Τα βήματα μας ,βήματα μονότονα
Τα βήματα μας ,βήματα μονότονα
Σαν τους διαβάτες ,που όλη νύχτα περπατάνε
Σαν τις ψυχές μας που δεν έχουν που να πάνε
Κι’ ειν΄οι αράχνες σαρκοβόρες σαν την Μνήμη
Τα βήματα μας ,βήματα μονότονα
Σα πεφταστέρια πού στον ουρανό γλιστράνε
και σαν τους φίλους , την στιγμή που μας πουλάνε
Σα και τη νύχτα που βουλιάζει σε μια Λίμνη
Τα βήματα μας ,βήματα μονότονα
Κι αυτά τα δεντρα ολο τα τρώνε οι Τερμίτες
που πάει η πνοή μας οταν βγαινει απο τις μύτες;
Κι ειναι η ζωή μας σαρκοβόρα σαν την μνημη.
<!– @ 2:43 π.μ. –>
(απο την ΧελιδΩνα(μ-λ)
(και την Σπηλιά του Νοσφεράτου
Κατηγορίες:ποιηματάκια, συναισθηματα
ποιηματακια
Αποσπερίτης 
Τα Βηματα μας βηματα μονοτονα
Πουναι η αγαπη που τους κομπους λύνει;
κιαυτό που από μέσα λεει :che vuoi :
για πε μου ποτε ποια θα σταματήσει ;