Με τον όρο «Κερκυραϊκά» εννοούμε τις πολιτικές αναστατώσεις και τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στην Κέρκυρα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Πολλές
θηριωδίες είχε αυτός ο πόλεμος –όπως άλλωστε όλοι οι πόλεμοι- τις οποίες ο
Θουκυδίδης εξιστορεί με τη γνωστή βαρύθυμη ψυχραιμία του. Στα Κερκυραϊκά ωστόσο
φαίνεται να ραγίζει κάπως αυτή η ψυχραιμία, γιατί ο ιστορικός αφήνεται να καταγράψει κάποιες απαισιόδοξες
σκέψεις του, αυτές που οι φιλόλογοι θα χαρακτηρίσουν αργότερα ως «Παθολογία του
πολέμου».(Βλ. σχετικό άρθρο "Η παθολογία του πολέμου", http://ketivasilakou.blogspot.gr/2011/10/blog-post_17.html )
Εδώ
λοιπόν θα δούμε πώς επεμβαίνουν στα εσωτερικά του νησιού οι μεγάλες δυνάμεις
της εποχής, οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι (μαζί με τους ισχυρούς συμμάχους
τους Κορίνθιους), πώς τα δύο κόμματα του νησιού, το δημοκρατικό και το
ολιγαρχικό, έρχονται σε λυσσαλέα σύγκρουση μεταξύ τους με τις πλάτες του ισχυρού συμμάχου του το
καθένα και πώς μετά από αλλεπάλληλες μεταπτώσεις της εξουσίας από το ένα κόμμα
στο άλλο η αντιπαράθεση καταλήγει σε γενική σφαγή.
