Κυριακή 20 Μαΐου 2018

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΒΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟ,





Η διχόνοια βολεύει, γιατί εκτονώνει την ενοχή, ως επίθεση στον διπλανό..

Η πόλωση βολεύει, γιατί μαντρώνει τους πολλούς, που σκέπτονται λίγο και ενεργούν άκριτα, στις επιδιώξεις των λίγων, που σκέπτονται πολύ και ενεργούν σκόπιμα..

Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, η διχόνοια και η πόλωση βολεύουν τα πολιτικά μαγαζιά που διχάζουν, για να βρίσκουν λόγο και τρόπο εξουσιαστικής επιβίωσης.Και τα λογής μεγαλοσυμφέροντα, ντόπια και διεθνή, που επιδιώκουν να υπαγορεύουν. Όχι όμως την κοινωνία των πολιτών, όλων των πολιτών, που χειμάζονται..

Η αλήθεια, που οφείλουν όλοι να αντιληφθούν, αν βλέπουν τα μαγαζιά τους κάτω και όχι πάνω από τον ουρανό του έθνους, είναι πως, σε καταστάσεις μείζονος εθνικής κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε, κανένας δεν μπορεί να δώσει εθνικές λύσεις μόνος του. Πολύ περισσότερο πυροβολώντας τους άλλους. Αφού η συμβολή όλων είναι αναγκαία στις εθνικές προσπάθειες.

Άρα, η χώρα δεν θα βγει από την πολύπλευρη κρίση αξιών, αξιοκρατίας και ισονομίας, που οδήγησε σε μνημόνια δανεισμού και υποτέλειας, εάν όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις δεν συμφωνήσουν στις αναγκαίες, για αυτό, ριζικές και μόνιμες αλλαγές. Και δεν στηρίξουν από κοινού ένα κυβερνητικό σχήμα πολιτικής αυτοθυσίας, που θα εγκαταστήσει τις αλλαγές αυτές.

Μετά από αυτά και με την χώρα στην νέα κανονικότητα, θα μπορούν και θα πρέπει τα πολιτικά μαγαζιά να αντιπαρατίθενται, για τον καλύτερο δρόμο, συντηρητικότερο ή προοδευτικότερο, προς το καλύτερο μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Που είναι πάντα ο μοναδικός κριτής μεταξύ όποιων τάζουν για την ζωή της. Και όχι μεταξύ όλων που υπογράφουν τον θάνατό της.

Φυσικό είναι, τα παραπάνω να μην αρέσουν σε πολλούς από εμάς. Γιατί δεν βολεύουν την πόλωση και την διχόνοια, στην οποία μας μαντρώνουν. Κυρίως τους μεγαλύτερους από εμάς, που έχουμε πορωθεί με αυτά..

Αλλά ας ρωτήσουμε και τους νέους. Που θέλουν την ζωή τους αλλιώς. Αυτό το αλλιώς τους χρωστάμε, αντί να τους κλέβουμε το μέλλον και να μαντρώνουμε την ζωή τους στις δικές μας πομπές.

Ερώτημα : Και ποιες είναι οι μεγάλες αλλαγές, που πρέπει να γίνουν και δεν μπορούν να γίνουν από κανένα μόνο του παρά μόνο με εθνική συναίνεση..? Ιδιαίτερα τώρα πια, που όλοι οι πολιτικοί μονομάχοι βίωσαν τα δύσκολα, ξέρουν την αλήθεια και δεν έχουν αυταπάτες..

Θα μιλήσουμε για αυτές τις αλλαγές με παρρησία, σε επόμενη ανάρτηση ή αναρτήσεις μας.Δώστε και εσείς την γνώμη σας. Δημόσιο διάλογο κάνουμε. Κανένας δεν είναι παντογνώστης.





Διαβάστε Περισσότερα ►

Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017

Φτιάξτε την Δημόσια Διοίκηση, Με όποια Κυβέρνηση.-,






Η ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ,


Το βιολί μας εμείς, να προσπαθούμε να συμβάλουμε στην διαμόρφωση ρηξικέλευθων θέσεων για το αύριο της χώρα, που πρέπει νομίζουμε ότι πρέπει να έχει ο γνήσιος κεντροαριστερός χώρος. Και όχι να ξεκατινιαζόμαστε, στο γαϊτανάκι με τις κόντρες για τον σταλινισμό, τους ναζί και πάει λέγοντας.
Μετά λοιπόν όσα εκθέσαμε, σε προηγούμενα σημειώματα, για το Πολιτικό Σύστημα και την Οικονομία, πάμε και σε ένα άλλο πονεμένο τομέα πολιτικής.


Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Κοντεύουμε να αντιστρέψουμε τον κώνο των ευθυνών, για την - κάθε άλλο παρά λαμπρή - κατάσταση της Δημόσια Διοίκησης.
Κατηγορούμε τους δημόσιους υπάλληλους επειδή κάμποσοι, ενώ δεν ήταν ούτε είναι κατάλληλοι, δέχτηκαν να διοριστούν ( sic ). Και όχι τον διαχρονικό πολιτικαντισμό, που τους διόρισε. Λες και έπρεπε να αρνηθούν.
Κατηγορούμε το τέρας της γραφειοκρατίας που δημιουργούν οι πολλές άχρηστες υπηρεσίες, οι πολλοί ανενεργοί οργανισμοί και οι κάμποσοι ανευθυνοϋπεύθυνοι υπάλληλοι. Και όχι τον διαχρονικό πολιτικαντισμό, που ευθύνεται για την απουσία σχεδιασμού υπηρεσιών, οργανογράμματα, καθηκοντολόγια και αξιολογήσεις. Και μετά μας φταίνε τα μνημόνια, που επέβαλαν έστω να μετρήσουμε επί τέλους υπηρεσίες και υπαλλήλους.

Κατηγορούμε ισοπεδωτικά τον συνδικαλισμό, επειδή κάποιες κακές συνδικαλιστικές ηγεσίες επέβαλαν πιέζοντας και εκβιάζοντας διάφορα προκλητικά προνόμια για τις συνδικαλιστικές ενώσεις και τα μέλη τους. Και όχι τον διαχρονικό πολιτικαντισμό, που τους "θώπευσε", τους έδωσε τα προνόμια αυτά και έφθασε στο σημείο να συνδιοικεί μαζί τους κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς.
Όσο είναι αλήθεια ότι έχουμε προβληματικούς θύλακες στην Δημόσια Διοίκηση άλλο τόσο είναι αλήθεια ότι δεν είναι καθόλου λίγοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που , με όποιο τρόπο κι αν διορίσθηκαν , είναι χρήσιμοι, συνεπείς και κρατούν όρθια μια ΔΔ που ο διαχρονικός πολιτικαντισμός εκμεταλλεύθηκε, διέφθειρε και έκανε προβληματική.

Είναι λοιπόν αναγκαίο να πάψει να λειτουργεί ο πολιτικαντισμός, για να διορθωθεί και η Δημόσια Διοίκηση. Για την οποία είναι αναγκαία μερικά ρηξικέλευθα μέτρα, που καλό είναι να συμφωνηθούν μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και να θεσμοθετηθούν.

1.- Επιτροπή ειδικών επιστημόνων κύρους αξιολογεί και σχεδιάζει τις υπηρεσίες υπουργείων και τους οργανισμούς που χρειάζεται η Ελλάδα του αύριο, για να λειτουργεί σωστά για την εξυπηρέτηση του πολίτη και για την ανάπτυξη της χώρας. Το σχέδιο των ειδικών πρέπει να κάνει πολιτική πρόταση ειδική διακομματική επιτροπή, μακάρι ομόφωνα. Και η Βουλή να το κάνει νόμο ευρείας συμφωνίας, για να ισχύσει για πολλά χρόνια.
2.- Οι υπηρεσίες και οι οργανισμοί του νέου νόμου στελεχώνονται από κατάλληλους υπαλλήλους όλων των βαθμίδων, είτε μετά από αξιολόγηση των υπαρχόντων, βάσει αντικειμενικών αναγκαίων προσόντων είτε με προσλήψεις προσοντούχων.
3.- Οι υπάλληλοι που δεν επιλέγονται αξιολογούμενοι, παραμένουν σε προσωποπαγείς θέσεις, χωρίς καμία ζημιογόνο υπηρεσιακή και μισθολογική μεταβολή και διατίθενται όπου υπάρχουν ανάλογες ανάγκες, στην κεντρική ΔΔ ή στην Αυτοδιοίκηση.
4.- Του λοιπού όλες οι προσλήψεις δημόσιων υπαλλήλων γίνονται μόνο μέσω ΑΣΕΠ, με αντικειμενικά κριτήρια προσόντων, για τις θέσεις που πρέπει να καλυφθούν.
5.- Οι απόφοιτοι της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης προηγούνται όλων στις προσλήψεις. Η Σχολή λειτουργεί τμήματα μετεκπαίδευσης υπαρχόντων δημόσιων υπαλλήλων. Και η ευδόκιμη φοίτηση σε αυτά αποτελεί κριτήριο προτίμησης στις προαγωγές, υπηρεσιακές, βαθμολογικές και μισθολογικές.
6.- Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν, ανά υπουργείο και ανά οργανισμό, πρωτοβάθμια συνδικαλιστική ένωση και όλοι μαζί δευτεροβάθμια συνδικαλιστική ομοσπονδία, για την διεκδίκηση των υπηρεσιακών, βαθμολογικών και μισθολογικών δικαιωμάτων τους, στα πλαίσια των νόμων.
7.- Εκπρόσωποι των εργαζομένων δημόσιων υπαλλήλων μετέχουν τα δ.σ. των δημόσιων υπηρεσιών και οργανισμών, με δικαίωμα λόγου σε όλα τα θέματα και ψήφου μόνο σε αυτά που αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων. Οι δημόσιοι υπάλληλοι συμμετέχουν και ελέγχουν αλλά δεν συνδιοικούν.
8.- Απεργία σε δημόσια υπηρεσία ή οργανισμό νοείται μόνο εάν την αποφασίσει το 50%+1 των εγγεγραμμένων μελών της οικείας συνδικαλιστικής ένωσης ή της ομοσπονδίας. Οι υπάλληλοι του Δημοσίου και άρα του λαού δεν απεργούν απερίσκεπτα εναντίον του λαϊκού συνόλου, που είναι εργοδότης τους.
9.- Οι δημόσιοι υπάλληλοι, έτσι αξιολογημένοι και διορισμένοι, είναι μόνιμοι. Και δεν απολύονται παρά μόνο με προβλεπόμενες από τον νόμο πειθαρχικές διαδικασίες. Οι σχετικές υποθέσεις διεκπεραιώνονται το αργότερο εντός τριμήνου, από πειθαρχικά συμβούλια, στα οποία ηγούνται ή και πλειοψηφούν δικαστικοί λειτουργοί.
10.- Οι προαγωγές των δημοσίων υπαλλήλων και οι επιλογές σε θέσεις διευθυντικής ευθύνης γίνονται, βάσει του νόμου, από υπηρεσιακά συμβούλια, στα οποία ηγούνται δικαστικοί λειτουργοί και συμμετέχουν κορυφαίοι ανά κλάδο υπηρεσιακοί παράγοντες. Οι σχετικές αποφάσεις, εάν δεν είναι ομόφωνες, έχουν λεπτομερή τεκμηρίωση πλειοψηφίας και μειοψηφίας. Και προσβάλλονται μόνο άπαξ σε ειδικά διοικητικά δικαστήρια δευτέρου βαθμού και στο Σ.τ.Ε μόνο για νομοτεχνικά σφάλματα.
11.- Οι υπάλληλοι όλων των βαθμίδων αξιολογούνται ανά διετία, από ειδικά υπηρεσιακά συμβούλια, η σύνθεση των οποίων προβλέπεται από τον νόμο και δεν μπορεί να αλλάζει κατά το δοκούν των πολιτικών προϊσταμένων. Το αποτέλεσμα της αξιολόγησης μετράει, με πόντους, θετικά ή αρνητικά, για την περαιτέρω υπηρεσιακή και μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων.
12.- Οι υπάλληλοι όλων των βαθμίδων, που κρίνονται ως ιδιαίτερης επάρκειας και αποδοτικότητας, παίρνουν ειδικά υπηρεσιακά και μισθολογικά bonus.
13.- Δεν επιτρέπεται κανένα ειδικό προνόμιο διορισμού, εξέλιξης και επιλογών θέσης σε δημόσιους υπαλλήλους, με κριτήριο την όποια συγγενική τους σχέση με άλλους ή για ικανοποίηση ατεκμηρίωτων συνδικαλιστικών αιτημάτων.
14.- Η εκπροσώπηση των δημόσιων φορέων σε ευρωπαϊκούς θεσμούς γίνεται με επιλογές της Κυβέρνησης, για εκπροσώπηση της χώρας και με αιρετούς εκπροσώπους των υπαλλήλων σε θεσμούς διασφάλισης των υπαλληλικών δικαιωμάτων.
Ας αποφασίσουν αυτά ή περίπου αυτά οι πολιτικοί μας ταγοί. Όλων των κομμάτων και χρωμάτων. Και όποιοι διαφωνούν, να μας το πουν δημόσια και να κριθούν πολιτικά γι αυτό.
Πάντως, εάν τηρηθούν αυτά η περίπου αυτά, νομίζουμε ότι η ΔΔ θα γίνει πιο καλή , πιο αξιοκρατική και πιο αποδοτική. Ώστε να κάνει την δουλειά της σωστά, για τον πολίτη και την ανάπτυξη της χώρας. Με όποια Κυβέρνηση





Αναδημοσιευσα Από Μάκης Γιομπαζολιάς 
Διαβάστε Περισσότερα ►

Κυριακή 13 Αυγούστου 2017

πολλά μικρά Ένα Μεγάλο..Έτσι "Δάγκωσαν" Ελλαδα, Επανέφερε Έλληνα Τάξη,




Από τον Δημοσιογράφο Μάκη Γιομπαζολιά,

Για να μη μένουμε στις διαπιστώσεις, να τα δούμε ένα ένα, αυτά που νομίζουμε ότι πρέπει να συνθέσουν την ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ, που χρειάζεται στην χώρα μας.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Τα βασικά προβλήματα του Πολιτικού μας Συστήματος είναι τέσσερα :

- Ο κομματικά εξαρτημένος ή κομματικά επηρεαζόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφού από τα κόμματα εξαρτάται η εκλογή του.

- Η ανυπαρξία της συνταγματικά υποδεικνυόμενης διάκρισης των βασικών λειτουργιών- εξουσιών του πολιτεύματος. Το κόμμα που κερδίζει τις εκλογές, η ηγετική ομάδα του και εν τέλει ο αρχηγός του, παίρνει την Εκτελεστική εξουσία ( Κυβέρνηση ), την Νομοθετική εξουσία ( απόλυτη πλειοψηφία Βουλής ) και διορίζει την ηγεσία της Δικαστικής εξουσίας. Αν προσθέσουμε το στρεβλό εκλογικό σύστημα, που με το θηριώδες bonus δίνει τα πάντα σε κόμμα μειοψηφίας, το "επάγγελμα βουλευτής" και το ότι οι περισσότεροι υπουργοί είναι ταυτόχρονα βουλευτές ( ελέγχοντες και ελεγχόμενοι ), έχουμε ένα μπάχαλο κοινοβουλευτικής απολυταρχίας.

- Η ανυπαρξία δημοκρατικής οργάνωσης των κομμάτων. Ο κομματικός αρχηγός και μάλιστα τώρα εκλεγόμενος από την "βάση", προσχηματικά ελέγχεται από τα κομματικά όργανα ενώ απόλυτα ελέγχει τα πάντα. Π.χ. διορίζει τους υποψήφιους βουλευτές, διαγράφει τους διαφωνούντες, επιλέγει βουλευτές ως υπουργούς αν το κόμμα του κερδίσει τις εκλογές και επιβάλλει τις απόψεις του στα κομματικά στελέχη, που εξαρτούν από αυτόν και την ηγετική ομάδα του την κομματική και πολιτική τους πορεία.

- Η οικονομική εξάρτηση των μεγαλύτερων κομμάτων και στελεχών τους, από την κρατική επιχορήγηση, από την επιχειρηματική διαπλοκή και από τα ιδιωτικά ΜΜΕ.

Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων μπορεί και πρέπει να γίνει με τα εξής μέτρα, που βεβαίως πρέπει να ψηφισθούν από την Βουλή ( δύσκολο αλλά απαραίτητο ) και αρκετά να μπουν στο νέο Σύνταγμα :

- Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται απ ευθείας από τον λαό. Να μην έχει ενεργό πολιτική δραστηριότητα τρία τουλάχιστον χρόνια πριν από την εκλογή του. Και να επιλέγεται όχι τόσο για την πολιτική του δράση όσο για την επιστημονική και κοινωνική του καταξίωση, την αξία του να είναι επικεφαλής του Κράτους και την ικανότητα του να ελέγχει την συνταγματική νομιμότητα των ενεργειών και παραλείψεων όλων των λειτουργιών του πολιτεύματος.
- Τα κόμματα να διαγκωνίζονται, σε άλλες εκλογές για την Κυβέρνηση ( με νικητή εκείνο που θα πάρει πάνω από 50% σε δεύτερη Κυριακή μεταξύ των δύο πρώτων της πρώτης ) και σε άλλες για Βουλή ( με μονοεδρικές περιφέρειες σε κάθε Δήμο ή περιφερειακή ενότητα ) και Γερουσία ( με απλή αναλογική και ολιγοεδρικές σε κάθε Περιφέρεια ).
- Υπουργοί να επιλέγονται από τον Πρωθυπουργό κατάλληλες ανά τομέα προσωπικότητες. Και να μην είναι βουλευτές, αλλιώς να παραιτούνται από την βουλευτική έδρα, υπέρ του αναπληρωματικού τους.
- Πρόωρες εκλογές μόνο σε αυστηρά προβλεπόμενες από το Σύνταγμα περιπτώσεις. Δεν είναι απαραίτητη η δεδηλωμένη της Βουλής, που ελέγχει την Κυβέρνηση και ψηφίζει τους νόμους. Αλλά να μην εμποδίζει την λειτουργία της Κυβέρνησης, που να μπορεί να κυβερνά και με κυβερνητικές αποφάσεις στα πλαίσια των νόμων, ελεγχόμενες για την συνταγματικότητα τους από το Συνταγματικό Δικαστήριο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η Βουλή νομοθετεί και ελέγχει αλλά δεν κυβερνά.
- Βουλευτές που συμπληρώνουν δύο πλήρεις ή τρεις τουλάχιστον τριετείς θητείες να μην μπορούν να είναι υποψήφιοι στην επόμενη εκλογή. Οι βουλευτές, δεν διαγράφονται παρά μόνο με απόφαση της κοινοβουλευτικής τους ομάδας. Ο Πρόεδρος της Βουλής να εκλέγεται από την πλειοψηφία της.
- Τα κόμματα να χρηματοδοτούνται από τα μέλη τους και από ιδιωτικές φανερές πηγές. Το Κράτος να παρέχει στα κόμματα της Βουλής δημόσια μικρά κτίρια για την στέγαση τους και αποσπασμένους δημόσιους υπαλλήλους της επιλογής τους, για την γραφειοκρατική τους εξυπηρέτηση. Συζητήσιμη μικρή κρατική επιχορήγηση, για αναλώσιμα, εκδηλώσεις και μετακινήσεις, με έλεγχο και απόδοση λογαριασμού.
- Τα κόμματα να έχουν θεσπισμένες από τον νόμο δημοκρατικές διαδικασίες, που να προβλέπονται στα καταστατικά τους, για να εγκρίνονται αυτά από τον Άρειο Πάγο. Οι υποψήφιοι βουλευτές να επιλέγονται από τις κομματικές οργανώσεις, που να έχουν δικαίωμα ανάκλησης τους, εάν δεν τηρούν το κομματικό καταστατικό ή δεν ακολουθούν κατ επανάληψη τις αποφάσεις της κοινοβουλευτικής τους ομάδας.
- Η Δικαιοσύνη να αυτοδιοικείται και να μην έχει υπουργό ως πολιτικό προϊστάμενο. Οι δικαστές να εκλέγουν την ηγεσία τους σε κάθε βαθμίδα και να απαγορεύεται η πολιτική τους δραστηριότητα, ακόμη και μετά την συνταξιοδότηση τους, εκτός εάν κάποιος εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
- Η φιλοξενία ανακοινώσεων, δραστηριοτήτων αλλά και στελεχών των κομμάτων της Βουλής, ανάλογα με την δύναμη τους, να είναι υποχρεωτική για τα ΜΜΕ, με ποινές προστίμων ή και αφαίρεση άδειας από το ΕΣΡ, σε περιπτώσεις αλλεπάλληλων παραβάσεων.




Αναδημοσιευσα Από Face Book Μάκης Γιομπαζολιάς
Διαβάστε Περισσότερα ►

Πέμπτη 13 Ιουλίου 2017

Όλοι Φταίνε. Από Εδω και Πέρα!



Μάκης Γιομπαζολιάς

Τι μας έδειξαν όλες αυτές οι Κυβερνήσεις, που εμείς αναδείξαμε..?

Ότι η ανάπτυξη που όλοι θέλουμε, είναι μια δύσκολη και αδιέξοδη πορεία, αν γίνεται με δανεικά, χωρίς επίμοχθη δουλειά, χωρίς σοβαρή και καινοτόμο παραγωγή και με υπερκατανάλωση εισαγόμενων αγαθών.
Και ότι, μέσα στην ΟΝΕ και την ΕΕ, που οι περισσότεροι προτιμάμε, η διόρθωση των δεινών, που όλοι επισωρεύσαμε, δεν γίνεται χωρίς επώδυνη λιτότητα και επαχθή μνημόνια.
Όλοι τους και εμείς οι συντριπτικά περισσότεροι που τους στηρίξαμε, έδειξαν τρλικά , ως μόνο εφικτό δρόμο, τον επώδυνο μνημονιακό.
Για το ότι αυτός ο δρόμος κρατάει οκτώ χρόνια οδύνης, κάθε επόμενος ρίχνει τις ευθύνες στον προηγούμενο. Ενώ έχουν όλοι τις ευθύνες τους. Και κάθε επόμενος μεγαλύτερες από τον προηγούμενο.

Από την αρχή της κρίσης μέχρι τώρα, μόνο η εθνική συνεννόηση μεταξύ τους μπορούσε να μειώσει τα δεινά και να φέρει πιο κοντά την λύση. Αλλά επικράτησε ο πολιτικαντισμός. Κάθε επόμενου εναντίον του προηγούμενου. Και σε βάρος της χώρας.

Η εθνική συνεννόηση φαίνεται ότι είναι το μόνο κλειδί, για να βγούμε από το αδιέξοδο. Άρα πρέπει να επιτευχθεί επί τέλους.Και όποιος την εμποδίζει, παρατείνει το αδιέξοδο και εγκληματεί κατά της χώρας
Αυτές είναι οι σκληρές αλήθειες, για όσους δεν εθελοτυφλούμε.
Δεν προσέξαμε και χάσαμε μέχρι τώρα. Ας προσέξουμε τώρα..





Αναδημοσιευσα Από Μάκης Γιομπαζολιάς
Διαβάστε Περισσότερα ►

Κυριακή 25 Ιουνίου 2017

Ο Δήμος Είναι Εξουσία. γιατί ο Δήμος Είναι ο λαός,





Οι Συμβασιούχοι Καθαριότητας,


Η λύση στο θέμα των συμβασιούχων καθαριότητας στους Δήμους ή δεν θα είναι πολιτικάντικη ή δεν θα είναι λύση.

Τι δουλειά έχει ο υπουργός Εσωτερικών, να προσλαμβάνει, να μονιμοποιεί ή να απολύει υπαλλήλους των Δήμων..? Που είναι η αυτοτελής λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης..? Εάν οι Δήμαρχοι και τα Δημοτικά Συμβούλια εκλέγονται, για να εκτελούν εντολές του υπουργού, τότε γιατί να μην διορίζονται..? 

Άρα, απόλυτη αυτοτέλεια αλλά και ευθύνη των Δημοτικών Αρχών και στο θέμα των υπαλλήλων τους, Που πρέπει να είναι μόνιμοι ή εποχιακών και μόνο συμβάσεων χωρίς δικαίωμα αυτόματης μονιμοποίησης. Και να επιλέγονται, με αξιοκρατικούς διαγωνισμούς και όχι με ρουσφετολογικά μπιλιέτα.

Η αντιμετώπιση της υπάρχουσας στρεβλής κατάστασης μπορεί και πρέπει να συνδυάσει την οριστική λήξη του πελατειακού καθεστώτος πρόσληψης συμβασιούχων, με την προστασία, στην μεγαλύτερη δυνατή έκταση, του δικαιώματος εργασίας όσων, καλώς ή κακώς, εντάχθηκαν στο καθεστώς αυτό.

1.- Ο νόμος επιτρέπει στις Δημοτικές Αρχές, να αναθέτουν, αν έτσι κρίνουν σωστό, την καθαριότητα και την συλλογή και αποκομιδή των απορριμμάτων σε ιδιωτικές εταιρείες, με δημόσιο διαγωνισμό.
Όποιες θέλουν, ας το κάνουν ( και το έχουν κάνει ήδη αρκετές). Με μεταβατική πρόβλεψη, ότι οι Δήμοι θα καλύπτουν, από τα δημοτικά τέλη, τις ασφαλιστικές εργοδοτικές εισφορές, για όσους οι εταιρείες, που παίρνουν το έργο, προσλάβουν από τους τους ήδη ( πραγματικά ) ασχολούμενους στην καθαριότητα και τα απορρίμματα των Δήμων συμβασιούχους.
Των υπόλοιπων οι συμβάσεις δεν ανανεώνονται. Αλλά, τώρα για μοναδική φορά, μοριοδοτούνται, για συμμετοχή σε διαγωνισμούς των Δήμων, για πρόσληψη μόνιμων υπαλλήλων ανάλογων προσόντων.

2.- Όποιες Δημοτικές Αρχές διατηρούν το έργο της καθαριότητας και της συλλογής και αποκομιδής των απορριμμάτων σε δημοτικές επιχειρήσεις,γιατί έτσι κρίνουν, έχουν την ευθύνη μονιμοποίησης των αναγκαίων υπαλλήλων, βάσει οργανογράμματος και μη ανανέωσης των συμβάσεων των μη αναγκαίων. Με μοριοδότηση τους, τώρα για μοναδική φορά, για συμμετοχή σε διαγωνισμούς των Δήμων, για πρόσληψη υπαλλήλων ανάλογων προσόντων.

3.- Το δικαίωμα απεργίας των εργαζομένων είναι ιερό. Αλλά το δικαίωμα υγείας και ζωής όλων των πολιτών ιερότερο. Στο μεταβατικό λοιπόν, χρονικά προσδιορισμένο, διάστημα
των παραπάνω ρυθμίσεων, το Κράτος οφείλει, μετά από αίτημα Δήμου, να χρησιμοποιήσει δημόσιες δυνάμεις, για αποκομιδή των απορριμμάτων και προστασία της δημόσιας υγείας, του τουριστικού προϊόντος και της οικονομικής λειτουργίας.





Αναδημοσιευσα Από Μάκης Γιομπαζολιάς
Διαβάστε Περισσότερα ►

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017

Συνεργασία των δυνάμεων της γνήσιας Κεντροαριστεράς,





Μάκης Γιομπαζολιάς,


26 Ιανουαρίου στις 9:26 μ.μ. ·
ΕΤΣΙ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ..?

Το είπαμε, καλή η συνεργασία των δυνάμεων της γνήσιας Κεντροαριστεράς, με την προοπτική ενιαίου σχήματος σύντομα..

Αλλά το πρόγραμμα, για τα προβλήματα της χώρας, ποιο είναι..?

Να φύγει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και να δικαιωθούν οι επιλογές του χώρου, για την κρίση και τα μνημόνια..?

Δηλαδή το πρόγραμμα για το μέλλον είναι απλά η δικαίωση για το παρελθόν..? Θα τρελαθούμε..?

Λοιπόν, ας ανασκουμπωθούν.. Να βάλουν στο ίδιο τραπέζι τις γενικές απόψεις τους και γύρω από αυτό τα καλύτερα μυαλά τους.

Και να διατυπώσουν συγκεκριμένες θέσεις - προτάσεις - διεκδικήσεις, για το παρόν και κυρίως για το αύριο της χώρας, της κοινωνίας και ιδίως της νεολαίας..

Σε αυτές τις θέσεις - στόχους μπορούν να κληθούν και να στοιχηθούν οι πολίτες. Αρκεί να τις ακούσουν, να τις δουν, να τις πιστέψουν, για να τις παλέψουν.

Γιατί στην κοινωνία παλεύουν οι πολίτες και όχι οι μηχανισμοί του κομματικού σωλήνα.

Πολιτικά σχήματα χωρίς πολίτες μένουν με τους καρεκλοκένταυρους μηχανισμούς και καταρρέουν.

Πρόγραμμα λοιπόν. Όχι με βολικές μεγαλόστομες γενικολογίες. Αλλά με αλήθειες για την στρεβλή πραγματικότητα, που πρέπει να αλλάξει. Με συγκεκριμένα μέτρα, για την Νέα μεγάλη Αλλαγή παντού. με αναγκαίους και εφικτούς στόχους. Και με αποτελεσματικούς τρόπους.

Όλα αυτά πρέπει να απαντούν πειστικά σε κρίσιμα ερωτήματα.

Πρώτα, για το τι μπορεί και πρέπει να γίνει με τις μνημονιακές πολιτικές και τις επιπτώσεις τους στην ζωή όλων.

Δεύτερον, αν πρέπει και γιατί να μείνουμε στην Ε.Ε. και το ευρώ ή να φύγουμε, γιατί και για πού.

Και μετά, για το ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν και πως πρέπει να είναι αύριο..:

- Το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα
- Το επιτελικό κράτος και η δημόσια διοίκηση
- Τα συστήματα παιδείας, υγείας και πρόνοιας
- Η δικαιοσύνη και οι θεσμοί
- Η οικονομία και το υγιές επιχειρείν
- Ο χώρος της εργασίας και το Ασφαλιστικό σύστημα
- Οι υποδομές, οι μεταφορές και οι ενεργειακές πηγές
- Η αγροτική παραγωγή, η μεταποίηση και η βιομηχανία
- Το εμπόριο και οι υπηρεσίες
- Οι εισαγωγές και οι εξαγωγές
- Ο πολιτισμός και ο αθλητισμός
- Η δημόσια τάξη και η εθνική ασφάλεια
- Η εξωτερική πολιτική

Συγκεκριμένα πράγματα, όχι αερολογίες. Με κεντρικό στόχο την Ελλάδα που παράγει για να αναπτύσσεται, δίνοντας εφόδια και ευκαιρίες. Και όχι εκείνη που δανείζεται για να καταναλώνει, κρατικοδίαιτα και με παρασιτισμό.

Χωρίς απαντήσεις, στόχους και διεκδικήσεις γι αυτά, δεν θα υπάρξει μέλλον ούτε για την Κεντροαριστερά ούτε για την χώρα.

Εμείς, για να μην κριτικάρουμε απλά, θα καταθέσουμε, στο μέτρο του δυνατού, σύντομες απόψεις για αρκετά από αυτά. Ουδείς είναι παντογνώστης.

Τα σχήματα της Κεντροαριστερής Συμπαράταξης πρέπει να δώσουν σαφείς ολοκληρωμένες θέσεις.

Όχι "γιούργια", έτσι χωρίς πρόγραμμα..





Αναδημοσιευσα Από Mάκης Γιομπαζολιάς στο FaceBook
Διαβάστε Περισσότερα ►