Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΜΜΕ - ΑΡΘΡΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΜΜΕ - ΑΡΘΡΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009

ΕΘΝΟΣ ΓΝΩΜΗ - Η πιο κρίσιμη περίοδος για την οικονομία

ΚΥΡΙΑΚΗ 29-11-2009 

http://www.ethnos.gr/images/logo.gif

ΕΙΝΑΙ προφανής η πρόθεση της κυβέρνησης ν αξιοποιήσει την όποια περίοδο ανοχής τής διασφαλίζει η πρόσφατη εκλογική νίκη της, ανοίγοντας όλα τα κρίσιμα μέτωπα και προχωρώντας σε δύσκολες αποφάσεις, τις οποίες πολύ δύσκολα θα τολμούσε να πάρει ύστερα από ένα, δύο ή περισσότερα χρόνια στην εξουσία.

 ΩΣΤΟΣΟ, δεν είναι μόνο θέμα χρονικής συγκυρίας η συγκεκριμένη επιλογή της κυβέρνησης. Είναι πρωτίστως υποχρέωση, την οποία επιβάλλει η δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας και την επιτάσσουν οι δεσμεύσεις μας έναντι των εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και οι ανάγκες μας έναντι των διεθνών αγορών, προκειμένου να διασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες οι οποίες θα διευκολύνουν τη διεκπεραίωση των δανειακών αναγκών μας.
ΜΕ ΒΑΣΗ την πραγματικότητα αυτή, ο επόμενος μήνας αλλά και οι δύο πρώτοι του 2010 θα είναι περίοδος σοβαρών και δύσκολων αποφάσεων, που κατά πάσα βεβαιότητα δεν θα είναι και ιδιαίτερα ελκυστικές για τα τμήματα εκείνα της κοινής γνώμης τα οποία θα αφορούν.
ΕΞΥΠΑΚΟΥΕΤΑΙ, άλλωστε, ότι ρυθμίσεις οι οποίες θα έχουν ως στόχο να διευρύνουν τη φορολογική βάση, έτσι ώστε να περιοριστεί η φοροδιαφυγή και ν αυξηθούν τα δημόσια έσοδα, αλλά και μέτρα που θα στοχεύουν στην αποτροπή δυσμενών εξελίξεων στο Ασφαλιστικό, θα επιφέρουν αλλαγές, τις οποίες κάποιοι θα ήθελαν ή και θα θελήσουν να τις αποφύγουν.
ΑΥΤΗΝ τη δύσκολη κατάσταση είναι που πρέπει να διαχειριστεί με την απαιτούμενη υπευθυνότητα η κυβέρνηση, προωθώντας συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές, οι οποίες θα συνδυάζουν τη ρεαλιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων με την επιβαλλόμενη κοινωνική δικαιοσύνη ως προς την κατανομή των βαρών που αναπόφευκτα θα υπάρξουν.
ΚΙ ΟΦΕΙΛΕΙ να είναι τέτοια η πολιτική της, γιατί μόνο έτσι θα διασφαλιστεί και η αναγκαία για κάθε σοβαρή και ουσιαστική μεταρρύθμιση κοινωνική συμπαράσταση ή έστω ανοχή. Αλλωστε, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση. Αφορά κυρίως τη χώρα και το μέλλον της.

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009

ΤΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΡΗΓΙΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ


ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009

Πολλοί είνα οι βουλευτές και πολιτικοί της ΝΔ που θέλουν συγχώνευση της ΝΔ με το ΛΑΟΣ. Τί γίνεται ο Μανώλης τάχωσε σε εκπομπή του ΜΕΓΑ το πρωί.. θέλει συνέννωση και δημιουργία νέου φορέα της κεντροδεξιάς... Ο Ψωμιάδης επιμένει στα δικά του.. όλοι μέσα στο μαντρί είπε προχθές.... άλλοι φανερά και πάρα πολλοί κρυφά φλερτάρουν με τον Καρατζαφέρη... οι Νεοδημοκράτες σε δημοσκόπησε, βλέπουν με θετικό μάτι τέτοια συνεργασία....
Και όπως έχω πεί και τις προηγούμενες ημέρες.. ο Καρατζαφέρης έφερε σεισμό πολλών ρίχτερ και η πολυκατοικία κουνιέται πολύ..
Πόσο θα μπορέσει ο Καραμανλής να την σταθεροποιήσει ό΄ταν σείεται απο τα θεμέλια.. τα οποία σημειωτέον είναι και σαθρά;
ΚΡΑΧΤΗΣ (kraxtis-gr.blogspot.com)

Κυριακή 14 Ιουνίου 2009

Οι αποδιοπομπαίοι


ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΙΟΥ 2009 - ΠΗΓΗ ΕΔΩ!!

ΛΕΝΕ ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Δεν υπάρχουν άλυτα προβλήματα. Σωστά. Οταν λειτουργεί η δημοκρατία. Και στο επίπεδο που λειτουργεί. Στο εσωτερικό των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης λειτουργεί. Σχετικά. Στο επίπεδο της Ενωσης ελάχιστα, σχεδόν προσχηματικά. Στο παγκόσμιο επίπεδο, του ΟΗΕ π.χ., καθόλου.

Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ μετανάστευση δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Αλλο αν το ανακαλύψαμε αιφνιδίως. Εννοείται, αν ήρθε στο προσκήνιο της επικαιρότητας σαν ευρωεκλογικό συμπέρασμα. Ούτε μόνο ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι. Αλλο αν σε πολλές χώρες της Ενωσης τα κόμματα της ακροδεξιάς, δηλαδή της εθνικιστικής, ρατσιστικής ή μισαλλόδοξης αντίληψης, απορροφήθηκαν, λίγο ή πολύ, από τη δεξιά στροφή των συντηρητικών και κεντροδεξιών κομμάτων. Οπως του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία ή του Σαρκοζί στη Γαλλία. Χωρίς, όμως, να λυθεί το πρόβλημα πουθενά.

ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ φαινόμενο. Συνδέεται με την παγκοσμιοποίηση. Της οικονομίας, του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων, νόμιμων και παράνομων. Των μεταφορών και των επικοινωνιών. Και, προπαντός, με την παγκοσμιοποίηση της βίας. Με τους πολέμους, με όποιο όνομα, που δημιουργούν πρόσφυγες. Ολόκληρες μετακινήσεις πληθυσμών. Στην Ελλάδα, μεγάλος αριθμός μη νόμιμων μεταναστών -όσο και όπως μπορούμε να τους μετρήσουμε- είναι Αφγανοί. Από κει όπου και ο δημοκρατικός Μπαράκ Ομπάμα συνεχίζει τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».

Η ΕΛΛΑΔΑ είναι χώρα υποδοχής των αθλίων, όπως θα τους έλεγε ο Βικτόρ Ουγκό. Από τη γεωγραφική της θέση και τη διαμόρφωση των συνόρων της. Με το νεότερο κύμα των προσφύγων (το πρώτο περίπου απορροφήθηκε και αποκρούει το δεύτερο, εντονότερα από τους γηγενείς) ζούμε ήδη αρκετό καιρό. Απλώς, δεν ήρθε ώς τώρα στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας.

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ του 2007 δεν τέθηκε καν ζήτημα. Μετά, ήταν η εσωτερική διαμάχη του ΠΑΣΟΚ. Επειτα, η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβριο, τα σκάνδαλα και η παραγραφή τους. Στις ευρωεκλογές αύξησε τις ψήφους του μόνο το κόμμα εκείνο που έθεσε το ζήτημα και πρότεινε δημαγωγικές, απλουστευτικές, κατασταλτικές και κουτοπόνηρες λύσεις.

ΒΟΗΘΗΣΕ και η οικονομική κρίση. Βοήθησε αποφασιστικά στην ανάδειξη του προβλήματος. Συνοδεύτηκε η κρίση και η δυσπραγία των μεσαίων και των χαμηλότερων στρωμάτων με αλματώδη αύξηση της εγκληματικότητας. Πάντα έτσι συμβαίνει. Οι παράνομοι, οι περιθωριακοί, οι άθλιοι, μετείχαν. Ως δράστες και ως θύματα. Οργανα εγχώριων μαφιόζικων κυκλωμάτων, που αναπτύσσονται σ' αυτές τις εποχές. Περιθωριοποιημένοι που εγκληματούν για την επιβίωση και μετά και για το κέρδος. Ενσωματώνονται στα κυκλώματα και δημιουργούν δικά τους, που ευνοούνται από τις συνθήκες της γκετοποίησης, των στρατοπέδων που λέγονται χώροι υποδοχής, των πλατειών και κτιρίων που καταλαμβάνουν. Γεμίζουν τις φυλακές μας. Δεν τους χωράνε πια. Και γίνονται οι αποδιοπομπαίοι.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ συμπέρασμα στην Ελλάδα που βγήκε από τις παράδοξες ευρωεκλογές με την απόλυτη νίκη της αποχής και τη σχετική του ΠΑΣΟΚ, το κεντρικό συμπέρασμα, ήταν η ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος της λεγόμενης λαθρομετανάστευσης. Των λαθραίων. Που δεν είναι, όμως, εμπορεύματα. Είναι άνθρωποι. Με ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν γίνεται να αγνοηθούν. Ούτε, χωρίς άλλο, να αποπεμφθούν οι άθλιοι.

ΔΕΝ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙ η άμεση μετεκλογική αντίδραση και τελικά η σύμπλευση της κυβερνώσας συντηρητικής παράταξης με το μικρό δεξιό κόμμα, που της πήρε ψήφους. Η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ, αν όχι ο υπερθεματισμός του, όμως, δεν εξηγείται εύκολα. Κομματικά ίσως, για την επιδίωξη της εξουσίας. Ιδεολογικά όχι. Είναι πρόδηλη και η αμηχανία της αριστεράς.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι μέγα και σύνθετο. Δεν έχει λύση - ορατή τουλάχιστον, τώρα. Χρειάζεται σύνεση, ψυχραιμία, χρόνος. Και δράση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Εύκολα, σπασμωδικά, κατασταλτικά και τελικά απάνθρωπα κυβερνητικά μέτρα δεν λύνουν το πρόβλημα. Το επιδεινώνουν. Η συμβουλή του Ιπποκράτη (μην κάνεις τίποτε, αν πρόκειται να προκαλέσεις μεγαλύτερη βλάβη) είναι χρήσιμη. Το 7% του κ. Καρατζαφέρη δεν είναι αρκετό για να την αγνοήσουμε...

ΚΡΑΧΤΗΣ (kraxtis-gr.blogspot.com)

Τρίτη 9 Ιουνίου 2009

«Καλώς τα παιδιά!»


ΤΡΙΤΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009 - ΠΗΓΗ ΕΔΩ!!
Με 4,70% και έναν ευρωβουλευτή,
κάτω από το ποσοστό των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο δεύτερος χαμένος της Κυριακής, μετά τη ΝΔ. «Καλώς τα παιδιά!», που θα έλεγε και ο Αλαβάνος. Η επίδοση ήταν αναμενόμενη (οι περισσότερες δημοσκοπήσεις την είχαν προαναγγείλει...) αλλά όχι προδιαγεγραμμένη. Κατέστη αναπόφευκτη μόνο από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΝ και όλοι αυτοί που αποτελούν τον έναν και τον άλλον εγκατέλειψαν τον χώρο της ευρωπαϊκής, ανανεωτικής Αριστεράς για να υιοθετήσουν τη λογική, το στυλ, τη νοοτροπία και τη φρασεολογία αριστεριστικού γκρουπούσκουλου. Ο λαός τούς έδωσε ό,τι διεκδίκησαν- και μάλιστα ελαφρώς ενισχυμένο...
Υποθέτω ότι το αποτέλεσμα θα απασχολήσει πρωτίστως τον ίδιο τον Συνασπισμό. Και αυτό επειδή το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι ο εαυτός του. Τι θέλει να είναι; Ο εκφραστής των Εξαρχείων και των περιθωρίων ή ο εκπρόσωπος μιας σύγχρονης αριστερής πρότασης; Το βέβαιον είναι ότι δεν μπορεί πλέον να πατάει σε δύο βάρκες. Και ότι αυτό είναι ένα κορυφαίο ζήτημα ουσίας το οποίο χρειάζεται διευκρίνιση.
Περισσότερο, όμως, και από την ουσία, τον ΣΥΡΙΖΑ έβλαψε το στυλ. Ξαφνικά ο τόπος απέκτησε ένα κόμμα το οποίο διέθετε απαντήσεις σε όλα και κουνούσε το δάχτυλο σε όλους. Από το γήπεδο του Παναθηναϊκού ως την κατάσταση στις φυλακές και από τα υπόγεια πάρκινγκ στην Αθήνα ως το Σύμφωνο Σταθερότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι βασικότεροι εκφραστές του παρέδιδαν μαθήματα στην κοινωνία με ύφος αλάνθαστων καρδιναλίων, όταν δεν προσπαθούσαν να επιβάλουν με τσαμπουκά τις απόψεις τους. Τέτοια περίπτωση δογματικού μικρομεγαλισμού ουδέποτε έχει προϋπάρξει στην ελληνική πολιτική.
Oλα αυτά είναι κρίμα, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται στον τόπο και στη δημοκρατία. Ακριβώς όπως το ΚΚΕ είναι χρήσιμο για να ενσωματώνει στο πολιτικό σύστημα τα κοινωνικά στρώματα της υστέρησης, έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενσωμάτωσης της αμφισβήτησης.
Υπό αυτήν την έννοια, η προχθεσινή αποτυχία του έχει πολλαπλή σημασία. Κατεγράφη σε μια εκλογή όπου το στοιχείο της αμφισβήτησης ήταν κυρίαρχο και το οποίο εκφράστηκε με χίλιους τρόπους αλλά όχι μέσω αυτού. Υπενθυμίζω, ας πούμε, σε εκείνους οι οποίοι επιμένουν να το αγνοούν, ότι μόλις ένας στους τρεις έλληνες ψηφοφόρους επέλεξε την Κυριακή το ΠαΣοΚ ή τη ΝΔ- το 69% του 52% που πήγε να ψηφίσει! Αλλά αν ένα τέτοιο τοπίο δεν ευνοεί την «αριστερή αμφισβήτηση», τότε τι άραγε μπορεί να την ευνοήσει; jpretenteris@dolnet.gr

ΚΡΑΧΤΗΣ (kraxtis-gr.blogspot.com)