4ο Δημοτικό Νέας Σμύρνης - Ένα σχολείο με όραμα

Ένα σχολείο με όραμα

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2175401

NAFTEMPORIKI.GR Τρίτη, 8 Μαΐου 2012 18:30

• Εκτύπωση
• Αποστολή
• Φυλάξτε το
• Μέγεθος
• Ακούστε το

• 

Εξωτερικά μπορεί να μοιάζει με ένα συνηθισμένο σχολείο, ωστόσο στα ενδότερα, εντός της αυλής, η μελωδία του «could you be loved» του Bob Marley, προϊδεάζει για κάτι διαφορετικό.

Ο λόγος για το 4ο Δημοτικό Νέας Σμύρνης, ένα σχολείο πρότυπο, ανοιχτό στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, το οποίο βάζει στο κέντρο το μαθητή, προετοιμάζοντάς τον άριστα για τη ζωή.

Το ραντεβού για το ρεπορτάζ είχε οριστεί σε τηλεφωνική επικοινωνία με το διευθυντή του σχολείου κ. Νίκο Σιούτα. Εν μέρει, μάς είχε βάλει στο κλίμα των σχολικών δράσεων, αλλά μόνο φθάνοντας εκεί αντιληφθήκαμε την αξιοθαύμαστη προσπάθεια που γίνεται από τον ίδιο, το εκπαιδευτικό προσωπικό και κυρίως από τους μαθητές.

«Καλώς ήρθατε στο σχολείο μας, εδώ οι μαθητές ταξιδεύουν στη μάθηση, έχοντας ως μέσο την μουσική, το θέατρο, τη ζωγραφική», ήταν το καλωσόρισμα του κ. Σιούτα. Είχε δίκιο, το επιβεβαιώσαμε και ιδίοις όμμασι...

Στόχος του σχολείου, σύμφωνα με το διευθυντή, είναι να προάγει τη γνώση μέσα από βιωματικές δράσεις. Όπως μας εξήγησε, αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τη συμμετοχή των μαθητών σε μια σειρά καινοτόμων προγραμμάτων και δράσεων, περιβαλλοντικών, πολιτιστικών, αγωγής υγείας κ.ά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «πράσινη» ταράτσα την όποια διατηρούν οι ίδιοι οι μαθητές με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών, γεγονός που τους βοηθά να αποκτήσουν περιβαλλοντική συνείδηση και να αντιληφθούν τη σημασία της εξοικονόμησης ενέργειας.

Στις καινοτόμες δράσεις που έχει υιοθετήσει το 4ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης περιλαμβάνεται και η λειτουργία του ιδιόκτητου μετεωρολογικού σταθμού «Davis», που μάλιστα είναι ενταγμένος στους σταθμούς meteo.

Τέθηκε σε λειτουργία το Μάρτιο και δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές - με βιωματικό τρόπο- να παρατηρούν και να επεξεργάζονται στοιχεία που έχουν να κάνουν με τις καιρικές συνθήκες. Την ίδια στιγμή, τα αποτελέσματα της μαθησιακής δράσης με τη μορφή της πρόβλεψης διαχέονται σε όλη την Ελλάδα.

Διαθέτει επίσης σύγχρονη δανειστική βιβλιοθήκη, αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων, ιατρείο, σύγχρονο χημείο, δύο αίθουσες home cinema με άρτιο οπτικοακουστικό εξοπλισμό, αύλειο χώρο με τοίχους που ζωγραφίζονται από τους ίδιους τους μαθητές και πράσινη γωνία ανακύκλωσης.

Σε λίγο καιρό θα αποκτήσει και κατοπτρικό τηλεσκόπιο που θα συνδέεται με τους υπολογιστές, δίνοντας στους μαθητές τη δυνατότητα να στοχεύουν με ψηφιακό χειριστήριο σε οποιοδήποτε γαλάζια, και αστέρα του σύμπαντος.

Το 4ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης δείχνει τον δρόμο και στα υπόλοιπα σχολεία σε όλη την Ελλάδα καθώς έχει κερδίσει ένα μεγάλο στοίχημα, να έχει όραμα και στόχους.

Πληροφορίες: Βρίσκεται στην οδό Αποστολάκη (αρ. 2), χτίστηκε το 1995, λειτουργεί ως 12/θέσιο (δύο τμήματα ανά τάξη), είναι ολοήμερο (λειτουργεί από τις 7.00 έως τις 16.15) και φοιτούν συνολικά 265 μαθητές.

Ρεπορτάζ: Μάκης Συνοδινός

Επιμέλεια: Μαρία Συνοδινού

ΦΩΤΟ: Τρισδιάστατη μοντελοποίηση αρχαίας Ελληνικής κατοικίας

ΦΩΤΟ: Τρισδιάστατη μοντελοποίηση αρχαίας Ελληνικής κατοικίας

http://www.tsantiri.gr/ellada/foto-trisdiastati-montelopiisi-archeas-ellinikis-katikias.html

Τρισδιάστατο μοντέλο μίας τυπικής αρχαίας ελληνικής κατοικίας δημιούργησαν μαθητές λυκείου του Ελληνικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης.

Στο μοντέλο οι μαθητές αναπαριστούν τους χώρους αλλά και τα συνήθη αντικείμενα της καθημερινής ζωής, ζωντανεύοντας τον τρόπο ζωής και τις συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων, σε μία πολύχρωμη και πολυσύνθετη εικονική περιήγηση.

Δείτε τις εντυπωσιακές φωτογραφίες:

Αποκαλύφθηκε άγνωστος αρχαίος ναός απέναντι από τον Επικούρειο

Αποκαλύφθηκε άγνωστος αρχαίος ναός απέναντι από τον Επικούρειο

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=454261&h1=true

Σε ύψος χιλίων μέτρων στη Μεσσηνία ( Ανω Μέλπειας )

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  23/04/2012, 07:20

Άποψη του ναού

30

emailεκτύπωση  

 

 

7  φωτογραφίες

Οι  κορυφές των βουνών,  ο  ουρανός  και  δύο αρχαίοι  ναοί!  Απέναντι  ο  ένας  από τον  άλλο,  εκεί ψηλά  πάνω στα  βουνά της Ηλείας και της  Μεσσηνίας,  ο  πασίγνωστος Επικούρειος  Απόλλων  από την  μία  μεριά  και  ένας  «νέος» ναός,  που μόλις τώρα αποκαλύπτεται,  από την  άλλη. Σε  υψόμετρο  1000  μέτρων και αφού  διανύσει κανείς τουλάχιστον 7 χιλιόμετρα δύσβατου, αγροτικού χωματόδρομου  πάνω από το  χωριό της Ανω  Μέλπειας ώσπου  να  φθάσει το ύψωμα με  το  εξωκκλήσι του  Προφήτη  Ηλία  εντοπίσθηκαν τα  κατάλοιπα  αυτού  του ναού  από την αρχαιολόγο δρ Ξένη Αραπογιάννη, μέχρι πρότινος προϊσταμένη της ΛΗ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Χρονολογημένος στα  τέλη του 6^ου – αρχές  5^ου  π.Χ. αιώνα αυτός  ο  άγνωστος  ναός διατηρείται δυστυχώς  μόνον ως  προς τη  θεμελίωσή  του,  διάσπαρτος  όμως  ήταν  γύρω  του  ο  χώρος από αρχιτεκτονικά  μέλη, που  είχαν  χρησιμοποιηθεί για  την ανέγερση  μικρής  εκκλησίας.  Οπως  λέει  η κυρία  Αραπογιάννη, όταν  το  εκκλησάκι κατεδαφίστηκε  για  να κτισθεί  νέο  -τελικώς αυτό  έγινε σε  γειτονικό λόφο-, γέμισε  ο  τόπος από επιστήλια,  τρίγλυφα  και  άλλα  μέλη του αρχαίου ναού.

Αυτά συνέβησαν το 1995 αλλά μόλις το 2010   άρχισε  η ανασκαφή,  που αποκάλυψε  όχι μόνον  την  ύπαρξη  του οικοδομήματος  αλλά και εξαιρετικά ευρήματα: Κεραμική,  χάλκινα αντικείμενα και το πιο  ενδιαφέρον, μεγάλο αριθμό σιδερένιων όπλων και κυρίως αιχμών δοράτων που υπήρξαν αφιερώματα στο ναό. Επίσης  όμως  ήρθε στο  φως ένα χάλκινο αγαλματίδιο γυμνού άνδρα,  πιθανόν πολεμιστή αφού  άλλωστε κρατά δόρυ στο  ένα χέρι.

«Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος σε μια πολεμική θεότητα»,  λέει  η κυρία Αραπογιάννη. Προσθέτοντας: «Η άμεση οπτική επαφή με τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα αλλά και η ομοιότητα των αναθημάτων, κυρίως των σιδερένιων δοράτων, θα μπορούσαν να αποδώσουν τον ναό της Ανω Μέλπειας στον Απόλλωνα, χωρίς όμως να αποκλείεται  η λατρεία της Αρτέμιδος ή της Αθηνάς».

Στην  «Πετρούλα» που  βρίσκεται στις παρυφές του όρους Τετράζι εντοπίσθηκε  ο ναός. Η κορυφή  του  λόφου  όπου  κατασκευάσθηκε είχε  εξομαλυνθεί   από τους  αρχαίους  ακριβώς για  να δεχθεί το κτίσμα. Ο  ναός είχε  μήκος,  σύμφωνα  με  τους  υπολογισμούς,  περί τα 23  μέτρα,  αν  και  οι  μέγιστες σωζόμενες διαστάσεις του είναι 20,65×10,75 μέτρα ενώ το πάχος των τοίχων κυμαίνεται από 0,80 έως 0,90 μ. Ένα  τμήμα  του  όμως,  το ανατολικό,  έχει καταστραφεί πλήρως, γιατί είχε  χρησιμεύσει ως  θεμελίωση του  χριστιανικού  ναού.

Το ενδιαφέρον  όμως  είναι,  ότι στο  εσωτερικό του η  κυρία Αραπογιάννη  αποκάλυψε  ένα  μικρότερο  κτίσμα σωζόμενων διαστάσεων 15,60×2,18 μέτρα  κατασκευασμένο από αργούς λίθους, χωρίς συνδετικό υλικό, η ανατολική πλευρά του οποίου ήταν επίσης κατεστραμμένη. Το δάπεδο του ναού και του εσωτερικού κτίσματος καλυπτόταν από μικρούς, σχεδόν πλακοειδείς λίθους συνδεδεμένους με κονίαμα.

«Κατά τη  γνώμη μου αυτός ήταν  ο πρώτος  ναός, ο  αρχαϊκός,  που  χρονολογείται στα  τέλη  του  6^ου π.Χ.  αιώνα. Τον  έκτισαν  μάλλον   οι Σπαρτιάτες  που  ήταν  οι κατακτητές της  Μεσσηνίας  κι  όταν  αργότερα  οι Μεσσήνιοι   απελευθερώθηκαν έκτισαν  μεγαλύτερο  ναό στην  ίδια  θέση»,  λέει  η αρχαιολόγος.

Χάλκινα βραχιόλια που καταλήγουν σε κεφάλι φιδιού, χάλκινο μικρό σκεύος ένα  χάλκινο έλασμα με έκτυπη παράσταση γυναίκας που κρατά κλαδί, σιδερένιοι ήλοι και σιδερένια εξαρτήματα σκευών  και  ανάμεσά τους  σε εξαιρετική διατήρηση ένα χάλκινο κυλινδρικό στέλεχος που καταλήγει σε λεοντοκεφαλή. Και  μαζί  φυσικά τα  σιδερένια  όπλα και οι τουλάχιστον  20 αιχμές δοράτων. Πρόκειται για  ευρήματα  του ιερού ,  τα  οποία  αφιέρωναν οι πιστοί στη  λατρευόμενη θεότητα. Αλλωστε ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα υπήρξε μία αναθηματική επιγραφή, χαραγμένη στο χείλος ενός τμήματος πήλινου αγγείου, όπου ξεχωρίζει η λέξη: ΑΝΕΘΕΚΕΝ.

Υπάρχει  όμως  ένα πρόβλημα:  Δεν  έχουν εντοπισθεί  πουθενά  κίονες  ή  κιονόκρανα. Μόνον επιστήλια  και τρίγλυφα  με  μετόπες  και  γείσα,  όλα  λίθινα. «Σκέφτομαι  ότι μπορεί να είχε ξύλινους κίονες, αλλά αυτό  δεν  συνηθιζόταν  καθόλου. Επομένως χρειάζεται επιπλέον  έρευνα, μήπως  υπάρχουν  κάπου…»,  όπως  λέει  η κυρία Αραπογιάννη. Μόνον που  η  ίδια δεν  μπορεί πλέον  να  επανέλθει, αφού  την  πρόφθασε  η «εφεδρεία».

Οι «Αγανακτισμένοι» και ο Αθίγγανος

Οι «Αγανακτισμένοι» και ο Αθίγγανος

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=444942&h1=true

Ο γαλλοτυνήσιος σκηνοθέτης Τόνι Γκάτλιφ αποτίει φόρο τιμής σε όσους αντιστέκονται στην κοινωνική αδικία

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  22/02/2012, 07:05

«Μου αρέσει να κινηματογραφώ την πραγματικότητα, αυτή τη σπάνια και πολύτιμη στιγμή που λέγεται “τώρα” αλλά με μυθοπλαστική φόρμα» δηλώνει ο Τόνι Γκάτλιφ

6

emailεκτύπωση  

Με το «Indignados» όπου «πρωταγωνιστούν» οι αγανακτισμένοι όλοι της Ευρώπης με πρώτους και καλύτερους του Συντάγματος, ο γαλλοτυνήσιος σκηνοθέτης Τόνι Γκάτλιφ αποτίει φόρο τιμής σε όσους αντιστέκονται στην κοινωνική αδικία. Το φιλμ ανοίγει το 14^ο φεστιβάλ ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης.

3  φωτογραφίες

Στα τέλη του Ιουλίου του 2010, όταν ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί εκφώνησε τον περίφημο λόγο του στην Γκρενόμπλ στιγματίζοντας τους αθίγγανους Ρομά, ο Τόνι Γκάτλιφ ένιωσε ντροπή, οργή και αγανάκτηση. «Η αντίδραση ήταν άμεση» είπε πριν από λίγο καιρό ο γάλλος αλγερινής καταγωγής Αθίγγανος Γκάτλιφ στο Φεστιβάλ Βερολίνου. «Οι κατασκηνώσεις των Τσιγγάνων καίγονταν η μια μετά την άλλη, βόμβες μολότοφ κατέστρεφαν τα τρέιλέρ τους. Στο Παρίσι ένας άνθρωπος κάηκε ζωντανός μέσα στις φλόγες, παντού διωγμοί διά της βίας…». Το σοκ του Γκάτλιφ (πραγματικό όνομα Μισέλ Νταχαμνί) μπορούσε να εκφραστεί μόνον με έναν τρόπο, εκείνον που ξέρει πολύ καλά: τη δημιουργία μιας ταινίας.

Ετσι γεννήθηκε το «Indignados» («Αγανακτισμένοι»), που έδωσε την αφορμή για την επίσκεψη του Γκάτλιφ στο Φεστιβάλ Βερολίνου (η ταινία προβλήθηκε στο Πανόραμα). Με αυτό το ντοκυμαντέρ ο σκηνοθέτης ταινιών όπως το «Υπάρχουν ακόμα γελαστοί Τσιγγάνοι/ Gadjo dilo», το «Vengo» και «Εξόριστοι/ Exils», αποπειράθηκε έναν δραματοποιημένο απολογισμό των εξεγέρσεων σε όλη την Ευρώπη αναδεικνύοντας την κοινωνική παθογένεια, το οικονομικό αδιέξοδο και το αβέβαιο πεπρωμένο της Γηραιάς Ηπείρου. Μέσω της ματιάς της Μπέτι, μιας αφρικανής λαθρομετανάστριας στην Ευρώπη, ο θεατής οδηγείται σε εικόνες που προέρχονται από εξεγέρσεις σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας, της Ισπανίας αλλά και της Ελλάδας.

Το «Indignados» πρόκειται να ανοίξει την αυλαία του προσεχούς 14^ου Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21^ου αιώνα που θα αρχίσει την Παρασκευή 9 Μαρτίου και θα ολοκληρωθεί στις 18 του ιδίου μηνός. Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης έχει τιμήσει στο παρελθόν τον Γκάτλιφ παρουσιάζοντας ένα μεγάλο αφιέρωμα σε όλες τις ταινίες του.

Ο Γκάτλιφ κινηματογράφησε μόνον τους ανθρώπους που ήθελαν να κοιτάξουν τον φακό της κινηματογραφικής μηχανής

Σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των «Indignados» έπαιξε το μπεστ σέλερ «Αγανακτήστε!» του Στεφάν Εσέλ που έκανε τον Γκάτλιφ να νιώσει την «ειρηνική ανταρσία» που ο συγγραφέας αναφέρει.«Ηταν αναγκαίο να υιοθετήσω την άποψη μιας παράνομης μετανάστριας στην οποία αποκρυσταλλώνονται όλοι οι ανεπιθύμητοι της Ευρώπης»είπε ο Γκάτλιφ. «Σαν ένα φάντασμα αυτή η γυναίκα είναι το σύμβολο όλων όσοι έχουν απορριφθεί, εκείνων που η Ευρώπη δεν θέλει, των ανθρώπων που ονειρεύτηκαν την Ευρώπη ως μια χώρα που θα τους προστάτευε αλλά τελικά έπεσαν έξω».

Ο Γκάτλιφ προσπάθησε να μην επιτρέψει η ταινία του να γίνει προϊόν λαϊκισμού. Κινηματογράφησε μόνον τους ανθρώπους που ήθελαν να κοιτάξουν τον φακό της κινηματογραφικής μηχανής. Και τους κινηματογράφησε σιωπηλούς γιατί «το βλέμμα τους ήταν τόσο δυναμικό που δεν χρειαζόταν καν να μιλήσουν». Τοιουτοτρόπως απέφυγε να κινηματογραφήσει τα πρόσωπα των ελλήνων ή των γάλλων αστυνομικών πλην των τσολιάδων, των μόνιμων φρουρών της Βουλής, επειδή «βρίσκονται διαρκώς εκεί και φωτογραφίζονται από τους τουρίστες».

Για τον Τόνι Γκάτλιφ οι αγανακτισμένοι ούτε πολιτικοί είναι ούτε οικονομολόγοι. «Δεν είναι οι ειδικοί για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Βρίσκονται εκεί κατά χιλιάδες για έναν και μόνον λόγο: για να πουν όχι. Να πουν ότι απορρίπτουν ένα διεφθαρμένο και άδικο κοινωνικό σύστημα που βοηθά μόνον όσους έχουν χρήματα».

«Μου αρέσει να κινηματογραφώ την πραγματικότητα, αυτή τη σπάνια και πολύτιμη στιγμή που λέγεται "τώρα" αλλά με μυθοπλαστική φόρμα» δηλώνει ο Γκάτλιφ. «Στην Ελλάδα όταν τράβηξα ένα banner που έλεγε "Η κάμερα και η Δημοκρατία δεν πάνε μαζί" το έκανα για να αποδείξω ότι αυτός που το έγραψε κάνει λάθος, διότι υπάρχουν πολλές δημοκρατικές κάμερες μέσω των οποίων οι κινηματογραφιστές συλλαμβάνουν τη δική τους γωνία λήψης. Είναι η κάμερα της αμεσότητας που εξυπηρετεί το όραμα του σκηνοθέτη, όχι η αμεσότητα που εξυπηρετεί τον λαϊκισμό».