζει ότι η αμπελουργία της παράγει περίπου 25.000 μπουκάλια από τα 77 στρέμματα αμπελιών και καταγράφει τη φιλοσοφία της, που είναι «η μη παραγωγή τεχνολογικών κρασιών» και «η παραγωγή με παραδοσιακό τρόπο, αντικαθιστώντας τις μηχανές με τα ανθρώπινα χέρια».

Σημειώνει ότι «αρκείται στην παραγωγή της παραπάνω ποσότητας για να μην αλλάξει ο τρόπος οινοποίησης» και υποστηρίζει ότι αν και η οικονομική κρίση επηρέασε την αγορά, εν τούτοις συνεχίζουν οι «Κίκονες» με νέους τρόπους να στοχεύουν με αμεσότητα στο καταναλωτικό κοινό. Αποτέλεσμα δε αυτής της πολιτικής είναι η αύξηση των πωλήσεων στο εσωτερικό και ταυτόχρονα οι εξαγωγές στο Βέλγιο, στην Κύπρο, στη Γερμανία, στην Πολωνία και κυρίως στις ΗΠΑ.

Συνομιλίες με σκοπό τις εξαγωγές μελιού ξεκίνησε ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Ν. Ροδόπης με επιχειρηματίες από τη Ρωσία, την Ουγγαρία, τη Γερμανία, τη Δανία, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Μέσα στα τρία χρόνια ίδρυσης του ο συνεταιρισμός παράγει περίπου 200 τόνους με τις 20.000 κυψέλες και διαθέτει 120 μέλη. Ένα μέλι, όπως δήλωσε ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Δημήτρης Ζάχος, «πολύ καλό, με ποικίλη ανθοφορία, από τα σημαντικά δάση στην οροσειρά της Ροδόπης, με σημαντική γεύση και με πλούσια συλλογή αρωμάτων».

Τα ξένα μέλια, ελληνικά

Ο κ. Ζάχος, εξηγώντας την ιδιαιτερότητα του μελιού της Ροδόπης, είπε ότι αυτή έγκειται στα πολλά βότανα της περιοχής, σε ένα είδος θυμαριού που χρησιμεύει στο ανθόμελο και στην επεξεργασία του, όπου παράγεται αγνό μέλι το οποίο μαζεύεται από τη μέλισσα στη φύση και στη συνέχεια συγκεντρώνεται, φιλτράρεται στο μελισσοκομικό φίλτρο, χωρίς θέρμανση και παρεμβάσεις.

Επισημαίνει ακόμα την ανυπαρξία της κρατικής παρουσίας και πολιτικής, που φτάνει στο σημείο η μελισσοκομία «να μην υπάρχει στην πολιτική του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων». Καταγγέλλει όμως και την πολιτική της Ε.Ε. η οποία «βαπτίζει ευρωπαϊκά τα μέλια της Κίνας και Αργεντινής» και σημειώνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να υποχρεώσει κανέναν εισαγωγέα να αναγράφει επάνω στο βάζο το τι περιλαμβάνει το μέλι, ώστε να μη βαπτίζονται «τα ξένα μέλια ελληνικά, αν και δεν περιλαμβάνουν σταγόνα μελιού».

Στη μελισσοκομία, υπογραμμίζει, δεν υπάρχει επιδότηση και οι μελισσοκόμοι από μόνοι τους στηρίζουν το επάγγελμά τους και αναζητούν την εγχώρια αλλά και εξωτερική αγορά και με ίδιους πόρους δημιουργούν εκπαιδευτικά σεμινάρια για τα μέλη τους και συνεχώς ενημερώνουν τον κόσμο για τα θετικά που φέρει το μέλι στον ανθρώπινο οργανισμό.

http://www.i-diadromi.com/2011/11/blog-post_1494.html#ixzz1dE1xbqkW

Καλλιέργεια Goji berry στην Ελλάδα; Γιατί όχι;

Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο συχνά ακούμε για καινούριες καλλιέργειες στον αγροτικό τομέα. Ύστερα λοιπόν από την εχινάτσια, την στέβια και το ιπποφαές, μήπως ήρθε ο καιρός να σκεφτούμε για κάτι το εντελώς καινούριο; Ο λόγος για την υπερτροφή-το θαύμα της φύσης, τα Goji berry!
Για τους πολλούς είναι εντελώς άγνωστα τα Goji berry. Στον χώρο της υγιεινής διατροφής όμως, τα τελευταία χρόνια, θα έλεγα ότι είναι από τα πιο αγαπημένα φρουτάκια. Κυρίως οι αθλητές και αθλούμενοι, αλλά και γενικότερα οι άνθρωποι που ακολουθούν υγιεινή διατροφή, τα χρησιμοποιούν παρά την αυξημένη τιμή τους. Αυτό μου έδωσε την ώθηση να ψάξω για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το φυτό και την καλλιέργειά του. Παράλληλα, παραγγείλαμε  σπόρο από το εξωτερικό και τα σπείραμε για δοκιμή.


Ήδη φαίνεται να υπάρχει αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον. Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να φυτέψουν 2-3 φυτά στις γλάστρες ή στον κήπο τους, ενώ υπάρχουν και   μερικοί τολμηροί αγρότες που ενδιαφέρθηκαν να τα καλλιεργήσουν επαγγελματικά.
Τα μικρά σπορόφυτα μεγαλώνουν πολύ αργά τον χειμώνα. Μόλις όμως ζεστάνει ο καιρός, και μεταφυτευτούν σε γλαστράκια, η ανάπτυξή τους είναι ταχύτατη. Και όταν η ρίζα του φυτού γεμίσει το γλαστράκι, το φυτό είναι έτοιμο να μεταφυτευτεί σε μεγάλη γλάστρα ή στον κήπο. Από το πρώτο κιόλας καλοκαίρι-φθινόπωρο θα έχουμε λίγα δείγματα φρούτου Goji από αυτά τα φυτά, ενώ σε κανονική παραγωγή αναμένεται να φτάσουν στον 3 χρόνο.

Προς το παρών, τα στοιχεία που έχουμε μας λένε ότι μπορεί να καλλιεργηθεί και στην Ελλάδα, καθότι το φυτό αντέχει σε θερμοκρασίες  από -20 έως 40 βαθμούς Κελσίου, θέλει αρκετό ήλιο και σχετικά αλκαλικά εδάφη που να έχουν καλή στράγγιση.  Και λέω προς το παρών, γιατί το εγχείρημα αυτό δεν το αφήσαμε στην τύχη. Συνεργαστήκαμε με τη Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή,  η οποία προθυμοποιήθηκε να μας βοηθήσει και να κάνει την έρευνα-πείραμα σχετικά με την καλλιέργεια του φυτού Goji. Ο σπουδαστής Ι. Ε. του Perrotis College της Αμερικάνικής Γεωργικής Σχολής ανέλαβε να φέρει εις πέρας το πείραμα αυτό κάτω από την καθοδήγηση και τις συμβουλές του Δρ. Αθανάσιου Γκέρτση, καθηγητή του Perrotis College και υπεύθυνου του εργαστηρίου Οργανικής Γεωργίας Lindsay Laboratory For Organic Agriculture. Το πείραμα αυτό θα διαρκέσει 3 χρόνια, ώστε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα  του φυτού και της καλλιέργειάς του.

Πολύ σύντομα λοιπόν, θα έχουμε περισσότερες πληροφορίες για την καλλιέργεια των Goji berries στην Ελλάδα, και ειδικότερα τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του φυτού όσον αφορά τις συνθήκες υγρασίας, θερμοκρασίας, θρέψης, κλαδέματος για μεγαλύτερη παραγωγή, συγκομιδής, αποξήρανσης και διατήρησης του φρούτου.
Ήδη στην Κρήτη, Πελοπόννησο και Αττική έχουν καλλιεργηθεί μερικά φυτά Goji Berry, σε εντελώς ερασιτεχνικό επίπεδο και από μεμονωμένα άτομα που έχουν αγάπη και μεράκι για τα φυτά. Μας έχουν παραχωρήσει μερικές από τις φωτογραφίες τους:

Αυτά τα δέντρα Goji δεν είναι ούτε ενός έτους.  Η σπορά τους έγινε Οκτώβρη-Νοέμβρη του 2009.

Καρποφώρησαν για πρώτη φορά τον Αύγουστο-Σεπτέμβρη του 2010.
Το γεγονός ότι στα μέρη που ευδοκιμεί το φυτό υπάρχουν μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας ανάμεσα στη νύχτα και την ημέρα, μας κάνει αισιόδοξους ότι στη βόρεια Ελλάδα ίσως και να έχει ακόμα καλύτερη προσαρμογή.
Στην πατρίδα τους, τα Goji berry τρώγονται ωμά κατά την εποχή παραγωγής τους και μετά αποξηραμένα. Εκτός από τα φρούτα όμως, καταναλώνονται και τα φύλλα τους ως λαχανικά σε φαγητά και σαλάτες. Επίσης, τα φύλλα και ο φλοιός των δέντρων γίνονται αφέψημα.
Στην Ελληνική αγορά, λόγω του ότι τα φρέσκα φρούτα είναι πολύ ευαίσθητα, τα Goji κυκλοφορούν σε αποξηραμένη μορφή και σε μορφή χυμού και ταμπλετών. Χάνουν όμως μεγάλο μέρος των θρεπτικών συστατικών τους κατά την επεξεργασία τους για την παραγωγή χυμού και ταμπλετών, γι αυτό  και είναι καλύτερα να καταναλώνονται σαν αποξηραμένα φρούτα.

Σ’ αυτήν την μορφή μπορούν να καταναλωθούν σκέτα, όπως οι σταφίδες, είτε να μπουν σε διάφορα φαγητά και σαλάτες. Τα προσθέτουν επίσης σε ανάμικτους ξηρούς καρπούς, στα μούσλι και τα κορν φλέικς ή τα κάνουν χυμό στο μπλέντερ με την προσθήκη νερού.
Αν καλλιεργηθούν όμως στην Ελλάδα, θα ξέρουμε τον βαθμό ευαισθησίας τους, καθώς και αν και για πόσο μπορεί να διατηρηθούν στη φυσική τους μορφή. Και που ξέρετε, ίσως να είμαστε από τους λίγους τυχερούς που θα καταναλώνουμε τα Goji Berries φρέσκα!




 ΠΗΓΗ
http://biobaxes.wordpress.com/2011/03/29/445/
http://www.dimos-pylou-nestoros.gr/newsflashes/topics/kalliergeia-goji-berry-sten-ellada-giati-okhi.html

Βάλσαμο με έσοδα 2.500 ευρώ ανά στρέμμα

Σε διαρκή ανάπτυξη είναι η παγκόσμια αγορά για βιολογικά φαρμακευτικά φυτά

Οι αποδόσεις του βάλσαμου ποικίλλουν ανάλογα με τη γονιμότητα του εδάφους, τις καλλιεργητικές πρακτικές, τη μέθοδο συγκομιδής και τις συνθήκες αποξήρανσης

Το υπερικό των αρχαίων Ελλήνων, το γνωστό σε όλους βάλσαμο, αποτελεί μια εναλλακτική καλλιέργεια με σημαντικές οικονομικές αποδόσεις, για την ανάπτυξη της οποίας μπορούν να αξιοποιηθούν φτωχά και ξηρά πεδινά και ημιορεινά εδάφη.

Πρόκειται για μια καλλιέργεια που εμφανίζει σημαντικές προοπτικές, όντας το βάλσαμο ένα προϊόν που χρησιμοποιείται στις βιομηχανίες τροφίμων και φαρμάκων. Η εμπορία του βάλσαμου μπορεί να χαρακτηρίζεται από τον μικρό αριθμό των αγοραστών χονδρικής αλλά και από τον ανταγωνισμό που ασκείται από άλλες χώρες, όπου τα εργατικά είναι χαμηλότερα, ωστόσο η παγκόσμια αγορά για βιολογικά φαρμακευτικά φυτά είναι σε διαρκή ανάπτυξη.

Χωρίς ιδιαίτερες καλλιεργητικές φροντίδες, το βάλσαμο μοιάζει ικανό να δώσει μια διέξοδο στις σημερινές δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζει η ελληνική γεωργία.

Το βάλσαμο έχει διάφορες κοινές ονομασίες όπως:

βαλσαμόχορτο, λειχηνόχορτο, προδρόμου βότανο, σπαθόχορτο.

Είναι πολυετής πόα και ευδοκιμεί σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές και σε χωράφια φτωχά-μέτριας γονιμότητας, ξηρικά.

Οι χρήσεις του πολλές. Το βάλσαμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξηρό ή νωπό.

Το βάλσαμο, αποξηραμένο, χρησιμοποιείται σε αφεψήματα. Επίσης το βάλσαμο σε μορφή σκόνης χρησιμοποιείται στην παρασκευή ζελέ, κάψουλων και χαπιών.

Σε νωπή κατάσταση χρησιμοποιείται στη σύνθεση πολλών προϊόντων, όπως είναι: ξίδι, αλκοολούχα ποτά, έλαια, γλυκερίνη κλπ. Επίσης χρησιμοποιείται σε αλοιφές, λοσιόν για μασάζ, σαπούνια, σαμπουάν κλπ.

Με ιδιότητες που το κατατάσσουν σε ένα από τα πολύ σημαντικά για τον άνθρωπο θεραπευτικά βότανα, το βαλσαμόχορτο από την αρχαιότητα είναι γνωστό για την αποτελεσματική αντιμετώπιση δερματολογικών προβλημάτων, την επούλωση πληγών και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Το βάλσαμο είναι πολυετής πόα και ευδοκιμεί σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές και σε χωράφια φτωχά ή μέτριας γονιμότητας και ξηρικά

Στις μέρες μας, όμως, είναι ένα από τα βότανα που έχουν ερευνηθεί περισσότερο και με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της ήπιας και μέτριας κατάθλιψης και άλλων ψυχικών και νευρολογικών διαταραχών.

Μεγάλη απόδοση
Οι τεχνικές για μια αποδοτική φυτεία

Ακαθάριστο εισόδημα της τάξης των 2.500 ευρώ ανά στρέμμα μπορεί να δώσει η ανάπτυξη της πολλά υποσχόμενης καλλιέργειας βάλσαμου στην Ελλάδα, αφήνοντας σημαντικό κέρδος στους καλλιεργητές, δεδομένου ότι το ετήσιο στρεμματικό κόστος παραγωγής υπολογίζεται μεταξύ 250 και 350 ευρώ.

Βέβαια, το κόστος είναι δύσκολο να εκτιμηθεί με ακρίβεια, επειδή εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που είναι διαφορετικοί σε κάθε γεωργική εκμετάλλευση.

Οι αποδόσεις επίσης του βάλσαμου ποικίλλουν πολύ, ανάλογα με τη γονιμότητα του εδάφους, τις καλλιεργητικές πρακτικές, τις μετεωρολογικές συνθήκες, τη μέθοδο συγκομιδής, τις συνθήκες αποξήρανσης κλπ. Πιο συγκεκριμένα, κυμαίνονται μεταξύ 100- 500 κιλών ανά στρέμμα σε ξηρά φυτά κατά το δεύτερο έτος.

Στον Καναδά το αποξηραμένο βάλσαμο πωλείται 10-12 ευρώ το κιλό.

Στην Ελλάδα μπορεί να αναπτυχθεί η καλλιέργειά του και να δώσει ένα ακαθάριστο εισόδημα 2.000-2.500 ευρώ το στρέμμα.

Το καλό έδαφος για την καλλιέργεια του βάλσαμου εξαρτάται από την περιεκτικότητά του σε ανόργανα στοιχεία, την οργανική ουσία, την περιεκτικότητα σε ασβέστιο, τη χλωρή λίπανση και την καλή στράγγιση.

Το βάλσαμο δεν είναι απαιτητικό φυτό και γι' αυτό γενικά τοποθετείται στο τέλος της αμειψισποράς. Οι ανάγκες του βάλσαμου σε θρεπτικά στοιχεία εκτιμώνται σε:

• 6-8 kg άζωτο ανά στρέμμα σε ετήσια βάση.
• 4-6 kg φωσφόρο ανά στρέμμα σε ετήσια βάση.
• 8-10 kg κάλιο ανά στρέμμα σε ετήσια βάση.

Κατά την πρώτη εγκατάσταση του βάλσαμου γίνεται σπορά των σπόρων απευθείας στο έδαφος ή με φύτευση των φυταρίων που έχουν παραχθεί στο φυτώριο. Το ποσοστό του φυτρώματος των σπόρων του βάλσαμου είναι χαμηλό (15-56% στους 20-25ο C), ενώ οι σπόροι πριν από τη σπορά απαιτούν προκαταρκτικούς χειρισμούς.

Η καλύτερη θερμοκρασία για το φύτρωμα των σπόρων είναι 16-23ο βαθμοί Κελσίου.

Μετά τη σπορά μέχρι τη μεταφύτευση των φυταρίων απαιτούνται 2-3 μήνες.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του βάλσαμου είναι ότι για να φυτρώσουν οι σπόροι του έχει ανάγκη από φως. Η μέθοδος αυτή πολλαπλασιασμού του βάλσαμου είναι εύκολη, αλλά η περίοδος του φυτρώματος διαρκεί πολύ χρόνο και είναι ακανόνιστη.

Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεθόδου συστήνεται η σπορά ενός μεγαλύτερου αριθμού σπόρων από τον κανονικό.

Η σπορά πρέπει να γίνεται επιφανειακά σε γραμμές πατώντας ελαφρά τους σπόρους ώστε να έρθουν σε καλή επαφή με το χώμα. Οι σπόροι απαιτούν 4 εβδομάδες για να φυτρώσουν.

Τα φυτά του βάλσαμου είναι έτοιμα να μεταφυτευτούν στον αγρό όταν έχουν μέγεθος 10 cm τουλάχιστον.

Η μεταφύτευση γίνεται τους μήνες Απρίλιο-Μάιο. Απαιτείται οι αποστάσεις μεταξύ των φυτών επάνω στις γραμμές φυτεύσεως να είναι 30-45 cm και 70-75 cm μεταξύ των γραμμών.

Με τον τρόπο αυτόν υπάρχουν περίπου 5.000 φυτά ανά στρέμμα. Τα φυτά ωριμάζουν και ανθίζουν στο δεύτερο έτος. Πρέπει να αρδεύεται το βάλσαμο πριν και μετά τη φύτευση των φυταρίων. Το βάλσαμο ανέχεται την ξηρασία από τη στιγμή που έχει εγκατασταθεί.

Αντίθετα, κατά τη σπορά αλλά και στο πρώτο έτος της ανάπτυξής του το φυτό έχει ανάγκη από άρδευση σε κανονικές χρονικές περιόδους.

Κατά τα δύο πρώτα έτη της αναπτύξεώς του το βάλσαμο αναπτύσσεται βραδέως και μπορεί εύκολα να κατακλυστεί από ζιζάνια.

Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να καταπολεμούμε τα ζιζάνια πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας.

Η χρησιμοποίηση των φυτών της χλωρής λίπανσης μειώνει τον αριθμό των ζιζανίων.

Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι της μηχανικής καταστροφής των ζιζανίων (σκάλισμα, βοτάνισμα, φρεζάρισμα). Κατά τη διάρκεια του τρίτου και του τέταρτου έτους της αναπτύξεως συνιστάται το βοτάνισμα και το σκάλισμα για την αντιμετώπιση των ζιζανίων.

Αν και η ζιζανιοκτονία είναι μία εργασία που απαιτεί πολλά ημερομίσθια, εντούτοις ευνοεί τη συγκομιδή ώστε να επιτυγχάνεται καθαρό προϊόν υψηλής ποιότητας.

Η συγκομιδή πρέπει να γίνεται στην αρχή της άνθησης, όταν το 20-25% των φυτών έχουν ανθήσει και η περιεκτικότητά τους σε υπερικίνη είναι στον μέγιστο βαθμό, δηλαδή μεταξύ του τέλους Μαΐου και τέλους Ιουλίου.

Συγκομίζονται οι ανθοφόρες κορυφές και τα φύλλα.

Το βάλσαμο μπορεί να συγκομισθεί με μηχανικά μέσα με μια θεριστική μηχανή.

Μπορούμε να έχουμε από το πρώτο έτος της εγκατάστασης μία πρώτη συγκομιδή και ίσως και μία δεύτερη εάν τα φυτά έχουν μία δεύτερη όψιμη άνθηση. Από το δεύτερο έτος έχουμε δύο συγκομιδές, η πρώτη τον Ιούλιο και η άλλη τον Αύγουστο.

Η αποξήρανση, "κλειδί" για την ποιότητα του προϊόντος

Η αποξήρανση είναι το σημαντικότερο στάδιο που καθορίζει κατά πολύ μεγάλο βαθμό την ποιότητα του προϊόντος και επομένως τις δυνατότητες εμπορίας.

Οι ανθοφόρες κορυφές και τα φύλλα του βάλσαμου κόβονται σε μικρότερα τεμάχια και στη συνέχεια αποξηραίνονται σε σκοτεινό μέρος και σε μια θερμοκρασία 30-45ο C για 3-7 ημέρες. Στο τέλος της αποξήρανσης η υγρασία του προϊόντος ευρίσκεται στους 5-8ο C. Εάν το ποσοστό υγρασίας είναι πιο υψηλό, τότε υπάρχει κίνδυνος μουχλιάσματος, με αποτέλεσμα την ακαταλληλότητα του προϊόντος για κατανάλωση.

Στη συνέχεια συσκευάζονται σε σάκους πολυαιθυλενίου κατάλληλους για συσκευασία τροφίμων που διατηρούνται σε χώρους που προστατεύονται από το φως.

Η αποθήκη όπου αποθηκεύεται το προϊόν πρέπει να είναι καθαρή, χωρίς οσμές, σκοτεινή, ξηρή, με μία σταθερή και χαμηλή θερμοκρασία.

Εάν οι συνθήκες αποθήκευσης είναι καλές, τα άνθη και οι οφθαλμοί διατηρούν τις φυτοενεργές τους ουσίες για μία διάρκεια 6-9 μηνών.

Ο έλεγχος της ποιότητας στην ουσία πρέπει να είναι οργανοληπτικός. Η γενική εικόνα του προϊόντος, το χρώμα, η οσμή, η αφή με το προϊόν και ανάλογα με την περίπτωση η γεύση είναι οι παράμετροι που μας επιτρέπουν να ελέγξουμε το καλό ή το κακό προϊόν. Για το βάλσαμο, εκείνο που επιζητούμε είναι να έχει το προϊόν το μέγιστο ποσοστό σε οφθαλμούς, άνθη και φύλλα.

Παραδοσιακή "συνταγή"

Παραδοσιακά το βάλσαμο χρησιμοποιείται με τη μορφή του "κόκκινου ελαίου" που το παρασκευάζουν αφήνοντας για αρκετές ημέρες στον ήλιο τις κορυφές των ανθέων μέσα σε λάδι για αντιμετώπιση ασθενειών των νεφρών, του στομάχου και των πνευμόνων.

• Είναι πλούσιο σε φαινολικές ενώσεις, όπως το καφεϊκό οξύ και τα φλαβονοειδή.
• Το αιθέριο έλαιο του βάλσαμου περιέχει περίπου 40 διαφορετικά συστατικά.
• Το φυτό του βάλσαμου περιέχει 0,6-3 ml αιθέριου ελαίου ανά κιλό φυτικής μάζας.
• Το βάλσαμο έχει το αιθέριο έλαιο στα φύλλα, τους βλαστούς, τις ρίζες, τα άνθη.
• Η περιεκτικότητα του φυτού σε αιθέριο έλαιο ποικίλλει ανάλογα με την περίοδο ανθήσεως.

Αποτελούσε φάρμακο και στην αρχαιότητα

Το βάλσαμο είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι Ελληνες το χρησιμοποιούσαν για την περιποίηση των πληγών, των τραυμάτων, των εσωτερικών μολύνσεων και των νευραλγιών. Ο Διοσκουρίδης, ο Πλίνιος και ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσαν το βάλσαμο για να αντιμε­τω­πίσουν ισχιαλγίες και δαγκώματα από δηλητηριώδη ζώα. Για πολλούς αιώνες χρησιμοποιήθηκε το βάλσαμο ως βασικό συστατικό πολλών φαρμάκων για την αντιμετώπιση νευραλγιών, της νυκτερινής ενούρησης, της κατάθλιψης, της αϋπνίας και της κακής ψυχικής διάθεσης των γυναικών που προέρχεται από την εμμηνόπαυση. Τον 16ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως θεραπευτικό των τραυμάτων κυρίως από τον Παράκελσο και άλλους ιατρούς της εποχής. Το 1652 ο Culpeper είναι ο πρώτος που το χρησιμοποίησε σαν φάρμακο για την αντιμετώπιση της μελαγχολίας και της τρέλας. Επιστημονικά το βάλσαμο αναγνωρίστηκε ως φάρμακο εναντίον της κατάθλιψης από το 1990. Στις ΗΠΑ σήμερα διατίθεται και ως συμπλήρωμα διατροφής. Στη δε Γερμανία έχει τη μεγαλύτερη χρήση από όλα τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ
Κάσσανδρος Γάτσιος, Γεωπόνος - SymAgro,             26510 07653      ,            6944846475      , info@symagro.com

Κώστας Νάνος

ΠΗΓΗ http://wwwaristofanis.blogspot.com/2011/09/2500.html

Κρανιά: Το “αουτσάιντερ” της εναλλακτικής καλλιέργειας

Η ζήτηση για προϊόντα κράνου αυξάνεται διαρκώς τα τελευταία χρονιά στην ευρωπαϊκή βιολογική αγορά, με την προσφορά να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Αν και γνωστή από την αρχαία Ελλάδα, μόλις τα τελευταία χρόνια αρχίζει να κερδίζει μια θέση μεταξύ των πολλά υποσχόμενων καλλιεργειών, εντασσόμενη και σε χρηματοδοτικά προγράμματα του υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης. Ο λόγος για την κρανιά, ένα αυτόχθονο, μακρόβιο δέντρο, προσαρμοσμένο στις κλιματικές και εδαφικές συνθήκες της χώρας μας, που θεωρείται ιδανικό για ορεινές και ημιορεινές περιοχές.

Η κρανιά, καθώς πρόκειται για δέντρο δασικό που αυτοφύεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας, ουδέποτε καλλιεργήθηκε σε εμπορική κλίμακα κατά το παρελθόν. Όμως, ο καρπός της, το κράνο, διαθέτει εξαιρετικά ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, καθώς περιέχει βιταμίνες C και Ε, καροτινοειδή και φαινολικές ενώσεις. Οι ιδιότητες αυτές έχουν φέρει σταδιακά τα κράνα στο προσκήνιο των εναλλακτικών καλλιεργειών, με τη ζήτηση από τις οργανωμένες ευρωπαϊκές αγορές να αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο.

Σε αντίθεση με άλλες καλλιέργειες, η κρανιά τώρα «ανακαλύπτεται» από τους μεγάλους παραγωγούς, κάτι που καθιστά τη συμβολαιακή της καλλιέργεια πολλά υποσχόμενη. Προοπτική ιδιαίτερα ευοίωνη, καθώς συγκαταλέγεται, μαζί με τα συγγενή βατόμουρα και μούρα, στις σημαντικότερες υπερτροφές (super foods), αυτές που περιέχουν ισχυρές ουσίες, που ενδυναμώνουν το αγγειακό σύστημα. Μάλιστα, λόγω της διατροφικής της αξίας, των αντιοξειδωτικών και των φαρμακευτικών ιδιοτήτων της, αξιοποιείται και στη φαρμακοβιομηχανία.

Έρευνες απέδειξαν ότι τα κράνα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φλαβονοειδή, ανθοκυάνες και φαινολικά παράγωγα. Σε άλλες εργαστηριακές έρευνες βρέθηκε μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe) αλλά και βιταμίνη C (103 mg/100 g), καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε ασκορβικό οξύ (4873 mg/100 g, περισσότερο από φράουλες, πορτοκάλια και ακτινίδια), καροτίνη και τανίνες.

Τα μυστικά της καλλιέργειας

Σε αντίθεση με άλλες απαιτητικές καλλιέργειες, η κρανιά τα πρώτα χρόνια ζωής της σχεδόν ζητά μόνο… νερό. Χαρακτηρίζεται από εξαιρετική αντοχή και δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Ευδοκιμεί σχεδόν σε όλα τα είδη των εδαφών και σε όλες τις θερμοκρασίες, ακόμα και σε εξαιρετικά χαμηλές, ενώ δεν χρειάζεται επίπονη εργασία και σπάνια κλαδεύεται. Ωστόσο, όπως σημειώθηκε, όταν το δέντρο είναι νεαρό, χρειάζεται άφθονο νερό. Επιθυμητό είναι να υπάρχει νερό και να αρδεύονται κάθε 10-15 ημέρες κατά τη θερινή, άνομβρη περίοδο. Καθώς δεν χρειάζεται φυτοφάρμακα και λιπάσματα, τα προϊόντα της είναι 100% βιολογικά.

Η κρανιά είναι κατάλληλη για ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Η εκμετάλλευση αυτών των εκτάσεων είναι δυνατή μόνο με καλλιέργειες που δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικές, δεν χρειάζονται, δηλαδή, εντατική φροντίδα.Έτσι, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν στους οριακής απόδοσης μικρούς αγρούς, που συνήθως συναντώνται στην ορεινή και ημιορεινή Ελλάδα. Για τον λόγο αυτό, θεωρείται πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για την υψομετρική ζώνη μεταξύ 300 και 800 μέτρων, ενώ μπορεί να καλλιεργηθεί και σε εγκαταλειμμένα χωράφια.

Φύτευση

Τα δενδρύλλια φυτεύονται στα τέλη Οκτωβρίου, σε χαμηλά υψόμετρα, ή στις αρχές Μαρτίου, σε μεγαλύτερα υψόμετρα, με πιο χαμηλές θερμοκρασίες (60-85 δενδρύλλια/στρέμμα). Ανθίζει τον χειμώνα (Ιανουάριο-Φεβρουάριο), ενώ οι καρποί ωριμάζουν στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου.

Οι νωποί, ώριμοι σπόροι της κρανιάςσπέρνονται σε εξωτερικά παρτέρια. Ο σπόρος πρέπει να αποσπάται από τη σάρκα, διότι αυτή περιέχει απαγορευτικά εκβλάστησης. Σπόρος από συντήρηση στρωματώνεται σε ψυχρό χώρο για 3-4 μήνες και σπέρνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα την άνοιξη. Επειδή ο σπόρος της κρανιάς φυτρώνει δύσκολα, αναφέρεται πως και μια βραχεία περίοδος θερμής στρωμάτωσης, που προηγείται της ψυχρής, βελτιώνει την εκφύ-τρωση. Η εκφύτρωση συντηρημένου σπόρου είναι πολύ αργή και μπορεί να πάρει και 18 μήνες. Τα σπορόφυτα πρέπει να μεταφυτεύονται σε μικρά δοχεία και να διατηρούνται σε θερμοκήπιο τον πρώτο χειμώνα. Την άνοιξη μεταφέρονται σε εξωτερική έκταση του φυτωρίου, αμέσως μετά την παρέλευση των παγετών.

Πολλαπλασιασμός

Η κρανιά πολλαπλασιάζεται με σπόρους, μοσχεύματα και παραφυάδες. Νέα φυτά μπορεί να προέλθουν και από μοσχεύματα μαλακού ξύλου βλαστών στο τέλος της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού, ή από μοσχεύματα ημίσκληρου ξύλου στο μέσον ή το τέλος του καλοκαιριού, ή από μοσχεύματα σκληρού ξύλου στο τέλος φθινοπώρου ή τον χειμώνα. Επίσης, μπορεί να πολλαπλασιαστεί με παραφυάδες ή εναέριες καταβολάδες. Η συλλογή του καρπού γίνεται με άπλωμα διχτύων και δόνηση των κλαδιών. Ο καρπός πλένεται και είτε καταναλώνεται νωπός είτε ψύχεται την ίδια ημέρα.

Θα πρέπει, όμως, να σημειωθεί πως η καρποφορία αρχίζει από το 4ο με 5ο έτος, ενώ φτάνει στην κορύφωση της στο 15ο έτος, με την παραγωγή τότε να ξεπερνά τον 1 τόνο ανά στρέμμα. Έτσι, σε βάθος χρόνου και σε πλήρη ανάπτυξη των δέντρων, η παραγωγή μπορεί να αποφέρει μέχρι και 1.500 ευρώ ανά στρέμμα, έσοδο σημαντικό, δεδομένου ότι τα έξοδα είναι σχεδόν αμελητέα. Επιπλέον, προβλέπονται ενισχύσεις από 40% έως και 75% για την εγκατάσταση φυτείας, ανάλογα με την ιδιότητα του δικαιούχου και τον τόπο της μόνιμης κατοικίας ή έδρας.

Από το χωράφι στη μεταποίηση

Αν και θεωρείται «θαυματουργό» φυτό, οι χρήσεις και τα προϊόντα της κρανιάς δεν είναι ιδιαίτερα πολλά. Μόλις τα τελευταία χρόνια ένας παραγωγός από την Κυψέλη Ημαθίας, ο Κώστας Ντούλιας, ο οποίος θεωρείται από τους πρωτοπόρους της συγκεκριμένης καλλιέργειας, δημιούργησε στην Ελλάδα τον πρώτο πρότυπο συστηματικό βιολογικό κρανεώνα, 16 στρεμμάτων, και εδώ και χρόνια ασχολείται με την παραγωγή, την εμπορία και τη μεταποίηση της κρανιάς και των προϊόντων της (εκχύλισμα κράνων, κομπόστα, κρανοποτό, μαρμελάδα, γλυκό, αφέψημα κ.ά.).

Η εκμετάλλευση αυτή επικεντρώνεται στην έρευνα της ανάπτυξης της κρανιάς και τη χρησιμότητα των καρπών διαφορετικών ποικιλιών της στη μεταποίηση και διαθέτει φυτώριο με δενδρύλλια κρανιάς, σπορόφυτα ή εμβολιασμένα. Αποτέλεσμα της χρόνιας ενασχόλησης του συγκεκριμένου καλλιεργητή ήταν και η δημιουργία παραγωγικών ποικιλιών, στις οποίες έδωσε το όνομά του και κατοχυρώθηκαν από το Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (CPVO).

Στην Ευρώπη υπάρχουν διάφορες ποικιλίες, με κίτρινους, λευκωπούς και μοβ καρπούς. Η ποικιλία Jolico παράγει νόστιμους και γλυκείς καρπούς, μεγάλους σε μέγεθος. Η ποικιλία Pioneer φημίζεται για τους εύχυμους, γλυκείς και αρωματικούς, αχλαδόμορφους καρπούς της, που φτάνουν σε μέγεθος τα 35 χιλιοστά.

Αλλά στο φυτώριο «Ντούλια» καλλιεργούνται και δοκιμασμένες ελληνικές ποικιλίες, με άριστα χαρακτηριστικά.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι Έλληνες καλλιεργητές παραλαμβάνουν τη σκυτάλη στην καλλιέργεια της κρανιάς. Καθώς η κρανιά αγαπά το υψόμετρο, οι περισσότερες καλλιέργειες εντοπίζονται σήμερα στη Ροδόπη, τις Σέρρες, την Ημαθία, την Κοζάνη, αλλά και την Ήπειρο, από παραγωγούς που έχουν εκτάσεις σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές, οι οποίες, κατά κύριο λόγο, ήταν ακαλλιέργητες επί σειρά πολλών ετών.

Σε πολλές περιπτώσεις, αναφέρουν οι ειδικοί, η καλλιέργεια της κρανιάς λειτουργεί συμπληρωματικά με άλλες δραστηριότητες. Αυτό συμβαίνει καθώς πολλοί αγρότες διαθέτουν εκτάσεις σε ορεινά σημεία, οι οποίες ελάχιστα αξιοποιούνται. Έτσι, κάποιοι δοκιμάζουν την κρανιά, μεταπουλώντας στη συνέχεια τον καρπό της. Επίσης, τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη καλλιέργεια κερδίζει έδαφος και σε γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σερβία και η Τουρκία.

Κράνα, όχι κράνμπερι

Ένα από τα πιο συχνά λάθη που γίνονται αναφορικά με την κρανιά (Cornus mas) είναι η σύνδεση της με το κράνμπερι (Vaccinium macrocarpon), περισσότερο συγγενές με το μύρτιλλο. Το κράνμπερι είναι αειθαλής θάμνος με καταγωγή από τη Β. Αμερική. Οι καρποί του έχουν σκούρο βυσσινί χρώμα, με απαλή γεύση μήλου, και θεωρούνται επίσης ευεργετικοί για την υγεία. Αντίθετα, η ελληνική κρανιά είναι δέντρο φυλλοβόλο που αυτοφύεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας, με κόκκινους γυαλιστερούς καρπούς και ακόμα περισσότερες ευεργετικές ιδιότητες.

Μια «άγνωστη» σούπερ-τροφή με υψηλή διατροφική αξία

Αν και η αξία του ξύλου και των καρπών της έχει επισημανθεί ήδη από την εποχή του Ιπποκράτη και στην αρχαία Ελλάδα έφτιαχναν δόρατα και βέλη από το ξύλο της, ακόμα πιο χρήσιμη ήταν στην παραδοσιακή ελληνική βοτανοθεραπεία, καθώς τα κράνα συμπεριλαμβάνονται στην καταπολέμηση αρκετών ασθενειών που σχετίζονται με την πέψη.

Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διαπιστώνεται πως τα κράνα είναι σημαντικής διατροφικής αξίας, καθώς είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και η ολική αντιοξειδωτική τους ικανότητα είναι υψηλότερη από κάθε άλλο φρούτο με το οποίο συγκρίθηκαν. Συγκεκριμένα, εξετάστηκαν ελληνικές ποικιλίες κρανιάς που ήδη καλλιεργούνται και έγινε σύγκριση με 62 ποικιλίες από 17 είδη οπωροφόρων με τη μέθοδο ΕΚΛΡ. Όπως προέκυψε, η αντιοξειδωτική ικανότητα των διαφόρων ειδών που μελετήθηκαν -με φθίνουσα σειρά- ήταν: κράνα, τζίτζιφα, κεράσια, κόκκινα σταφύλια, βατόμουρα, αχλάδια, λωτοί, δαμάσκηνα, ροδάκινα, λευκά σταφύλια, ρόδια, μήλα, νεκταρίνια, ακτινίδια, κυδώνια, σύκα, βερίκοκα. Διαφοροποιήσεις βρέθηκαν και μεταξύ ποικιλιών του κάθε είδους.

Σήμερα νέες έρευνες αποδεικνύουν πως τα κράνα περιέχουν υψηλό επίπεδο φλαβανοειδών και ανθοκυάνης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και ωρίμανσης του καρπού. Επίσης, έχει διαπιστωθεί με εργαστηριακές αναλύσεις ότι περιέχουν βιταμίνη C και είναι πλούσια σε καροτίνη, πηκτίνη και τανίνη, καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe). Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφική έρευνα της Φαρμακευτικής Σχολής του Α.Π.Θ., το κράνο περιέχει φλαβανοειδή, ανθοκυανίνες, έντονα αντιοξειδωτικά και φαινολικά παράγωγα. Λόγω των εμπεριεχομένων τανινών έχει, επίσης, στυπτικές ιδιότητες.

Γνωστή από την αρχαία Ελλάδα

Η κρανιά (Cornus mas) είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που αυτοφύεται στη νότια Ευρώπη και στη νοτιοδυτική Ασία. Στη χώρα μας συναντάται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα, ως θάμνος ή ως δέντρο 5-12 μέτρων. Έχει σκούρους καφέ βραχίονες και πράσινα φύλλα, που γίνονται κίτρινα το φθινόπωρο και πέφτουν τον χειμώνα (φυλλοβόλο). Ειδικότερα τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, έχει κίτρινα άνθη σε γυμνά κλαδιά και κόκκινους εδώδιμους καρπούς, με σαρκώδες περίβλημα, που φτάνουν σε μήκος τα 1,5-2 εκ. και ωριμάζουν από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο, τα γνωστά «κράνα». Οι καρποί της κρανιάς δεν πρέπει να συγχέονται με τα κράνμπερι (μύρτιλλα μακρόκαρπα).

Παρά το γεγονός ότι είναι φυτό της εύκρατης ζώνης, αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Ευδοκιμεί σχεδόν σε όλους τους τύπους των εδαφών, αλλά προτιμά εδάφη χαλαρά και κυρίως ασβεστολιθικά. Είναι φυτό που αγαπά το φως, ενώ αντέχει στην ξηρασία και στους παγετούς. Μια από τις σημαντικότερες χρήσεις της κρανιάς είναι ότι αποτελεί όμορφο καλλωπιστικό φυτό, αφού ανθίζει μέσα στον χειμώνα, ενώ και την περίοδο ωρίμανσης των καρπών είναι εξαιρετικά ελκυστική. Η κρανιά χρησιμοποιείται στην κηποτεχνία, με κυρίαρχα χαρακτηριστικά την εποχή και τη διάρκεια άνθισης.

Στην «Ιλιάδα»

Το δέντρο είναι γνωστό από την εποχή του Ομήρου με το όνομα «κράνεια», και μάλιστα αναφέρεται στην «Ιλιάδα» (Π, 767). Ο Όμηρος αναφέρει ότι η φοβερή Κίρκη παρέθεσε στον Οδυσσέα και στην παρέα του για τροφή «καρπόν κρανείας και άκυλλον βάλανον», κράνα, δηλαδή, και πουρναρίσια βαλανίδια.

Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό όσο και το κόκκαλο και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια. Σύμφωνα με τον Παυσανία, οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο με ξυλεία κρανιάς από το ιερό δάσος του Απόλλωνα. Από το ίδιο ξύλο φτιάχνονταν και τα μακεδονικά δόρατα, οι γνωστές «σάρισες»। Ήδη από την αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν οι καρποί της κρανιάς και για φαρμακευτικούς σκοπούς. [Κώστας Γιαννόπουλος, αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 13ης Αυγούστου.

Πηγή]

http://ellas2.wordpress.com/2011/08/26/%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9/

Το ιπποφαές και η καλλιέργειά του: Με τη Χρήση Ενεργών Μικροοργανισμών

Το ενδιαφέρον για το φυτό κοντεύει να φθάσει στα όρια του πανικού. Όσοι μαθαίνουν για το φυτό και τις εξαιρετικές διατροφικές και φαρμα­κευτικές του ιδιότητες, σπεύδουν να αναζητήσουν φυτώρια και να εξασφα­λίσουν φυτά χωρίς καμιά απολύτως γνώση για το φυτό. Αν πρόκειται για λίγα φυτά, το εγχείρημα δεν εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους. Θα μάθει κανείς, καθώς τα φυτά μεγαλώνουν και τα λάθη θα έχουν πολύ μικρό τίμημα. Αν όμως πρόκειται για φυτεία με εμπορικούς σκοπούς, τα οικο­νο­μικά μεγέθη δεν είναι αμελητέα. Ιδιαίτερα σε αυτήν την περίοδο της κρίσης και όταν μάλιστα οι επενδυτές είναι γεωργοί που έχουν τη γεωργία ως κύρια, αν όχι και αποκλειστική τους απασχόληση.

Και σε αυτήν την καλλιέργεια θα γίνει όπως και σε πολλές άλλες που έκαναν την εμφάνισή τους στη χώρα μας. Οι πρώτοι που θα την υιοθετή­σουν θα είναι άτομα εκτός γεωργίας που αγαπούν όμως τη γεωργία και έχουν κάποια οικονομική άνεση. Θα έλεγα πως αν διαθέτετε σήμερα 5.000 ευρώ και δεν σας πειράζει αν τα χάσετε, μπορείτε να αναλάβετε το ρίσκο της νέας καλλιέργειας και κοντά σε εσάς να αποκτήσουμε και εμείς τις αναγκαίες γνώσεις επί του Ελληνικού εδάφους για τη νέα καλλιέργεια!.

Στο βιβλίο που έχετε στα χέρια σας, επιχειρούμε να σας δώσουμε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για να αποφασίσετε, αν θα προχωρήσετε στην καλλιέργεια και σε ποια έκταση. Παράλληλα, σας δίνουμε ενημέρωση για καλλιέργεια με τρόπο βιολογικό κάτι που πρέπει να θεωρείτε αναπόσπαστο κομμάτι της νέας καλλιέργειας, όπως επίσης και τις μέχρι τώρα εμπειρίες μας από τα 3 χρόνια που καλλιεργούμε το φυτό σε μικρή έκταση σε 3 διαφορετικές περιοχές της χώρας μας.

Η μεγάλη ζήτηση για το φυτό έφερε στο προσκήνιο αυτόκλητους μεταφραστές-διαφωτιστές της κοινής γνώμης οι οποίοι μεταφράζουν τα branches του φυτού σε υποκαταστήματα! Οι πλευρικοί βλαστοί shout έμειναν απλά σουτ!

Ταυτόχρονα με τις τεχνικές πληροφορίες που μεταφέρουμε για την καλλιέργεια του νέου φυτού, προχωρούμε και σε προτάσεις στον τομέα της οργάνωσης της διάθεσης της παραγωγής. Έναν τομέα στον οποίο υστερούμε αφάνταστα και από τον οποίο κρίνονται σε τελευταία ανάλυση και τα αποτελέσματα του παραγωγικού τομέα. Καλή παραγωγή, χωρίς πετυχημένη διάθεση, καταλήγει σε μεγάλη οικονομική ζημιά.

Η διάθεση του βιβλίου γίνεται από το Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας, Ηροδότου 9, 501 00 Κοζάνη, τηλ. 24610-26622, Fax 24610-26625

e-mail: info@ipadm.gr

www.ipadm.gr
Πηγή.
http://www.ftiaxno.gr/2011/07/blog-post_13.html#more

Τρίκαλα-Πώς η καλλιέργεια του φυτού Stevia μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη εναλλακτική πρόταση για τους Έλληνες καπνοπαραγωγούς-τι έδειξαν πειράματα

Η καλλιέργεια του φυτού Stevia (στέβια) μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη εναλλακτική πρόταση για τους Έλληνες καπνοπαραγωγούς, καθώς η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (Κ।Α.Π), σε συνδυασμό με την ολική αποδέσμευση του καπνού, έφερε σε απόγνωση χιλιάδες καπνοπαραγωγούς σε όλη την Ελλάδα και πιο πολύ στους νομούς Καρδίτσας, Φθιώτιδας και Αιτωλοακαρνανίας. Ιδιαίτερα δε για τους καπνοπαραγωγούς του νομού Καρδίτσας, όπου τα εδάφη είναι φτωχά και η μόνη αποδοτική καλλιέργεια ήταν τα μεγαλόφυλλα καπνά Virginia και Burley. Τα παραπάνω ανέφερε ο γεωπόνος-επιμελητής του Καπνικού Σταθμού Έρευνας Καρδίτσας, Κωνσταντίνος Ζαχοκώστας, κατά το 2ο αναπτυξιακό συνέδριο Καρδίτσας. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο, πειραματισμοί τεσσάρων χρόνων που έγιναν αποδεικνύουν αρκετά ικανοποιητικά ότι, η καλλιέργεια του φυτού Stevia rebaudiana μπορεί να αντικαταστήσει την καλλιέργεια του καπνού, αφού οι εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής είναι ιδανικές. Μάλιστα, ο τρόπος αποξήρανσης που εφευρέθηκε και εφαρμόστηκε από τον Καπνικό Σταθμό Έρευνας Καρδίτσας (Ζαχοκώστας-Χαραλάμπους) αποδεικνύει ότι το παραγόμενο ξηρό προϊόν είναι ασύγκριτα καλύτερο από τις άλλες τρεις μεθόδους που εφαρμόζονται στις άλλες χώρες. Έτσι, λοιπόν, εκτός από τα σπορεία (παραδοσιακά και float),τα μηχανήματα και οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις αποξήρανσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την καλλιέργεια της Stevia rebaudiana. Μεταξύ των δύο φυτών, καπνού και Stevia, υπάρχει πλήρης ταύτιση όχι μόνο στην καλλιέργεια αλλά και στην οικονομικότητα. Κρίνεται επομένως σημαντικό, οι τοπικοί φορείς να ασκήσουν τις κατάλληλες πιέσεις έτσι ώστε η ελληνική πολιτεία να παραχωρήσει έγκριση καλλιέργειας για το καλό των Ελλήνων παραγωγών και γενικότερα της ελληνικής γεωργίας, επισημαίνει ο κ. Ζαχοκώστας. Σύμφωνα με τον ίδιο, το ταμείο καπνού της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρηματοδότησε πρόγραμμα μετατροπής καλλιέργειας καπνού με Stevia. Φορείς υλοποίησης του προγράμματος ήταν το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε με τους καπνικούς σταθμούς έρευνας Καρδίτσας και Αγρινίου. Συντονιστής του προγράμματος ήταν ο Udo Kienle, καθηγητής Μηχανολογίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης. Το πρόγραμμα ήταν διετούς διάρκειας (2006-2007), οι πειραματισμοί που έγιναν ήταν αποστάσεων φυτείας, λίπανσης και ζιζανιοκτονίας. Το τελευταίο πείραμα έγινε από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο Βελεστίνο.

Πηγή.

http://www.agri.gr/site/tag/diafora-afieromata.html

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

ΣΠΙΡΟΥΛΙΝΑ-Η τροφή Θαύμα

Πρόκειται να γίνει κατανοητό παρα κάτω γιατί το μικροσκοπικό αυτό φύκι θεωρούνταν και θεωρείται τροφή και όχι συμπλήρωμα διατροφής.
Είναι γιατί από παλία ήταν γνωστό στους Ιθαγενέις της Κεντρικής Αμερικής σαν βασικό συστατικό της διατροφής τους και αυτό όχι τυχαία, γιατί όπως σήμερα πλέον έχει αποδειχθεί η σπιρουλίνα είναι πηγή υψηλής συγκέντρωσης και ποιότητας πρωτείνης, ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες, μεταλλικά στοιχεία σπάνιας ποιότητας λιπαρές ουσίες απαραίτητες για τον νευρικό ιστό κ.ά.
Ενδιαφέρουσα είναι η δράση της πάνω στον ιό του AIDS του οποίου φάινεται να αναστέλλει την λειτουργία.
Το κύριο ακόμα πλεονέκτημα της είναι ότι οι βιταμίνες της και τα μεταλλικά άλατά της σαν πηγή δνε είναι συνθετικά αλλά 100% φυσικά και σε καμμία περίπτωση δεν περιέχουν τοξικά κατάλοιπα.
Τρεις μόνον παραγωγοί σπιρουλίνας υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Οι δύο είναι Ελληνες με έδρα παραγωγής και καλλιέργειας την Νιγρίτα Σερρών.http://www.spirulina.gr/

Η ΤΡΟΦΗ
Οπως αναφέρθηκε προηγουμένωςη Σπιρουλίνα είναι ένα μικροσκοπικό νηματώδες κυανοπράσινο μικροφύκος (microalgae) του γλυκού νερού που όμως μπορεί να αναπτυχθεί και στο θαλασσινό.Επιστημονικότερα ανομάζεται arthrospira (Αρθροσπείρα) και ανήκει στα κυανοβακτήρια.
Εκ πρώτοις εντυπωσιάζει με το βαθύ πράσινο χρώμα της το οποίο τονίζει τα μέρη που ευδοκιμεί και τα χαρακτηρίζει. Το χρώμα αυτό το οφείλει σε μιά χρωστική, την πρωτείνη φυκοκυανίνη που είναι ισχυρό ανιοξειδωτικό αλλά και την χλωροφύλλη ουσία γνωστή που χαρακτηρίζει τα φυτά και που είναι δέκτης ισχυρής ηλιακής ενέργειας.
Από διατροφική άποψη αποτελεί την πλουσιότερη σε πρωτείνη "πράσινη τροφή".
Περιέχει 5% λιπαρά χωρίες καθόλου χοληστερόλη, ένα μεγάλο ποσοστό των οποίων βρίσκεται σε μορφή των απαραίτητων για την υγεία ω-6-λιπαρών οξέων, κυριώς λινολεικών και γ-λινολενικού οξέος.

Είναι εκπληκτικό πράγματι, πώς ένα τόσο μικρός οργανισμός, μπορέι να κρύβει τόσες πολλές βιταμίνες και τόσα άλλα στοιχεία, και μάλιστα στην ιδανική αναλογία για τον ανθρωπινο οργανισμό, ώστε δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως πρόκειται για θάυμα της φύσης δώρο στον άνθρωπο.

ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ
Εχει 60-70% περιεκτικότητα σε πρωτείνη.αντίστοιχα η περιεκτικότητα σε πρωτείνη άλλων τροφών είναι η σόγια 35%, σκόνη γάλακτος 35%, κρέας 15-25%, αυγά 12%, δημητριακά 8-14%
Η περιεκτικότητά της σε βιταμίνη Β12 είναι 2-6 φορές περισσότερη από το ωμό βοδινό συκώτι
περιέχει 58 φορές περισσότερο σίδηρο από το ωμό σπανάκι και 28 φορές παρισσότερο από το ωμό βοδινό συκώτι
Είναι 3 φορές περισσότερο πλούσια σε βιταμίνη Ε από το ωμό φύτρο σιταριού και λεχει 49% καλυτερη απορρόφηση από την συνθετική βιταμίνη Ε
25 φορές υψηλότερη περιεκτικότητα β-καροτίνης από ότι τα ωμά καρότα
Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα της είναι τρεις φορές περισσότερα από ότι στο λάδι νυχτολούλουδου

Η περιεκτικότητά της σε χλωροφύλλη είναι 5-30 φορές υψηλότερη από τον σπόρο άλφα-άλφα, το σταρόχορτο και το κριθαρόχορτο.
ΠΑΛΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ
Υπάρχουν αναφορές ότι είχε ευρεία χρήση στο διαιτολόγιο των Αζτέκων στο Μεξικό εδώ και 400 χρόνια.
Στις μέρες μας αποτελεί τροφή της φυλής kanembu στην περιοχή της λίμνης Τσαντ στη Δημοκρατία του Τσαντ στην Αφρική. Εκει πωλείται σαν αποξηραμένο είδος ψωμιού και ονομάζεται "dihe".
Για την καλλιέργεια του προς μαζική παραγωγή εδώ και είκοσι χρόνια χρησιμοποιούνται μεγάλες δεξαμενές αλλά και συγκεντρώσεις σε φυσικές λίμνες. Η σημερινή παγκόσμια παραγωγή ξεπερνά τους 3000 τόνους.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Μπορέι να καταναλωθεί και ως πρόσθετο σε διάφορα είδη τροφίμων (ζυμαρικά, γαλακτοκομικά, χυμού κλπ) αλλά μπορέι να χρησιμοποιηθεί και ως άριστη ζωοτροφή, ως τροφή σε υδατοκαλλιέργειες, ως πρώτη ύλη για την παραγωγή χρωστικών τροφών και καλλυντικών, για φθορίζοντες δείκτες σε ιατρικά τεστ καθώς και για την παραγωγή ενζύμων στην Μοριακή Γενετική..
Είναι ασφαλέστατο διατροφικό προιόν και αυτό έχει αποδειχθεί τόσο από εκτενείες τοξικολογικές μελέτες όσο και από την μακροχρόνια κατανάλωσή της ανα τους αιώνες.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΕΣ-ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Αυτές οφεόλονται στις δύο κύριες ουσίες που συγκεντρώνη η Σπιρουλίνα την ΦΥΚΟΚΥΑΝΙΝΗ και την ΣΠΙΡΟΥΛΑΝΗ.
Η φυκοκυανίνη είναι η κυτριότερη πρωτείνη της σπιρουλίνας. Είναι μία φυκομπιλιποπρωτείνη επειδή περιέχει μία κυανή χρωστική, το τετραπυρρολικό χρωμοφόρο κυανομπιλίνη, στο οποίο οφείλεται το βαθύ κυανουν χρώμα της πρωτείνης αυτής. Συμμετέχει στη διαδικασία της φωτοσύνθεσης μαζι με την φυκομπιλιποπρωτείνη αλλοφυκοκυανίνη και τη χρωστική χλωροφύλλη.
Η σπειρουλάνη είναι ένας θειικός πολυσακχαρίτης μεγάλου Μοριακού βάρους και αποτελείται από απλά σάκχαρα, παράγωγα της ραμνόζης, ξυλόζης καθώς και ουρονικά οξέα.

ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Τα κύρια αντιοξειδωτικά συστατικά είναι η φυκοκυανίνη, σπειρουλάνη, το β-καροτένιο, και ορισμένες πολυφαινόλες.
In vitro έχει αποδειχθεί ότι η φυκοκυανίνη δεσμέυει τις πολύ δραστικές ρίζες του υδροξυλίου και υπεροξειδίου, καθώς και τα δραστικά υπεροξυνιτρώδη ιόντα. παρεμποδίζει την οξείδωση λιπιδίων καθώς και εκλεκτικά τη δράση του ενζύμου κυκλοοξυγενάση-2 COX-2, το οποίο είναι υπεύθυνο για διάφορες φλεγμονώδεις καταστάσεις και υπερεκφράζεται σε διάφορους τύπους καρκίνου.
Η σπιρουλάνη δεσμεύει ρίζες υδροξυλίου και λιπιδίων καθώς και τις ελεύθερες ρίζες DMPD και ABTS.

ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Ερευνες σε ανθρώπινα κύτταρα αλλά και σε ανθρώπους έδειξαν ότι η κατανάλωση 1γρ σπειρουλίνας την ημέρα προκαλεί πλήρη εξάλειψη βλαβών λευκοπλακίας (προκαρκινική βλάβη βλεννογόνου του στόματος). Η φυκοκυανίνη επάγει απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) ανθρώπινων κυττάρων λευχαιμίας, ενώ η σπειρουλάνη μειώνει την μεταστατικότητα στον πνέυμονα κυττάρων μελανώματος.Παράλληλα εκχύλισμα πολυφαινολών σπιρουλίνας αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό ανθρώπινων κυττάρων ηπαττώματος (όγκος ήπατος).
Πρόσφατα άρχισε να δοκιμάζεται η χρήση της χρωστικής φυκομπιλίνης για τη στοχευμένη δημιουργία ελέυθερων ριζών, με΄τα από διέγερσή της με γωτεινή ακτινοβολία με σκοπό την καταστροφή καρκινικών όγκων (φωτοδυναμική θεραπεία)

ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS
Η πλέον ενδιαφέρουσα ιδιότητα της σπιροθλίνας και ιδιαίτερα της σπιρουλάνης είναι η ικανότητά της να παρεμποδίζουν την ανάπτυξη του ιού HIV-1, καθώς και άλλων ιών.
Μελέτες σε ανθρώπους έδειξαν ότι η κατανάλωση 5γρ σπειρουλίνας την ημέρα αυξάνει το επίπεδο IgE στο σίελο ανθρώπων, ενώ κανονικοποιει τα επίπεδα IgE στο αίμα (μείωση αλλεργικών αντιδράσεων).Παράλληλα προστατεύει έναντι της αλλεργικής ρινίτιδας. Η κατανάλωση σπειρουλάνης οδηγεί σε αύξηση των επιπέδων IFNγ.Επίσης και τα επίπεδα της IL1 και του νεκρωτικού παράγοντα των όγκωνTNFα στα ανθρώπινα κύτταρα Τ.

ΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΩΝ
Λόγω των ανωτέρω ιδιοτήτων που εκτέθηκαν, η σπιρουλίνα προσέλκυσε την προσοχή των ερευνητών της NASA για κάποιο υποκατάστατο της υψηλής απαιτήσεων διατροφής των αστροναυτών, κατά τις μακροχρόνμιες παραμονές τους στους διαστημικούς σταθμούς.
H NASA ακόμη μαζί με άλλες συνεργαζόμενες Εθνικές Διαστημικές Υπηρεσίες, σχεδιάζει ένα "Ελεγχόμενο Οικολογικό Σύστημα Υποστήριξης Ζωής" το οποίο θα παρέχει οξυγόνο και τροφή στους αστροναύτες και θα ανακυκλώνει τα απόβλητα, ανθρώπινα και μη, με τη βοήθεια διαφόρων βακτηρίων, κατά την διάρκεια των διαπλανητικών ταξιδίων.

Ενα παρόμοιο Ευρωπαικό πρόγραμμα ονομάζεται MELISSA και υποστηρίζεται από την Ευρωπαική Υπηρεσία Διαστήματος (ESA).στο σύστημα αυτό υποστήριξης της ζωής προβλέπεται η ανάπτυξη μικροοργανισμών και η σπιρουλίνα έχει τον κεντρικό ρόλο στην όλη διαδικασία.

γιά τη σπιρουλίνα της περιοχής Νιγρίτας Σερρών να πούμε εν συντομία ότι η ιδέα της παραγωγής ξεκίνησε το 1992 έπειτα από 10ετη έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα του τμήματος Γεωλογίας-Γεωθερμίας και του Ινστιτούτου Γεωμεταλλευτικών Ερευνών. ο καθηγητής του Αριστ.Παν.Θεσσαλονίκης Δρ.Μιχαήλ Φύτικας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω περιοχή είναι όχι μόνον ιδανική για την παραγωγή σπιρουλίνας, αλλά αποτελεί και την μοναδική περιοχή της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης που συνδυάζει αρμινικά τις παραμέτρους καλλιέργειας του κυανοπράσινου φύκους.
Οι δυό Σερράιοι παραγωγοί με τους οποίους η NASA αλλά και η Ρώσικη Διαστημική Υπηρεσία ήλθαν σε επαφή είναι οι Μιχάλης Ζουλουμίδης και Βαγγέλης Κολτσιάκης।
Πηγή.

http://irakleitos.blogspot.com/