Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2007

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΚΑΙΤΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗ"



Άργησα πολύ να ανεβάσω το πρόγραμμα σεμιναρίων και εκδηλώσεων της Βιβλιοθήκης "Καίτη Λασκαρίδη", αλλά ποτέ δεν είναι αργά!

Απορία

Έτσι κάνουν οι βιβλιοκριτικοί; Μα την αλήθεια, αυτό δεν το ήξερα!

Εφημερίδα Ν. Τύπος
***
Με ρώτησε μια μέρα ένας συγγραφέας αν διάβασα ένα άρθρο του στην εφημερίδα και πριν καν του απαντήσω: "Ναι και μ' άρεσε πολύ!" τον άκουσα να λέει μόνος του: "Ξέχασα! Οι συγγραφείς δεν διαβάζουν τους άλλους συγγραφείς!"
Κουφάθηκα τότε με τα λόγια του!
(Βρεθήκαμε τυχαία σε μια ταβέρνα και δεν μπορούσαμε να συζητήσουμε πολύ, δυστυχώς! )
Του είπα πως είχα διαβάσει το άρθρο του και δεν το πίστευε ο άνθρωπος!
Μου είχε πει ότι "διαφέρω" (κ.λ.π), αλλά σήμερα διαβάζοντας αυτό, τον θυμήθηκα!
Πόσα έχω να μάθω ακόμα για τον κόσμο του βιβλίου άραγε;

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007

ΕΛΕΥΘΕΡΟ το "Γράμμα στη μάννα... με δύο ν"



Από χθες τ’ απόγευμα Τετάρτη 14 Νοέμβρη 2007 και ώρα 6μ.μ. το βιβλίο «Γράμμα στη μάννα… με δύο ν» καθώς και τα πνευματικά δικαιώματά του, είναι «ΕΛΕΥΘΕΡΑ»!
Μαζί τους κι εγώ!

Κάποια προβλήματα προκύπτουν σ’ αυτή τη ζωή -μάλλον- γιατί πρέπει, γι’ αυτό και λύνονται μόνα τους, εκεί που εσύ βλέπεις αδιέξοδο…

Μάιο του 2006 βγήκε η τρίτη έκδοση αυτού του βιβλίου
(τις προηγούμενες δύο τις έβγαλα μόνη μου)
απ’ τις εκδόσεις ΚΑΛΥΔΩΝ, του κ. Λευτέρη Καπώνη, απ’ την Αθήνα και η συγκίνηση και η χαρά μου, τότε, ήταν μεγάλη. Την μάννα θα την μάθαιναν και πέρα απ’ τα δικά μου «χωρικά ύδατα» και την ευκαιρία της ζωής μου, μου την έδινε

αυτός ο άνθρωπος, Αυτός:
Συγγραφέας:
http://www.livanis.gr/ViewAuthors.aspx?ValueId=29704
Σεναριογράφος: http://www.senariografoi.gr/script.php?l=gr&p=membersDetails&member=27


Ήταν μεγάλη τύχη…
Αυτή η τύχη όμως, κράτησε πολύ λίγο, γιατί δεν είχα υπολογίσει ότι τα άλλα ταλέντα του κυρίου Λευτέρη (και είναι και πολλά!) θα του έκλεβαν χρόνο και τα βιβλία μου, (όχι μόνο τα δικά μου, αλλά και άλλων νέων συγγραφέων) θα έμεναν στην αποθήκη…
Δεκαοχτώ μήνες έκανε υπομονή η Μάννα, για να πάρει τα δώρα της (δωρεές στη μνήμη της - οι παλιότεροι ξέρουν), άλλο τόσους μήνες υπομονή έκανα κι εγώ.


Πονούσε πολύ…
Μέχρι χθες.
Συναντηθήκαμε και μ’ ένα «χαρτί», χαμόγελα και ευχές, μας ελευθέρωσε!
Ένας άνθρωπος της τέχνης, όπως είναι ο κύριος Λευτέρης, κλείνει τον του εκδοτικό και δε θα μπορούσε με τίποτα να πολτοποιήσει τα όνειρα, τις σκέψεις και τις ζωές τόσων ανθρώπων!

Ευχαριστώ από καρδιάς, κύριε Λευτέρη!
Εύχομαι κάθε ευτυχία και επιτυχία στη ζωή σας και στην καριέρα σας!
Κι αν με τις εκδόσεις δεν καταφέρατε όσο θα θέλατε, δεν πειράζει!
«Πολλά καρπούζια σε μια μασχάλη… δε χωράνε!» Έτσι δεν λένε;
Άλλωστε, εκδότες υπάρχουν τόσοι πολλοί! Από καλούς συγγραφείς και σεναριογράφους πάσχουμε.

Σύντομα τα υπόλοιπα βιβλία θα είναι στα χέρια μου. Έτσι το ‘θελε απ’ την αρχή η μάννα. Τα βιβλία της μόνο να χαρίζονται!
Γιατί η μάννα με δύο ν, δεν υπήρξε, ούτε για να πουληθεί, ούτε για να αγοραστεί, αλλά για έναν άλλο ιερό σκοπό κι όπως φαίνεται, θα τον πετύχει και φέτος!


Η περιπέτεια αυτού του βιβλίου είναι μεγάλη κι αν είμαι καλά, κάποτε θα την γράψω. Ναι, εκείνο το βιβλίο, όπως και οποιοδήποτε άλλο, θα «πουλιέται» και θα το βρίσκετε εύκολα.

Πλησιάζουν τα «δώρα» της και είμαι συγκινημένη με τις εξελίξεις.


Μπορεί τα υπόλοιπα προβλήματα με τις κορύνες κ.λ.π να συνεχίζονται, μα κέρδισα μια «μάχη» και πήρα δυνάμεις για τον «πόλεμο», αυτόν που λέγεται ζωή και επιβίωση.

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2007

ΑΜΟΣ ΟΖ


Είδα την εκπομπή προχθές και αγάθεψα!
Τι ωραίος 'Ανθρωπος είναι αυτός;
Ώρες μούτζωνα τον εαυτό μου.
Θα μου πείτε γιατί.
Να σας πω:
Άσχετη με τα βιβλία και τους συγγραφείς,
(νόμιζα πως οι συγγραφείς σπουδάζουν, όπως και οι κριτικοί. Άρχισα να διαβάζω γύρω στα 35, αφού πρώτα έγραψα τα δικά μου, άσχετα αν εξέδωσα από 98 και μετά),
διάβασα σε μια Βολιώτικη εφημερίδα ότι ο Αμός Οζ είναι ο συγγραφέας της ειρήνης κ.λ.π. κ.λ.π κι ότι έρχεται στο Βόλο.
Έτρεξα και πήρα το βιβλίο του "Ιστορία αγάπης και σκότους", συγκινήθηκα πολύ και ήθελα να πάω να τον γνωρίσω από κοντά.
Εκείνη τη μέρα όμως, κόλλησα!
Σκέφτηκα: "Τι θα πουν οι Βολιώτες συγγραφείς που δεν πηγαίνω σε δικές τους παρουσιάσεις;" και τα λοιπά και τα λοιπά... και δεν πήγα!
Την άλλη μέρα διάβασα στις εφημερίδες:
"Ντροπή για την πόλη του Βόλου να μην δώσει το παρόν!"
Έφτυνα τον εαυτό μου για μέρες!
Γίναμε και ρεζίλι στον Άνθρωπο!
Τώρα θα μου πείτε, αν πήγαινα εγώ θα αναπλήρωνα τα άδεια καθίσματα;
Άλλη φορά δεν θα το ξανακάνω! Όπου γουστάρει η ψυχή μου θα πηγαίνω!
Να ξαναέρθεις Αμόζ! Θέλω να σου σφίξω το χέρι!

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2007

Όσο ζω, μαθαίνω!

Με αφορμή το ποστ της Λείας,
http://leiavitali.blogspot.com/

σήμερα έψαξα στο γκουγκλ για να μάθω περισσότερα για τους κριτικούς.
(Δεν κατείχα, γρι, που λεν’ και στο χωριό μου!)
Έκπληξη, μεγάλη!... Χάζεψα!
Τελικά είναι σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά γίνονται και λίγο παραπάνω αυστηροί, ε;

Αλέξης Ζήρας
http://www.hridanos.gr/volume02/biblio/znras.php

Δημοσθένης Κούρτοβικ
http://209.85.135.104/search?q=cache:jjTTOQQNfFgJ:www.greece2001.gr/writers/DimosthenisKourtovik.html+%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%BA&hl=el&ct=clnk&cd=1&gl=gr

Πολύ ενδιαφέρον μπλογκ του Μάκη Καραγιάννη
http://mkaragiannis.blogspot.com/

Βρήκα κι αυτό:(Βιβλιοθήκη Ελευθεροτυπίας- συμπεράσματα Περαντωνάκη)
http://vivliothiki.wordpress.com/2007/07/05/Î

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Βιβλία που ταξιδεύουν


Κριτική της κριτικής, ώ κριτική!


Ζόρικο πράγμα η κριτική!
Ποτέ δεν την άντεξα, ίσως γιατί γράφω αυτοβιογραφικά και νιώθω ότι κρίνουν την ζωή μου.
Δεν ξέρω πως θα ένιωθα πάντως αν έκριναν την φαντασία μου!
Πάντως, ο Δημήτρης έχει τόση πολύ, κατέχει κι από γραφή και ξαφνιάστηκα όταν διάβασα τις ελλείψεις που εντώπισε ο Δημοσθένης Κούρτοβικ!
Τελικά, πρέπει να ξέρεις για να κρίνεις! Δεν είναι απλά τα πράγματα!
Όπως πρέπει να ξέρεις και να διαβάζεις, πόσο μάλλον και να γράφεις!
Κύριε Δημοσθένη μου, μη μου στερήσετε σας παρακαλώ την ανάγκη για γραπτή εκτόνωση!
Μη ψάχνετε για το τέλειο! Νομίζω δεν θα το βρείτε!

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2007

Η έμπνευση...


Πάντα πίστευα πως οι συγγραφείς αφήνουν ίχνη από δικά τους βιώματα στα βιβλία τους.
Από την ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΗΧΩ.

Δευτέρα 20 Αυγούστου 2007