Ο Τσαγκάρης και η Τσαγκάρισα

Γεια σας φίλοι μου...
Είπα να ξεσκονίσω λίγο το μπλόγκι μου και με την ευκαιρία να σας πω και τα νέα μου...
Ξέρω ξέρω λείπω αρκετό καιρό από την μπλοκογειτονιά αλλά έχω ευχάριστα νέα να σας μεταφέρω..
Νέα που μας έχουν κάνει χαρούμενους και αισιόδοξους...
Το φιλοσοφήσαμε με τον καλό μου και καταλήξαμε  πως για να δουλέψουμε αυτό που σπουδάσαμε μια ήταν η λύση να φύγουμε εκτός Ελλάδας... πράγμα που εγώ ήθελα πολύ αλλά ο Γιώργης ούτε να το ακούσει...
...οπότε αρχίσαμε το ψάξιμο να δούμε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να βγάλουμε τα προς το ζην..
Κάποτε  μου είχαν πει πως αυτό που ψάχνεις κάποια μέρα θα σου χτυπήσει την πόρτα από εκεί που δεν το περιμένεις...
Κάπως έτσι έγινε και με εμάς...
Μάθαμε πως ένας παππούς που είχε τσαγκαράδικο πουλούσε το μαγαζί του και τον εξοπλισμό του γιατί ο ίδιος ήθελε να συνταξιοδοτηθεί..
Εμείς βέβαια καμία σχέση δεν είχαμε με το αντικείμενο... Ο Γιώργος μηχανικός αυτοκινήτων τελείωσε και εγώ βρεφονηπιοκομία.. παρολ αυτά ο παππούς ήταν διατεθειμένος να μας μάθει όλα τα μυστικά του επαγγέλματος.. και έτσι και έγινε..
Τρεις μήνες μας πήρε η εκπαίδευση... βρήκαμε και ένα πολύ όμορφο μαγαζάκι που με πολύ μεράκι το κάναμε κούκλα...
Σήμερα κάναμε τις τελευταίες εργασίες και αύριο πρωί πρωί ανοίγουμε τις πόρτες του για να υποδεχτούμε τους πρώτους μας πελάτες.
Δεν ξέρω βρε παιδιά αλλά μετά από αυτό νιώθω πως μπορώ να κάνω σχέδια για το μέλλον... κουτσά στραβά ένα μεροκάματο θα βγαίνει.. Δεν περιμένω να ζούμε πλουσιοπάροχα αλλά τουλάχιστον να έχουμε τα απαραίτητα...
Από εσάς θέλω όλη την θετική ενέργεια να πάνε όλα καλά!

Φιλιά Πολλά
Ελένη