Τη Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου, στις 7.30 μμ, στο Polis Art Cafe-αίθριο Αρσακείου Μεγάρου, Πεσματζόγλου 5, Αθήνα,

θα παρουσιάσω το τελευταίο μου βιβλίο «Το επίμονο φαινόμενο» (εκδ. Απόπειρα).

Θα συζητήσουμε για τα προβλήματα που περιέχονται στις τρεις ιστορίες του βιβλίου: την παγκόσμια οικονομική κρίση, την κλιματική αλλαγή και την απειλή της δημοκρατίας από ολοκληρωτικές ιδεολογίες.

Το βιβλίο θα διατεθεί δωρεάν.

https://www.facebook.com/events/1816509545238835/?notif_t=plan_user_joined&notif_id=1483352119841242

Μια συνέντευξή μου στο akamas wordpress.com

Πριν από λίγες ημέρες είχα την ευκαιρία να διαβάσω το βιβλίο της Καίτης Βασιλάκου με τίτλο «Το επίμονο φαινόμενο». Σήμερα έχω τη χαρά να παρουσιάσω μια συνέντευξη της συγγραφέως, την οποία ευχαριστώ πολύ.

"Το επίμονο φαινόμενο" στο "Ποιείν"

«Το Κράτος» (Απόσπασμα)

Ακόμα να μιλήσει ο Σταυρόπουλος. Ο Ιατρίδης όλο μού λέει να κάνω υπομονή, είμαστε πολύ κοντά στο τέλος. Με συμβουλεύει να σταματήσω να δείχνω δύσπιστη, να φαίνομαι προβληματισμένη και να δίνω δίκιο στον Σταυρόπουλο.
Μετά τα γεγονότα με τις προκηρύξεις είχαμε συναντηθεί σε μια απόμερη καφετέρια στα Νέα Λιόσια. Πρώτη μου φορά πήγαινα εκεί πέρα και δυσκολεύτηκα να προσανατολιστώ. Καθυστέρησα μάλιστα είκοσι λεπτά στο ραντεβού μας.
— Με συγχωρείτε για την αργοπορία, είπα καθίζοντας λαχανιασμένη απέναντί του, αλλά κατά λάθος κατέβηκα μια στάση πιο πριν.
— Δεν πειράζει, κυρία Ιωάννου, μην απολογείστε. Θα πάρετε ένα καφέ ;
— Ένα καφεδάκι θα το έπινα ευχαρίστως.
Ο Ιατρίδης έδωσε την παραγγελία στον σερβιτόρο και ξαναγύρισε προς το μέρος μου :
— Είδατε τι ωραία συνοικία που έγιναν τα Νέα Λιόσια ;
— Δεν μπορώ να ξέρω. Πρώτη φορά έρχομαι σ’ αυτήν εδώ την περιοχή.
— Θα ξέρατε όμως τι γινόταν εδώ στο παρελθόν. Σήμερα οι Ρομά κατοικούν σε διαμερίσματα και εργάζονται όλοι. Κανείς τους δεν είναι άνεργος.
— Χαίρομαι που το ακούω. Είναι πάντως εντυπωσιακό πώς πείστηκαν να αλλάξουν ζωή. Οι Ρομά είναι πολύ προσκολλημένοι στις παραδόσεις τους, από όσο ξέρω.
— Το Κράτος έχει τον τρόπο του να πείθει τους πολίτες.
Εκτελώντας ίσως μερικούς ; αναρωτήθηκα, αλλά δεν είπα τίποτα.
Ο σερβιτόρος έφερε τον καφέ μου και απομακρύνθηκε διακριτικά.
— Η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός των Ρομά έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, συνέχισε αυτός.
— Πώς έτσι ; Αυτοί γεννοβολάνε συνέχεια.

"Το επίμονο φαινόμενο" στο culturenow.gr

Μια συνέντευξή μου στην κ. Πηνελόπη Πετράκου στο culturenow.gr σχετικά με το τελευταίο μου βιβλίο «Το επίμονο φαινόμενο».

http://www.culturenow.gr/51293/kaith-vasilakoy-toylaxiston-h-dhmokratia-den-afairei-thn-elpida-gia-mia-kalyterh-zwh

Στο διήγημα «Έλεγχος πληθυσμού» ο ήρωάς σας, μόλις αποσύρεται από την εργασία λόγω ηλικίας, αρνείται την ευθανασία που του υποδεικνύει η Πολιτεία και επιλέγει να συνεχίζει να ζει με μηδενικούς πόρους. Το μήνυμα είναι η αντίσταση ή το ρίσκο της;

    

Το δίλημμα που τίθεται στο διήγημα είναι, αν θεωρείται η οικονομική ευρωστία μιας κοινωνίας σημαντικότερη από τη ζωή των μελών της κοινωνίας αυτής.

Στα χρόνια της κρίσης που περνάμε έτυχε να ακούσω κάποιες  περίεργες απόψεις,  όπως ότι οι ηλικιωμένοι είναι βάρος για την οικονομία και εμπόδιο για την εξέλιξη των νέων και ότι καλό θα ήταν να μας άδειαζαν τη γωνιά.

Αλλά πώς θα ήταν μια κοινωνία, όπου οι γέροντες ως περιττοί πλέον θα όφειλαν να αποχωρήσουν οικειοθελώς από τη ζωή; Κάποιες πρωτόγονες ομάδες στο μακρινό παρελθόν – δεν ξέρω μήπως και σήμερα συμβαίνει αυτό κάπου μακριά από τον πολιτισμό – εγκατέλειπαν στην τύχη τους τους ηλικιωμένους γονείς τους που πλέον δεν ήταν χρήσιμοι σε τίποτα. Από τις πηγές μαθαίνουμε ότι κατά την αρχαιότητα στην Κω όσοι ήταν πάνω από εξήντα χρονών αυτοκτονούσαν υποχρεωτικά βάσει του νόμου πίνοντας κώνειο. Ο Στράβων αναφέρει παρόμοια έθιμα στη Σαρδηνία και στην Κασπία. Το ίδιο έκαναν και οι Μασσαγέτες Σκύθες.

«Το επίμονο φαινόμενο», ένα διήγημα και δύο νουβέλες.

Μόλις κυκλοφόρησε το τελευταίο βιβλίο μου, «Το επίμονο φαινόμενο», από τις εκδόσεις Απόπειρα. Αποτελείται από τρεις ιστορίες πολιτικής και οικολογικής φαντασίας.

Έλεγχος πληθυσμού

Σε έναν κόσμο, όπου η οικονομική κρίση βαθαίνει ολοένα και έχει πλήξει ακόμα και τις πιο εύρωστες οικονομίες του πλανήτη, η νομοθεσία αναγκαστικά αλλάζει για να περισώσει ό,τι είναι δυνατόν να περισωθεί.  Οι εργαζόμενοι δουλεύουν σκληρά για να πάρουν κάποτε τη σύνταξή τους και να ζήσουν κάποια χρόνια με τα ειδικά προνόμια που τους παρέχει το κράτος. Όμως τα προνόμια αυτά έχουν ημερομηνία λήξης. Τι ακολουθεί μετά;

Το επίμονο φαινόμενο

Το κλίμα αλλάζει δραματικά σε όλο τον πλανήτη και έρχεται η στιγμή που δεν είναι πια αναστρέψιμο. Τα χιόνια και οι πλημμύρες καταστρέφουν τα πάντα. Κάποιοι καταφέρνουν να σωθούν καταφεύγοντας σε σπηλιές, όμως η ζωή δεν είναι πια η ίδια.

Το Κράτος

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαλύεται, καθώς αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα που έχει απέναντί της. Μια νέα μορφή δικτατορίας με την ονομασία «Κράτος» εξαπλώνεται στις ευρωπαϊκές χώρες και σε μερικές άλλες εκτός Ευρώπης που εξασφαλίζει κάποια κοινωνικά αγαθά με αντίτιμο την απαγόρευση της ατομικής ελευθερίας. Η Ζωή Ιωάννου, ιδεολογικά ταγμένη στο καθεστώς, αναλαμβάνει να ξεσκεπάσει μια συνωμοσία κατά του Κράτους. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα έρχεται αντιμέτωπη με την πράξη της.

Στα βιβλιοπωλεία.

"Το επίμονο φαινόμενο" (απόσπασμα από τη δεύτερη ιστορία)

(Το κλίμα αλλάζει δραματικά σε όλο τον πλανήτη και έρχεται κάποια στιγμή που πια δεν είναι αναστρέψιμο. Ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο καλύπτεται από χιόνια, ενώ νοτιότερα οι βροχές είναι ασταμάτητες και καταστρέφουν τα πάντα. Κάποιοι καταφέρνουν να σωθούν καταφεύγοντας σε ορεινές σπηλιές, όμως η ζωή δεν είναι πια η ίδια). 

Εκείνη τη στιγμή  μπήκε στη σπηλιά ο Έντι φορτωμένος το σάκο του. Από πίσω ακολουθούσε η Μαίρη με φουσκωμένη την κοιλιά. Ξίνισαν τα μούτρα τους, μόλις μας είδαν.

-Γιατί δεν πάτε στις σπηλιές σας; έκανε ο Έντι εχθρικά.

Σηκωθήκαμε μουδιασμένοι.