ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΥΤΗΣ
Ο ΙΝΔΟΣ ΡΑ
Είχε στο κεφάλι φτερά φορούσε δορά
ζούσε με δυο μωρά και μια ωραία κυρά
λιαζόταν με χαρά χωρίς να 'χει παρά
με αξίνη τα δένδρα βαρά για την πυρά.
Τον ορίζοντα καμιά φορά θωρά
μήπως πετά απ' το βορρά καμιά αγριοπεριστερά
και τη χτυπήσει στα φτερά ή πιάσει απ' την ουρά
καμιά αντιλόπη ζωηρά που θα πίνει στα νερά.
Στα λιβάδια τ' ανθηρά στα βουνά τα χλοερά
βοσκά ο Ρα τρία αρνιά με μαλλιά κατσαρά
μελετά στα σοβαρά να χτίσει σπίτια στη σειρά
η καλύβα πια δεν τον χωρά τον κύριο Ρα.
Μια που πήραμε τη φόρα ας πούμε τώρα
πως κάποια μέρα μια μπόρα έπιασε στη χώρα
κατεστράφη η οπώρα σε λίγη ώρα
παν της φύσεως τα δώρα σαν την ψώρα.
Σόδομα και Γόμορρα έγιναν τα όνειρα
τ' αγριοπερίστερα σε κοπάδι ύστερα
τον κοροϊδεύουν άμοιρα τα παμπόνηρα
και κοτσιλίζουν στα φτερά με χαρά τον Ρα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΥΤΗΣ
Απο τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1937-1977, β' έκδ., Σμίλη, 2007