Ο πιο θερμός Αύγουστος όλων των εποχών

Μία από τις πιο ζεστές χρονιές το 2014 εδώ και 134 χρόνια

Ο Αύγουστος που πέρασε ήταν οριακά ο πιο θερμός σε παγκόσμιο επίπεδο, εδώ και 134 χρόνια, από τότε δηλαδή που ξεκίνησαν να κρατούνται αρχεία, σύμφωνα με νέα στοιχεία του Ινστιτούτου Goddard Institute for Space Studies (GISS) της NASA.

Οι θερμοκρασίες που μετρήθηκαν από μετεωρολογικούς σταθμούς σε στεριά, θάλασσα και από δορυφόρους δείχνουν, ότι το φετινό παγκόσμιο υψηλό βρισκόταν πολύ κοντά σε αυτό των ετών 2011, 2008, 2006 και 2003. 

Συνολικά, η παγκόσμια θερμοκρασία ήταν κατά 0,7 βαθμούς Κελσίου πιο ψηλά από τη μέση θερμοκρασία των ετών 1951-1990.



Η NASA ωστόσο αναφέρει, ότι δε μπορούν να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα από τα στοιχεία ενός μόνο μήνα. «Το βασικό ζήτημα για το κλίμα είναι οι μακροπρόθεσμες τάσεις και όχι οι τιμές μεμονωμένων μηνών» ανέφερε ο διευθυντής του GISS, Gavin Schmidt σύμφωνα με δημοσίευμα του βρετανικού Guardian. 

Το 2014 διαφαίνεται ότι θα είναι μια εξαιρετικά θερμή χρονιά, με το Μάρτιο να είναι ο τρίτος πιο θερμός Μάρτης που έχει καταγραφεί από το 1880, ενώ οι μήνες Μάιος και Ιούνιος οι θερμότεροι όλων των εποχών.

ΠΗΓΗ http://www.newsbeast.gr/

Οι θαλάσσιοι πάγοι της Ανταρκτικής αυξάνονται και οι απαισιόδοξες προβλέψεις για το Κλίμα

Τα θαλάσσια στρώματα πάγουπου περιβάλλουν την Ανταρκτική επεκτάθηκαν τα τελευταία 20 χρόνια χάρη στους ενισχυμένους άνεμους που πνέουν στην περιοχή σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature Geoscience.

Την ίδια ώρα, στους αντίποδες, στο Βόρειο Πόλο, το παγοκάλυμμαβρίσκεται στο χαμηλότερο καταγεγραμμένο επίπεδο.

Συγκεκριμένα, το παγοκάλυμμα της Αρκτικής συρρικνώθηκε σε 3,41 εκατ. τετρ. χλμ το Σεπτέμβριο, το χαμηλότερο επίπεδο από τότε που διενεργούνται δορυφορικές παρατηρήσεις.

Σε ορισμένες περιοχές της Ανταρκτικής, το παγοκάλυμμα κινείται εξαιτίας των ανέμων προς τον ωκεανό, καθώς η περιοχή είναι εκτεθειμένη σε ισχυρούς ανέμους.

Το στρώμα πάγου αυξήθηκε ιδιαίτερα στο Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό, ωστόσο το Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου των ΗΠΑ δεν γνωρίζει ούτε την ακριβή έκταση ούτε το πάχος του πάγου.

Η επιστήμονες κάνουν λόγο για θαλάσσιους πάγους όταν μια έκταση 25 τετρ. χλμ καλύπτεται κατά 15% από πάγους.

—Τα απαισιόδοξα μοντέλα για το Κλίμα

Την ίδια ώρα νέα ανάλυση που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science υποστηρίζει ότι οι προβολές των “απαισιόδοξων” κλιματικών μοντέλων που δείχνουν μεγαλύτερη άνοδο της θερμοκρασίας έως το τέλος του αιώνα είναι πιο ακριβείς από τις “αισιόδοξες”.

Οι κλιματολόγοι χρησιμοποιούν σήμερα 20 και πλέον διαφορετικά υπολογιστικά μοντέλα του παγκόσμιου κλίματος, τα οποία προσομοιώνουν τις φυσικές διαδικασίες που επηρεάζουν τον καιρό, από την ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας μέχρι τους κλυδωνισμούς του άξονα της Γης.

Σε αυτή την περίπτωση, οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στην ακρίβεια της πρόβλεψης των διαφορετικών μοντέλων πάνω στη νεφοκάλυψη στις υποτροπικές ζώνες όπου παρατηρείται και υψηλή ερημοποίηση, παράγοντας ο οποίος έχει υπερβολικά μικρή επίδραση για να αναπαριστάται με ακρίβεια στα μοντέλα.

Η ανάλυση έδειξε ότι η (πραγματική) μέση σχετική υγρασία στους υποτροπικούς κυμαίνεται από 15 έως 25 τοις εκατό, ενώ πολλά μοντέλα έδιναν εκτιμήσεις άνω του 30% για το ίδιο χρονικό διάστημα. Και το σημαντικό είναι ότι τα μοντέλα που έδιναν τις πιο ακριβείς εκτιμήσεις ήταν αυτά που προβλέπουν μεγαλύτερη άνοδο της θερμοκρασίας.

ΠΗΓΗ:econews

ΟΙ ΠΟΛΙΚΟΙ ΠΑΓΟΙ ΛΙΩΝΟΥΝ. ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ;

Ο Ερμής είναι ο πλησιέστερος προς τον Ήλιο πλανήτης. Η θερμοκρασία του την ημέρα κυμαίνεται από τους 285 ^οC (αφήλιο) ως τους 430^οC (περιήλιο), αλλά τη νύχτα πέφτει στους μείον 180 ^οC. Η Αφροδίτη, αν και βρίσκεται πιο μακριά από τον Ήλιο, έχει μέρα νύχτα θερμοκρασίες από 447 έως 477 ^οC. Ο Ερμής ουσιαστικά δεν έχει ατμόσφαιρα, αλλά η Αφροδίτη έχει πυκνή ατμόσφαιρα η οποία σε ποσοστό 96,5% αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα. Καθώς απομακρυνόμαστε από τον ήλιο, ο επόμενος πλανήτης είναι ο δικός μας ο οποίος έχει μέση θερμοκρασία 15 ^οC αντί των μείον 18 ^οC που θα είχε χωρίς στην ατμόσφαιρά του. Την ατμοσφαιρική κουβέρτα που μας ζεσταίνει την αποτελούν οι υδρατμοί, το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο και ορισμένα άλλα μικρότερης επίδρασης αέρια. Η κουβέρτα της Γης έχει μια σημαντική ιδιότητα: αφήνει τη μικρού μήκους κύματος ακτινοβολία του Ηλίου να περνά μέσα από αυτή και να ζεσταίνει τον πλανήτη μας, αλλά εμποδίζει τη μεγάλου μήκους κύματος ακτινοβολία (θερμότητα) που εκπέμπει η Γη προς το διάστημα. Όταν υπάρχει ισορροπία, όση ενέργεια δέχεται η Γη από τον Ήλιο τόση ακριβώς ενέργεια ακτινοβολεί προς το διάστημα. Τις τελευταίες δεκαετίες ο άνθρωπος σκέπασε τη Γη με μια πιο χοντρή κουβέρτα (αύξησε τη συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα) και έφερε τον πλανήτη σε κατάσταση θερμικής ανισορροπίας. Η θερμότητα που εγκλωβίζεται πλέον κάτω από την κουβέρτα διοχετεύεται στις θερμικές δεξαμενές της Γης, δηλαδή στους ωκεανούς και το υπέδαφός της. Παρατηρήσεις από 3.000 σταθμούς που είναι εγκατεστημένοι στους ωκεανούς δείχνουν ότι αυτοί θερμαίνονται με ρυθμούς που στο πάνω μισό τους είναι σημαντικοί και αυτή ακριβώς η θερμότητα που προστέθηκε τα τελευταία χρόνια είναι εκείνη που λιώνει τους πάγους. Άλλες παρατηρήσεις δείχνουν ότι και το έδαφος θερμαίνεται πλέον σε βάθος αρκετών μέτρων. Ο κλιματολόγος Τζέιμς Χάνσεν, Διευθυντής του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών Γκόνταρντ της NASA, υπολόγισε ότι η θερμική ανισορροπία είναι περίπου 0,6 βατ ανά τετραγωνικό μέτρο γήινης επιφάνειας. Το συγκεκριμένο ποσό ενέργειας φαίνεται μικρό, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Σε πλανητικό επίπεδο η συνολική ενέργεια (θερμότητα) ισοδυναμεί με την ενέργεια που εκλύεται με την έκρηξη 400.000 ατομικών βομβών Χιροσίμα κάθε μέρα επί 365 μέρες το χρόνο. Ακόμα και αν αύριο το πρωί σταματήσει η απελευθέρωση επιπλέον ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ο πλανήτης θα εξακολουθήσει να θερμαίνεται με τα ποσά της ενέργειας που προαναφέρθηκαν έως ότου αποκατασταθεί η θερμική ισορροπία. Ο Χάνσεν και οι συνεργάτες του υπολογίζουν ότι για την αποκατάσταση της θερμικής ισορροπίας πρέπει η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στη γήινη ατμόσφαιρα να ελαττωθεί από τα 391ppm που είναι σήμερα στα 350 ppm.

Στο παρελθόν, το έναυσμα για τις τεράστιες κλιματικές ταλαντώσεις του πλανήτη μας (παγετωνικές και μεσοπαγετωνικές περίοδοι) αποτέλεσαν οι αλλαγές της ηλιακής ενέργειας που έφθανε στη Γη και οφείλονταν σε αλλαγές στα «τροχιακά» της (κύκλοι του Μιλάνκοβιτς). Η πρώτη συνέπεια της αύξησης της ηλιακής ακτινοβολίας ήταν το λιώσιμο των πάγων στις περιοχές των μεγάλων γεωγραφικών πλατών. Οι σκουρόχρωμες περιοχές της επιφάνειας του πλανήτη μας που αποκαλύπτονταν με το λιώσιμο του πάγου άρχιζαν να απορροφούν μεγαλύτερα ποσά ηλιακής ακτινοβολίας με αποτέλεσμα τη θέρμανση των ωκεανών και της ξηράς και την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου από τα μονίμως παγωμένα εδάφη στην ατμόσφαιρα. Με τους όλο και πιο θερμούς ωκεανούς ανήμπορους να απορροφούν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, η διαδικασία των συνεχών ανατροφοδοτήσεων (θετικών αναδράσεων) προκάλεσε τη μεγάλη αύξηση της συγκέντρωσης των θερμοκηπικών αερίων στην ατμόσφαιρα και την επακόλουθη σημαντική άνοδο της θερμοκρασίας, παρόλο που το αρχικό αίτιο δεν ήταν ισχυρό. Με την αντίθετη διαδικασία, η οποία δρομολογείται με την ελάττωση της ηλιακής ακτινοβολίας που φθάνει στη Γη, άρχιζαν οι παγετωνικές περίοδοι.

Η κλιματική αλλαγή των τελευταίων δεκαετιών δεν προκλήθηκε από την αύξηση της ηλιακής ακτινοβολίας που φθάνει στη Γη, αλλά από την ανθρωπογενή αύξηση της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, η φυσική δεν αλλάζει. Η προκαλούμενη αύξηση της θερμοκρασίας λιώνει τους πάγους και αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου με τις θετικές αναδράσεις θα εντείνεται συνεχώς και κανείς δεν γνωρίζει που θα οδηγήσει. Τίθεται ένα ερώτημα. Μπορούν οι συγκεκριμένες διαδικασίες να μετατρέψουν κάποια στιγμή τη Γη σε Αφροδίτη; Θεωρητικά κάτι τέτοιο δεν αποκλείεται, αλλά καλύτερα να μείνουμε σε αυτό που έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να συμβεί και μάλιστα πολύ πιο νωρίς. Δηλαδή, να βρεθεί το κλιματικό σύστημα της Γης εκτός ελέγχου με δραματικές επιπτώσεις για την ανθρωπότητα και ολόκληρο τον πλανήτη. Εστιάζοντας την προσοχή μας στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στον καιρό, μπορούμε να πούμε ότι οι αλλαγές στη θερμοκρασία και την διανομή των βροχοπτώσεων στην επιφάνεια του πλανήτη θα είναι δραματικές. Ο μελλοντικός θερμότερος κόσμος θα είναι ξηρότερος στις ξηρές περιοχές και υγρότερος στις υγρές περιοχές, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Επειδή ο θερμότερος αέρας συγκρατεί περισσότερους υδρατμούς, οι βροχές και οι καταιγίδες θα είναι περισσότερο έντονες. Ο Ντέιβιντ Μπατίστι, καθηγητής Ατμοσφαιρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, και η Ρόζαμοντ Νέιλορ, συνάδελφός του στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, μετά από την ανάλυση είκοσι τριών κλιματικών μοντέλων έγραψαν το 2009 στο περιοδικό Science ότι για την πορεία της θερμοκρασίας υπάρχουν δύο πιθανότητες: «είτε τα σημερινά ρεκόρ των υψηλών θερμοκρασιών θα είναι οι αυριανές κανονικές τιμές της θερμοκρασίας είτε οι θερμοκρασίες θα βρεθούν έξω από κάθε όριο. Στη δεύτερη περίπτωση, ακόμα και την ψυχρή εποχή οι θερμοκρασίες θα είναι μεγαλύτερες από ότι είναι σήμερα τη θερμή εποχή».

Οι περισσότεροι από μας έχουμε την εντύπωση ότι οι παραπάνω ανατριχιαστικές προβλέψεις και γενικότερα οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι θέμα των επόμενων δεκαετιών, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Πριν από μερικές εβδομάδες ο Τζέιμς Χάνσεν δεν δίστασε να ανακοινώσει ότι ο φονικός καύσωνας της Γαλλίας το 2003, ο καύσωνας που έπληξε τη Ρωσία το 2010 και οι καταστροφικές ξηρασίες του 2011 στο Μεξικό και στις πολιτείες Τέξας και Οκλαχόμα των ΗΠΑ συνδέονται με την κλιματική αλλαγή. Όπως ο ίδιος δήλωσε στην εφημερίδα Washington Post στις 3 Αυγούστου 2012 «δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για τις εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες των τελευταίων ετών, πέρα από την κλιματική αλλαγή (…) Αυτά τα καιρικά φαινόμενα δεν αποτελούν απλά ένα παράδειγμα για το τι θα μπορούσε να φέρει η κλιματική αλλαγή. Προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή». Ο διαπρεπής επιστήμονας, αναλύοντας τα αρχεία της θερμοκρασίας των τελευταίων 60 χρόνων, ανακάλυψε ότι «τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται ακραία φαινόμενα περισσότερο από τρεις τυπικές αποκλίσεις έξω από το συνηθισμένο. Πενήντα χρόνια πριν, τέτοιες ανωμαλίες κάλυπταν μόνο 2 ως 3 δέκατα του 1% της ξηράς του πλανήτη, ενώ σήμερα καλύπτουν το 10% αυτής».

Ασχολούμενος σαράντα χρόνια με τη μετεωρολογία, αυτό που έμαθα καλύτερα από όλα είναι τι θα πει φυσική μεταβλητότητα του καιρού και του κλίματος, αλλά αυτά που συμβαίνουν τα τελευταία 15 χρόνια δεν μπορούν να θεωρηθούν «φυσικές» αποκλίσεις. Ας δούμε λίγα από όσα έγιναν στη χώρα μας. Σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το 2010 ήταν το θερμότερο έτος των τελευταίων 113 ετών για την Αθήνα. Δεύτερο πιο ζεστό έτος κατατάσσεται το 2007 και ακολουθούν τα έτη 2008, 2001 και 1999. Με βάση τα στοιχεία της ΕΜΥ, τα πιο ζεστά καλοκαίρια τα τελευταία τουλάχιστον 60 χρόνια στην Αθήνα και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας ήταν το καλοκαίρι του 2007 και το φετινό εφιαλτικό καλοκαίρι. Αυτό που με τρόμαξε το καλοκαίρι που πέρασε ήταν οι παρατεταμένες συνθήκες καύσωνα που συνδέονται με τη γενικότερη ατμοσφαιρική κυκλοφορία. Συγκεκριμένα, σε ένα πολύ μεγάλο διάστημα του φετινού καλοκαιριού ο υποτροπικός αεροχείμαρρος, που κατά κάποιο οριοθετεί την προς τα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη επέκταση των τροπικών αέριων μαζών, βρισκόταν βόρεια της χώρας και αυτή η εικόνα έρχεται από το μέλλον. Με τις ολοένα και πιο συχνές μετατοπίσεις του πολικού αεροχειμάρρου (πηδαλιουχεί τα βαρομετρικά χαμηλά) προς τα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη και τις επακόλουθες μετατοπίσεις του υποτροπικού αεροχειμάρρου (συνδέεται με τη ζέστη και την ξηρασία) σε περιοχές γεωγραφικού πλάτους 45 και 50 μοιρών εξηγείται γιατί ο μελλοντικός καιρός θα είναι ξηρότερος στις ξηρές περιοχές και υγρότερος στις υγρές περιοχές. Μετά από τα παραπάνω, θα έλεγα με βεβαιότητα ότι η καμπάνα που αναγγέλλει το λιώσιμο των πολικών πάγων χτυπάει και για μας. Διαφορετικά, θα ήταν σαν να μη μας ένοιαζε για το νεράκι των πηγών μας, τη φρεσκάδα του μελτεμιού μας ή τους ακριβοθώρητους χιονιάδες μας.

Δ. Ζιακόπουλος

Πηγή:http://freemeteo.com

Τεράστια μεταβολή του στρώματος των πάγων στην Αρκτική

Συρρικνώθηκαν στο χαμηλότερο καταγεγραμμένο επίπεδο

Στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ μετρήθηκαν οι πάγοι στον Αρκτικό Ωκεανό, σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων Χιονοπτώσεων και Πάγου των ΗΠΑ (NSIDC), την Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής και άλλους οργανισμούς από τη Δανία και τη Νορβηγία.

Οι πάγοι της Αρκτικής συρρικνώθηκαν στα 4,1 εκατ. τετρ. χιλιόμετρα την Κυριακή 26 Αυγούστου έναντι 4,3 εκατ. τετρ. χλμ το 2007.

Ο ερευνητής του NSIDC, Γουόλτ Μέγιερ χαρακτήρισε τα δεδομένα ως ένδειξη θεμελιώδους μεταβολής στο στρώμα πάγου του Αρκτικού Ωκεανού.

Το στρώμα πάγου αυξάνεται κατά τους αρκτικούς χειμώνες και συρρικνώνεται παράλληλα με την αύξηση των θερμοκρασιών το καλοκαίρι, ωστόσο σε βάθος τριακονταετίας (οι μετρήσεις ξεκίνησαν το 1979) παρατηρείται μείωση 13% ανά δεκαετία κατά τη θερινή περίοδο.

Μείωση καταγράφεται επίσης στο πάχος του στρώματος πάγου, με αποτέλεσμα η απώλεια όγκων πάγου να υπολογίζεται ακόμα πιο εκτεταμένη.

Οι επιστήμονες του NSIDC και άλλοι ειδικοί θεωρούν την κατάσταση στην Αρκτική ως σημάδι της εκτυλισσόμενης κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη.

Οι επιστήμονες αποδίδουν στον πάγο της Αρκτικής κομβικό ρόλο στη διαμόρφωση των κλιματικών συνθηκών του πλανήτη, καθώς λειτουργεί ως τεράστιο κάτοπτρο που αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία συμβάλλοντας στην ψύξη της Γης.

Επίσης, η δημιουργία του πάγου παράγει θαλασσινό νερό υψηλής πυκνότητας το οποίο, βυθιζόμενο, συμβάλλει στην ενεργοποίηση των ωκεάνιων ρευμάτων.

Πηγή: econews.gr, http://www.newsbeast.gr/

Θερμότερος όλων των εποχών ο φετινός Ιούλιος

Ιδίως στη στεριά του βόρειου ημισφαιρίου, όπου ανήκει και η Ελλάδα

Ο Ιούλιος του 2012 υπήρξε ο τέταρτος θερμότερος στην ξηρά και στους ωκεανούς του πλανήτη μας από το 1880, όταν διατηρούνται τα σχετικά μετεωρολογικά αρχεία, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ.

Ειδικά στην ξηρά, ο φετινός Ιούλιος ήταν ο τρίτος πιο ζεστός στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία και, ειδικότερα, στη στεριά του Βορείου Ημισφαιρίου (στο οποίο ανήκει και η Ελλάδα) ο περασμένος μήνας ήταν ο πιο ζεστός όλων των εποχών!

Η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στη ξηρά και τις θάλασσες του πλανήτη διαμορφώθηκε στους 16,42 βαθμούς Κελσίου και ήταν κατά 0,62 βαθμούς μεγαλύτερη από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα (15,8 βαθμοί). Η μέση θερμοκρασία της ξηράς ήταν κατά 0,92 βαθμούς υψηλότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα και ειδικά στο Βόρειο Ημισφαίριο ήταν 1,19 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα. Είναι ο τέταρτος συνεχόμενος μήνας που στο Βόρειο Ημισφαίριο (στην ξηρά) καταγράφηκε ένα νέο ιστορικό μηνιαίο ρεκόρ θερμοκρασίας.

Οι τρεις προηγούμενοι μήνες του 2012 (Απρίλιος, Μάιος και Ιούνιος) επίσης ανήκαν ο καθένας στους πέντε πιο ζεστούς μετά το 1880. Ο Ιούλιος του 2012 είναι ο 36ος συνεχόμενος Ιούλιος με τη θερμοκρασία του πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα.

Στο επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2012 η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στη στεριά και τη θάλασσα ήταν η δέκατη πιο ζεστή στη σύγχρονη μετεωρολογική ιστορία. Ειδικά στην ξηρά, στο πρώτο επτάμηνο του φετινού έτους η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ήταν η έκτη μεγαλύτερη μετά το 1880.

Στους ωκεανούς της Γης ο φετινός Ιούλιος ήταν ο έβδομος πιο θερμός στη σύγχρονη ιστορία με μισό βαθμό Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο τού προηγούμενου αιώνα (16,4 βαθμοί).

Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

Η μείωση των βροχών φέρνει περισσότερους καύσωνες το καλοκαίρι

Τι αναφέρει νέα έρευνα

Λιγότερες πριν οι βροχές, περισσότεροι μετά οι καύσωνες. Οι καυτές ημέρες το καλοκαίρι είναι περισσότερες, όταν σε μία περιοχή έχει προηγηθεί μία περίοδος λιγοστών βροχών και ξηρασίας, σύμφωνα με μία νέα ελβετική επιστημονική έρευνα, που διαπίστωσε ότι αυτό το φαινόμενο έχει παγκόσμια ισχύ.

Η μελέτη επισημαίνει ότι η κλιματική αλλαγή και η άνοδος της θερμοκρασίας, όταν συνδυάζονται με έλλειψη βροχοπτώσεων, αυξάνει την πιθανότητα να σημειωθούν ακραίες θερμοκρασίες ιδίως κατά τον πιο ζεστό μήνα του χρόνου.

Όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ατμοσφαιρικής και Κλιματικής Επιστήμης του πολυτεχνείου (ΕΤΗ) της Ζυρίχης, με επικεφαλής τις Μπριγκίτ Μίλερ και Σόνια Σενεβιράτνε, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανακάλυψαν ότι υπάρχει συσχέτιση σε παγκόσμιο επίπεδο ανάμεσα στην μειωμένη υγρασία της επιφάνειας (λόγω ελλιπών βροχών το προηγούμενο διάστημα) και, στη συνέχεια, στην έλευση ακραίων θερμοκρασιών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, σε διάφορες περιοχές της Γης (Νότια Αμερική, Αυστραλία, Ιβηρική χερσόνησος, Κίνα κ.α.), παρατηρείται ότι όταν υπάρχει μειωμένη ποσότητα βροχοπτώσεων (κάτω του μέσου όρου), τότε η πιθανότητα για περισσότερες μέρες καύσωνα (άνω του μέσου όρου) αυξάνεται σημαντικά, πάνω από 70%. Σε άλλες περιοχές, όπως στη Βόρεια Αμερική και την Ανατολική Ευρώπη, το έλλειμμα βροχών αυξάνει την πιθανότητα περισσότερων καυσώνων κατά 60% περίπου.

Από την άλλη, όταν επικρατούν συνθήκες υγρασίας πάνω από τον μέσο όρο, επειδή έχουν προηγηθεί αρκετές βροχές, τότε η πιθανότητα για περισσότερες καυτές ημέρες μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού μειώνεται κατά 30% έως 40%.

Η νέα μελέτη εντάσσεται στην προσπάθεια των επιστημόνων να βελτιώσουν την ικανότητα πρόβλεψης των καυσώνων, που από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα τείνουν να γίνονται όλο και συχνότεροι σε διάφορες περιοχές (συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου) εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Η καλύτερη πρόβλεψη μπορεί να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματικά προληπτικά μέτρα.

Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

Φωτογραφίες-τεκμήρια για το λιώσιμο των πάγων

Οι δραματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Η κλιματική αλλαγή είναι ένα από τα πιο σοβαρά θέματα που δραστηριοποιεί αλλά και διχάζει τους επιστήμονες τα τελευταία χρόνια. Πολλές είναι οι έρευνες που έχουν δημοσιευτεί σχετικά με το λιώσιμο των πάγων και εκατοντάδες χιλιάδες άρθρα έχουν γραφτεί για τα αίτια της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Η οργάνωση Del Mar Global Trust, που εστιάζει σε περιβαλλοντικά θέματα, δημιούργησε μία ιστοσελίδα η οποία έχει το όνομα «Αυτή είναι κλιματική αλλαγή» (www.thisisclimatechange.org). Εκεί παρουσιάζονται εικόνες από το παρελθόν και από το παρόν που αποτελούν τεκμήρια για το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική.

Για πολλούς επιστήμονες, το λιώσιμο των πάγων μπορεί να φανεί ξεκάθαρα στο Εθνικό Πάρκο των πάγων στη Μοντάνα.

Δείτε μερικές φωτογραφίες από το πάρκο το 1850 δίπλα σε σημερινές εικόνες.

Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

Θερμότερος μήνας στην ιστορία της Γης ο φετινός Μάιος

Το φαινόμενο είχε συμβεί τελευταία φορά το 1976

Αρκετά υψηλότερες μηνιαίες θερμοκρασίας από τον διαχρονικό μέσο όρο γνώρισε το φετινό Μάιο το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής, της Ασίας, της βόρειας Αφρικής κτλ.

Η συνδυασμένη επιφανειακή μέση παγκόσμια θερμοκρασία στη ξηρά και τη θάλασσα το Μάιο φέτος ήταν 15,46 βαθμούς Κελσίου, κατά 0,66 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα. Ο τελευταίος Μάιος που η παγκόσμια θερμοκρασία βρισκόταν κάτω από τον διαχρονικό μέσο όρο, ήταν το 1976.

Ειδικότερα στην ξηρά, η θερμοκρασία ήταν 1,21 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο (11,1 βαθμοί Κελσίου) του 20ού αιώνα. Αντίστοιχα, στις θάλασσες η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ήταν κατά 0,45 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα (16,3 βαθμοί Κελσίου).

Όσον αφορά την έκταση των πάγων τον Μάιο, στο μεν βόρειο ημισφαίριο οι αρκτικοί πάγοι ήσαν 3,5% λιγότεροι από τον μέσο όρο, στο δε νότιο ημισφαίριο οι πάγοι της Ανταρκτικής ήσαν 2,4% πάνω από τον μέσο όρο.

Τέλος, στο πεντάμηνο Ιανουαρίου - Μαΐου 2012 η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στη στεριά και τη θάλασσα ήταν 13,6 βαθμοί Κελσίου, μισό βαθμό πάνω από το μέσο όρο του 20ού αιώνα. Ειδικότερα, στην ξηρά η μέση θερμοκρασία του πρώτου πενταμήνου του φετινού έτους ήταν 0,85 βαθμούς και στους ωκεανούς 0,37 βαθμούς πάνω από τους αντίστοιχους μέσους όρους του προηγούμενου αιώνα.

Πηγή:http://www.newsbeast.gr/

Επιστήμονες στέλνουν «αντηλιακό» στη στρατόσφαιρα

Η διάχυση στη στρατόσφαιρα ενός «αντηλιακού» θα μπορούσε να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με επιστήμονες που συμμετέχουν σε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα γεωμηχανικής.

Το σχέδιο προβλέπει τη χρήση μπαλονιών μεγάλου υψομέτρου για τη διασπορά στην ατμόσφαιρα εκατομμυρίων τόνων διοξειδίου του τιτανίου – ενός μη τοξικού χημικού που χρησιμοποιείται στα αντηλιακά, το μελάνι, τις βαφές, ακόμα και τα τρόφιμα.

Όταν απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα, τα σωματίδια θα διασκορπιστούν γύρω από τον πλανήτη, αντανακλώντας μέρος των ηλιακών ακτίνων πίσω στο διάστημα.

Εκτιμάται ότι τρία εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του τιτανίου αρκούν για να αντισταθμίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλείται σήμερα από τον διπλασιασμό των επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος, Peter Davidson, οι επιστήμονες εμπνεύστηκαν την ιδέα από την έκρηξη του ηφαιστείου Πινατούμπο στις Φιλιππίνες, το 1991.

Η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα να εκτοξευθούν στη στρατόσφαιρα 20 εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του θείου, δημιουργώντας ένα σύννεφο θειικού οξέως, που μείωσε την παγκόσμια θερμοκρασία κατά μισό βαθμό Κελσίου για δυο χρόνια.

Ωστόσο, θειικό οξύ διαλύει το στρώμα του όζοντος και ενδέχεται να προκαλέσει ξηρασίες.

Αυτός είναι και ο λόγος που το διοξείδιο του τιτανίου προκρίνεται ως καλύτερη λύση, αφού είναι μη τοξικό, σταθερό στον αέρα και επτά φορές πιο αποτελεσματικό σε ό,τι αφορά την αντανάκλαση του φωτός.

Πηγή:http://www.econews.gr

HΠA: Ο θερμότερος Μάρτιος των τελευταίων 120 ετών

Ο Μάρτιος του 2012 είναι ο θερμότερος για τις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1895, απ' όταν δηλαδή άρχισε η επίσημη καταγραφή των σχετικών δεδομένων, ανακοίνωσε η αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ). Επιπλέον, το πρώτο τρίμηνο του έτους υπήρξε το θερμότερο που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα, με την εξαίρεση της Αλάσκας και της Χαβάης.

Συγκεκριμένα, η μέση θερμοκρασία το Μάρτιο ήταν 10,6 βαθμοί Κελσίου, δηλαδή υψηλότερη κατά 4,8 βαθμούς από το μέσο όρο του 20ού αιώνα και 0,3 βαθμούς υψηλότερη από τον θερμότερο έως σήμερα Μάρτιο, αυτόν του 1910. Το πρώτο τρίμηνο του έτους, η μέση θερμοκρασία ήταν 5,5 βαθμοί Κελσίου, κατά 3,3 βαθμούς υψηλότερη από το μέσο όρο των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου από το 1895.

Σύμφωνα με την υπηρεσία, και στις 48 πολιτείες κατεγράφη τον περασμένο μήνα τουλάχιστον μία θερμοκρασία - ρεκόρ, ενώ συνολικά κατερρίφθησαν 15.292 ρεκόρ θερμοκρασιών σε εκατοντάδες τοποθεσίες. «Όλα αυτά είναι πραγματικά υπερβολικά», λέει ο εκπρόσωπος της ΝΟΑΑ Κρις Βακάρο. «Τα επίπεδα θερμότητας είναι πρωτόγνωρα».

Η επιβεβαίωση ότι οι τρεις πρώτοι μήνες του έτους υπήρξαν οι θερμότεροι εδώ και σχεδόν 120 χρόνια φαίνεται πως έχει θορυβήσει αρκετούς επιστήμονες. «Όλοι αισθάνονται περίεργα. Είναι παράξενο, δεν είναι καλό όλο αυτό», λέει ο ερευνητής του αμερικανικού Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικών Ερευνών Τζέρι Μιλ, ο οποίος ειδικεύεται στα ακραία καιρικά φαινόμενα. «Είναι μια ένοχη απόλαυση: βγαίνεις έξω να απολαύσεις αυτόν τον υπέροχο καιρό του Μαρτίου, όμως ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά».

Κατά τους μετεωρολόγους, το θερμό ξεκίνημα του 2012 οφείλεται σε έναν ασυνήθιστο συνδυασμό κλιματικών φαινομένων, μεταξύ των οποίων και το Λα Νίνια. Σύμφωνα με τον Τζέικ Κράουτς της ΝΟΑΑ, παρότι τα μεμονωμένα συμβάντα δεν μπορούν να αποδοθούν στην παγκόσμια υπερθέρμανση, τέτοιες θερμοκρασίες - ρεκόρ θα καταγράφονται όλο και συχνότερα, όπως άλλωστε έχουν προειδοποιήσει συνάδελφοί του σε μια σειρά από εκθέσεις.

Σε μία από αυτές, ο Τζέιμς Χάνσεν της NASA, ίσως ο γνωστότερος ερευνητής του κλίματος, έδειξε ότι τέτοιες θερμοκρασίες - ρεκόρ που καταγράφονταν μια φορά στις 400, τώρα συμβαίνουν μια φορά στις 10, είναι δηλαδή 40 φορές πιθανότερες. Για το Χάνσεν, ο οποίος είναι επίσης διάσημος πολέμιος των ορυκτών καυσίμων, τα στοιχεία της NOAA όχι μόνο δεν προκαλούν έκπληξη, αλλά έρχονται να επιβεβαιώσουν τις δικές του διαπιστώσεις.

Πηγή:http://www.naftemporiki.gr