Ζούμε σε μια ευλογημένη χώρα. Όσο κι αν προσπαθούμε να την καταστρέψουμε, αυτή παραμένει πανέμορφη, μοναδική, με κρυμμένα μυστικά που σου αποκαλύπτει απλόχερα έτσι και μπεις στον κόπο να ψάξεις λίγο, τόσο δα. Ναι, αυτή η χώρα, με τα μύρια στραβά της, μπορεί ορισμένες φορές να σου φτιάξει το κέφι.
Όχι, δεν ξύπνησε μέσα μου ο Λιακόπουλος, ούτε μου ήρθε η έμπνευση από την 28η Οκτωβρίου. Άλλη είναι η αφορμή: μια εξόρμηση με Land Rover στο κουκλίστικο δάσος της Φολόης, στην περιοχή της Ολυμπίας. Που, ευτυχώς, γλίτωσε απ’ τις φωτιές που κατέκαψαν σχεδόν τα πάντα. Ίσως για να μας θυμίζει τη σπάνια ομορφιά της φύσης, που ακόμα και οι βλακείες, οι παραλείψεις και η εγκληματικότητα των ανθρώπων αποδεικνύονται, ενίοτε, πολύ μικρές για να τη σβήσουν.
Σε αντίθεση με την τελευταία φορά που επισκέφτηκα την περιοχή, και που είχαν ανοίξει οι ουρανοί, αυτή τη φορά οι ουρανοί μού έκαναν τη χάρη κι έμειναν... κλειστοί και πεντακάθαροι, χωρίς ούτ’ ένα συννεφάκι. Τα 300-τόσα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα μέχρι την Ολυμπία γίνονται λοιπόν σε χρόνο dt και με διάθεση ανεβασμένη. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο που αποτελεί και τη βάση μας, η θέα των απαστραπτόντων Land Rover που έχει παρατάξει μπροστά από την είσοδο ο Δημήτρης Κωνσταντίνου, επίσημος διανομέας της μάρκας στο νομό Εύβοιας, είναι εντυπωσιακή.
Και το «μάχιμο» Defender 110 του Σπύρου Σπυρόπουλου της Off-Road Adventures, που διοργανώνει την όλη εκδήλωση, το οποίο έχει ΤΑ ΠΑΝΤΑ που μπορεί να χρειαστείς (και μερικά επιπλέον) ακόμα κι αν διασχίσεις τη ζούγκλα του Αμαζονίου, είναι αρκετά καθησυχαστικό. Η εξόρμηση ξεκινά λοιπόν δίπλα, ουσιαστικά, από τον αρχαιολογικό χώρο. Η εικόνα ενός Freelander, ενός Discovery, ενός Range Rover Sport κι ενός ολοκαίνουριου Defender 110 (συν το 110 της Off-Road Adventures και άλλο ένα, επίσης «μάχιμο», Defender 90) «αναγκάζει» τους κατοίκους του χωριού Λάλα, απ’ όπου περνάμε, να κοντοσταθούν για λίγο καθώς τα βρετανικά 4x4 περνάνε ξυστά απ’ τις αυλές των σπιτιών τους.
Οδηγώντας προς το οροπέδιο της Φολόης χρειάζεται λίγη προσοχή, μια και ο δρόμος, παρότι ασφαλτοστρωμένος, κρύβει αρκετές παγίδες για όποιον χαζεύει: νεροφαγώματα, απότομα στενέματα, χώματα που έχουν κυλήσει –στα σημεία όπου δεν υπάρχει βλάστηση– στο δρόμο και αρκετές διαφορές στο ύψος της ασφάλτου, στα σημεία όπου έχει σημειωθεί καθίζηση. Το δάσος της Φολόης ήταν, σύμφωνα με τη μυθολογία, χώρος κατοικίας των Κενταύρων. Ένας μάλιστα από αυτούς, ο Κένταυρος Φόλος, έδωσε το όνομά του οροπέδιο – και, συνεπώς, και στο μοναδικής φυσικής ομορφιάς δάσος του.
Το δάσος της Φολόης, μεγάλο τμήμα του οποίου αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας, βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ερύμανθος, ανάμεσα στις λεκάνες των ποταμών Ερύμανθου και Πηνειού, και καταλαμβάνει έκταση 42.000 στρεμμάτων. Το κυριότερο χαρακτηριστικό του είναι η υψίκορμος δρυς (ή σκέτο «δέντρο», σύμφωνα με τους ντόπιους), και είναι το μοναδικό τέτοιο δάσος στα Βαλκάνια.
Με το που αφήνεις την άσφαλτο και στρίβεις αριστερά για να μπεις στο δάσος, κάνεις αναγκαστικά μια στάση για να θαυμάσεις την ομορφιά του. Η εικόνα των βελανιδιών με το πυκνό τους φύλλωμα, που μόλις και αφήνουν να περάσει το φως του ήλιου (και που το καλοκαίρι συγκρατούν έτσι την υγρασία στο έδαφος, μια και η περιοχή είναι αρκετά ξηρή), είναι όντως μοναδική.
Εδώ όμως ήρθαμε για να οδηγήσουμε. Και, ακριβέστερα, για να διαπιστώσουμε τι μπορούν να κάνουν τα φημισμένα για τις εκτός δρόμου δυνατότητές τους μοντέλα της Land Rover. Πάντα, βέβαια, με σεβασμό για το σπάνιας ομορφιάς φυσικό περιβάλλον – όπως άλλωστε οφείλει να κάνει όποιος θέλει να κινείται εκτός δρόμου.
του Ανδρέα Τσαούση
